LOGINShare
บทที่ 36 สามีที่แสนหดหู่
Last Updated:
2026-02-13 13:00:42หลานอวิ๋นเจียวฟื้นแล้วก็จริง ทว่าขาทั้งสองกลับเดินไม่ได้
“แม่นางหลานเพิ่งฟื้นตัวได้ไ
Latest chapter
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 40 กับดักความรู้สึก
อาหารของเย็นวันนี้มีทั้งเนื้อหมูป่าและปลาเนื้อขาวที่ถูกปรุงสุกออกมาจนส่งกลิ่นหอมฟุ้งเตะจมูก หลานอวิ๋นเจียวกวาดมองทุกอย่างที่วางบนโต๊ะดวงตาเป็นประกาย หลายเดือนที่นางนอนซมเป็นผักก็ได้กินแต่เพียงอาหารรสอ่อน หลังอาการดีขึ้นก็ไม่อาจทานอาหารรสเข้มได้ทันที“วันนี้ลี่ซือเห็นว่าเจ้าทานอาหารได้ปกติแล้ว เขาเข้าครัวทำทุกอย่างด้วยตนเองเชียวนะ” หวางต้าเจิงเอ่ยกระเซ้ามือที่กำลังจะหยิบตะเกียบชะงัก นัยน์ตาดอกท้อช้อนขึ้นเล็กน้อย หลานอวิ๋นเจียวรู้สึกประหม่าทันควันตะเกียบในมือกว้างจึงเริ่มขยับ เย่ซานหลางคีบปลากะพงนึ่งบ๊วยเนื้อละเอียดน่าทานชิ้นพอดีคำวางลงในถ้วยตรงหน้าหญิงสาวอย่างเบามือเปลือกตาบางกะพริบถี่ ระหว่างที่เย่ซานหลางความจำเสื่อมเขาประคบประหงมดูแลหลานอวิ๋นเจียวประหนึ่งไข่มุกกลางฝ่ามือ หากแต่ก่อนหน้าเสิ่นจื่อซินบอกนางเองมิใช่หรือว่าเขาหายป่วยแล้ว ท่าทีเช่นนี้หลานอวิ๋นเจียวไม่ค่อยวางใจเสียเลย เขากำลังเอาคืนนางหรือเปล่า“เจ้ากินให้มากหน่อย ร่างกายผ่ายผอมเกินไปจะไม่มีแรง” เย่ซานหลางกล่าวหลานอวิ๋นเจียวเหลียวมองสองสามีภรรยา พวกเขาต่างส่งยิ้มทั้
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 39 ความจริงที่น่าตกตะลึง
หลังนอนเป็นผักนิ่งเป็นปลาเค็มอยู่นานในที่สุดหลานอวิ๋นเจียวก็สามารถช่วยงานเสิ่นจื่อซินได้ ส่วนใหญ่จะเป็นการคัดแยกสมุนไพร ทำความสะอาดบ้าน เพื่อรอบุรุษทั้งสองที่ออกไปล่าสัตว์“หมอเสิ่น ข้าเห็นว่าที่นี่มีต้นหอมหมื่นลี้ด้วย ข้าขอดอกของมันสักหน่อยได้หรือไม่เจ้าคะ”“ย่อมได้อยู่แล้ว” เสิ่นจื่อซินแหงนหน้าขึ้นเอ่ยเจือรอยยิ้ม “เจ้าคงอยากทำเครื่องบำรุงผิวให้ลี่ซือกระมัง ดูใส่ใจเขามากทีเดียว”“ข้าเห็นเขาทำงานตากแดดทุกวัน กลัวว่ากลับไปแล้วคนที่บ้านจะจำเขาไม่ได้มากกว่าเจ้าค่ะ”เสิ่นจื่อซินหัวเราะครืน “ดูจากผิวพรรณของพวกเจ้าทั้งสองคงไม่ใช่คนค้าขายธรรมดากระมัง”รอยยิ้มของเสิ่นจื่อซินค่อย ๆ เลือนลง นางจ้องตาหลานอวิ๋นเจียวด้วยความจริงจัง“ท่านกำลังระแวงเราหรือ” หลานอวิ๋นเจียวถาม ที่จริงหลานอวิ๋นเจียวไว้ใจผู้มีพระคุณของตนแล้ว นางเพียงต้องการรอจังหวะเหมาะแล้วค่อยบอกความจริงให้คนทั้งสองรู้เสิ่นจื่อซินผ่อนสีหน้าคลายความตึงเครียด “เปล่าหรอก เกรงว่าคนที่ระแวงคือพวกเจ้าต่างหาก ข้าพูดถูกหรือไม่”“คือ...” หลานอวิ๋นเจียวพูดไม่ออกบอ
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 38 ดวงดาวกล่อมเจ้าเข้านอน
