ตอนที่ 8 ตักเตือน

“ไม่ต้องร้องไห้นะ เธอไม่ได้ผิด”

หลังจากเธอตะคอกกลับใส่ผู้เป็นอา เธอก็ตัดสินใจเดินทางมายังโรงเรียนทันที โดยไม่ฟังเสียงห้ามของเขาเลยแม้แต่น้อย

ต่อหน้าของชายหนุ่มเธอทำเป็นเข้มแข็ง แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อเธอมาเจอกับลอร่า ก็ร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจทันที

“ฉันจะทำอย่างไรดีลอร่า ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีกแล้ว ฉันไม่อยากจะกลับไปสู้หน้าคนแบบนั้น”

“ใจเย็นๆ นะ เธอไม่ได้ผิด ทำไมต้องหลบหน้าด้วยล่ะ ดีเสียอีก เธออยู่ที่นั่นแล้วฉีกหน้ากากแม่ดาราสาวคนนั้นออก สะใจกว่าเยอะ”

คำปลอบของลอร่าทำให้เธอฉุกคิดขึ้นได้

‘ทำไมเธอจะต้องยอม ยัยนั่นสิต้องเป็นคนออกไป’

ฉันรักอาเจของฉันมาตั้งนาน

ด้านของเจคอบ..

“กล้องวงจรปิดในห้องโถงที่นายให้ไปดู อยู่นี่ครับ” ลีโอคนสนิทยื่นไอแพดให้กับเจคอบในห้องทำงาน

 เจคอบรับมันมา และมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

เขารู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ตะคอกใส่หลานสาว เพราะอารมณ์ชั่ววูบทำให้เขาเผลอขึ้นเสียงใส่เธอ และไม่ยอมฟังเธอเสียด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจเลยที่หลานสาวจะต่อว่าตน

เขาเลี้ยงเธอมากับมือ ทำไมเขาไม่นึกคิดนะ ว่าถึงเธอจะดื้อแค่ไหน แต่เธอก็ไม่เคยทำกิริยาแบบนั้นออกมา

“เบลล่าเป็นไงบ้าง” เจคอบถามออกมาด้วยความห่วงใย

“ตอนที่คนขับรถไปส่งเธอ เธอเข้มแข็งมากครับ ใบหน้ายังเรียบนิ่งไม่เสดงอาการโกรธหรือน้อยใจแต่อย่างใด แต่เมื่อไปถึงโรงเรียน คนขับรถเล่าว่า เธอร้องไห้ฟูมฟายกับคุณลอร่อเพื่นสนิทของเธอครับ” ลีโอรายงานไปตามความเป็นจริง

เจคอบใช้นิ้วนวดเข้าไปที่ขมับของตนก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมา

‘เคธี่จะต้องขอโทษเธอ ที่ใส่ร้ายเธอแบบนั้น’ 

“เย็นนี้สั่งเชฟจัดเตรียมอาหารจานโปรดให้กับเบลล่าด้วย แล้วช่วยจัดการเชิญเคธี่มาทานข้าวที่บ้านเหมือนกัน”

“รับทราบครับนาย”

“วันนี้มีอะไรที่ฉันต้องอนุมัติอีกไหม” เจคอบยกข้อมือมองดูเวลาบนนาฬิกาเรือนแพง

“ไม่มีแล้วครับนาย” 

“งั้นเตรียมรถไปโรงเรียนของเบลล่า วันนี้ฉันจะไปรับเธอ”

รถคันหรูจอดเทียบอยู่หน้าประตูโรงเรียน

โดยมีบอดี้การ์ดสามสี่คนยืนคุมอยู่ข้างตัวรถ

ตอนนี้เป็นเวลาเลิกเรียนนักเรียนส่วนใหญ่ต่างทยอยพากันกลับบ้าน มีเด็กสาวมากมายยืนกรีดร้องให้เหล่าบอดี้การ์สุดหล่อทั้งหลายที่หน้าประตูรั้วของโรงเรียน

