ตอนที่ 6 แอบรักรุ่นพี่ตีแสกท้ายครัว

อินทุอรได้ก้าวเข้าสู่รั้วมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งในวัยยี่สิบปีเต็ม ซึ่งเป็นวัยที่ความสาวสะพรั่งเบ่งบานอย่างที่สุด

เย็นวันหนึ่งขณะที่กำลังรอรถเมล์เพื่อกลับที่พัก เธอมี รุ้งระวี เพื่อนสนิทที่มักจะเดินทางร่วมกันเป็นประจำคอยอยู่เป็นเพื่อน เนื่องจากบ้านของรุ้งระวีอยู่ถึงก่อนบ้านของเธอ ทั้งคู่จึงมักจะอาศัยรถเมล์สายเดียวกันกลับบ้านในทุกเย็น

“รุ้ง พรุ่งนี้เธอจะไปร่วมงานรับน้องไหม?” อินทุอรเอ่ยถามเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ข้างกาย

“ไม่อยากไปเลยอร ฉันกลัวรุ่นพี่แกล้งน่ะ” รุ้งระวีตอบพร้อมสีหน้าที่แสดงความกังวลออกมาอย่างชัดเจน

“แต่พี่รหัสของอรเขาใจดีมากเลยนะ” อินทุอรรีบบอกเพื่อความสบายใจของเพื่อน

“ก็ไม่รู้สิ ฉันกังวลว่ารุ่นพี่จะให้ทำอะไรพิเรนทร์ ๆ น่ะสิ”

“แล้วถ้ารุ้งไม่ไป อรจะไปคนเดียวได้ยังไงล่ะ”

“อรก็คงจะเหงาแย่เลยเนอะ”

“รุ้งไม่อยากไปจริง ๆ นะ รุ่นพี่ก็ไม่ยอมบอกด้วยว่าจะพาพวกเราไปที่ไหน”

“ถ้ารุ้งไม่ไป ระวังพี่รหัสจะโกรธเอาได้นะ” อินทุอรแกล้งขู่เพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงจริงจัง

“พี่เขาฝากมาบอกอย่างนั้นจริง ๆ เหรอ?”

“ใช่จ้ะ พี่ประธานคณะย้ำมาแล้ว”

 “ถ้าอย่างนั้น สรุปว่ารุ้งไปก็ได้จ้ะอร”

ในเช้าวันเดินทาง ทุกคนนัดรวมตัวกันตอนตีห้าที่ปั๊มน้ำมันก่อนถึงมหาวิทยาลัย ตาชิตขับรถมาส่งอินทุอรที่บ้านของรุ้งระวีเพื่อให้ทั้งสองคนออกเดินทางไปพร้อมกัน

“อรรู้หรือยังว่ารุ่นพี่จะพาพวกเราไปรับน้องที่ไหน?” รุ้งระวีกระซิบถามขณะที่นั่งเข้าแถวตามระเบียบที่รุ่นพี่สั่ง “ยังไม่รู้เลยจ้ะ พี่รหัสของอรปิดเป็นความลับสุดยอด”

“แต่พี่รหัสของรุ้งแอบบอกว่า อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่นะ”

ทั้งสองสาวต่างยังไม่รู้ชะตากรรมว่าสถานที่รับน้องที่แท้จริงคือที่ใด จนกระทั่งใกล้เวลาหกโมงเช้า เมื่อสมาชิกมากันครบถ้วน รถบัสที่รุ่นพี่ว่าจ้างไว้ก็เคลื่อนขบวนมุ่งหน้าสู่ทะเลใกล้กรุงเทพฯ และมาหยุดลงที่ โกลเด้น บรีซ รีสอร์ต ย่านปราณบุรี ทันทีที่รถจอดสนิท รุ่นพี่ก็สั่งให้น้องใหม่ทุกคนลงจากรถเพื่อนำสัมภาระไปเก็บยังห้องพัก

“ทุกคนนำกระเป๋าไปเก็บที่ห้องพักให้เรียบร้อย แล้วกลับมาเจอกันที่นี่ก่อนเก้าโมงเช้า เราจะไปรับน้องกันที่จุดชมวิวเขาแดง” ประธานคณะประกาศกร้าวผ่านโทรโข่ง