ล่วงเลยมาแล้วถึงครึ่งปี ทว่ากลับยังคงไร้วี่แววของหานเซียนอ๋องและคุณหนูสามหลานอวิ๋นเจียว ยิ่งเวลาผันผ่านไปนานเท่าใด ความหวังที่จะพบคนโดยมีลมหายใจก็ยิ่งลำบาก“เหตุใดจึงยังไม่มีข่าวของหานเซียนอ๋องอีก พวกเจ้าทำงานกันอย่างไร” เจ้าของร่างสูงภายใต้หน้ากากสีเงินกำถ้วยชาในมือแน่น พริบตาก็ขว้างมันลงบนพื้นด้วยอารมณ์เดือดดาล เพล้ง!เหล่ามือสังหารในชุดสีเข้มมากกว่าสิบชีวิตพร้อมใจกันคุกเข่าก้มหน้างุด ชายร่างกำยำผู้หนึ่งรวบรวมความกล้าจากนั้นจึงลุกขึ้นรายงาน“นายท่าน ป่าแถบนั้นพวกเราค้นหาจนนับครั้งไม่ถ้วน บางทีพวกเขาอาจถูกสัตว์ป่ากลืนกินไปทั้งร่าง แต่หากต้องการตรวจสอบอีกหน ข้าคิดว่าพวกเราไปตามหาพวกเขาที่ชายป่าดีหรือไม่ขอรับ”นัยน์ตาคมปลาบตวัดมองเข้ม “แล้วพวกเจ้ามัวทำอะไรกันอยู่ ไสหัวไป! ครั้งนี้หากหาตัวของหานเซียนอ๋องและคุณหนูสามไม่พบก็ไม่ต้องเสนอหน้ากลับมาให้ข้าเห็น”เหล่าชายฉกรรจ์พร้อมใจกันลุกขึ้นฉับพลัน ก่อนรับคำและจากไปไม่เห็นแม้เพียงฝุ่นผง“บัดซบ! หานเซียนอ๋อง เจ้าหายหัวไปที่ใด ข้าไม่เชื่อว่าเจ้าจะตายง่ายเช่นนี้”ปลาย
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 37 สามีที่ดี
หลายวันมานี้นอกจากออกมารับลมในตอนเช้า และเข้านอนในช่วงเย็นหลานอวิ๋นเจียวก็แทบไม่ได้หยิบจับหรือทำอะไรเลย นางรู้สึกว่าเป็นปลาเค็มก็ตอนนี้เอง ส่วนเย่ซานหลาง แม้เขามีอาการความจำเสื่อม ทว่าร่างกายกลับแข็งแรงเป็นอย่างมากมองดูแล้วก็รู้สึกขำ จากท่านอ๋องผู้หยิ่งผยองต้องมาจับจอบทำสวนเฉกเช่นชาวนาชาวไร่ ผิวพรรณที่เคยขาวผ่องคร้ามแดดจนดูไม่จืด หลานอวิ๋นเจียวคิดภาพไม่ออกจริง ๆ หากเขาจำทุกสิ่งได้จะเป็นเช่นไร“ฮูหยิน เจ้าอยากไปตกปลากับข้าหรือไม่” เย่ซานหลางแบกคันเบ็ดขึ้นบนบ่า จากนั้นจึงหันมายิ้มกล่าวหลานอวิ๋นเจียวยิ้มตาปิด แววตาของเขาที่ส่งมาให้นางแต่ละคราล้วนแฝงไปด้วยความเอ็นดูรักใคร่เสมอ ไม่อยากจะเชื่อว่านี่คือหานเซียนอ๋อง“ข้าไปได้หรือเจ้าคะ เกรงว่าหากไปแล้วจะเป็นภาระของท่านพี่”“เจ้ามิใช่ภาระของข้า แต่คือเจ้าชีวิตข้าต่างหาก” ฝ่ามือกว้างลูบไล้ศีรษะเล็กอย่างนึกเอ็นดู ร่างสูงยอบกายนั่งยองใบหน้าเกลี้ยงเกลาซับสีชมพูระเรื่อ ไม่รู้ว่ายามนี้ใครกันแน่ที่ตกหลุมพรางเข้าแล้ว นับวันเย่ซานหลางที่เย็นชาหน้าน้ำแข็งยิ่งทำตัวน่ารักขึ้นจนนางเองจะถอนตัวไม่ขึ้
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 36 สามีที่แสนหดหู่