เว้นแต่เคธี่และลอร่าที่ยืนมองด้วยความงุนงงว่าเกิดอะไรขึ้น

พวกเธอทั้งสองจึงเดินเข้าไปดูก็พบกับรถยนต์คันหรูที่คุ้นหน้าคุ้นตาเป็นอย่างดี

ประตูรถถูกเปิดออกมาในขณะที่เธอยืนอยู่ต่อหน้าเหล่าลูกน้องของอาเจ ก่อนจะมีขายาวสวมชุดสูทมีภูมิฐานก้าวลงมาจากรถ ทำให้เหล่านักเรียนพากันกรีดร้องหนักกว่าเดิม ด้วยความหล่อและมีออร่าทะลุแว่นตากันแดดสีดำ อาเจของเธอหล่อไม่แผ่วเลย แม้ว่าจะอายุใกล้เลขสี่แล้วก็ตาม

“อาเจ มาทำไมคะ” 

“มารับเด็กดื้อ”

“ถ้าจะมารับหนูให้ไปขอโทษ ยัยเคธี่ บอกเลยไม่ต้องลำบากมาถึงที่นี่หรอกค่ะ

เพราะหนูไม่มีวันที่จะพูดคำว่าขอโทษออกไป”

“ทำไมล่ะ”

“ก็หนูไม่ได้เป็นคนผิด ยัยบ้านั่นเอานมราดตัวเองต่างหาก แล้วมาใส่ร้ายคนอื่น”

“ขึ้นรถสิ แล้วเราค่อยไปคุยกันที่บ้าน” เจคอบที่เห็นว่าเรื่องแบบนี้ไม่ควรพูดในที่สาธารณะจึงตัดบทให้หลานของตนขึ้นรถกลับไปกับเขา

“ไม่ต้องหรอกค่ะ วันนี้เบลจะไปเล่นที่ห้องของลอร่าก่อนแล้วค่อยกลับ เชิญอาเจกับดาราสุดสวยไปพลอดรักกันเลยค่ะ”

เบลล่าพูดพร้อมจูงมือลอร่าจะเดินจากไป แต่ทว่ามือหนากลับคว้าข้อมือของหญิงสาวและดันตัวเธอเข้าไปในรถทันที

“ว๊ายย อาเจจะทำอะไร อย่ามาทำแบบนี้กับหนูนะ” เธอโวยวายเสียงดังลั่นท่ามกลางสายตางุนงงของนักเรียนหลายๆ คน

“เธอจะกลับยังไง ให้คนของฉันไปส่งไหม” เจคอบหันไปพูดกับเพื่อนสนิทของเบลล่าที่กำลังยืนอึ่งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

“มะ ไม่ต้องค่ะ ลอร่ากลับเองได้” 

“อืม วันหน้าฉันจะเลี้ยงข้าวเธอที่บ้าน ขอโทษวันนี้ที่ให้เบลล่าไปเล่นกับเธอไม่ได้” เจคอบพูดพร้อมก้าวเข้าไปนั่งในรถก่อนที่รถจะเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

“มะ มองอะไรกัน ไม่เคยเห็นอามารับหลานที่โรงเรียนหรือยังไง” ลอร่าตะโกนออกไปใส่นักเรียนพวกนั้น ก่อนที่วงล้อมจะค่อยๆ สลายตัวจากไป

ลอร่อรู้แต่ว่าอาเจของเพื่อน มีนิสัยดุและเย็นชา แต่ไม่คิดว่าจะทำกับเพื่อนของเธอโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัวขนาดนี้

“น่ากลัวชะมัด”

ภายในรถ.. 