“ส่วนน้องใหม่จะนอนรวมกันที่ห้องโถงใหญ่นะจ๊ะ ใครอยากนอนตรงไหนเลือกที่ทางกันเอาเองได้เลย” รุ่นพี่อีกคนประกาศเสริม

กิจกรรมรับน้องดำเนินไปอย่างสนุกสนานและสร้างสรรค์ ไม่ได้โหดร้ายอย่างที่รุ้งระวีเคยกังวล โดยเฉพาะพี่รหัสของอินทุอรที่คอยดูแลเอาใจใส่เธอเป็นพิเศษ จนกระทั่งงานรับน้องอย่างเป็นทางการจบสิ้นลง

“อร เราไปเล่นน้ำทะเลกันไหม?” พี่พงษ์ พี่รหัสหนุ่มรูปหล่อเอ่ยชวนอินทุอรด้วยสายตาที่มีความหมาย “อรขอชวนรุ้งไปด้วยนะคะ” อินทุอรรีบโทรหาเพื่อนสนิททันที แต่รุ้งระวีปฏิเสธเพราะมัวแต่ติดสายคุยกับแฟนหนุ่ม “ไปกันเถอะ อร... พี่มีชุดให้ลองใส่ด้วยนะ อรจะกล้าใส่ไหมล่ะ?”

“ชุดอะไรเหรอคะ?”

“บิกินี... กล้าใส่ไหม?” พงษ์ท้าทาย

“แล้วถ้าอรกล้าใส่ พี่พงษ์จะให้อะไรอรล่ะคะ?”

“พี่จะพาอรไปเลี้ยงข้าว ดูหนัง ฟังเพลง ตามใจอรทุกอย่างเลย โอเคไหม?”

“ถ้าอย่างนั้นพี่พงษ์เตรียมเงินในกระเป๋าไว้ให้ดีนะคะ อรไม่ยอมพลาดแน่”

อินทุอรเดินตามพี่รหัสเข้าไปในห้องพัก เขาหยิบชุดที่ตั้งใจซื้อมาให้เธอนำไปเปลี่ยนในห้องน้ำ เมื่อเธอก้าวออกมาในชุดว่ายน้ำตัวจิ๋วพงษ์ถึงกับตะลึงตาค้าง อินทุอรจงใจอวดสรีระส่วนเว้าส่วนโค้งให้เขาดูอย่างไม่อาย เพราะลึก ๆ แล้วเธออยากจะเอาชนะใจชายหนุ่มตรงหน้า หลังจากที่เคยผิดหวังในรักแรกกับคุณรามมาแล้ว เธอจึงอยากทำให้ผู้ชายทุกคนสยบแทบเท้าด้วยเสน่ห์ของเธอ

อินทุอรแอบปลื้มพงษ์มาตั้งแต่ก่อนจะรู้ว่าเป็นพี่รหัสเสียอีก แม้เธอจะเพิ่งรู้ว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว แต่ความเย้ายวนตรงหน้าก็ทำให้พงษ์หลงลืมทุกอย่างไปชั่วขณะ

“สวยมาก... สวยจริง ๆ อร” พงษ์พึมพำด้วยความหลงใหล สายตาเขาจับจ้องไปตามเรือนร่างที่ขาวโพลนสะดุดตา “อรไปขี่เจ็ตสกีกับพี่ไหม?”

“ไปค่ะ... ว่าแต่พี่พงษ์มีเสื้อคลุมไหมคะ?”

