LOGINกลิ่นอายความเค็มของทะเลที่พัดมาตามสายลม พร้อมกับคนรักที่เดินไปนั่งจุ้มปุ้กอยู่ไม่ไกลด้วยท่าทีมีความสุขและมีใบหน้าเปื้อนยิ้มตลอดเวลา ช่วงเวลานี้ช่างเป็นอะไรที่อิ่มเอมในหัวใจ“ดึกแล้วนะ” เด็กหนุ่มเอ่ยทักท่ามกลางความเงียบ ก่อนจะนั่งลงข้างกายคนตัวเล็ก“อือ ช่วงเวลาแห่งความสุขมันผ่านไปไวจัง กูอยากเที่ยวอ
ชีวิตของเด็กหนุ่มทั้งสองก็ดำเนินต่อไป ผ่านเรื่องราวสุขทุกข์แต่ก็ยังคงจับมือกันและฝันฝ่าทุกอย่างไปได้จนมาถึงวันนี้ วันที่ทั้งสองคนเรียนจบและเข้ารับปริญญาทุกคนต่างก็มีเป้าหมายและเดินไปตามเส้นทางที่ตัวเองเลือกกันต์เรียนจบช้ากว่าพวกเขาไปหนึ่งเทอมแต่ก็ยังโชคดีที่เด็กหนุ่มขยันและติดตามงานจนเรียนจบมาได้ซ
“อ๊ะ! ดะ...เดี๋ยว! อ๊าา”“เป็นไง เริ่มหายกลัวรึยัง” จากการถูไถก็เปลี่ยนเป็นบดบี้และขยี้ไปตามแรงอารมณ์“อื้ออ สะ เสียว” คนตัวเล็กถึงกับต้องเกาะขอบระเบียงเพราะขาอ่อนแรง“วันนี้อยากลองริมระเบียงดูมั้ย” เสียงทุ้มเอ่ยถามเบา ๆ“จะบ้าเหรอ! นี่บ้านไอ้กันต์นะ”“มันชอบนอนใส่หูฟัง ไม่ได้ยินเสียงมึงหรอก”“ถ้าใค
“เออ บ้านกูของกินเยอะแยะ ว่าแต่กูต้องแกล้งกลัวด้วยมั้ย” ได้ยินแบบนี้อินก็หัวเราะหึในลำคอ“แล้วแต่มึงเลย” พูดจบก็วางสายไป“ว่าไง มันอยู่บ้านมั้ย” ไม่ทันจะได้หันมาอธิบาย หมี่ก็ถามขึ้นมาทันที อินได้แต่คิดในใจว่าอะไรจะตื่นเต้นขนาดนั้น“อยู่” ก่อนจะต้องตกใจเมื่อเห็นว่าคนรักดีใจกว่าที่คิด“เย้! มึงไม่ได้บ
และแล้วช่วงเวลาก็ผ่านพ้นไปจนใกล้จะสิ้นปีอีกครั้ง ตอนนี้ทุกคนก็ใกล้จะจบการศึกษากันแล้ว ทว่ากิจกรรมที่หมี่อยากลองทำร่วมกับอินมาโดยตลอดคือการแต่งตัวในวันฮัลโลวีน“นะ มึงเบ้าหน้าดีจะตาย แต่งตัวคู่กับกูหน่อยไม่ได้เหรอ” น้ำเสียงออดอ้อนแกมเว้าวอนดังมาจากหมี่“ไม่เอา” อินที่ฟังประโยคนี้มาร่วมสัปดาห์ก็เริ่มร
“อ๊ะ!” ร่างบางที่คุ้นชินกับสัมผัสนี้ก็แอ่นอกเข้าหาอีกฝ่าย“มันแข็งจนดันเสื้อออกมาแล้ว” อินยังคงพูดแหย่คนรัก ก่อนจะออกแรงดึง“อ๊า! อย่าดึงแรง อ๊าา!” แล้วก็ก้มลงดูดดื่มนมรสหวานตรงหน้าราวกับคนหิวกระหายดวงตาหวานฉ่ำของหมี่ลอบมองคนที่กำลังมุ่งมั่นกับร่างกายตัวเอง มือเล็กข้างหนึ่งไพล่ไปด้านหลังเพื่อพยุงตั
“มะ...มึงชอบมั้ย” ทว่าดูเหมือนอีกฝ่ายจะอยากให้เขาสติแตกเสียเหลือเกิน เห็นทีคงต้องใช้น้ำเสียงดุสินะ“ตอบมา”“คือกู...กูไปหาไอ้บั๊ม แล้วมันบอกว่าทำแบบนี้...มึงจะชอบ” หมี่เองก็ไม่อยากเล่าที่มาที่ไปทั้งหมดให้อินได้รู้ แค่มายืนอยู่ตรงนี้ก็เขินจะแย่แล้ว“ไอ้บั๊มเหรอ” เสียงเข้มพูดขึ้นจนคนตัวเล็กรู้สึกใจเสี
“เดี๋ยว! กูยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ”“จะอาบทำไมเดี๋ยวก็เลอะ” รอยยิ้มร้ายผุดขึ้นบนใบหน้าอิน ขณะที่มือแกร่งค่อย ๆ ปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจากตัวหมี่ทีละชิ้น“อ๊ะ! อินกูจั๊กจี้” ร่างบางส่งเสียงร้องเป็นระยะเพราะไอ้ยักษ์ตรงหน้าเอาแต่เล่นสนุกกับหน้าท้องแบนราบจนรู้สึกสยิวไปทั้งตัว“ตัวมึงหอมเพราะน้ำหอมที่กูซื้อให
“เอาของไปเก็บบนห้องก่อนมั้ยแล้วค่อยไปเดินเที่ยวกัน” อินรับกุญแจห้องที่พนักงานเสร็จและชวนหมี่ไปเก็บของ ซึ่งหมี่ก็พยักหน้าเห็นด้วยอย่างไม่อิดออดเก็บของเสร็จแล้วก็ได้เวลาสนุกสนาน ทั้งคู่เดินเที่ยวตลาดนัดชื่อดังแถวนั้น เป็นอะไรที่ตระการตามากเพราะแต่ละร้านจะมีกิจกรรมเล็กน้อยให้ลูกค้าร่วมสนุก เช่น ระบายส
อินที่คุยกับทุกคนครบแล้วก็เดินไปแจ้งเบอร์ติดต่อและชื่อนามสกุลของเขาและน้าเกดไว้กับพยาบาลคนเดิม ก่อนจะโทรเรียกรถแท็กซี่เพื่อตรงกลับหอ เด็กหนุ่มดวงตาเหม่อลอยและมองออกไปนอกหน้าต่างตลอดทางเมื่อมาถึงมหาลัยฯ อินก็พาร่างของตัวเองเดินขึ้นไปชั้นสองและมาหยุดอยู่หน้าห้องได้สำเร็จ ร่างสูงทรุดตัวลงและค้ำศีรษะพิ

![ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)




![เพียงหัวใจเพรียกหา - [Omegaverse]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
