LOGINShare
Chapter8
publish date:
2026-03-30 04:12:17Chapter8
ถึงแม้ว่าราชสีห์จะไม่พอใจและโกรธกับความเจ้าเล่ห์ของอีกฝ่ายที่ทำผิดข้อตกลงมากเพียงใด เขาก็ทำนิ่งเฉยไม่แสดงให้อีกฝ่ายได้รับรู้ ในเมื่อรณชัยเจ้าเล่ห์กับตนก่อน มีหรือที่คนอย่างราชสีห์จะไม่เจ้าเล่ห์กลับ
“ก็ได้ครับ ผมไม่ขัดข้องที่คุณเอาลูกเมียน้อยมาประเคนให้ผม เพราะถือว่าลูกเมียน้อยก็เป็นลูกของคุณเหมือนกัน”
ราชสีห์พูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย อีกฝ่ายได้ยินคำพูดของหนุ่มวัยกำหนัดแล้วยิ้มกว้าง วาดหวังถึงเงินก้อนโตที่กำลังจะเข้ามาอยู่ในกระเป๋าตนด้วยสายตาปิติ
“ผมทำตามที่ตกลงกันแล้ว คุณสิงห์อย่าลืมข้อตกลงของเรานะครับ” รณชัยรีบทวงสิทธิ์ที่ตนจะได้
“แน่นอนครับ ผมเป็นคนพูดคำไหนคำนั้น”
ราชสีห์เป็นคนมีสัจจะ รักษาสัญญาทุกคำพูดที่เอ่ยออกไป เขาหยิบสมุดเช็คออกมาจากลิ้นชัก ก่อนจะกรอกรายละเอียดต่างๆ ลงไปในสมุดเช็คฉบับนั้น แล้วยื่นให้รณชัยที่รีบยื่นมือมารับอย่างรวดเร็วด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ทว่ารอยยิ้มของเขาอยู่บนใบหน้าได้ไม่กี่อึดใจก็ต้องแปรเปลี่ยนเป็นฉงน เมื่อเห็นจำนวนเงินที่ระบุไว้บนเช็ค
“ทำไมถึงได้แค่นี้ล่ะครับ เราตกลงกันไว้ว่าถ้าผมเอาลูกสาวมาเป็นตัวค้ำประกัน ผมจะได้เงิน 500 ล้าน แต่นี่คุณเขียนเช็คมาให้ผมแค่ 20 ล้านเองนะครับ” รณชัยถามกลับ
“ผมไม่ได้บอกคุณซะหน่อยว่า ถ้าคุณเอาลูกสาวมาค้ำประกันแล้วผมจะให้เงิน 500 ล้าน ผมแค่พูดว่าจะให้แต่ไม่ได้ระบุจำนวนเงิน แล้วผมก็คิดว่าลูกเมียน้อยคงมีค่าได้แค่นี้” ราชสีห์เล่นเล่ห์กลับไปบ้าง เขาไม่ใช่คนที่จะให้ใครมาหยามเกียรติได้ถึงที่โดยไม่โต้ตอบกลับไป ในเมื่อรณชัยไม่ซื่อกับเขาก่อนก็ไม่มีความจำเป็นที่จะซื่อกลับ
“อย่างนี้เท่ากับว่าคุณสิงห์หลอกผมชัดๆ ผมไม่ยอม ยังไงผมก็ไม่ยอม”
รณชัยตะเบ็งเสียงใส่เจ้าของเงินด้วยความโมโห ไม่คิดว่าราชสีห์จะตอกกลับเขาด้วยวิธีนี้ ทำอย่างนี้เท่ากับฆ่าเขาชัดๆ เงินจำนวนยี่สิบล้าน น้อยนิดมากสำหรับการปลูกสร้างคอนโดให้แล้วเสร็จตามกำหนด จะพูดได้ว่า ไม่ก่อประโยชน์อะไรเลยด้วยซ้ำ เพราะแค่จ่ายค่าวัสดุที่คั่งค้างก็แทบจะไม่พอ
ปัง!...เสียงฝ่ามือของเจ้าของห้องตบลงบนโต๊ะทำงานเสียงดังสนั่น ส่งผลให้รณชัยถึงกับสะดุ้งสุดตัว หน้าซีดเมื่อเห็นสีหน้าถมึงทึงของราชสีห์ ที่ดุร้ายสมชื่อ
