Accueil / มาเฟีย / อุ้มบุญมาเฟีย / บทที่ 6 เงินซื้อไม่ได้

Partager

บทที่ 6 เงินซื้อไม่ได้

last update Date de publication: 2025-03-08 10:39:36

@คลับเดอะเบสท์

หลังจากแยกกับพีชเจ๊สวยก็ขับรถตรงมาหามาเฟียหนุ่มที่คลับเดอะเบสท์ทันทีเพื่อบอกเรื่องของหญิงสาวให้เขารับรู้ถึงความปากเก่งอวดดีของเจ้าหล่อน

"ไปบอกคุณหวงเฟยหงให้หน่อยว่าฉันมาขอพบ" เจ๊สวยจีบปากจีบคอบอกกับการด์ที่ยืนเฝ้าหน้าห้องทำงานมาเฟียหนุ่มด้วยท่าทางสะดีดสะดิ้ง สิ้นคำพูดของเธอการด์ก็เดินหายเข้าไปในห้องทำงานของมาเฟียหนุ่มก่อนเดินออกมาบอกกับเจ๊สวย "เข้าไปได้"

แกร็ก!

เมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าของห้องเจ๊สวยก็เปิดประตูเข้าไปโดยไม่รอช้าเธอเดินมาหยุดหน้าโต๊ะทำงานมาเฟียหนุ่มแล้วกล่าวทักทายอย่างนอบน้อม "สวัสดีค่ะคุณหวงเฟยหง"

"มีอะไรก็พูดมา" มาเฟียหนุ่มพูดขึ้นทั้งที่สายตายังคงจดจ่ออยู่บนแฟ้มเอกสาร

"คือว่าน้องพีชเขาไม่ยอมรับงานนี้ค่ะ"

"งานแค่นี้ยังทำไม่สำเร็จ ไม่ได้เรื่อง" ดวงตาคมกริบตวัดขึ้นมองหน้าเจ๊สวยด้วยความไม่พอใจเมื่อได้ยินคำพูดที่ขัดหูขัดใจจากปากเธอ 

เขาคิดว่าเงินสามารถซื้อและจัดการทุกอย่างบนโลกใบนี้ได้ แต่หญิงสาวกลับทำให้เขารู้ว่าไม่เสมอไปเพราะเธอคือคนหนึ่งที่ใช้เงินซื้อไม่ได้

"ฉันพยายามโน้มน้าวใจแล้วค่ะแต่นังเด็กพีชมันอวดดี หยิ่งยโสแถมยังว่าคุณหวงเฟยหงอีกนะคะ"

"ว่าอะไร"

"ฉันอัดเสียงตอนที่เด็กพีชว่าคุณหวงเฟยหงมาด้วย ลองฟังที่นังเด็กนั่นว่าคุณดูนะคะ" เจ๊สวยแอบยกยิ้มมุมปากอย่างสะใจ ก่อนปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดคลิปเสียงให้มาเฟียหนุ่มฟัง

ปัง!

มาเฟียหนุ่มใช้ลิ้นดันกระฟุ้งแก้มพร้อมตบลงบนโต๊ะเต็มแรงจนเสียงดังสนั่นเมื่อฟังคลิปจบ เขารู้สึกโกรธเป็นอย่างมากไม่เคยมีใครกล้าว่าเขาแบบนี้มาก่อน ผู้หญิงทุกคนต่างวิ่งเข้าหาและยอมศิโรราบให้เขาทั้งนั้นแต่ผู้หญิงคนนี้กลับไม่ใช่แถมเธอยังปากดีอีกต่างหาก

"ออกไป!" เสียงทุ้มตะคอกใส่เจ๊สวยดังลั่นจนเธอสะดุ้งเฮือกแล้วรีบลุกลี้ลุกลนวิ่งออกไปด้วยความเร็ว

"อาเหว่ยไปสืบประวัติผู้หญิงคนนี้มาสิ" มาเฟียหนุ่มออกคำสั่งกับลูกน้องคนสนิทพร้อมยื่นรูปในโทรศัพท์ให้ดูหลังจากเจ๊สวยออกไปจากห้อง

