LOGINเมื่อพุด หนุ่มหน้าหวาน จิตใจดี เพิ่งเรียนจบ ป.ตรี ได้งานทำหมาด ๆ โชคดีได้เช่าบ้านหลังใหญ่ทรงไทยโบราณกึ่งยุโรปในราคาแสนถูก พุดหลงรักบ้านหลังนี้มาก ๆ แต่ภายในบ้านกลับมีใครคนหนึ่งที่รอคอยเขามานานแสนนาน...แต่พุดกลับจำเขาไม่ได้ เขาจึงต้องพาพุดย้อนนิมิตเพื่อระลึกอดีตชาติ ในความโชคดีมีความโชคร้าย เมื่อเจ้านายใหม่หวังเคลมตนเอง พอพุดไม่ยอมก็บีบให้ต้องออกจากงาน แถมใส่ร้ายว่าพุดทำร้ายร่างกายเจ้านายจนทำให้พุดตกงานยาวๆ แต่มีท่านชายอย่างเขาซะอย่าง ท่านชายบอกว่า "พี่ไม่ใช่เป็นเพียงผีธรรมดา แต่เป็นผีที่ร่ำรวยมาก" ว่าซ่านนนนน
View More“อื้อ...”ณภัทรกัดฟันแน่นร้องครางในลำคอเพราะมือใหญ่ของอีกฝ่ายค่อย ๆ ดันนิ้วกลางเข้าไปภายในรูจีบหลังจากที่วนนวดคลึงมาสักพัก“เสียวก็ร้องออกมาดัง ๆ สิครับ”“เชอะ ไม่ร้องหรอก เดี๋ยวได้ใจ”รอยยิ้มอ่อนโยนแต่แววตาเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายทำให้ณภัทรหมั่นไส้ พยายามอดกลั้น พยายามไม่ส่งเสียง แต่มือใหญ่กลับสอดนิ้วนา
“ตั้งแต่วันนี้ พ่อฝากตาภีมด้วยนะลูก”ผู้เป็นพ่อเอ่ยกับว่าที่ลูกเขยด้วยน้ำตาที่เอ่อคลอพร้อมกับส่งตัวลูกชายสุดที่รักให้กับว่าที่ลูกเขยที่หน้าแท่นพิธี ความจริงเขามีความห่วงและหวงลูกชายคนนี้มาก ในครั้งแรกที่ได้รับรู้ว่าลูกชายกำลังคบหาดูใจกับผู้ชายด้วยกัน เขาก็ยากที่จะยอมรับ และไม่ไว้ใจธีรภพเพราะได้ยินชื
ณ บ้านทรงไทยกึ่งยุโรปที่คุ้นตา“วันนี้เป็นวันรับปริญญาของผม ผมเรียนจบแล้วนะครับ”ณภัทรยืนยิ้มคุยกับกรอบรูป 2 ใบ ที่บุคคลในรูปหนึ่งมีใบหน้าเหมือนตนเองอย่างกับแกะกับอีกรูปที่เป็นภาพวาดของชายหนุ่มคนหนึ่งตั้งเคียงคู่กัน ตั้งแต่ย้ายเข้ามาอยู่ในบ้าน ทุก ๆวันณภัทรจะมาคุยกับบุคคลในรูปนี้เสมอ แม้จะไม่เคยรู้จ
วันเวลาผ่านไปหลายปี ณ งานรับปริญญามหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่ง ผู้คนถือช่อดอกไม้เดินกันขวักไขว่ บ้างก็ถือช่อตุ๊กตา บ้างก็ถือช่อเงินช่อใหญ่ที่ดูแล้วน่าจะหลายบาท บ้างก็จับกลุ่มกันถ่ายรูปตามจุดต่าง ๆ บรรยากาศเต็มไปด้วยความครึกครื้นใบหยกในวัย 70 กว่า ๆ ยืนจูงมือมากับผู้เป็นสามี โดยมีลูกชายและลูกสะใภ้ถือ
เช้าวันรุ่งขึ้น...“ป้าเห็นเขามาด้อม ๆ มอง ๆ ตั้งแต่ช่วงกลางวันแล้ว ดูไม่น่าไว้ใจเลย ถึงบ้านนี้จะไม่มีคนอยู่มาเป็นปี ๆ แล้ว แต่ทรัพย์สินของมีค่าอะไรก็ยังอยู่ครบ ป้าเลยกลัวว่าจะเป็นพวกโจร เลยโทรไปแจ้งตำรวจไว้ สายตรวจเลยออกมาตรวจในพื้นที่เมื่อคืนนี้แล้วได้ยินเสียงไอ้พวกโจรมันร้องโหยหวนพอดี”ป้าแมว ป้า
เสียงกุกกักจากทางโถงบ้านดังเล็ดลอดไปถึงห้องนอน พุดลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างช้า พุดหันไปมองคนรักข้าง ๆ ที่กำลังนอนหลับอย่างสบาย จึงตัดสินใจเดินลงไปดูคนเดียวภายในโถงบ้าน...“โห...นี่ขนาดแค่ข้างล่างนะ ของตกแต่งบ้านก็น่าจะขายได้หลายตังค์แล้ว มีแต่ของเก่าแก่หายาก บ้านน้องมึงนี่รวยใช้ได้”“กูว่าแล้วมันต้องมีเ
“ในที่สุดก็จะเสร็จสิ้นภารกิจเสียที” “คุณตาว่าอะไรนะครับ” “เอ่อ...ไม่มีอะไรหรอกไอ้หนู แต่ตาว่าไม่ต้องทำสัญญาเช่าแล้ว เซ็นสัญญาโอนบ้านเลยแล้วกัน” “ห๊า....คุณตาว่าอะไรนะครับ” “ตาบอกว่าช่วยเซ็นรับบ้านหลังนี้ไปทีนะ ตาจะโอนให้” ขณะที่พุดกำลังงุนง
เช้าวันต่อมา...พุดนอนซม ไข้ขึ้นสูงจากสงครามรักเมื่อคืน พอรู้ว่าเพื่อนรักป่วย ใบหยกจึงรีบบึ่งรถมาหาแต่ก็พบว่าพุดเช็ดตัวเสร็จเรียบร้อยและไข้ค่อย ๆ ลดลงแล้ว เลยได้แต่ป้อนโจ๊กให้ ใบหยกคิดว่าพุดคงจะเครียดเรื่องงานเมื่อวานเลยทำให้ป่วย“แกบอกมีเรื่องจะบอกเราไม่ใช่เหรอหยก?”“ตอนแรกก็มี แต่พอเห็นแกป่วยแบบนี้