“ชายหาดอยู่ใกล้แค่นี้เองนะอร” เขาอยากจะเชยชมร่างนั้นให้นานที่สุด

“อรก็อายเป็นนะพี่พงษ์”

“ก็ได้ ๆ พี่มีเสื้อคลุมให้”

อินทุอรซ้อนท้ายเจ็ตสกีออกไปกลางทะเลในยามที่แดดร่มลมตก เธอเบียดกายแนบชิดไปกับแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่ม จนเนินอกนุ่มหยุ่นบดเบียดกับหลังของเขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ แม้จะมีเสื้อชูชีพขวางกั้นแต่สัมผัสที่ซ่านหวิวก็ยังส่งถึงกัน

“อรอยากลองขับเองไหม พี่จะสอนให้ ไม่ยากหรอก”

“ลองดูก็ได้ค่ะพี่พงษ์” พงษ์จอดเจ็ตสกีกลางน้ำแล้วสลับให้อินทุอรขึ้นมานั่งหน้าแทนที่เขา

“ค่อย ๆ นะอร เวลาเลี้ยวให้เอียงตัวประมาณ 45 องศานะครับ”

“ค่ะ” อินทุอรเกร็งไปทั้งตัวด้วยความตื่นเต้น

“ไม่ต้องเกร็งนะจ๊ะ เหมือนขี่จักรยานหรือมอเตอร์ไซค์นั่นแหละ” พงษ์โอบกระชับเอวบางไว้จากทางด้านหลัง เขารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นจากสะโพกผายที่ขยับมาโดนต้นขาของเขาเป็นระยะ จนอารมณ์ชายเริ่มคุกรุ่น

“เวลาผ่อนคันเร่งต้องค่อย ๆ ผ่อนนะ ไม่งั้นหัวจะทิ่มเอา” อินทุอรเผลอปล่อยคันเร่งเร็วเกินไปจนตัวเธอกระแทกเข้ากับหน้าอกของพงษ์อย่างจัง

“อรเหนื่อยแล้วค่ะพี่พงษ์ เราพักกันก่อนดีไหมคะ?”

“ได้ครับ งั้นพอแค่นี้ก่อนละกัน”

หลังจากนำเจ็ตสกีไปคืน ทั้งคู่ก็พากันออกไปเดินเล่นด้านนอก รุ้งระวีโทรหาอินทุอรหลายสายแต่เธอไม่ได้รับ เมื่อเห็นจึงรีบโทรกลับทันที

“รุ้งอยู่ไหนจ๊ะ เมื่อกี้ทำไมไม่มาด้วยกันล่ะ?”

“แล้วอรไปไหนมาเหรอ?”

“พี่พงษ์พาอรไปขี่เจ็ตสกีมาจ้ะ ตอนนี้กำลังจะกลับแล้ว”

เมื่อกลับถึงรีสอร์ต อินทุอรก็แยกตัวไปหารุ้งระวี ทิ้งให้พงษ์ที่กำลังจะชวนเธอไปทานข้าวต่อต้องยืนเคว้งอยู่อย่างนั้น “แฟนรุ้งโทรมาบอกว่าที่คณะเขารับน้องโหดมากเลยอร” รุ้งระวีรีบฟ้อง

“ยังไงเหรอ?”

“รุ่นพี่เอาดินมาทาหน้าแฟนรุ้ง แถมยังเอาฟักทองบดใส่แพมเพิร์สแล้วยัดใส่ปากอีกนะ”

“โห... โหดจังเลยเนอะ”

“ที่รุ้งเคืองที่สุดคือ ให้กินลูกอมแบบปากต่อปากน่ะสิ มีทั้งผู้ชายกับผู้หญิงปนกันไปหมดเลย”

“รุ้งหึงเหรอจ๊ะ?” อินทุอรแกล้งเย้า

“ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกอร”

“แล้วแฟนรุ้งโกรธไหมล่ะ?”

“ก็คงจะเคือง ๆ แหละ เดี๋ยวกลับไปรุ้งค่อยถามเขาอีกที”

เมื่อค่ำคืนแห่งกิจกรรมจบลง รุ่นพี่ก็พาน้องใหม่กลับมาส่งยังจุดหมายเดิมคือปั๊มน้ำมัน พ่อของรุ้งระวีมารอรับลูกสาวอยู่ที่นั่นแล้ว

“อร ถ้าตาชิตยังไม่มารับ ไปนอนบ้านรุ้งก่อนไหม?”

