ตอนที่ 5 ติดบ่วงกาม

หลังจากเสร็จสิ้นงานศพยาย อินทุอรหวนกลับไปที่บ้านของคุณรามอีกครั้ง ครั้งนี้เธอไม่ได้ไปเพราะต้องการเงินค่าจ้าง แต่ไปเพราะกระแสความเสน่หาที่ก่อตัวขึ้นในใจ วันนั้นประตูรั้วเปิดทิ้งไว้ รถยนต์คุ้นตาจอดสงบนิ่งอยู่ เด็กสาวก้าวเข้าไปด้วยหัวใจที่พองโต ทว่าภาพที่ปรากฏเบื้องหน้ากลับทำให้หัวใจดวงน้อยแตกสลาย รามไม่ได้อยู่คนเดียว เขากำลังนัวเนียพลอดรักอยู่กับหญิงสาวสุดเซ็กซี่คนหนึ่งที่ไม่ใช่ครูสาลิกา

อินทุอรเตลิดหนีออกมาพร้อมน้ำตาที่นองหน้า ความอัปยศอดสูเกาะกินใจ นี่เธอเผลอใจรักชายที่เป็นสามีของผู้มีพระคุณ แถมเขายังเห็นเธอเป็นเพียงแค่ทางผ่านอย่างนั้นหรือ...

หลายสัปดาห์ต่อมา เธอไม่กล้าย่างกรายไปที่บ้านหลังนั้นอีก ประจวบกับช่วงใกล้สอบ อินทุอรจึงตั้งปณิธานกับตัวเองว่าจะหันกลับมารักตัวเองและตั้งใจเรียนให้จบ วันนี้เธอจึงเลือกที่จะอยู่บ้านเพื่ออ่านหนังสือ

“ตาจ๋า วันนี้ไม่ออกไปเก็บขยะเหรอจ๊ะ?” เธอเอ่ยถามตาชิตที่ยังคงปักหลักอยู่ในบ้าน

“ว่าจะออกไปช่วงเย็น ๆ น่ะ กลางวันมันร้อน”

“ถ้างั้นเย็นนี้หนูไปช่วยนะจ๊ะ”

“ได้สิ... เดี๋ยวตาออกไปซื้อของกินมาให้ เอ็งไม่ต้องทำกับข้าวนะ”

ตาชิตกลับมาพร้อมอาหารและยาแผงเล็ก ๆ ที่เขาตั้งใจซื้อมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ เขาปรารถนาจะมีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่าเดิม หลังจากที่ผ่านมาทำได้เพียงให้หลานสาวใช้ปากและร่างกายส่วนอื่นที่ช่วยปรนเปรอให้จนเสร็จสม

“ตาจะให้หนูกินยาอะไรคะ?” อินทุอรถามด้วยความสงสัย

“ยาคุมไง เอ็งจะได้ไม่ท้อง ตาไม่อยากให้เอ็งมีปัญหา”

“ตาก็อย่าเอาเข้าไปสิคะ...” เธอประท้วงเบา ๆ

“ตาขอสักครั้งเถอะนะ” เมื่อรัตติกาลมาเยือน ตาชิตเริ่มเปิดฉากเกลี้ยกล่อมหลานสาวนอกไส้อีกครั้ง

“อร... เอ็งก็โตเป็นสาวเต็มตัวแล้วนะ ให้ตาสอดเข้าไปเถอะ เอ็งจะได้เป็นผู้ใหญ่จริง ๆ เสียที”

“การเป็นผู้ใหญ่ต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ?” เธอแสร้งไร้เดียงสา ทั้งที่ความจริงเคยผ่านมือรามมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ความลับนั้นต้องถูกฝังลึกไว้เผื่อป้องกันอันตรายจะผู้เป็นตา

ตาชิตหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดคลิปวิดีโอของผู้ใหญ่ให้เธอฉายภาพกามกิจที่รุนแรงเร่าร้อน อินทุอรจดจ้องภาพในจอจนร่างกายเริ่มปฏิกิริยาตอบสนอง น้ำเมือกใสเริ่มซึมซาบออกมาตามร่องสวาทด้วยความกระสันที่ถูกปลุกเร้า

“ตาจะทำเบา ๆ ไม่รุนแรงเหมือนในนั้นหรอก” เขาพึมพำชิดใบหู

อินทุอรในวัยเกือบยี่สิบปี มีรูปร่างอวบหยัดสะพรั่ง หน้าอกเต่งตึงและสะโพกผายออกอย่างสตรีเต็มตัว เมื่อเธอเลิกราอาภรณ์ออกจนหมดสิ้นภายใต้แสงตะเกียงที่วูบไหว ตาชิตก็ลงมือชโลมเจลโกนหนวดลงบนเนินเนื้ออูมและแคมทั้งสองข้าง เขาบรรจงใช้ใบมีดโกนถากถางขนอ่อนออกจนเกลี้ยงเกลา

“ทำไมต้องโกนด้วยล่ะคะ?”

