MasukShare
Chapter3
Tanggal publikasi:
2026-03-22 04:35:44Chapter3
“คุณพ่ออย่าทำแม่ อย่าทำแม่ ฮือ”
ญาตาวีพยายามตะเกียกตะกายร่างไปช่วยมารดา ทว่าฝ่ามือของพี่สาวจิกเส้นผมกลางศีรษะของเธอไว้แน่น กระชากไปทางด้านหลังจนหน้าหวานสวยอาบน้ำตาแหงนหงายตามแรง ไม่เพียงแค่นั้นเธอยังถูกพี่สาวใจร้ายตบอีกหนึ่งฉาด สนองความสะใจของคนตบ
“ถ้าแกไม่อยากเห็นแม่ของแกเจ็บตัว แกก็ต้องทำตามที่คุณพ่อบอก แกต้องไปนอนกับคุณสิงห์ แลกกับเงินมาค้ำจุนบริษัทของเรา แต่ถ้าแกไม่ยอมแม่ของแกก็ต้องตายคามือคุณพ่อ เลือกเอาแกจะให้แม่แกตายตรงนี้ หรือว่าแกจะเลือกไปนอนกับผู้ชาย”
สมองและหูของญาตาวีอื้ออึงไปหมด วินาทีนี้เธอไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ไม่สนใจว่าบิดากับพี่สาวต้องการให้เธอทำอะไร นอกจากให้มารดาปลอดภัย ญาตาวีทนไม่ได้แม้แต่วินาทีเดียวที่เห็นผกากรองถูกทำร้าย หนทางไหนที่ทำให้มารดาร้อนพ้นจากเงื้อมมือของรณชัยได้ เธอยินดีทำทุกอย่าง
“อย่ายอมนะตา แม่ทนได้ ให้แม่ตายแม่ก็ยอม” ผกากรองรู้ดีกว่าใครว่า ลูกสาวสุดที่รักจะตัดสินใจอย่างไร นางจึงร้องห้ามทั้งที่รู้ว่าไม่อาจห้ามได้
“มึงอย่าทำเสียเรื่อง กูฆ่ามึงได้นะ” รณชัยพูดขู่ภรรยาน้อยที่เขาไม่เห็นค่ามากไปกว่าเครื่องบำเรอความใคร่
“ตายอม ตายอมทุกอย่าง อย่าทำร้ายแม่ หยุดทำร้ายแม่ของตาได้แล้วค่ะ ฮือ...ตายอมคุณพ่อทุกอย่าง”
แม้แต่ชีวิตเธอก็ยอมแลกเพื่อมารดา แล้วมีหรือที่ญาตาวีจะยอมทำตามสิ่งที่บิดาต้องการไม่ได้
รณชัยได้ยินคำพูดของลูกสาวคนเล็กแล้วกระตุกยิ้ม หันมามองหน้าคนจนแต้มอย่างผู้กำชัย “แกแน่ใจนะตาว่าแกจะยอมไปเป็นของเล่นบนเตียงสนองความต้องการให้กับคุณสิงห์”
ช่างเป็นคำถามเสียดแทงหัวใจดวงน้อยๆ ของญาตาวีมากเหลือคณา แต่ถึงกระนั้นเธอก็ยินยอมพลีกายตามความปรารถนาของบิดา แลกกับความไม่เจ็บปวดทางร่างกายของผกากรอง
“แน่ใจค่ะคุณพ่อ แน่ใจที่สุดค่ะ” ญาตาวีพูดทั้งน้ำตา
“มันก็แค่นี้แหละ แกสองแม่ลูกนี่โรคจิต ถ้าไม่เจ็บตัวก็ไม่ยอมทำตาม”
รัตนามณีผลักร่างของน้องสาวให้ออกห่างตัวเต็มแรง ทำหน้ายี้ประหนึ่งว่าอีกฝ่ายเป็นตัวน่ารังเกียจ โสโครกแสนขยะแขยง ญาตาวีเมื่อได้รับอิสระก็คลานมาหามารดา กอดร่างบวมช้ำไปด้วยฝีมือของบิดาด้วยความรักบูชาและสงสารจับขั้วหัวใจ
“นังตา แกตามฉันไปที่บ้านใหญ่ ฉันมีเรื่องจะพูดทำความตกลงกับแก แล้วอย่าคิดเปลี่ยนใจนะ ถ้าแกเปลี่ยนใจฉันจะเล่นงานแม่ของแกให้หนักเลยคอยดู” รณชัยสั่งเสียงเฉียบ ก่อนจะหันไปพูดกับรัตนามณีด้วยน้ำเสียงที่ต่างราวกับฟ้าแลดิน “ไปกันเถอะลูกหญิง หมดธุระแล้ว”