หลานอวิ๋นเจียวฟื้นแล้วก็จริง ทว่าขาทั้งสองกลับเดินไม่ได้“แม่นางหลานเพิ่งฟื้นตัวได้ไม่นาน ที่เจ้าเดินไม่ได้นั่นเพราะใช้แรงขาเกินกำลัง เจ้าไม่ต้องกังวลข้าจะฝังเข็มให้ ทุกเช้าก็ให้ลี่ซือ อ้อ…ข้าเองก็ลืมถาม เดิมลี่ซือเป็นนามที่ข้าและสามีถือวิสาสะตั้งให้กับเขา ไม่ทราบว่านามจริงของสามีเจ้าคืออะไร”“อันที่จริงข้าชอบชื่อลี่ซือที่ท่านหมอตั้งให้กับเขามาก ชื่อเดิมของเขาไม่เป็นมงคลเท่าใดนัก เช่นนั้นก็เรียกเขาว่าหลานลี่ซือไพเราะกว่าเจ้าค่ะ ท่านพี่เห็นด้วยหรือไม่” หลานอวิ๋นเจียวหันไปถามความคิดเห็นจากชายหนุ่ม“ตามใจเจ้า หากเจ้าชอบย่อมได้ทั้งสิ้น” ตอนนี้ไม่ว่าหลานอวิ๋นเจียวจะพูดคำไหนเย่ซานหลางก็เชื่อนางจนหมดสิ้น ชนิดที่ว่าชี้นกเป็นนกชี้ไม้เป็นไม้เสิ่นจื่อซินยิ้มกริ่ม “พวกเจ้าทั้งสองรักใคร่กันดีเสียจริง หากไม่เพราะแม่นางหลานทุ่มสุดกำลังพาสามีเจ้ามาถึงปลายลำธารจนพบกับเราเกรงว่าลี่ซือคงไม่รอด ว่าแต่เหตุใดพวกเจ้าจึงอยู่ในสภาพสะบักสะบอมเช่นนั้น”“ข้าและท่านพี่ตั้งใจมาเก็บของป่า แต่พวกเรากลับหลงทาง กระทั่งเดินไปมาก็บังเอิญเผชิญหน้ากับหมียักษ์ พวกเราว
อุบัติรักนางเอกร้ายเดียงสา บทที่ 35 รับผิดชอบความฝัน
ระหว่างเดินทางกลับเรือนดวงตะวันก็คล้อยต่ำลงเรื่อย ๆ บรรยากาศของที่นี่งดงามเป็นอย่างมาก ไม่แปลกใจที่สองสามีภรรยาใช้ที่แห่งนี้เป็นที่พักใจในระหว่างบั้นปลายของชีวิต“ลี่ซือ เจ้าไปเตรียมน้ำอุ่นมาสักหน่อยได้หรือไม่ ข้าจะเช็ดตัวให้นาง” เสิ่นจื่อซินเอ่ย ปลายนิ้วจับชีพจรของสตรีที่นอนไร้สติอยู่บนเตียงร่วมด้วยเย่ซานหลางพยักหน้า “มิสู้ให้ข้าแบ่งเบาท่าน ถึงอย่างไรนางก็เป็นฮูหยินของข้ามิใช่หรือ”เสิ่นจื่อซินยิ้มกริ่ม “นั่นก็ไม่ผิด เพียงแต่นางเป็นสตรีต่อให้นับว่าเป็นสามีภรรยาก็ต้องมีขอบเขต อีกอย่างเป็นพวกเราทึกทักกันไปเอง มิสู้รอนางฟื้นแล้วค่อยไต่ถามเรื่องราวทั้งหมดนี้ดีหรือไม่”คิ้วเข้มเคลื่อนเข้าหากันแทบผูกได้ปมหนึ่ง ความรู้สึกของเขาในยามนี้ไม่ใช่เรื่องที่คิดไปเองอย่างแน่นอน ต่อให้จำไม่ได้ ทว่าความอบอุ่น ความห่วงใย และความคุ้นเคยประหนึ่งรักใคร่ที่อัดแน่นเต็มอกเขาเชื่อว่านางจะต้องเป็นคนที่ตนรักสุดหัวใจ ทว่าเย่ซานหลางเข้าใจสถานการณ์ดี ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วหันหลังเพื่อจากไปเงียบ ๆ“แม่นาง แม่นาง... ลี่ซือ! มานี่เร็วเข้า นางได้สติแล้ว” เสิ่นจื่อซินเร
You may also like
ฝ่ามิติพลิกชะตาอ๋องผู้ถูกเนรเทศ
ซินต้งหรูสุ่ย239.7K viewsหมอเทวดาทะลุมิติ มาอุ้มท้องให้แม่ทัพไร้ทายาท
ม่านฝันจันทรา29.4K viewsฮูหยินของข้าถึงเวลากลับจวนได้หรือยัง
ป่าดอกท้อ34.7K viewsเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน35.9K viewsทะลุมิติมาเป็นภรรยากำมะลอของประธานมาเฟีย
ฝ้ายสีคราม936 viewsท่านแม่ทัพโปรดรักข้าที
Lovedee434 viewsซูซีหลาน หนึ่งรักเคียงใจ
หรงเย่า / นาย่า1.0K viewsหมอพิษข้ามภพ
พี่สาวตระกูลหลี่119 views