“อาเจ สั่งให้พี่ลีโอหยุดรถเดี๋ยวนี้นะ เบลจะลง”

“อย่าดื้อ กลับไปกินข้าวที่บ้าน แล้วค่อยคุยกัน”

“ไม่กิน และไม่คุย อาเจไม่เคยฟังหนูอยู่แล้ว พูดอะไรไปก็ไม่เชื่อ อาเจจะมาคุยกับหนูทำไม” 

“วันนี้เคธี่จะมาทานข้าวเย็นด้วย”

“ก็เรื่องของอาเจสิคะ จะมาบอกหนูทำไม หนูไม่อยากรู้เรื่อง” 

“หนูจะต้องกินด้วย”

“ไม่กิน หนูจะไม่มีวันร่วมโต๊ะกับยัยนั่นเด็ดขาด”

“ถ้าดื้อแล้วไม่เชื่อฟัง อาจะโทรหาแม่ของเบลให้มารับกลับไป”

“อาเจ!!!” หญิงสาวตะคอกใส่หน้าเขาเสียงดังด้วยความไม่พอใจ

หญิงสาวใช้มือจิกเข้าไปที่ฝ่ามือของตัวเองอย่างแรงด้วยความโกรธ ‘ทำไมเขาต้องเอาเรื่องนี้มาขู่อยู่เรื่อย’

“ถ้าโกรธก็มาลงที่อา อย่าทำร้ายตัวเอง” เจคอบเหลือบมองหญิงสาวที่กำลังโกรธเคืองเขา กำลังทำร้ายตัวเองอยู่ จึงพูดออกมา 

เมื่อหญิงสาวได้ยินเช่นนั้นก็ใช้มือบางทุบตีเขาอย่างบ้าคลั่งเพื่อระบายความโกรธออกมาทันที โดยไม่สนว่าเขาจะเป็นเช่นไร 

“คนบ้า!” 

“อาเจบ้าที่สุด”

“เชื่อแต่ยัยนั่น แต่ไม่เคยฟังเบลเลย”

“วันนี้หนุจะตีอาให้ตายไปเลย” เจคอบที่โดนหญิงสาวทุบตี ก็หัวเราะออกมา

ตัวแค่นี้ แรงแค่นี้นะหรือ จะตีเขาให้ตาย

หญิงสาวทั้งทุบทั้งตี และกัดเขาจนเป็นรอยตลอดระยะเวลาที่เดินทางมา

เมื่อรถมาถึงคฤหาสน์ เขาก็จัดการอุ้มเบลล่าไปยังห้องนอนของเธอทันที และนั่งเฝ้าเธออาบน้ำแต่งตัวลงไปทานอาหารเย็นด้วยกัน

เธอเดินกระทึบเท้าด้วยความไม่พอใจ ต่างจากดาราสาวส่วมชุดเดรสสีแดงเพลิงนั่งกรีดยิ้มอยู่บนโต๊ะอาหาร

“ขอโทษที่ทำให้คุณรอนานนะครับคุณเคธี่ หลานสาวผมดื้อนิดหน่อย”

“ไม่เป็นไรเลยค่ะ เคธี่ก็เพิ่งมาถึง”

“ครับ งั้นเรามาเริ่มทานอาหารกันเลยดีไหมครับ ถ้านานไปอาหารจะจืดชืดหมด”

“ค่ะ วันนี้ไม่มีอาหารอิตาเลียนหรือคะ” เธอกวาดสายตามองบนโต๊ะก็พบว่ามีแค่อาหารไทย

“ไม่ชอบหรือครับ”

“เปล่าค่ะ แค่เคธี่ไม่ค่อยถนัดทานนิดหน่อย” 

“ครับ พอดีว่าผมสั่งให้เชฟทำอาหารจานโปรดให้หลานสาวของผม” เขาพูดพร้อมตักอาหารใส่จานของหลานสาวที่ตอนนี้โกรธ แต่ไม่ยอมพูดอะไร

เพราะกลัวว่าเขาจะส่งเธอกลับบ้าน

“ดีจังเลยนะคะ เคธี่แอบอิจฉาน้องเบลล่าเลยที่มีคุณอาใส่ใจเธอขนาดนี้”

“หลานของผม ผมเลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็ก ก็ต้องใส่ใจเป็นพิเศษ โดยเฉพาะใครที่กล้ามาใส่ร้ายเธอหรือทำให้เธอเสียใจ ผมไม่มีวันปล่อยไปแน่”