“อย่ามาพูดกับผมแบบนี้นะ ใครกันแน่ที่หลอกใครก่อน” เสียงเข้มห้วนของคนอายุน้อยกว่าดังตามหลังเสียงตบโต๊ะ “พูดมาคำเดียวเลยว่าจะเอาหรือเปล่าเงิน 20 ล้านที่ผมให้ไป ถ้าไม่เอาก็เอาเช็คคืนมาแล้วพาลูกสาวของคุณกลับไปบ้านได้เลย ถ้าเอาก็รีบเก็บเช็คใส่กระเป๋าและเดินออกไปจากห้องของผม ก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจไม่ช่วยเหลืออะไรคุณทั้งนั้น”
น้ำเสียงเฉียบขาด ห้วนจัดที่ทำให้คนฟังรู้ว่าราชสีห์พูดจริงทำจริง รณชัยจึงรีบเก็บเช็คใส่กระเป๋าทันที ราวกับว่ากลัวราชสีห์จะแย่งชิงเช็คกกลับไป แล้วคิดว่าได้แค่นี้ดีกว่าไม่ได้
“แล้วผมจะต้องทำยังไงถึงจะได้เงินครบครับ”
รณชัยถามอย่างกล้าๆ กลัวๆ ราชสีห์ก็เป็นความหวังเดียวของเขาเวลานี้ หากชายหนุ่มตรงหน้าไม่ช่วย เขาก็ไม่รู้จะไปพึ่งพาใคร ดังนั้นแม้จะกลัวเพียงใดแต่ก็ต้องพึ่งอีกฝ่ายอยู่ดี คำถามของรณชัยเรียกรอยยิ้มร้ายบนใบหน้าราชสีห์ ก่อนที่เจ้าของห้องจะเปิดปากบอกวิธีที่จะได้มาซึ่งจำนวนเงินก้อนนั้น
“เงิน 20 ล้านที่ผมให้ถือว่าเป็นค่ามัดจำ ถ้าลูกเมียน้อยของคุณบริการผมดีๆ ถูกใจผม ผมจะเพิ่มให้เรื่อยๆ แต่ถ้าคุณอยากได้ไวๆ แบบครบจำนวนในครั้งเดียวล่ะก็ คุณก็ต้องพารัตนามณีมาประเคนให้ผมบนเตียง ผมเสร็จสมอารมณ์หมายกับรัตนามณีเมื่อไหร่ คุณเอาเงินส่วนที่เหลือไปได้เลย”
ข้อเสนอที่ได้ยินเรียกความตกใจและหนักอึ้งให้กับรณชัยในคราเดียวกัน วิธีที่เขาจะได้เงินครบ 500 ล้านมันช่างเป็นวิธีที่ยากสำหรับตนเหลือเกิน เขาน่ะหรือจะบังคับรัตนามณีให้ยอมมาเป็นผู้หญิงบนเตียงของราชสีห์ได้ หากเขาทำได้คนที่อยู่บ้านราชสีห์ตอนนี้คงไม่ใช่ญาตาวี ข้อเสนอของราชสีห์นำความกลัดกลุ้มมาให้รณชัยไม่น้อย
“คุณยอมเสียเงินตั้งหลายร้อยล้านเพียงเพื่อต้องการลูกหญิงของผมอย่างนั้นเหรอ คุณชอบลูกหญิงหรือครับ”
รณชัยถามกลับด้วยความสงสัย และตอนนี้เขากำลังคิดว่าราชสีห์พอใจในตัวลูกสาวคนโตของตนอย่างมากมาย ไม่เช่นนั้นคงไม่เสนอวิธีนี้กับตน
ราชสีห์หัวเราะในลำคอ ก่อนจะตอบ “มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า ผมชอบลูกสาวของคุณหรือเปล่า ผมจะทำอะไรสักอย่างผมก็ต้องคิดแล้วว่ามันคุ้ม แล้วงานนี้ผมก็คิดว่าผมคุ้มสุดคุ้ม”
ผู้พูดเป็นนักธุรกิจด้านการเงินระดับประเทศ การที่ราชสีห์จะทำอะไรสักอย่างก็ต้องคิดแล้วว่าผลที่ได้รับกลับมามันคุ้มกับสิ่งที่ตนเสียไปหรือไม่ และงานนี้เขาถือว่าตนเองคุ้มเกินคุ้ม
แต่สำหรับรณชัย เขายังมองไม่เห็นว่าราชสีห์จะคุ้มตรงไหน จะว่าไปเงิน 20 ล้านที่ตนมีไว้อุ่นกระเป๋าจะคุ้มกับสิ่งที่แลกมาอย่างนั้นหรือ ญาตาวีลูกสาวนอกสายตาของเขามีค่ามากขนาดนั้นเชียวหรือ อีกด้านราชสีห์ต้องการรัตนามณีไปเป็นเครื่องประดับบนเตียงมากถึงขนาดยอมมอบเงินก้อนมหาศาลให้กับเขา หากเขานำเธอมาประเคนบนเตียงของอีกฝ่ายได้สำเร็จ รณชัยจึงมองไม่เห็นจุดคุ้มทุนของชายหนุ่มรุ่นลูกแม้แต่น้อย
Latest chapter
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter32
Chapter32โอ้...เจ็บอีกแล้ว หัวใจเธอเจ็บปวดอีกแล้ว นึกถึงข้อนี้ดาบแหลมคมมันก็เฉือนหัวใจ เจ็บแสบเหลือคณา“ไม่” เขาพูดสั้นๆ โน้มใบหน้าแนบชิดดวงหน้าสวยหวาน ใช้ปลายจมูกคลอเคลียแก้มนวล “ฉันอยากอยู่ห้องนี้มากว่า” ราชสีห์ไม่ปล่อยให้เสียงใดๆ ลอดผ่านปากนุ่ม เขาปิดปากสาวด้วยริมปากของตน มอบจุมพิตหวานระคนซ่านทรวงให้กับสาวใต้ร่าง ก่อนที่เขาจะมอบบทรักเร่าร้อนดังเช่นทุกค่ำคืนเป็นลำดับต่อมาก่อนที่ราชสีห์จะตัดสินใจเข้ามาหาญาตาวี แทนที่จะไปห้องรัตนามณีตามที่บอกกับเธอไว้ เขายืนลังเลอยู่หน้าห้องตัวเองพักหนึ่ง มองไปยังประตูห้องของรัตนามณีกับมาญาตาวี ชั่งใจว่าเขาปรารถนาจะไปห้องไหนกันแน่ดวงตาคมเข้มจ้องมองประตูห้องรัตนามณีอย่างใช้ความคิด หากเขาเข้าไปในห้องนี้ เขาสามารถแย่งชิงคนรักของราเมศร์มาซุกซบแนบอกได้สำเร็จ แผนการทุกอย่างที่ตนวางไว้ก็จะเป็นไปได้ดังใจหมายแต่เป็นเพราะเหตุผลกลใดไม่ทราบได้ สมองตั้งใจทำอีกอย่าง ทว่าขาแข็งแรงกลับพาร่างกายมาหยุดยืนหน้าประตูห้องของญาตาวี ก่อนจะเปิดประตูบานนั้นเข้าไปหาหญิงสาวที่ปากบอกว่าเกลียด แต่ใจกลับถวิลหาทุกวินาทีราชสีห์ทำตามหัวใจของตนเอง มากกว่าแผนการที่วางไว้..อีกห้อง
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter31
Chapter31คล้อยหลังร่างของราชสีห์ รัตนามณีก็สาวเท้าเดินมาหาน้องสาวต่างมารดา ตวาดสั่งเสียงแหลม พร้อมกับใช้นิ้วมือจิ้มไปยังหน้าผากของญาตาวี ผลักเต็มแรงจนศีรษะของน้องสาวแหงนหงาย“นังตา คืนนี้แกเก็บเสื้อผ้าให้เรียบร้อยนะ แล้วพรุ่งนี้ก็ไสหัวไปจากที่นี่ด้วย ตัวจริงอย่างฉันมาแล้ว ตัวสำรองอย่างแกก็ต้องกลับบ้านไป”คำสั่งของผู้เป็นพี่สาว นำพาความร้าวรานสู่หัวใจดวงน้อยๆ แสนชอกช้ำของญาตาวีในทันทีทันใด เข็มนับพันยามทิ่มแทงหัวใจในคราเดียวกัน ยังมีความเจ็บปวดน้อยกว่าวินาทีนี้ วินาทีที่รู้ว่าตนเองไม่มีหน้าที่รับใช้ราชสีห์บนเตียงอีกต่อไป มันเป็นความปวดร้าวที่แทรกลึกไปถึงแก่นความรู้สึกเป็นความรู้สึกที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น เพราะเธอไม่ปรารถนาจะมารับตำแหน่งนี้ตั้งแต่ต้นแล้ว แต่เหตุใดยามที่รู้ว่า ตนเองหมดภาระหน้าที่อันแสนอดสู ความดีใจไม่ก่อเกิด เธอพานพบเพียงความเสียใจที่ซอกซอนไปทั่วดวงใจ ญาตาวีต้องรู้สึกดีใจที่ได้รับอิสระ ปลดเปลื้องความอดสูที่อาบไปทั่วจิตใจถึงจะถูก เธอก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่า ทำไมจึงเกิดความรู้สึกนี้ขึ้นมา“ค่ะพี่หญิง” ญาตาวีรับคำเสียงสั่นและเบา“เอาเสื้อผ้าใส่ตู้เสร็จแกก็กลับไปห้องของแกได้แล้ว
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter30
Chapter30“นังตา แกจะมายืนค้ำหัวฉันหรือไง นั่งลงสิ” รัตนามณีตวาดน้องสาวต่างมารดา ส่งสายตาเกลียดชังให้อีกฝ่ายอย่างไม่ปิดบังความรู้สึก คนถูกมองตัวชาวาบรีบทรุดนั่งลงบนพื้นข้างล่างคนสั่ง“สวัสดีค่ะพี่หญิง” ญาตาวีพยายามบังคับไม่ให้เสียงสั่น เธอรู้สึกมึนงงกับการมาของพี่สาว ใจเต้นระส่ำ ไม่อยากคาดเดาเลยว่ารัตนามณีมาที่นี่ทำไม จะว่ามาเยี่ยมเยียนน้องสาวก็ไม่น่าใช่ พี่สาวของเธอไม่เคยเป็นห่วง ไม่คิดด้วยซ้ำว่าเธอเป็นน้องสาว แต่พอดวงตาหวานปนเศร้ามองเห็นกระเป๋าเดินทางใบใหญ่สองใบวางอยู่ข้างโซฟาอีกตัว แล้วเธอก็จำได้แม่นว่ามันคือกระเป๋าของใคร และนั่นมันก็มากพอให้ญาตาวีรู้ว่า รัตนามณีมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรเจ็บ...ญาตาวีรู้สึกเจ็บยอกในช่องอก เจ็บแปลบไปทั้งหัวใจ เป็นความเจ็บปวดที่อยู่ๆ ก็วิ่งเข้ามาในความรู้สึก เร็วยิ่งกว่าลูกธนูพุ่งออกมาจากคันศร ปักลึกลงกลางดวงใจหากดึงออก ความปวดร้าวต้องกระจายไปทั่วทั้งร่าง ลูกธนูนั้นจำต้องปักอยู่เช่นนั้น รอวันที่มันจะสูญสลายไปเอง ทำไมเธอต้องรู้สึกเจ็บเช่นนี้ด้วย ทำไม มันเกิดขึ้นเพราะอะไร ญาตาวีก็ไม่อาจทราบถึงสาเหตุนั้นจิ้มกับคนรับใช้คนอื่นๆ พากันเดินมาทรุดกายนั่งอยู่บริ
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter29
Chapter29ตอนสายวันรุ่งขึ้นกว่าที่ญาตาวีจะลงมาชั้นล่างของบ้านเวลาก็ล่วงเลยมาถึงสิบโมงเช้า สืบเนื่องจากค่ำคืนที่ผ่านมาเป็นสาเหตุสำคัญที่เธอตื่นสาย จะว่าไปญาตาวีก็ตื่นมาแล้วช่วงหนึ่งราวเจ็ดโมงเช้า พอตื่นขึ้นมาก็ควานหาโทรศัพท์เพื่อติดต่ออานนท์ ไว้วานให้เขาซื้ออาหารไปให้มารดาแทนเธอที่ไม่สามารถไปทำหน้าที่ของตนได้ ซึ่งอานนท์ก็เต็มใจอย่างยิ่งกับการไว้วานในครั้งนี้ ทำให้ญาตาวีวางใจและหลับต่อยาวจนถึงเก้าโมงครึ่ง“จิ้มจ้ะ มีอะไรให้ฉันช่วยไหม คุณสิงห์สั่งไว้ว่า ให้ฉันช่วยจิ้มจัดห้อง” ญาตาวีเอ่ยถามจิ้ม“คุณตาทานข้าวก่อนดีกว่าคะ แล้วเราค่อยไปทำงานกัน จิ้มจะไปอุ่นกับข้าวให้นะคะ”สาวใช้พูดจบก็เดินไปยังห้องครัว ไปอุ่นข้าวต้มปลาที่ตนทำไว้ตั้งแต่เช้า ก่อนจะนำมาเสิร์ฟให้ญาตาวีที่นั่งรออยู่ตรงโต๊ะเตรียมอาหารแทนที่จะไปรอที่อีกห้องหนึ่งที่แยกออกเป็นสัดส่วน ห้องนั้นคือห้องรับประทานอาหารของบ้าน“คุณตาไม่ไปทานในห้องรับประทานอาหารเหรอคะ”“ไม่ล่ะ กินตรงไหนก็เหมือนกัน จะย้ายห้องไปมาให้เหนื่อยทำไม กินในครัวเสร็จก็ล้างจานเลย” ญาตาวีไม่ใช่คนเรื่องมาก เธอทานง่ายอยู่ง่ายตามแบบที่มารดาเลี้ยงมา“คุณตาไปไหนทุกวันคะ ไป
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter28
Chapter28เสียงครวญครางหวานสั่นพร่าดังเข้ามาในหูของหนุ่มนักรัก เสียงนั้นที่กังวานอยู่ในหูเสมือนเป็นยาชูกำลังชั้นยอด ปลุกกระแสเลือดทุกหยาดหยดให้พล่านเดือด ไม่ต่างกับน้ำพุร้อนพวยพุ่งออกจากผืนดินธรรมชาติ หนำซ้ำกายสาวที่หอมหวนชวนพิสมัย ทั้งจากเนื้อแท้จากกายสาวที่ผสมผสานกับกลิ่นครีมอาบน้ำ ยิ่งทำให้เพลิงเสน่หาลุกท่วมตัว ระอุร้อนไปทุกสัดส่วน จนเขากลัวว่าความสุขสมที่อัดแน่นในความเป็นชายจะระเบิดก่อนเวลาอันสมควรเธอช่างเป็นประติมากรรมชั้นเอกที่สรรสร้างความรัญจวนให้กับเขาโดยแท้ เพียงแค่เขาแทะโลมไม่กี่นาที หอมผิวเนื้อนุ่มๆ ไม่กี่ครั้ง ลูบไล้ผิวกายเนียนละเอียดของญาตาวียังไม่ทั่วกาย ก็สามารถปลุกระดมความกระสันซ่านให้แผ่ขยายลามเลียไปทั่วร่างได้อย่างไม่ยาก ราชสีห์ถึงกับหลงลืมสถานะของเธอ ลืมไปว่าหญิงสาวที่เขาดอมดมอยู่นี้เป็นลูกเมียน้อย ลืมทุกสิ่งอย่าง นอกจากร่างกายของญาตาวีเมื่อร่างกายทานทนกับความปรารถนาต่อไปไม่ไหว เขาจึงเติมเต็มสิ่งที่เธอเองนั้นก็ต้องการไม่ต่างกันทันที แต่ก่อนที่เขาจะทำตามความต้องการของตนเอง สิ่งหนึ่งที่เขาต้องทำเสมอคือสวมเครื่องป้องกันหลังจากจัดการสิ่งที่ต้องทำเสร็จเรียบร้อย ร่างสู
อุ้งมือพิศวาสซาตาน Chapter27
Chapter27“ทีหลังเธอก็กลับบ้านให้มันเร็วกว่านี้หน่อยนะ อย่าให้ฉันต้องรอนาน เพราะถ้าฉันหงุดหงิดขึ้นมามันจะไม่เป็นผลดีกับเงินที่พ่อของเธอจะได้จากฉัน”ราชสีห์ไม่ถามถึงสาเหตุที่ญาตาวีกลับบ้านล่าช้า ทั้งที่มีคำถามหลายคำถามในหัว หลังจากได้ฟังเรื่องญาตาวีจากปากของจิ้มและสมบัติ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของบ้านว่าญาตาวีจะออกไปจากบ้านทุกเช้าหลังจากที่เขาออกไปทำงาน และกลับมาบ้านในเวลาที่ต่างกัน แถมยังมีหนุ่มมอเตอร์ไซค์ไปรับไปส่งตลอด ราชสีห์เองก็อยากจะถามเธอให้คลายความสงสัยว่าเธอไปไหนทุกวันตั้งแต่ตอนเช้าจนถึงเย็น หนุ่มมอเตอร์ไซด์นั้นคือใคร แต่ทว่าเขาปากหนักเกิดกว่าที่จะกลั่นคำพูดเป็นคำถาม จึงเลือกเมินเฉยกับเรื่องที่ตนเองปรารถนาจะรู้นึกถึงหนุ่มนักบิดคนนั้นทีไรความไม่พอใจก็พวยพุ่ง ยิ่งเห็นท่าทีสนิทสนมแล้วอีกใจของเขากระหน่ำรัว มือไม้สั่น ความโกรธ ไม่พอใจ และความรู้สึกที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน มันพุ่งปรี๊ดเข้ามาในห้วงความรู้สึกของราชสีห์ เป็นความรู้สึกที่เขาไม่อยากจะยอมรับมัน“ตาขอโทษค่ะ คราวหน้าตาจะกลับบ้านให้เร็วกว่านี้ค่ะ คุณสิงห์อย่าโกรธตานะคะ”น้ำเสียงอ่อนหวานเอ่ยขอโทษเขาอีกครั้ง พูดเชิงข
You may also like
วิศวะร้อนรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์128.5K viewsนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย154.5K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา144.1K viewsบ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย49.3K viewsเซ็ตเกิดใหม่ อีกครั้งข้าจะแซ่บให้ดู ภรรยาบรรณาการของอ๋องผิง
คุณธิดา186 viewsอุ้มรักคาสโนว่า
มาดามเฟอร์ / กษิรา / เหว่ยเล่อซาน13 viewsสารภาพร้าย
มนสิกานต์27 viewsรัก รุ่ม เร้า
อาหลานเร่อ32 views
