ตอนที่ 6 เอาคืน

ดวงตะวันคล้อยลงในยามเย็น อุณหภูมิเริ่มลดระดับลงต่ำเรื่อยๆ เบลล่าที่เพิ่งจัดของต่างๆ ในห้องเสร็จก็หยิบเสื้อโค้ทตัวโตส่วมทับเอาไว้ แล้วเดินออกมาดูแสงพระอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบตาไป

เธอยืนอยู่ท่ามกลางแปลงดอกทิวลิปบริเวณหน้าบ้าน

“ผ่อนคลายจัง” 

เธอยืนยิ้มและสูดอากาศเข้าสู่ปอดก่อนจะหลับตาลง

สายลมอ่อนๆ ปะทะกับใบหน้าขาวใสของเธอ ทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมา

ตอนนี้เธอใกล้จะอายุสิบแปดแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ ความรักของเธอมันเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เพราะความเป็นเด็กเธอจึงไม่กล้าที่จะบอกอาของเธอไปตรงๆ อาเจของเธอทำให้ความรู้สึกของเธอสับสนเป็นอย่างมาก บางครั้งเขาก็ดูจะชอบเธอ แบบชายหญิง แต่บางครั้งเขาก็ดูเหมือนแค่เอ็นดูเธอเพียงเท่านั้น

เขาคิดอย่างไรกับเธอกันนะ แล้วถ้าหากเธอกับคุณอาชอบกัน พ่อกับแม่ของเธอจะยอมไหมนะ

แล้วถ้าหากไม่รักกัน เธอกับเขาก็ต้องพบกับเส้นทางชีวิตใหม่

หรือจะลองเสี่ยงดีนะ แล้วถ้าคุณอาปฏิเสธเธอจะต้องทำตัวอย่างไร

จะมองหน้ากันติดหรือเปล่านะ? 

“เบลล่าใช่ไหม” ในขณะที่เธอตกในห้วงภวังค์แห่งความคิด ก็มีเสียงหนุ่มปริศนาดังขึ้น เธอจึงหันไปยังต้นเสียง

“อ้าว รอน ไม่เจอกันนานเลย” เธอทักเด็กหนุ่มกลับไปเช่นเดียวกัน

รอนเป็นเพื่อนเล่นข้างบ้านของเธอตั้งแต่เด็ก แต่เมื่อโตขึ้นครอบครัวของเธอต้องย้ายกลับประเทศไทย จึงทำให้รอนและเธอห่างกันมากขึ้น

“ดีใจจังเลย ไม่คิดว่าเบลจะกลับมาที่นี่ด้วย สบายดีไหม”

“สบายดี ช่วงนี้ปิดเทอม เลยมาพักผ่อนนะแล้วรอนล่ะ เป็นไงบ้าง”

“เราก็ปิดเทอมเหมือนกัน พ่อกับแม่เลยพามาพักผ่อนที่นี่” 

“ดีเลย งั้นวันนี้ทำอาหารทานกันดีไหม ปิ้งย่างกับอากาศหนาวๆ เป็นไง” หญิงสาวเสนอไอเดีย

ทั้งสองตกลงแคมป์ปิ้งเล็กๆ หน้าบ้านในยามเย็น รอนเป็นคนจัดสถานที่ ส่วนเบลล่าเป็นคนทำอาหาร

ทั้งสองพูดคุยกันอย่างสนุกสนานจนเวลาผ่านไปเกือบสองทุ่ม เจคอบก็เดินเข้ามา

“อ้าว อาเจคอบสวัสดีครับ” รอนยกมือไหว้ผู้ใหญ่กว่า เขาจำได้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นอาของเพื่อนเธอ และเขาคอยดูแลเบลล่าตั้งแต่ยังเล็กๆ

เจคอบพยักหน้าตอบรับ แต่ทว่าใบหน้ากลับเรียบขรึมและบึ้งตึง

“อ้าว อาเจ ดึกแล้วมาทำอะไรคะ” 

