ตอนที่ 5 พักผ่อน

ทั้งสองนอนกอดกันจนถึงเช้า แต่ทว่าขอบตาของหญิงสาวมันกลับคล้ำ เธอนอนแน่นิ่งไม่ยอมขยับอยู่บนเตียง จนกระทั่งอาเจของเธอลุกเดินออกจากห้องไป

ในช่วงที่เธอกำลังจะเข้าสู่ห้วงนิทราในยามค่ำคืน หัวใจของอาเธอเต้นแรงจนแทบทะลุออกจากแผงอก และสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดก็คือ อาของเธอโน้มใบหน้าลงมาจุมพิตเธอ เธอจะไม่ตกใจเลยหากเป็นที่แก้มทั้งสอง ที่เคยหอมกันในตอนแด็ก แต่เขากลับจุมพิตมาตรง ริมฝีปากบางของเธอ

“จูบแบบนี้ หมายความว่ายังไงกันนะ” เธอเอาแต่คิดวกวนไปมา

“อาเจมีใจให้เธอหรือเปล่า หรือแค่เมาแล้วเผลอจูบเธอกัน”

“ยัยเบล ตั้งสติ ตั้งสติสิ” เธอดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอน ก่อนจะรีบวิ่งเข้าห้องน้ำ แต่งตัวไปเรียนในช่วงเช้า

“เบลล่า เธอเป็นอะไร เมื่อคืนไม่ได้นอนเหรอ”  ลอร่า เพื่อนที่รวมเกรดของเธอถามออกมา เมื่อเห็นใบหน้าที่อิดโรย เดินเข้ามาในห้องเรียน

“ฉันมีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะ” 

“แล้ววันนี้เธอจะเรียนไหวไหม จะพักผ่อนก่อนหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไร ฉันโอเค” 

“งั้นก็ตามใจ” 

“ลอร่า ถ้าสมมติว่ามีผู้ชายมาจูบ มันหมายความว่ายังไงเหรอ” เบลล่าที่คิดวิตกมาทั้งคืน ก็ตัดสินใจถามเพื่อนออกไป

“พระเจ้า เธอโดนจูบเหรอ ใครอ่ะ ฉันรู้จักไหม” ลอร่อถามออกไปด้วยความตื่นเต้น

“ฉันแค่สมมติ”

“ฉันไม่เชื่อ เธอกำลังโกหกฉันนะเบลล่า เพราะหน้าของเธอมันแดงไปหมดแล้ว” ลอร่อแซวออกมาอย่างขำขัน

“ยอมรับมาเถอะ ว่าจูบแรกของเธอโดยผู้ชายจูบไปแล้ว” 

เบลล่าพยักหน้าออกมาด้วยความจำยอม ว่าเธอไม่สามารถโกหกเพื่อนที่น่ารักของเธอได้เลย

“กับอาเจ เมื่อคืนเขาแอบจูบฉันที่ตรงนี้” เธอพูดพร้อมชี้นิ้วไปที่ริมฝีปาก

“โอ้ว มายก้อดดด” ลอร่อทำตาลุกวาว งั้นก็แปลว่า เพื่อนรักของเธอที่แอบปลื้มอาของตัวเองอยู่ ก็เหมือนจะประสบความสำเร็จแล้วน่ะสิ

“เบลล่า รู้ไหมว่าผู้หญิงกับผู้ชายจูบกัน ที่ตรงนั้นมันคืออะไร” เบลล่าส่ายหน้าไปมา

“ถ้ารู้ เธอจะถามเพื่อนของเธอไหมล่ะ” เธอกรอกตาไปมา และหันมาจ้องเพื่อนของตนอย่างต้องการรู้คำตอบ

“การจูบตรงนั้นหมายถึง การแสดงความรักระหว่างชายกับหญิงอย่างไรล่ะ” 

คำพูดของเพื่อนเธอเข้ามาวนเวียนเพิ่มเติมอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา

“เบล”

“เบลล่า”

“เบลล่า!!” เสียงพูดดังขึ้นที่คล้ายจะดูเหมือนเสียงตะคอกเรียกสติเธอเสียมากกว่า

“คะ มีอะไรหรือเปล่าคะอาเจ”