“ค่ะคุณพ่อ” รัตนามณีไม่วายหันมารังแกน้องสาว ด้วยการใช้ฝ่าเท้ากระแทกลงไปยังลำแขนของญาตาวี ส่งผลให้ร่างของคนถูกถีบเซไปตามแรง พอเห็นดังนั้นก็หัวเราะเยาะพร้อมเดินตามหลังบิดาไปอย่างอารมณ์ดี
ก่อนหน้าที่รณชัยกับรัตนามณีสองพ่อลูกนิสัยไม่ดีจะย่างกายมายังเรือนหลังเล็ก รณชัยได้บอกความต้องการของราชสีห์กับลูกสาวคนโตมาก่อน แต่ก็ได้รับการปฏิเสธเสียงแข็งจากรัตนามณีที่ยืนกระต่ายขาเดียวว่าไม่ยอม ก่อนที่เธอจะหาทางออกให้บิดา
“ไม่ค่ะ หญิงไม่มีวันทำตามที่คุณพ่อพูดแน่นอนค่ะ”
เสียงถือดีของรัตนามณี ลูกสาวคนโตของรณชัย สุวรรณเจริญ นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ชื่อดังของเมืองไทย เป็นเจ้าของคอนโดมิเนียมโรสแลนด์ คอนโดสุดหรูกระจายอยู่ทั่วกรุงเทพ ถึงห้า แห่ง สนนราคาต่อห้องไม่ต่ำกว่าเจ็ดล้านบาท เสียงนั้นดังขึ้นหลังจากที่ได้ยินคำขอร้องของผู้เป็นพ่อ
“หญิงช่วยพ่อหน่อยเถอะนะ มันเป็นทางเดียวที่พ่อจะได้เงินก้อนนี้นะลูก”
รณชัยขอร้องลูกสาวสุดที่รัก เขานึกอยู่แล้วว่ารัตนามณีต้องไม่ยอม แต่เขาก็ไม่ละความพยายาม เพราะวิธีนี้เป็นวิธีเดียวที่เขาจะได้เงินก้อนโตมาพลิกฟื้นสถานการณ์ของธุรกิจ
“แต่คุณพ่อกำลังจะทำให้หญิงคิดว่า หญิงเป็นโสเภณีชั้นต่ำ ที่ต้องนอนกับผู้ชายแลกเงินอยู่นะคะ หญิงไม่มีวันเป็นแบบนั้นแน่นอน อีกอย่างหญิงก็มีแฟนแล้วและเราจะแต่งงานกันในเร็วๆ นี้ด้วย” รัตนามณียังยืนกรานคำเดิม เป็นตายร้ายดียังไงเธอก็ไม่มีวันทำตามที่รณชัยต้องการแน่นอน
“ถ้าหญิงไม่ช่วยพ่อ งานนี้พ่อต้องล้มละลายแน่ นะหญิงนะ ช่วยพ่อหน่อยนะลูก” รณชัยรู้ดีกว่าใครว่า รัตนามณีเป็นคนดื้อและพูดยากมากแค่ไหน หากปากบอกว่าไม่ก็คือไม่ ต่อให้พูดปากจนถึงรูหูก็ยังคงคำพูดเดิม แต่เขาก็ไม่ละความพยายามเนื่องจากรัตนามณีคือความเดียวของเขา “หรือไม่ก็ให้คุณเสือ คนรักของลูกช่วยพ่อก็ได้ถ้าหญิงไม่อยากทำตามที่พ่อขอร้อง”
ผู้เป็นพ่อเปลี่ยนจากขอร้องลูกสาวไปเป็นนางบำเรอราชสีห์ มาเป็นขอร้องให้ราเมศร์ คนรักของรัตนามณีที่มีความร่ำรวย มีธุรกิจด้านอสิงหาริมทรัพย์หลายแห่งช่วยแทน
“โอ๊ย! ไม่ได้หรอกค่ะคุณพ่อ ถ้าหญิงไปขอความช่วยเหลือจากคุณเสือ คุณแม่ของคุณเสือก็ต้องรู้แน่ๆ ว่าเรากำลังตกอับ เขาจะได้รังเกียจหญิงกันพอดี คุณพ่อหาทางอื่นเถอะค่ะ”
รัตนามณีปฏิเสธที่จะช่วยเหลือบิดา คุณหญิงสุจิตรา มารดาของราเมศร์เป็นคนเจ้ายศเจ้าอย่าง คบค้าสมาคมกับคนระดับเดียวกันเท่านั้น คนที่ต่ำกว่านางจะตั้งท่ารังเกียจทั้งสายตาและคำพูด ถ้าหากเธอไปขอร้องราเมศร์ให้ช่วยเหลือเรื่องเงิน รับรองได้ว่าตำแหน่งสะใภ้ของรัตนามณีจะต้องกระเด็นหลุดมือเธอไปแน่นอน หญิงสาวไม่มีวันยอมให้เป็นเช่นนั้นเด็ดขาด
Bab terbaru
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter32
