Mag-log inอลิซน้ำตารื้นขึ้นมาทันที เธอเข้าใจความหมายของการกระทำนี้ได้ในเสี้ยววินาที... อเดลกำลังจะจัดงานแต่งงานให้กับเธอ งานแต่งงานที่มีแค่เราสองคน หญิงสาวพยักหน้ารับรัวๆ ก่อนจะหยิบชุดนั้นเข้าไปเปลี่ยนในห้องรับรองด้านหลัง เพียงไม่นาน บานประตูห้องรับรองก็เปิดออก อลิซก้าวเดินออกมาในชุดเดรสสีขาวพลิ้ว
"ยินดีด้วยนะคะ เป็นผู้หญิงค่ะ แข็งแรงสมบูรณ์มากเลย" คุณหมอเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะส่งทารกตัวน้อยที่ห่อด้วยผ้าขนหนูสีชมพูมาวางทาบลงบนอกของอลิซ อลิซก้มมองเด็กทารกตัวนุ่มนิ่มบนอก ดวงตาที่ยังคงหลับพริ้ม จมูกโด่งรั้น และริมฝีปากบางจิ๋ว... ทุกอย่างบนใบหน้าของเด็กคนนี้ ถอดแบบผู้ชายที่ยืนอยู่ข้างเ
ตอนที่ 49 รางวัลของการรอคอย พออายุครรภ์ก้าวเข้าสู่สัปดาห์ที่สามสิบแปด ท้องที่นูนใหญ่ก็ทำเอาอลิซเดินเหินแทบไม่ไหว ช่วงเวลานี้คฤหาสน์วงศ์วริศทั้งหลังเลยต้องสแตนด์บายเตรียมพร้อมกันตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง โดยเฉพาะคุณพ่ออย่างอเดลที่หอบงานกลับมาทำที่บ้านแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เขาปฏิเสธที่จะเข้าออฟฟิศ
"ผมนั่งไม่ติดหรอกครับป๊า" อเดลตอบเสียงเครียด ยกมือขึ้นเสยผมอย่างหงุดหงิด "นี่มันจะสามชั่วโมงแล้วนะ ทำไมยังไม่ออกมาอีก" "การผ่าตัดตามันละเอียดอ่อนลูก มันต้องใช้เวลา ใจเย็นๆ สิ" เ มลดาเอ่ยปลอบ ลุกขึ้นมาลูบแผ่นหลังกว้างของลูกชายเบาๆ แม้จะเป็นผู้บริหารที่เด็ดขาดและจัด
ตอนที่ 48 แสงสว่างของกันและกัน เวลาผ่านไปสองเดือนกว่า... สายลมเย็นสบายยามสายพัดเอื่อยเข้ามาในสวนดอกไม้หลังคฤหาสน์วงศ์วริศ อลิซในชุดคลุมท้องเนื้อนิ่มสีพาสเทลกำลังเอนหลังพักผ่อนอยู่บนเก้าอี้หวายบุนวมตัวใหญ่ อายุครรภ์ที่ก้าวเข้าสู่เดือนที่ห้าทำให้หน้าท้องของเธอเริ่มนูนกลมจนเห็นได้ชัด เป
"ปะ... เปล่าค่ะ" อลิซส่ายหน้าดิก พยายามระบายยิ้มกว้างออกมาทั้งน้ำตา เธอหันหน้าไปทางเมลดา สลับกับอลัน และหยุดลงที่ฝ่ามือหนาของอเดลที่กำลังกุมมือเธออยู่ "อลิซแค่... อลิซแค่ดีใจน่ะค่ะ" "ดีใจ?" อเดลเลิกคิ้ว "อื้อ... อลิซไม่เคย... ไม่เคยมีใครมาคอยดูแล หรือทำกับอลิซแบบน
ตอนที่ 2 สวัสดีอเดล...อลิซทันทีที่หญิงสาวบนเวทีกล่าวทักทายแขกผู้มีเกียรติจบและกำลังก้าวลงจากบันไดเวทีด้านข้าง สัญชาตญาณเดียวที่สั่งการในหัวของอเดลคือ…ต้องตามไปร่างสูงโปร่งในชุดทักซิโด้สีดำสนิทรีบก้าวยาวๆ ฝ่าฝูงชนที่กำลังยืนออพูดคุยกันออกไปอย่างรวดเร็ว เขาไม่สนมารยาททางสังคม ไม่สนว่าตัวเองคือรองปร
ตอนที่ 1 การกลับมาของความทรงจำลมแรงบนดาดฟ้าตึกระฟ้าใจกลางมหานครพัดจนชายเสื้อเชิ้ตแบรนด์หรูปลิวไสว ร่างสูงโปร่งของ 'อเดล วงศ์วริศ เบอร์นาร์ด' รองประธานบริษัท เอ็มไพร์เทค ยืนทอดสายตามองออกไปยังเส้นขอบฟ้า นิ้วเรียวยาวคีบบุหรี่ที่เหลือเพียงเถ้าสีหม่นดวงตาคมกริบที่ถอดแบบมาจากบิดาเฝ้ามองเครื่องบินลำแล้ว
บทนำ ขอให้อเดลมีความสุขนะท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิ เสียงประกาศจากประชาสัมพันธ์สนามบินดังคลอไปกับเสียงจอแจของผู้คนนับร้อยที่เดินทางเข้าออกประเทศ ท่ามกลางบรรยากาศที่วุ่นวาย ร่างบอบบางของหญิงสาวในชุดโค้ทสีครีมตัวยาวกำลังยืนนิ่งงันอยู่หน้าประตูทางออก'อลิซ ศิริวัฒนากุล' ในวัยยี่สิบสามปี สูดลมหายใจ
ตอนที่ 3 เหตุผลที่ซ่อนอยู่แผ่นหลังบางของอลิซลับสายตาไปแล้ว แต่ร่างสูงของอเดลยังคงยืนนิ่งงันอยู่ที่เดิมราวกับวิญญาณหลุดออกจากร่าง นัยน์ตาคมกริบที่เคยมั่นใจในทุกก้าวของชีวิต บัดนี้เหม่อลอยและแหลกสลาย ขาทั้งสองข้างหนักอึ้งจนก้าวไม่ออก โลกทั้งใบของเขากำลังพังครืนลงมาเป็นครั้งที่สอง"อเดล! ลูก!"เสียงเร