“ตาอยากให้มันเนียน จะได้เชยชมหนูได้ถนัด ๆ ไงล่ะ”

ตาชิตเริ่มใช้เรียวลิ้นรุกรานจุดอ่อนไหวจนหลานสาวดิ้นพล่านด้วยความสยิว เธอจิกเล็บลงบนไหล่หนาเพื่อระบายอารมณ์ เมื่อเห็นว่าร่างบางพร้อมแล้ว เขาจึงให้เธอขึ้นมานั่งทับบนกายของเขา น้ำหล่อลื่นที่ไหลเยิ้มประกอบกับเจลที่หลงเหลืออยู่ช่วยให้การเริ่มต้นเป็นไปอย่างง่ายดาย

พรวด! แก่นกายร้อนระอุมุดแทรกเข้าสู่กึ่งกลางกายสาวได้อย่างรวดเร็ว

“โอ๊ย! ตาจ๋า... มันเข้าไปแล้ว!” อินทุอรอุทานออกมาทั้งน้ำตา มันมีความเจ็บปนความอิ่มเอมอย่างบอกไม่ถูก ตาชิตค่อย ๆ ถอนกายออกมาเล็กน้อยเพื่อไม่ให้เธอเจ็บจนเกินไป

“เป็นไง... เชื่อตาหรือยังว่ามันเข้าได้”

“มันตึง... มันแน่นไปหมดเลยจ้ะตา” ความรู้สึกนี้ไม่ต่างจากตอนที่รามรุกล้ำเธอเลย

“ลองขยับดูสิ ขยับสะโพกขึ้นลงช้า ๆ”

อินทุอรเริ่มเรียนรู้วิธีการควบคุมจังหวะ เธอเริ่มขยับกายอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ในตอนแรก ก่อนจะเริ่มคล่องแคล่วขึ้นตามสัญชาตญาณ

“โอ๊ะ! อื้อออ... ตาอย่าสวนขึ้นมาสิจ๊ะ หนูจุก!”

“เสียวไหมล่ะ?”

“ทั้งเสียวทั้งเจ็บเลยจ้ะ...”

ตาชิตเปลี่ยนท่าให้เธอนอนหงายแล้วยกขาเรียวขึ้นพาดบ่า เขาใช้ลิ้นปรนเปรอจนเธอแอ่นกายรับด้วยความลุ่มหลง

“ตาจ๋า... หนูชอบให้ตาใช้ลิ้นมากกว่า มันเสียวจนใจจะขาดแล้ว”

“ลองเอาเข้าไปอีกทีนะ รอบนี้ตาจะทำให้นุ่มนวลที่สุด”

เขาค่อย ๆ กดแทรกความแข็งขึงเข้าไปอีกครั้ง ปากก็ดูดดึงปทุมถันคู่งามเพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวด อินทุอรหลับตาพริ้ม ปล่อยใจให้ล่องลอยไปกับรสสวาทที่ตาชิตมอบให้ เยื่อบางที่ยังหลงเหลืออยู่ฉีกขาดออกจนมีเลือดซึมออกมาเล็กน้อย แต่นั่นกลับยิ่งกระตุ้นความดิบเถื่อนในใจชายแก่ให้โหมกระพือ

ร่างนุ่มนิ่มบิดส่ายเบียดกระแซะกับสะโพกที่โยกคลึงอย่างต่อเนื่อง อินทุอรรู้สึกเหมือนขนนกที่ลอยละลิ่ว ภายในช่องทางรักตอดรัดแก่นกายร้อนระอุเป็นจังหวะถี่รัว ก่อนที่เธอจะกรีดร้องเบา ๆ และเกร็งกระตุกเสร็จสมเป็นครั้งแรกอย่างที่ใจโหยหา

“เป็นไง... มีความสุขไหมจ๊ะ?”

“หนูเสร็จแล้วจ้ะตา... หมดแรงเลย”

“ตาขอนะ... ตาใกล้จะออกแล้ว”

ตาชิตเร่งจังหวะส่งท้ายก่อนจะปลดปล่อยธารารักอุ่นวาบเข้าไปจนล้นทะลัก อินทุอรนอนหอบหายใจโรยริน เธอเพิ่งตระหนักในวินาทีนี้เองว่ารสกามที่ผู้คนปรารถนานั้นหอมหวานเพียงใด แม้มันจะผิดทำนองคลองธรรม แต่มันก็เย้ายวนเกินกว่าจะปฏิเสธได้

นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ตาชิตก็ไม่เคยปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปแม้แต่คืนเดียว เขาคอยโทรตามหลานสาวกลับบ้านและดูแลเอาใจใส่เธอมากกว่าเดิม บ่วงกามที่ทั้งคู่ช่วยกันผูกขึ้น เริ่มรัดแน่นจนยากจะแกะออกเสียแล้ว