“อาโทรมา ทำไมไม่รับสาย”

“ขอโทษค่ะ พอดีหนูวุ่นกับการเตรียมอาหารกันอยู่ เลยไม่ได้ดูโทรศัพท์เลย ว่าแต่อาเจมีธุระอะไรหรือเปล่าคะ” 

“อามาดูว่าทำอะไรอยู่”

“หนูกับรอนกำลังแคมป์ปิ้งกันค่ะ อาเจมานั่งก่อนสิคะ

เดี๋ยวหนูย่างเนื้อให้”

“ไม่ล่ะ อาทานมาแล้ว อย่าสังสรรค์กันดึกมากล่ะ อาจะเข้าไปดูความเรียบร้อยภายในบ้านสักหน่อย” 

“ครับผม/ค่ะ อาเจ” 

ผ่านไปเกือบสามทุ่ม อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ และก็ค่อนข้างดึกสำหรับที่นี่ ทั้งสองจึงพากันเก็บของแล้วแยกย้ายกัน

“รอนกลับวันไหนเหรอ”

“กลับพรุ่งนี้แล้ว ต้องบินไปบ้านคุณปู่ต่อน่ะ” 

“ว้า เสียดายจัง ไม่ได้เที่ยวด้วยกันเลย แต่ไม่เป็นไรวันนี้ได้ทานอาหารด้วยกันก็มีความสุขแล้ว” เบลล่าฉีกยิ้มออกมา ทำให้รอนมองตาค้างไม่กะพริบตาเลย

“มองอะไรเหรอ” เบลล่าถามด้วยความสงสัย

“เคยได้ยินว่าสาวเอเชียยิ้มสวย รอนไม่เคยได้สังเกตุสักที พอวันนี้เราสองคนต่างโตมากขึ้น รู้ไหมว่าเบลยิ้มสวยขึ้นทุกวันเลย” รอนพูดออกมา

“ฮ่าๆ ขอบคุณนะที่เพิ่งเห็นความสวยของเรา แต่เวลารอนยิ้ม ก็หล่อเหมือนกัน”

“จริงเหรอ” 

“จริงสิ ยิ้มบ่อยๆ นะ” 

“อืม สัญญาจะยิ้มบ่อยๆ ให้สาวแถวนี้ละลายไปเลย”

“พูดมากนา กลับได้แล้ว ถ้ามีโอกาสเราคงได้เจอกันอีก” ทั้งสองโผล่เข้ากอดกันเพื่ออำลา ก่อนจะพากันแยกย้าย

เธอเดินกลับเข้าบ้านและยิ้มอย่างมีความสุข และฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดี

“เบลล่า” 

“ว้าย!!” เธอลืมไปได้ยังไงว่าอาเจมาหา แต่ว่าเขาบอกแค่มาดูความเรียบร้อยไม่ใช่หรือ

“อ้าวอาเจ ยังไม่กลับไปอีกเหรอคะ ตกใจหมดเลย” เธอเอามือทาบอกของตัวเอง

“บอกแล้วทำไมไม่ฟังกันเลย”

“อะไรเหรอคะ เบลทำอะไรผิด” 

“ไปยืนกอดกับรอนทำไม”

“อ๋อ รอนจะกลับพรุ่งนี้แล้ว เลยกอดลากันค่ะ” 

“ลืมไปแล้วหรือว่าตัวเองเป็นคนไทย ไปกอดกับผู้ชายทำไม”

“แต่มันก็เป็นปกติของโซนนี้นี่คะ เรากอดกันตั้งแต่เด็กแล้ว อาเจหนูก็กอดไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย”

“ไม่ได้ ห้ามทำแบบนี้กับใครอีก” 

“ทำไมคะ อาเจหึงหนูเหรอ” หญิงสาวหรี่ตาและถามกลับไป แต่ทว่าใจของเธอมันเต้นแรงขึ้น

“อยู่ที่นี่อาเป็นผู้ปกครอง อาสั่งอะไรก็ต้องทำตาม”

“นึกว่าอยากเป็นแฟนกับเบลเสียอีก” 

“เพ้อเจ้อ”

เธอยิ้มออกมาอย่าชอบใจ ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้ๆ เขาแล้วนั่งตักลง

“แต่หนูอยากเป็นแฟนกับอาเจมากๆ เลยค่ะ” เธอใช้มือเรียวช้อนคางของชายหนุ่มเงยขึ้น ริมฝีปากกระจับที่เพิ่งยกดื่มไวน์ไปทันน่าชวนลิ้มลองเสียจริง

วันนี้แหละเธอจะเริ่มรุกเขาแล้ว เธอชอบเขาเอามากๆ เลยล่ะ เธอไม่สนใจแล้วว่าต่อจากนี้จะเป็นอย่างไร ขอให้ได้ทำตามใจตัวเองก็พอ

“จะทำอะไร” เจคอบถามด้วยเสียงราบเรียบขึ้นมา

“ก็ทำแบบวันนั้น วันที่อาเจทำกับหนูในห้องนอนวันที่ฮีทเตอร์ห้องอาเจพังยังไงละคะ” 

ริมฝีปากบางเลื่อนไปสัมผัสที่ริมฝีปากหนาอย่างรวดเร็ว ก่อนจะดึงหน้าออกมา

จุ๊บ! 

“หึ” เขาหัวเราะออกมาในลำคอ แต่เธอกลับใจเต้นโครมครามและใบหน้าแดงกล่ำ ก่อนจะขยับตัวลุกหนี

แต่ทว่ามือหนากลับรั้งเอวบางเอาไว้ไม่ให้ขยับไปไหน

“แก่แดด ทำไม่เป็นแต่ยังจะอยากทำอีก เดี๋ยวอาจะสอนว่าต้องทำยังไง”

เมื่อเริ่มเห็นว่าอาของเธอเริ่มเอาจริง เธอก็รีบดินสุดฤทธิ์ แต่ก็ไม่สามารถขยับตัวหนีออกจากอาของเธอได้เลย

มือหนาจับใบหน้าของเธอเชิดขึ้นมาก่อนจะประกบริมฝีปากลงไปอีกครั้ง หญิงสาวตกใจจนตาโต เมื่อเขาจูบเธอ ไม่คิดว่าอาของเธอจะรุกกลับเช่นนี้ มือหนาเลื่อนเข้าไปในเสื้อโค้ทตัวใหญ่ของเธอ สัมผัสกับผิวเรียบเนียนภายใต้ร่มผ้า ก่อนจะสัมผัสที่เอวบางแล้วเลื่อนขึ้นมาตรงหน้าอกของเธอ

“ยะ (อย่า) อื้ออออ” เมื่อเธอเปิดปากอ้าก็เป็นช่วงจังหวะที่เขาใช้ลิ้นสอดเข้าไปสำรวจในโพรงปากหวาน จูบอันดูดดื่มของเขา มันทำให้เธอเคลิ้มจนตัวแทบละลาย ลิ้นร้อนชอนไชกวาดชิมน้ำหวานจากโพรงปากของเธอไม่หยุดหย่อน จนเธอเริ่มหายใจฮึดฮัดและทุบหน้าอกเขาเป็นสัญญาณว่าเธอนั้นจะขาดอากาศหายใจ

ชายหนุ่มที่สังเกตุมาเด็กสาวในอ้อมกอดกำลังดิ้นไปมาจึงผละริมฝีปากออกมาอย่างอ้อยอิ่ง

“อาเจ คนบ้า ทำอะไรของอา”

เธอใช้มือเช็ดปากของตัวเองก่อนวิ่งเข้าห้องนอนไป เขามองดูเธออย่างเงียบก่อนจะยกไวน์ขึ้นมาดื่มอีกครั้ง

“นายกำลังทำอะไรของนายอยู่เจคอบ นั่นมันหลานรักของมึงนะเว้ย”