บทที่ 5

“แม็กเซ็น...ได้โปรด...กอดฉันนะคะ”

มีนาเว้าวอน เสียงหวานนั้นสะท้อนเข้าไปทำลายความอดกลั้นของชายหนุ่มให้พังทลาย แม็กเซ็นยิ่งจูบเธอหนักหน่วง ในกายของเขาเหมือนมีความร้อนแล่นพล่านไปในทุกอณูเส้นเลือด มันสูบฉีดแรงและทำให้เขาเจ็บร้าวที่กลางลำตัว

ใยค่ำคืนนี้จึงผ่านไปอย่างเชื่องช้า แม้แต่ร่างกายแข็งแกร่งของเขาก็เหมือนไร้เรี่ยวสิ้นแรงไปเสียอย่างนั้น ไม่มีแรงจะพาตัวเองออกห่างจากร่างนุ่มนิ่มที่บดเบียดอยู่ด้านล่าง

หมดสิ้นความพยายามแม้แต่จะถอนริมฝีปากออกจากจุมพิตบนเรียวปากอิ่มที่เรียกร้องเขาอยู่ตลอดเวลา

“มีนา...”

และแล้วความอดทนของเขาก็ป่นเป็นผงเหมือนแก้วแตกละเอียด ใบหน้าคร้ามเข้มเลื่อนจากจากริมฝีปากฉ่ำระเรื่อยลงมาที่คางมนและซุกไซ้ลำคอหญิงสาวที่กลิ่นน้ำมันหอมนั้นเย้ายวนจนกลบกลิ่นแอลกอฮอล์ในลมหายใจของเธอได้หมด มือหนานั้นไม่หยุดอยู่นิ่ง แต่ลูบไล้ไปตามสีข้างก่อนจะหยุดลงที่เนินทรวงอวบอิ่มใต้เนื้อผ้าของชุดสีชมพูกุหลาบ

เขาบีบเคล้นมันเบา ๆ และเริ่มหนักมือขึ้นเมื่อความนุ่มหยุ่นนั้นดีดเด้งสู้ฝ่ามือหนาใหญ่ นานแล้วที่แม็กเซ็นไม่ได้สัมผัสกับความเย้ายวนและนุ่มนวลเช่นนี้ เขาควรระวังตัวเองกับผู้หญิงแปลกหน้าแต่กลับกลายเป็นว่ามันช่างน่าตื่นเต้นจนเขาหักห้ามตัวเองไม่ไหว

“อา...อืม”

มีนาครางออกมาอย่างรันจวนใจเมื่อมือของเขาทำหน้าที่ของมันอย่างสัตย์ซื่อ ด้วยการดึงชุดสวยออกจากเรือนร่างคอดเว้าราวกับนาฬิกาทรายขณะที่ใบหน้าคมคายยังคงวนเวียนจูบซับไปตามนวลผิวสีชมพู แม็กเซ็นบอกตัวเองว่าเขาไม่ได้อยู่ในอาการมึนเมา เมื่อตอนหัวค่ำที่ภัตตาคารเขาแค่ดื่มไวน์ไปเพียงแก้วเดียวเท่านั้น แต่ตอนนี้ร่างกายของเขากำลังร้อนรุ่มถึงจุดสุดขีด เหมือนน้ำเดือดที่มีร่างกายอันเย้ายวนของหญิงสาวเป็นเชื้อฟืนเติมไฟโหมไหม้ให้น้ำร้อนทะลุถึงร้อยองศา

“มีนา...โอ...พระเจ้า”

เขาหยัดกายขึ้นมองหญิงสาวชัด ๆ เธอยังบิดตัวไปมาและครางเสียงลึกในลำคอเป็นระยะ ท่าทีนั้นช่างเซ็กซี่ มีนาดูเหมือนนางเอกหนังเอวีอย่างไรอย่างนั้น บนเรือนร่างของเธอตอนนี้มีเพียงบราลูกไม้กับแพนตี้ตัวจิ๋วกางกั้นสายตาของชายหนุ่มจากความลึกลับที่เขากำลังจะเข้าไปค้นหา