Chapter32โอ้...เจ็บอีกแล้ว หัวใจเธอเจ็บปวดอีกแล้ว นึกถึงข้อนี้ดาบแหลมคมมันก็เฉือนหัวใจ เจ็บแสบเหลือคณา“ไม่” เขาพูดสั้นๆ โน้มใบหน้าแนบชิดดวงหน้าสวยหวาน ใช้ปลายจมูกคลอเคลียแก้มนวล “ฉันอยากอยู่ห้องนี้มากว่า” ราชสีห์ไม่ปล่อยให้เสียงใดๆ ลอดผ่านปากนุ่ม เขาปิดปากสาวด้วยริมปากของตน มอบจุมพิตหวานระคนซ่านทรวงให้กับสาวใต้ร่าง ก่อนที่เขาจะมอบบทรักเร่าร้อนดังเช่นทุกค่ำคืนเป็นลำดับต่อมาก่อนที่ราชสีห์จะตัดสินใจเข้ามาหาญาตาวี แทนที่จะไปห้องรัตนามณีตามที่บอกกับเธอไว้ เขายืนลังเลอยู่หน้าห้องตัวเองพักหนึ่ง มองไปยังประตูห้องของรัตนามณีกับมาญาตาวี ชั่งใจว่าเขาปรารถนาจะไปห้องไหนกันแน่ดวงตาคมเข้มจ้องมองประตูห้องรัตนามณีอย่างใช้ความคิด หากเขาเข้าไปในห้องนี้ เขาสามารถแย่งชิงคนรักของราเมศร์มาซุกซบแนบอกได้สำเร็จ แผนการทุกอย่างที่ตนวางไว้ก็จะเป็นไปได้ดังใจหมายแต่เป็นเพราะเหตุผลกลใดไม่ทราบได้ สมองตั้งใจทำอีกอย่าง ทว่าขาแข็งแรงกลับพาร่างกายมาหยุดยืนหน้าประตูห้องของญาตาวี ก่อนจะเปิดประตูบานนั้นเข้าไปหาหญิงสาวที่ปากบอกว่าเกลียด แต่ใจกลับถวิลหาทุกวินาทีราชสีห์ทำตามหัวใจของตนเอง มากกว่าแผนการที่วางไว้..อีกห้อง
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter31
Chapter31คล้อยหลังร่างของราชสีห์ รัตนามณีก็สาวเท้าเดินมาหาน้องสาวต่างมารดา ตวาดสั่งเสียงแหลม พร้อมกับใช้นิ้วมือจิ้มไปยังหน้าผากของญาตาวี ผลักเต็มแรงจนศีรษะของน้องสาวแหงนหงาย“นังตา คืนนี้แกเก็บเสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะ แล้วพรุ่งนี้ก็ไสหัวไปจากที่นี่ด้วย ตัวจริงอย่างฉันมาแล้ว ตัวสำรองอย่างแกก็ต้องกลับบ้านไป”คำสั่งของผู้เป็นพี่สาว นำพาความร้าวรานสู่หัวใจดวงน้อยๆ แสนชอกช้ำของญาตาวีในทันทีทันใด เข็มนับพันยามทิ่มแทงหัวใจในคราเดียวกัน ยังมีความเจ็บปวดน้อยกว่าวินาทีนี้ วินาทีที่รู้ว่าตนเองไม่มีหน้าที่รับใช้ราชสีห์บนเตียงอีกต่อไป มันเป็นความปวดร้าวที่แทรกลึกไปถึงแก่นความรู้สึกเป็นความรู้สึกที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น เพราะเธอไม่ปรารถนาจะมารับตำแหน่งนี้ตั้งแต่ต้นแล้ว แต่เหตุใดยามที่รู้ว่า ตนเองหมดภาระหน้าที่อันแสนอดสู ความดีใจไม่ก่อเกิด เธอพานพบเพียงความเสียใจที่ซอกซอนไปทั่วดวงใจ ญาตาวีต้องรู้สึกดีใจที่ได้รับอิสระ ปลดเปลื้องความอดสูที่อาบไปทั่วจิตใจถึงจะถูก เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่า ทำไมจึงเกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมา“ค่ะพี่หญิง” ญาตาวีรับคำเสียงสั่นและเบา“เอาเสื้อผ้าใส่ตู้เสร็จแกก็กลับไปห้องของแกได้แล้ว
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter30