เคธี่ที่ได้ยินดังนั้นก็รู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ทันที เพราะปกติชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าไม่ค่อยพูดอะไร แต่วันนี้กลับพูดออกมายาวเยียดและยังเป็นประโยคที่ดูน่ากลัวอีกด้วย

เจคอบพูดจบก็ชูมือเรียกบอดี้การ์ดเป็นสัญลักษณ์ว่าเขาต้องการอะไร

ลีโอเห็นดังนั้นก็ยื่นไอแพดให้เจ้านายทันที

เคธี่เห็นก็หน้าซีดเผือก ต่างจากเบลล่าที่โกรธและยังก้มหน้าก้มตาทานอาหารให้เสร็จจะได้ออกไปจากที่นี่เร็วๆ

“คุณเคธี่ครับ รบกวนอธิบายเหตุการณ์เมื่อเช้าหน่อยได้ไหมครับ ว่าทำไมถึงเอานมราดตัวเอง แล้วมาใส่ร้ายหลานผม”

เบลล่าที่กำลังเคี้ยวข้าวก็วางช้อนและเบิกตากว้างมองดูอาของเธอ

ตอนนี้แววตาและรอยยิ้มของอาน่ากลัวยิ่งนัก เธอไม่เคยเห็นมุมนี้ของอาเธอเลย

“คะ คือว่า” เคธี่พยายามจะอธิบาย แต่เหมือนว่าอธิบายไปก็ฟังไม่ขึ้นอยู่ดี เพราะคนตรงหน้าเธอทั้งเก่งและฉลาด

“อธิบายให้ผมพอใจ แล้วผมจะปล่อยคุณไป”

“เคธี่ขอโทษค่ะ เคธี่แค่รักคุณมากเกินไป ไม่อยากให้หลานสาวของคุณมาอยู่ใกล้คุณ เพราะเคธี่กลัว กลัวว่าคุณจะตกหลุมรักหลานที่ไม่แท้”

“นั่นมันเรื่องส่วนตัวของผม หลานของผม ผมเลี้ยงดูมาอย่างดี คุณกล้ามาใส่ร้ายหลานของผมได้ยังไง”

“ก็เพราะหลานของคุณเธอกำลังคิดไม่ซื่อน่ะสิคะ” 

“อย่ามาพูดจาแบบนี้ ระหว่างผมกับหลาน ไม่มีทางเปลี่ยนสถานะเป็นอย่างอื่น”

ฉึก!! 

‘เจ็บจัง’ เหมือนอาของเธอจะปกป้องเธอ แต่เหมือนว่าเขาก็ทำร้ายเธอเช่นเดียวกัน บอกให้ยัยนั่นตบหน้าเธอยังจะดีกว่า

“ขอโทษค่ะ เคธี่จะไม่ทำอีกแล้ว ให้อภัยเคธี่นะคะ” 

“คนที่คุณต้องขอโทษคือ หลานสาวของผม” เจคอบตะคอกใส่ดาราสาว เธอได้ยินเช่นนั้นก็รีบลุกจากเก้าอี้และวิ่งไปคุกเข่าต่อหน้าเบลล่าทันที

“ฉันขอโทษนะเบลล่า ขอโทษที่ใส่ร้ายเธอ ต่อไปนี้ฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ให้อภัยฉันเถอะนะ” 

เบลล่ามองดูดาราสาวที่กำลังสติแตก เพราะยัยนี่กำลังกลัวอาเจของเธอ

หญิงสาวที่เห็นเช่นนั้นและคิดว่าเรื่องไม่ได้ร้ายแรงอะไรมาก และเธอก็ไม่ได้เจ็บตัว มีแต่ยัยนี่ที่หาเรื่องใส่ตัวเอง จึงพยักหน้าและบอกให้เธอกลับไปนั่งที่

แต่ทว่าชายหนุ่มกลับสั่งให้เธอออกจากบ้านไปโดยเร็วที่สุด จนหญิงสาวคนนั้นปลีกตัวออกไปแทบไม่ทัน

“ต่อไปนี้อย่ามายุ่งและพัวพันธุ์กับครอบครัวของผม ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน”