ログインชีวิตที่ขัดสนเรื่องเงินของหลินที่เป็นพนักงานบริษัทธรรมดาเริ่มเปลี่ยนหลังมือเป็นหน้ามือ หลังจากได้รับข้อเสนอจากทินกร เขายอมมีอะไรกับผู้ชายคนนี้เพื่อเงิน ยอมว่านอนสอนง่ายกับคุณแด๊ดทุกครั้งที่มีเงินเข้าบัญชี เป็นอย่างคติประจำใจที่เขาพึ่งตั้งมันสดๆร้อนหลังจากมาอยู่ในความสัมพันธ์นี้ได้ไม่นาน HAVE MONEY HAVE SEX เงินมันยั่วยวนใจนี่นา ที่ยอมอยู่แบบนี้ก็เพราะเขามันหัวสูง อยากได้อยากมี และคนที่ให้มันกับเขาได้งานดายแค่ปลายนิ้วก็คือคุณแด๊ดทินกร.. ทางกลับกันทินกรต้องการจีบหลิน เพราะรู้สึกว่าอีกฝ่ายเป็นรักแรกพบ ที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นแรงอีกครั้ง หลังจากที่มันสงบมาหลายปี แต่เพราะการเข้าหาที่ไม่เหมือนใคร จึงทำให้เขากลายเป็น Sugar daddy ของหลินแทนเสียได้
もっと見るSa isang mamahaling coffee shop, kaharap ni Vanilla ang Ina ng nobyo niyang si Darren na noon ay kitang kita sa matapobre nitong mukha ang pagkadisgusto sa kanya.
"Limang milyon, layuan mo ang anak ko." walang paligoy-ligoy nitong wika. HIndi naman maiwasan na makaramdam ng pagkadismaya ni Vanilla. Hindi niya na din kasi mabilang kung ilang beses na siyang inofferan ng Ina ng boyfriend niyang si Darren ng pera para lang makipaghiwalay dito "Hindi ko po magagawa iyan, Madam! Nagmamahalan po kami ng anak niyo at hindi ko po kayang ipagpalit siya sa pera." buong pagpapakumbaba na sagot naman kaagad niya sa hilaw niyang manugang. "Then, six million...." nakataas ang kilay na muling wika ng Ginang. Muling umiling si Vanilla. Hindi kayang tumbasan ng pera ang pagmamahal na nararamdaman niya para sa kanyang nobyo. "Seven million!" muling wika ng Ginang. Pataas nang pataas ang offer nito pero tanging pag-iling parati ang tugon ni Vanilla "Ipaglalaban ko po ang nararamdaman ko para sa anak niyo, Madam. Sorry po..." sagot niya din naman kaagad. "Okay, last offer. Ten Million...ten million, lubayan mo siya. Lubayan mo ang unico iho ko dahil kahit na ano ang gawin mo, hindi ako papayag na ikaw ang magiging asawa niya. Nakatakda na siyang magpakasal sa babaeng gusto namin. isang babae na may maipagmamalaki at ka-level namin sa lipunan. Hindi kagaya mo na isang hampas lupa!" seryosong wika ng ginang. Ni hindi man lang nito naisip na posibleng masaktan si Vanilla sa sinabi niya ngayun lang. "Sorry po. Hanga't kailangan po ako ni Darren, hindi ko po siya hihiwalayan. Sa inyo na po ang pera dahil hindi ko iyan kailangan." seryosong sagot naman ni Vanilla dito Masakit para sa kanya na makita na ganito na pala kababa ang tingin sa kanya ng Ina ni Darren pero wala siyang magagawa. Isa lamang siyang babae na galing sa mahirap na pamilya at gumagawa ng paraan para makaangat sa buhay. Kasalukuyan siyang nagta-trabaho sa isang government office bilang isang auditor at ang ganitong offer ng ginang sa kanya ay labis na nagpadurog sa puso niya. "Hmmm , masyadong matigas nag ulo mo, babae. Well, kung ayaw mo talaga...wala akong magagawa. Pero ito lang ang tandaan mo, never ka naming matatangap sa pamilya namin." nanlilisik ang mga matang wika nito. Kaagad namang nagbaba ng tingin si Vanilla dahil feeling niya sobrang liit ng tingin sa kanya ng mismong Ina ng nobyo niya. "Sorry po. Kung wala na po kayong sasabihin, aalis na po ako." mahinang sagot ni Vanilla sa kaharap niya. Pagkatapos noon, tinitigan niya muna ang walang bawas na kape na inorder kanina ng ginang para sa kanya. Sino ba naman kasi ang gaganahan na mag-kape kung ganito kagaspang ang ugali ng taong kaharap mo. "Okay, alam kong masyado ka pang emosyonal ngayun pero kung sakaling magbago ang isip mo, huwag kang mag-atubili na lumapit sa akin para kunin ang sampung million. Willing pa rin akong ibigay sa iyo iyun basta lumayo ka sa anak ko." seryosong wika ng Ginang at walang pag-aalinlangan na mabilis itong tumayo. Parang reyna na naglakad ito palabas ng coffee shop. Taas noo, sopistikada at unang tingin pa lang, halata talagang nakakaangat ito sa buhay. Samantalang hindi naman nagawa pa ni Vanilla na tumayo para umalis na. Ramdam niya kasi ang panginginig ng kanyang tuhod dahil sa matinding emosyon. Nagbabadya din ang luha sa kanyang mga mata at kung hindi lang nakakahiya, baka kanina pa siya umiyak. Kinapa-kapa niya ang kanyang cellphone sa kanyang bulsa para tawagan ang kanyang nobyo. May usapan sila na magkikita sila dahil isasama siya nitoo sa birthday party ng abuelo nito pero parang gusto nang magbago ang isip niya ngayun. Feeling kasi niya hindi siya welcome doon lalo na at nagpahayag na ang Ina nito na hindi nga siya gusto. "Hey...babe. Napatawag ka?" nakailang ring pa lang, sumagot naman kaagad si Darren. "Darren, saan ka ngayun? Teka lang, bakit ganiyan ang boses mo?" seryosong tanong naman ni Vanilla sa boyfriend niya. "Ha? A-anong ibig mong sabhin, Babe?" "Darren, parang boses kakagising mo lang kasi eh. Nasa opisina ka ba? Dadaan ako diyan ngayun. May importante kasi akong sasabihin sa iyo eh."" seryosong wika ni Vanilla sa kanyang nobyo. Kaya lang mas lalo siyang nagtaka dahil mabilis siyang pinigilan ni Darren. Halata sa boses nito ang pagpa--panic. "NO! No, Babe!! It's okay! Mamaya, susunduin na nalang kita sa apartment mo para maisama kita sa kaarawan ng Lolo ko." nakangiting sagot nito "Pero, Darren. Iyan nga ang dahilan kaya ako tumawag sa iyo eh. Nagbago na ang isip ko. Hindi na--" naputol ang sasabihin ni Vanilla kasabay ng pagkunot ng kanyang noo sa matinding pagtataka nang marinig niya na para bang umuungol si Darren. "Ahhhhhh!" 'Darren, sure ka ba na ayos ka lang?" nagtatakang tanong ni Vanilla sa nobyo niya pero ganoon na lang ang pagkadismaya nya dahil tuluyan nang naputol ang tawag. Tinawagan niya ulit ang nobyo niya pero hindi na ito sumasagot. Bigla tuloy siyang nakaramdam ng pag-aalala kaya isang pasya ang nabuo sa isipan niya. Pupuntahan niya ang nobyo niya sa opisina nito. Nag-aalala kasi siya eh. Kakaiba kasi ang ungol nang boyfriend niya at baka kung ano na ang nangyayari dito ngayun.พิธีการแต่งงานถูกจัดขึ้นในหนึ่งเดือนหลังจากที่ทั้งคู่กลับมาจากทริปพักผ่อนเล็ก ๆ หลินคุยกับทินกรว่าเราจัดกันง่าย ๆ แค่คนในครอบครัวดีไหม แต่มีหรือที่คุณแด๊ดจะยอม งานเล็ก ๆ ไม่ใช่สำหรับทินกร การแต่งงานของประธานบริษัทใหญ่จัดงานเล็ก ๆ ไม่ได้ เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องเดียวที่เขาไม่ยอมตามใจหลิน “แด๊ดอยากจัดงานให้ใหญ่ คนจะได้รู้ว่าหนูเป็นของพี่ พี่อยากให้หลินมั่นใจ พี่จะมีแค่หนูคนเดียว จะควงหนูอย่างผ่าเผย” ถ้าให้พูดกันตามตรงคือ ทินกรค่อนข้างซีเรียสเรื่องนี้ เพราะตอนที่เขาและหลินยังอยู่ในความสัมพันธ์ที่คลุมเครือแบบนั้น เขาไม่ชอบใจมันเสียเลย จะบอกใครก็ไม่ได้ เพราะหลินเรียกตัวเองว่าเป็นเด็กเลี้ยงของเขา พอถึงคราวที่ได้สถานะชัดเจนก็อยากป่าวประกาศบอกให้โลกรู้ว่านี่คือคนรักของเขา คน ๆ นี้คือคู่ชีวิตของเขา สถานที่จัดงานคือโรงแรมหรูระดับห้าดาว ประดับตกแต่งสวยงาม บรรยากาศครึกครื้น ญาติและคนรู้จักมาร่วมงานกันอุ่นหนาฝาคลั่ง คนที่ปลื้มใจที่สุดคงหนีไม่พ้นแม่ของคู่เจ้าบ่าวทั้งสอง สีหน้าปีติยินดีเป็นที่สุด โดยเฉพาะแม่ของทินกรได้เห็นลูกแต่งงานเสียทีหลังจากที่พยายามเคี่ยวเข็นให้หาแฟนมานาน น
12 Marry me? วันนี้เป็นวันหยุดยาวของบริษัทฯ ทินกรพาแฟนเด็กของเขามาเที่ยวทะเล ซึ่งเขามีบ้านพักตากอากาศหลังใหญ่ติดทะเล บรรยากาศดีมากเหมาะแก่การมาเที่ยวพักผ่อน ที่ตรงนี้ค่อนข้างมีความเป็นส่วนตัวสูง ทั้งสองคนนั่งเครื่องบินมาใช้เวลาเพียงหนึ่งชั่วโมงจากเมืองหลวงก็มาถึงที่หมายแล้ว ตอนนี้เป็นเวลาสิบโมงกว่า แดดกำลังร้อนได้ที่ คนทั้งคู่มานั่งรับลมทะเลที่ระเบียงกว้าง อาหารทะเลถูกวางเต็มโต๊ะ ส่งกลิ่นหอมน่ารับประทาน “อร่อยไหม?” มือใหญ่ลูบแก้มคนรักแผ่วเบาด้วยความเอ็นดู เมื่อเห็นอีกฝ่ายเคี้ยวข้าวจนแก้มตุ่ย “อร่อยครับ แด๊ดไม่กินเหรอครับ?” “กินสิ หนูกินก่อนเลยเดี๋ยวแด๊ดแกะกุ้งให้” มือหนาหยิบกุ้งล็อฟเตอร์ขึ้นมาแกะให้คนเด็กกว่า ด้วยท่าทางอารมณ์ดี “กินเสร็จแล้วไปเดินเล่นแถวชายหาดกันไหมครับ ถ่ายรูปกัน” หลินเงยหน้าขึ้นถามร่างสูงที่หน้าตาดูอารมณ์ดีเป็นพิเศษ “ได้สิ ตามใจหนูเลย” มือหนาล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง คลำสิ่งของบางอย่างเอาไว้ตลอด ยังหาจังหวะดี ๆ ให้มันกับหลินไม่ได้ หลังจากรับประทานอาหารจนอิ่มท้อง ทั้งสองคนก็จูงมือกันมาเดินเล่นที่ชายหาด หลินสวมใส่
Boyfriend family หลังจากผ่านเรื่องอะไรด้วยกันมา ทั้งเรื่องแฟนเก่าของทินกรที่มาตามตื๊อ หลินเองก็ยังต้องรับมือกับอธิปเช่นกัน แต่คนเหล่านี้ที่ผ่านเข้ามาก็เป็นเหมือนพายุลูกเล็กที่เข้ามาให้ชีวิตคู่ของหลินและทินกรมีรสชาติที่ต่างออกไปบ้าง พวกเขาทั้งคู่ยังคงรับมือมันได้ด้วยดีมีหึงหวงกันบ้าง แต่ก็ง้อกันด้วยการลากขึ้นเตียงเรื่องขุ่นข้องหมองใจมันก็หายไปโดยง่าย เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก มันผ่านมากว่าครึ่งปีแล้วที่พวกเขาคบกันแบบมีสถานะ ฝ่ายทินกรก็หมั่นเปย์แฟนเด็กไม่เลิกคล้ายมันกลายเป็นนิสัยของเขาไปแล้ว ความรักทั้งคู่มันเริ่มสุกงอม จนคิดว่านี่คงถึงเวลาที่ควรจะพาอีกฝ่ายไปหาคนสำคัญ หรือแม้กระทั่งเพื่อนฝูงที่เคยบอกไว้แต่ไม่เคยนัดเจอกันได้เสียที ปล่อยเวลาล่วงเลยมากว่าครึ่งปีแล้ว มั่นใจว่ารู้จักกันมากพอแล้วเรียนรู้กันจนรู้จักตัวตนของอีกฝ่ายแล้ว วันนี้จึงมาถึง วันที่หลินนัดเพื่อนซี้ตัวเองมารู้จักกับแฟนของเขา ฝั่งทินกรก็เช่นกัน ทั้งสองชวนเพื่อนสนิทให้มากินเลี้ยงด้วยกันที่ผับดังของทินกร โต๊ะถูกต่อเป็นโต๊ะใหญ่มีสมาชิกเป็นชายฉกรรจ์รวมกันกว่าสิบคนน
ร่างใหญ่ของพี่อาทิตย์โถมมาใส่ผม ปากเราประกบจูบกัน ลิ้นร้อนหยอกล้อกันไม่มีใครยอมใคร มือของเราผลัดกันปลดกระดุมเสื้อของอีกฝ่าย ความเย็นของแอร์เริ่มประทะกับผิวเนื้อเปลือยเปล่าของผม มันหนาวสะท้าน แต่ก็เพียงไม่นานเพราะร่างกายของผมมันก็เริ่มร้อนจากสัมผัสร้อนลวกของคุณแด๊ด “อ๊ะ” ปากหยักดูดดึงที่หน้าอกของผมเสียงดัง ลิ้นร้อนละเลงหยอกล้อส่วนอ่อนไหวกลางอกของผม มันเสียวจนตัวผมสั่น รู้ตัวอีกทีก็ถูกจับมานั่งบนตักของเขาอีกแล้ว เรานั่งทับกันอยู่บนเก้าอี้ทำงานของเขา ร่างกายผมร้อนวูบวาบอย่างควบคุมไม่ได้ ตื่นเต้นกับสถานที่แปลกใหม่ มีเซ็กส์กันในห้องทำงานบริษัท มือใหญ่บีบขย้ำที่ก้นของผมจนขึ้นรอยมือจาง ๆ ด้วยที่เราทั้งสองเปลือยเปล่า มันยิ่งทำให้ก้นของผมมันเสียดสีกับความแข็งขืนตลอด ผมถูกนิ้วแกร่งสอดใส่เข้ามาเบิกทางทีเดียวถึงสองนิ้ว ช่องทางที่รัดแน่นผ่อนคลายได้ไม่ยาก เพราะคุณแด๊ดเขาเตรียมเจลหล่อลื่นเอาไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานด้วย.. ใช่ครับ ในนั้นมีถุงยางพร้อมเลยล่ะ เสียงเฉอะแฉะเริ่มดังให้ได้ยิน ข้างในผมมันเริ่มเสียดเสียว นิ้วที่ใส่เขามาจากสองก็กลายเป็นสา