Chapter30“นังตา แกจะมายืนค้ำหัวฉันหรือไง นั่งลงสิ” รัตนามณีตวาดน้องสาวต่างมารดา ส่งสายตาเกลียดชังให้อีกฝ่ายอย่างไม่ปิดบังความรู้สึก คนถูกมองตัวชาวาบรีบทรุดนั่งลงบนพื้นข้างล่างคนสั่ง“สวัสดีค่ะพี่หญิง” ญาตาวีพยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่น เธอรู้สึกมึนงงกับการมาของพี่สาว ใจเต้นระส่ำ ไม่อยากคาดเดาเลยว่ารัตนามณีมาที่นี่ทำไม จะว่ามาเยี่ยมเยียนน้องสาวก็ไม่น่าใช่ พี่สาวของเธอไม่เคยเป็นห่วง ไม่คิดด้วยซ้ำว่าเธอเป็นน้องสาว แต่พอดวงตาหวานปนเศร้ามองเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบวางอยู่ข้างโซฟาอีกตัว แล้วเธอก็จำได้แม่นว่ามันคือกระเป๋าของใคร และนั่นมันก็มากพอให้ญาตาวีรู้ว่า รัตนามณีมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรเจ็บ...ญาตาวีรู้สึกเจ็บยอกในช่องอก เจ็บแปลบไปทั้งหัวใจ เป็นความเจ็บปวดที่อยู่ๆ ก็วิ่งเข้ามาในความรู้สึก เร็วยิ่งกว่าลูกธนูพุ่งออกมาจากคันศร ปักลึกลงกลางดวงใจหากดึงออก ความปวดร้าวต้องกระจายไปทั่วทั้งร่าง ลูกธนูนั้นจำต้องปักอยู่เช่นนั้น รอวันที่มันจะสูญสลายไปเอง ทำไมเธอต้องรู้สึกเจ็บเช่นนี้ด้วย ทำไม มันเกิดขึ้นเพราะอะไร ญาตาวีก็ไม่อาจทราบถึงสาเหตุนั้นจิ้มกับคนรับใช้คนอื่นๆ พากันเดินมาทรุดกายนั่งอยู่บริ
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter29
Chapter29ตอนสายวันรุ่งขึ้นกว่าที่ญาตาวีจะลงมาชั้นล่างของบ้านเวลาก็ล่วงเลยมาถึงสิบโมงเช้า สืบเนื่องจากค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นสาเหตุสำคัญที่เธอตื่นสาย จะว่าไปญาตาวีก็ตื่นมาแล้วช่วงหนึ่งราวเจ็ดโมงเช้า พอตื่นขึ้นมาก็ควานหาโทรศัพท์เพื่อติดต่ออานนท์ ไว้วานให้เขาซื้ออาหารไปให้มารดาแทนเธอที่ไม่สามารถไปทำหน้าที่ของตนได้ ซึ่งอานนท์ก็เต็มใจอย่างยิ่งกับการไว้วานในครั้งนี้ ทำให้ญาตาวีวางใจและหลับต่อยาวจนถึงเก้าโมงครึ่ง“จิ้มจ้ะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม คุณสิงห์สั่งไว้ว่า ให้ฉันช่วยจิ้มจัดห้อง” ญาตาวีเอ่ยถามจิ้ม“คุณตาทานข้าวก่อนดีกว่าคะ แล้วเราค่อยไปทำงานกัน จิ้มจะไปอุ่นกับข้าวให้นะคะ”สาวใช้พูดจบก็เดินไปยังห้องครัว ไปอุ่นข้าวต้มปลาที่ตนทำไว้ตั้งแต่เช้า ก่อนจะนำมาเสิร์ฟให้ญาตาวีที่นั่งรออยู่ตรงโต๊ะเตรียมอาหารแทนที่จะไปรอที่อีกห้องหนึ่งที่แยกออกเป็นสัดส่วน ห้องนั้นคือห้องรับประทานอาหารของบ้าน“คุณตาไม่ไปทานในห้องรับประทานอาหารเหรอคะ”“ไม่ล่ะ กินตรงไหนก็เหมือนกัน จะย้ายห้องไปมาให้เหนื่อยทำไม กินในครัวเสร็จก็ล้างจานเลย” ญาตาวีไม่ใช่คนเรื่องมาก เธอทานง่ายอยู่ง่ายตามแบบที่มารดาเลี้ยงมา“คุณตาไปไหนทุกวันคะ ไป
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter28
Chapter28เสียงครวญครางหวานสั่นพร่าดังเข้ามาในหูของหนุ่มนักรัก เสียงนั้นที่กังวานอยู่ในหูเสมือนเป็นยาชูกำลังชั้นยอด ปลุกกระแสเลือดทุกหยาดหยดให้พล่านเดือด ไม่ต่างกับน้ำพุร้อนพวยพุ่งออกจากผืนดินธรรมชาติ หนำซ้ำกายสาวที่หอมหวนชวนพิสมัย ทั้งจากเนื้อแท้จากกายสาวที่ผสมผสานกับกลิ่นครีมอาบน้ำ ยิ่งทำให้เพลิงเสน่หาลุกท่วมตัว ระอุร้อนไปทุกสัดส่วน จนเขากลัวว่าความสุขสมที่อัดแน่นในความเป็นชายจะระเบิดก่อนเวลาอันสมควรเธอช่างเป็นประติมากรรมชั้นเอกที่สรรสร้างความรัญจวนให้กับเขาโดยแท้ เพียงแค่เขาแทะโลมไม่กี่นาที หอมผิวเนื้อนุ่มๆ ไม่กี่ครั้ง ลูบไล้ผิวกายเนียนละเอียดของญาตาวียังไม่ทั่วกาย ก็สามารถปลุกระดมความกระสันซ่านให้แผ่ขยายลามเลียไปทั่วร่างได้อย่างไม่ยาก ราชสีห์ถึงกับหลงลืมสถานะของเธอ ลืมไปว่าหญิงสาวที่เขาดอมดมอยู่นี้เป็นลูกเมียน้อย ลืมทุกสิ่งอย่าง นอกจากร่างกายของญาตาวีเมื่อร่างกายทานทนกับความปรารถนาต่อไปไม่ไหว เขาจึงเติมเต็มสิ่งที่เธอเองนั้นก็ต้องการไม่ต่างกันทันที แต่ก่อนที่เขาจะทำตามความต้องการของตนเอง สิ่งหนึ่งที่เขาต้องทำเสมอคือสวมเครื่องป้องกันหลังจากจัดการสิ่งที่ต้องทำเสร็จเรียบร้อย ร่างสู
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter27
Chapter27“ทีหลังเธอก็กลับบ้านให้มันเร็วกว่านี้หน่อยนะ อย่าให้ฉันต้องรอนาน เพราะถ้าฉันหงุดหงิดขึ้นมามันจะไม่เป็นผลดีกับเงินที่พ่อของเธอจะได้จากฉัน”ราชสีห์ไม่ถามถึงสาเหตุที่ญาตาวีกลับบ้านล่าช้า ทั้งที่มีคำถามหลายคำถามในหัว หลังจากได้ฟังเรื่องญาตาวีจากปากของจิ้มและสมบัติ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบ้านว่าญาตาวีจะออกไปจากบ้านทุกเช้าหลังจากที่เขาออกไปทำงาน และกลับมาบ้านในเวลาที่ต่างกัน แถมยังมีหนุ่มมอเตอร์ไซค์ไปรับไปส่งตลอด ราชสีห์เองก็อยากจะถามเธอให้คลายความสงสัยว่าเธอไปไหนทุกวันตั้งแต่ตอนเช้าจนถึงเย็น หนุ่มมอเตอร์ไซด์นั้นคือใคร แต่ทว่าเขาปากหนักเกิดกว่าที่จะกลั่นคำพูดเป็นคำถาม จึงเลือกเมินเฉยกับเรื่องที่ตนเองปรารถนาจะรู้นึกถึงหนุ่มนักบิดคนนั้นทีไรความไม่พอใจก็พวยพุ่ง ยิ่งเห็นท่าทีสนิทสนมแล้วอีกใจของเขากระหน่ำรัว มือไม้สั่น ความโกรธ ไม่พอใจ และความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน มันพุ่งปรี๊ดเข้ามาในห้วงความรู้สึกของราชสีห์ เป็นความรู้สึกที่เขาไม่อยากจะยอมรับมัน“ตาขอโทษค่ะ คราวหน้าตาจะกลับบ้านให้เร็วกว่านี้ค่ะ คุณสิงห์อย่าโกรธตานะคะ”น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยขอโทษเขาอีกครั้ง พูดเชิงข
Anda juga akan menyukai