“นั่งเขี่ยข้าวในจานไปมา ทำไมไม่กินเสียที เป็นอะไรหรือเปล่า” เธอกลับมาจากโรงเรียนตั้งแต่ช่วงบ่ายแก่แล้ว แต่ทว่าเหมือนสติของเธอจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย

“ปะ เปล่าค่ะ” 

เธอพูดออกไปได้ไหม ที่มีอาการเหม่อลอยอย่างนี้ เป็นเพราะเขานั่นแหละที่มาขโมยจูบแรกของเธอไป

“งั้นก็รีบกินข้าว ถ้าอาหารไม่อร่อยจะได้เปลี่ยนเชฟ” 

“อร่อย อร่อยค่ะ หนูจะกินมันให้หมดเดียวนี้” หญิงสาวรีบก้มตักอาหารเข้าไปในปากจนหมดจาน ก่อนจะรีบลุกออกจากโต๊ะอาหารนี้ไป

‘คนบ้าอะไรมาจูบคนอื่นแล้วยังนั่งกินข้าวหน้าตาเฉย ไม่รู้เลยหรือไงว่าอกของเธอจะระเบิดแตกตายอยู่แล้ว’

ถึงเธอจะชอบกอดชอบหอมอาของเธอ แต่เขาก็ชอบทำใบหน้านิ่งและเรียบบขรึมทุกครั้ง

“คงเมาละมั้ง อาเจไม่ได้ชอบหนูหรอก” เธอพึมพำกับตัวเอง

“สติ สติ ยัยเบล” 

กว่าเธอจะเรียกสติกลับมาเป็นตัวของตัวเองได้ก็ผ่านไปเกือบสัปดาห์

‘แค่จูบยังขนาดนี้ ถ้าอาเจหลงรักเธอ เหมือนที่เธอกำลังตกหลุมรักเขา เธอไม่เป็นบ้าเลยเหรอ’ เธอหัวเราะขบขันให้กับตัวเอง

หลังจากเธอเลิกเรียนอีกวัน ก็ได้เวลากลับบ้าน

เธอเดินเข้าไปทักทายอาเจที่นั่งอยู่ในห้องทำงาน เพราะพี่ลีโอบอกว่า เจคอบกลับมาตั้งแต่บ่ายแล้ว

“อาเจ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวยกมือไหว้เขา แต่ใบหน้าของอาที่เงยขึ้นมามันเต็มไปด้วยคำถามที่ถูกคิ้วผูกเป็นปมอยู่ต่อหน้าเธอ

“ทำไม”

“คะ” เธอเอียงคอถามด้วยความสงสัย ‘วันนี้เธอทำอะไรผิดไปหรือเปล่านะ ทำไมถึงตั้งประโยคคำถามนี้ออกมา’ 

“ทำไมช่วงนี้ไม่เห็นกอดกับหอมแก้มอาเลย” พระเจ้าคนหน้านิ่งอย่างเขา ถามออกมาตรงๆ แบบนี้เลยเหรอ

จะให้เธอบอกยังไง ว่าตอนนี้เธอแอบประหม่าไปหมดแล้ว อยากจะเข้าไปกอดจนตัวสั่น แต่ตอนนี้ใจของเธอกลับไม่กล้า

“ก็อาเจบอกให้หนูเว้นระยะห่างนี่คะ” เธอพูดปดคำโต จริงๆ แล้วเธอไม่กล้าเข้าใกล้เพราะหัวใจของเธอมันเต้นไม่เป็นจังหวะ เวลาที่อยู่ใกล้กับเขา

“บอกกี่ครั้งแล้ว อาคือข้อยกเว้น”

เธอพยักหน้าตอบรับเขา ก่อนจะเดินเข้าไปใกล้อาของเธอ และสวมกอดบนเก้าอี้ทันที

หน้าของเธอทันร้อนผ่าว ใจของเธอเต้นโครมครามจนกลัวว่าอาของเธอจะได้ยิน

จุ๊บ! 

ริมฝีปากบางๆ ของเธอสัมผัสกับแก้มสาก ทำให้ใบหูของเขาแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

“หึ” เขากระตุกยิ้มออกมาอย่างพอใจ แต่เธอกลับดีดตัวลุกขึ้นและวิ่งออกจากห้องทำงานไปทันที

“ยัยเด็กแสบ!!” เธอคงรู้เป็นแน่ว่าเขาแอบจูบเธอในคืนวันนั้น ถึงได้ทำตัวผิดปกติอย่างนี้

‘นึกว่าจะแน่ โดนไปแค่นี้ ยังตื่นตระหนกขนาดนี้ ถ้าโดนมากกว่านี้จะเป็นขนาดไหนกัน’

เขาพยายามสลัดความคิดนี้ทิ้งก่อนจะกลับมาเข้าโหมดทำงานปกติ

ก๊อกๆๆ

“เสร็จแล้วยัง”

“เสร็จแล้วค่ะ อาเจ” หญิงสาวรีบเปิดประตูห้องนอนออกมา พร้อมกับกระเป่าใบโต

นี่เป็นช่วงปิดเทอม เพื่อเตรียมขึ้นเกรด 11 แต่พ่อกับแม่ของเธอเพิ่งมาเยี่ยม เธอจึงไม่ได้กลับไปเที่ยวที่ประเทศไทย แต่กลับตัดสินใจไปพักผ่อนที่บ้านพักตากอากาศกับอาเจแทน

หมู่บ้านแห่งนี้เธอเคยอาศัยอยู่ในช่วงวัยเด็ก และเป็นพื้นที่แห่งความทรงจำที่ดีและอบอุ่น เธอตัดสินใจมาพักบ้านตากอากาศที่คุณตาซื้อเอาไว้ นี่ก็ผ่านมาหลายปีจนเธอย่างเข้าอายุ 18 แล้ว คุณตาของเธอก็ได้จากไปอย่างสงบในพื้นที่แห่งนี้ แต่ร่างของคุณตากลับไปอยู่ที่เมืองไทยพร้อมกับคุณยายบนภูเขาที่เงียบสงบ นี่เป็นความปรารถนาของคุณตาที่อยากอยู่ใกล้คุณยาย แต่ในช่วงเวลาก่อนหน้านี้คุณแม่ของเธอเคยเล่าให้ฟังว่า ที่แห่งนี้คุณตาและคุณแม่ของเธอตัดสินย้ายมาเหตุเพราะตอนนั้น คุณแม่ไม่รู้ว่าพ่อคลาสรักพวกเรา ในท้องของแม่กำลังมีเธออยู่ ทำให้แม่ของเธอกลัวว่าพ่อจะพรากเธอไป จึงได้ตัดสินใจขายทรัพย์สินทุกอย่างที่เมืองไทย มาตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่นานหลายปี และคุณแม่ของเธอก็ได้พบกับอาเจที่เป็นเพื่อนแสนดีเสมอมาแถมยังเลี้ยงดูเธอตั้งแต่ยังไม่ลืมตา หลังจากนั้นไม่นานคุณพ่อก็มาตามง้อคุณแม่ และย้ายกลับไปยังประเทศไทย เว้นแต่คุณตาที่ขอใช้ชีวิตบั้นปลายในที่สงบแห่งนี้ก่อนสิ้นลมหายใจ

“เบลล่า ไม่นอนบ้านพักกับอาหรือ” เจคอบถามออกมาเมื่อทั้งสองเดินทางมาถึง

“เบลขอนอนที่บ้านคุณตานะคะ” 

“นอนคนเดียวมันอันตราย”

“เบลอายุจะ 18 แล้วนะคะ ดูแลตัวเองได้แล้ว” 

“ถ้าดูแลได้ พ่อกับแม่ของหนูคงไม่ต้องให้อาตามดูขนาดนี้หรอก”

“เชื่อหนูสิ บ้านอาเจก็อยู่ใกล้ๆ ถ้ามีอะไรเดี๋ยวเบลค่อยเรียกก็ได้ “

“แต่ว่า..”

“นะคะอาเจ” มือบางเอื้อมไปเกาะแขนร่างหนาและทำหน้าตาออดอ้อนสุดฤทธิ์ ก็เธอรู้สึกคิดถึงบ้านหลังนี้จริงๆ นี่นา บ้านของอาเจหลังใหญ่ก็จริง สะดวกสบายกว่า แต่นานๆ มาที่นี่สักครั้ง เธอก็ยังอยากนอนที่บ้านของครอบครัวตนเอง

“งั้นก็ตามใจ ถ้ามีอะไรก็เรียกอา”