“รุ้งยังไม่ได้โทรบอกตาเลยจ้ะ เดี๋ยวพี่พงษ์อาสาจะไปส่งอรเอง”

“งั้นก็โชคดีนะอร แล้วอย่าไปทำอะไรพี่เขาล่ะ” รุ้งระวีแซวทิ้งท้าย

“จ้า แล้วเจอกันวันจันทร์นะรุ้ง”

อินทุอรก้าวขึ้นรถไปกับพงษ์ เขาขับรถออกไปเรื่อย ๆ จนเธอเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติ

“พี่พงษ์จะพาอรไปไหนคะ? นี่มันเลยทางเข้าบ้านอรมาแล้วนะ”

“ก็พี่สัญญาว่าจะเลี้ยงข้าวอรไงจ๊ะ ลืมแล้วเหรอ?”

“อรไม่คิดว่าพี่จะพาไปวันนี้เลยนี่คะ”

“ไปวันนี้แหละจ้ะ พี่เริ่มหิวแล้วด้วย”

พงษ์พาอินทุอรไปทานอาหารก่อนจะพาไปนั่งฟังเพลงในบาร์ที่มีบรรยากาศสลัวเย้ายวน เขาชวนเธอคุยและคะยั้นคะยอให้เธอดื่มเบียร์เป็นเพื่อน อินทุอรรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก เพลงหวานแว่วคลอเบา ๆ ทำให้โลกใบนี้ดูเหมือนจะมีเพียงแค่เขาและเธอ สายตาที่พงษ์จ้องมองมาแม้จะอยู่ในความมืดแต่เธอก็รับรู้ได้ถึงความปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่ในนั้น

เมื่อเบียร์ขวดแรกหมดไป เขาก็ชวนเธอออกไปเต้นรำที่ฟลอร์กลางแสงสลัว สัมผัสแรกที่จงใจเบียดชิดทำให้อินทุอรใจสั่นรัวด้วยความเขินอาย แต่ไม่นานนักความรู้สึกนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นความอบอุ่นซาบซ่าน ร่างกายของทั้งคู่เริ่มเสียดสีและแนบสนิทกันคล้ายความตั้งใจของทั้งสองฝ่าย มือที่ประสานกันบีบกระชับแน่นขึ้นจนอินทุอรรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว

จมูกโด่งของชายหนุ่มซุกไซ้คลอเคลียอยู่แถวซอกหู จนอินทุอรเริ่มคุมอารมณ์ไม่อยู่ ท้องน้อยของเธอเริ่มบดเบียดกับส่วนที่แข็งแกร่งซึ่งนูนเด่นออกมาภายใต้กางเกงของเขาอย่างชัดเจน เธอเผลอไผลดันส่วนนุ่มนิ่มเข้าหาความแข็งแกร่งนั้นเพื่อระบายความต้องการที่อัดอั้นอยู่ภายใน ร่องรักเริ่มฉ่ำเยิ้มไปด้วยหยาดน้ำหวานแห่งความกระสัน ซึ่งพงษ์เองก็มีอาการไม่ต่างกัน

เกือบสี่ทุ่ม พงษ์พาอินทุอรกลับมาที่หอพักด้วยอารมณ์ที่เตลิดไปไกล

“พี่พงษ์จะพาอรไปไหนต่อเหรอคะ?”

“ไปต่อที่ห้องพี่นะจ๊ะ”

“แล้วแฟนพี่จะไม่ว่าเอาเหรอคะ?”

“ไม่หรอกจ้ะ...”

ทันทีที่ประตูห้องปิดสนิท ทั้งคู่ก็โผเข้าหากันราวกับแม่เหล็กต่างขั้ว พงษ์ประทับจูบแรกลงบนริมฝีปากอิ่มอย่างดูดดื่มและอ่อนหวาน อินทุอรตอบรับรสจูบนั้นด้วยความเต็มใจอย่างที่สุด รสจูบของพงษ์ช่างแสนวิเศษและละเมียดละไมกว่าที่เธอเคยได้รับจากตาชิต ลิ้นอุ่นแลกเปลี่ยนรสสัมผัสกันอย่างโหยหา ร่างกายทุกส่วนเบียดเสียดแนบแน่นอย่างเร่าร้อน แม้จะมีอาภรณ์ขวางกั้นแต่ไฟปรารถนากลับลุกโชนจนยากจะดับมอดลงได้ในค่ำคืนนี้