เขาอยากจะลุกหนีไปเสีย แต่พลังดึงดูดจากความยั่วยวนอันล้นเหลือตรงหน้าทำให้ร่างสูงใหญ่แทบไม่อาจละสายตาไปจากหญิงสาวได้ แม็กเซ็นถอนใจหนัก เขาไม่อาจบังคับตัวเองได้อีกต่อไปแล้ว ไม่ว่านาทีข้างหน้าจะเกิดอะไร หรือพรุ่งนี้เขากับมีนา หญิงสาวแปลกหน้าจะอยู่ในสถานการณ์แบบไหน ขอแค่ผ่านค่ำคืนนี้ไปเขาก็พร้อมจะยอมรับทุกอย่างที่จะบังเกิด

“มีนา...ผมไม่รู้เลยว่าคุณเป็นใคร บ้านของคุณอยู่ที่ไหน แต่...โอ...พระเจ้า...คุณกำลังทำให้ผมคลั่ง” ชายหนุ่มทาบทับตัวเองลงบนร่างบอบบางอีกหน คราวนี้เขาสอดมือเข้าไปด้านหลังของหญิงสาวแล้วค่อย ๆ ปลดตะขอบราเซียซึ่งมีเพียงตะขอเดียวที่เกาะเกี่ยวผ้าลูกไม้แสนสวยไว้ด้วยกัน

ทันทีที่มันหลุดออกจากเรือนร่างอ้อนแอ้น ความอวบใหญ่ของโนมเนื้อทั้งสองก็โดดเด้งขึ้นมาท้าทายสายตาคู่นั้น ความอวบอัดนั้นไม่สมกับสัดส่วนเล็กบางของเธอเลยสักนิด เขาค่อย ๆ วางฝ่ามือที่ว่าใหญ่แล้วแต่ก็ยังกอบกุมปทุมถันทั้งสองไว้ได้แทบไม่หมด

“คุณคะ...ฉันหนาว....อา...ได้โปรด”

มีนาเว้าวอนอย่างปราศจากความอาย ตรงข้ามยิ่งท้าทายเขาด้วยการยกแผ่นหลังให้เรือนร่างแอ่นเข้าหา ปลายถันแต่งแต้มด้วยสีชมพูนั้นเย้ายวนยิ่งนัก แม็กเซ็นก้มลงไปหาและไล้ปลายลิ้นไปรอบ ๆ ติ่งเนื้ออ่อนไหวทั้งซ้ายขวาจนหญิงสาวสั่นสะท้านไปทั้งตัว

“อ๊ะ...อา...อา”

เสียงหวานยั่วยุให้เขาครอบครองมันไว้ในปากหยักหนาในที่สุด ปลายลิ้นร้อนดุนดัน ริมฝีปากดูดดุนจนร่างน้อยบิดเร่า ยิ่งเธอขยับตัวมากเท่าไหร่ ทุกสัดส่วนอวบอัดก็ยิ่งบดเบียดโดยเฉพาะแก่นกายที่ถูกเสียดสีจนมันตื่นตัวเต็มที่ แม็กเซ็นดูดดื่มความหอมหวานจากปลายถันสีชมพู บดจูบไปรอบทรวงอิ่มท่าทุกอณูเต้นระริกและเขาก็รับรู้ได้จากอาการขนลุกขนชันของหญิงสาว

จนกระทั่งป่านนี้เธอก็ยังสะลืมสะลือและดูจะเต็มใจกับทุกสัมผัสที่เขามอบให้ไม่รู้จักอิ่ม “อา...อือ” มีนาสอดปลายนิ้วเข้าไปขยุ้มเรือนผมสีน้ำตาลเข้มของเขา แอ่นร่างและส่ายหน้าอกไปมาเมื่อแม็กเซ็นดูดกลืนยอดอกของเธอด้วยความหิวกระหาย เธอคงไม่มีสติสัมปชัญญะใด ๆ นอกจากการรับรู้ถึงรสชิวหาที่เขาป้อนปรนเปรอให้และความสุขสมเอ่อท้นแทบสำลัก แม็กเซ็นเองก็หูอื้อตาลาย แม้รู้อยู่แก่ใจว่านี่เป็นการเอาเปรียบผู้หญิงอย่างร้ายกาจทว่าเสน่ห์ของสาวสวยแปลกหน้าก็ทำให้เขาซาบซ่านชนิดหยุดยั้งตัวเองไว้ไม่อยู่