"ครับนาย" อาเหว่ยน้อมรับคำสั่งแล้วเดินออกไปทำตามคำสั่งเจ้านายทันที

"แล้วเธอจะได้รู้ว่าผลของการปากดีมันเป็นยังไง" มาเฟียหนุ่มขบกามแน่นจนนูนเป็นสันเมื่อนึกถึงคำพูดของหญิงสาว มือหนาเอื้อมไปหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นมาจุดไฟสูบสารนิโคตินเข้าปอดเพื่อระบายอารมณ์ขุ่นเคืองภายในใจ

ทางด้านของพีชหลังจากแยกกับเจ๊สวยเธอกับเพื่อนสาวก็กลับคอนโดทันที เธอเดินมาหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาในห้องอย่างเซ็งๆ เมื่อนึกถึงเรื่องเจ๊สวยเธอก็อุตส่าห์เป็นห่วงแต่กลับโดนเจ๊สวยหลอกเสียงั้นคิดแล้วก็เจ็บใจไม่หาย 

มือเรียวล้วงไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าสะพายข้างขึ้นมาบล็อกทุกช่องทางการติดของเจ๊สวย "เสียเวลาชะมัด...ขออย่าได้พบได้เจอกันเลยเจ๊ซวย"

"คุณหวงเฟยหงนี่ใครกันนะ" จินหันไปถามพีชที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

"แกไม่รู้แล้วฉันจะรู้ไหมล่ะ" พีชตอบเพื่อนสาวกลับไปอย่างไม่ใส่ใจมากนัก

"แต่เขาเคยเห็นแกด้วยนะเว้ยยัยพีช"

"นั้นสิเคยเห็นตอนไหนกันนะ ฉันก็มาอยู่จีนได้สี่ห้าวันเองนะยัยจิน" เสียงหวานเอ่ยอย่างใช้ความคิดเธอก็สงสัยไม่ต่างจากเพื่อนสาวนอกจากมหาวิทยาลัยกับคอนโดแล้วเธอก็ไม่ค่อยออกไปไหนเลยจะเคยเห็นได้ยังไงกัน หรืออาจจะเป็นตอนที่เธอไปซื้อของที่ห้างหรือไปทานข้าวยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว

"วุ้ย! ยิ่งคิดยิ่งมึน" จินสะบัดศีรษะไปมาระรัวไล่ความสงสัยออกไป

"ฉันปฏิเสธไปแล้วคงไม่มีอะไรแล้วแหละ เลิกคิดเรื่องนี้แล้วไปหาอะไรกินกันดีกว่า" พีชพูดตัดบทแล้วชวนเพื่อนสาวออกไปหาอะไรกินเพราะเริ่มหิวแล้ว

"ไปดิ" จินพยักหน้ารับน้อยๆ เธอก็รู้สึกหิวแล้วเหมือนกัน หลังจากนั้นทั้งสองก็พากันออกไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารใกล้ ๆ คอนโดทันที

"ยัยจินฉันรู้สึกเหมือนมีใครตามเรามาเลยอะ" พีชกระซิบบอกเพื่อนสาวเบาๆ ขณะกำลังเดินกลับคอนโดเมื่อทานอาหารเสร็จเธอรู้สึกเหมือนมีคนตามตั้งแต่ที่ร้านอาหารแล้ว 

สิ้นเสียงพูดเพื่อนสาวจินก็หยุดเดินแล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นมีอะไรผิดปกติเหมือนที่เพื่อนสาวบอกสักนิด "ไม่เห็นมีเลย"

"ฉันรู้สึกจริง ๆ นะยัยจิน" พีชยังคงยืนยันหนักแน่นพลางกวาดสายตามองไปรอบๆ บริเวณอย่างหวาดระแวง เธอรู้สึกจริงๆ ว่ามีคนแอบตามมา

"แกอะคิดมากยัยพีชไป ๆ รีบเดินขึ้นห้อง" จินได้แต่ส่ายหน้าไปมาให้กับความมโนของเพื่อนสาว ก่อนเอื้อมไปจับมือเพื่อนสาวแล้วดึงให้เดินต่อ 

พีชลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พยายามคิดว่าตัวเองคงคิดมากไปเองเหมือนที่เพื่อนสาวพูดจริง ๆ จึงเลิกสนใจสิ่งรอบข้างแล้วรีบส่าวเท้าเดินขึ้นห้องด้วยความเร็ว

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • อุ้มบุญมาเฟีย   บทส่งท้าย

    2 ปีต่อมา.."เอิ้ก ๆ คิ ๆ"เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากชอบใจของเด็กน้อยดังเล็ดลอดออกมาจากคฤหาสน์หวงเฟยหง ซึ่งเจ้าของเสียงคือเด็กหญิงหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้มวัยขวบเศษ ๆ บุตรสาวคนเล็กของมาเฟียหนุ่มกับพีชภรรยาสาวนั่นเอง โดยมีชื่อว่าหงส์ฟ้าที่กำลังหัวเราะร่าจนเสียงดังกึกก้องไปทั่วห้องนั่งเล่นเมื่อโดนผู้เป็นแม่หยอกเย้า"ป๊าหนูไปรับพี่มังกรถึงไหนเนี่ยทำไมนานจัง" พีชพึมพำกับบุตรสาวเบา ๆ เมื่อเหลือบเห็นเวลาบนนาฬิกาแขวนผนังที่บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาสี่โมงเย็นแล้ว"ไปไหนมาโรงเรียนเลิกตั้งแต่บ่ายสามโมง แต่เฮียเพิ่งกลับมาเอาตอนสี่โมงเย็น" ทันทีที่เห็นผู้เป็นสามีเดินเข้ามาเธอก็เปล่งเสียงถามอย่างไม่รอช้า ดวงตากลมโตจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาเชิงจับพิรุธมาเฟียหนุ่มส่งยิ้มหวานให้ผู้เป็นภรรยาพร้อมกับเดินเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ สวมกอดเธอไว้หลวม ๆ ก่อนบอกเหตุผลไป "พาลูกไปซื้อของมาครับ" "แล้วไหนมังกรคะ" พีชถามเมื่อมองหาก็ไม่เห็นบุตรชายเดินเข้ามา"อยู่หน้าบ้านนู่นสงสัยกำลังเล่นอยู่กับของเล่นใหม่" มาเฟียหนุ่มเอ่ยพร้อมกับช้อนตัวบุตรสาวที่นอนดิ้นดุกดิกอยู่บนตักเมียสาวขึ้นมาอุ้ม"ทำไมข้อมือลูกเป็นรอยแดงโดนอะไรมา" แต่แล้วจากใบหน้

  • อุ้มบุญมาเฟีย   The end

    หลังจากตะเตรียมข้าวของเสร็จสามคนพ่อแม่ลูกก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่บ้านพักตากอากาศทันทีผ่านไปประมาณสองชั่วโมงกว่า ๆ รถหรูที่มีอาเหว่ยเป็นคนขับและสามคนพ่อแม่ลูกนั่งอยู่เบาะด้านหลังก็เคลื่อนตัวมาจอดลงบริเวณบ้านพักตากอากาศหวงเฟยหง"ว้าว..ทะเลสวยจัง" เด็กน้อยที่นั่งอยู่บนตักผู้เป็นพ่อตาลุกวาวด้วยความตื่นเต้นเมื่อได้เห็นทะเลเป็นครั้งแรกในชีวิต"อยากไปเดินเล่นไหมครับเดี๋ยวให้ม๊าพาไปเดินเล่นพลาง ๆ นะ ป๊าเอาของเข้าไปเก็บในบ้านก่อน" "อยากไปครับ" สิ้นเสียงบุตรชายมาเฟียหนุ่มก็เปิดประตูก้าวลงจากรถโดยไม่ลืมที่จะหันไปขยิบตาให้บุตรชายหนึ่งที"ไปครับม๊ามังกรอยากไปดูทะเลใก้ล ๆ"เด็กน้อยฉีกยิ้มให้ผู้เป็นพ่อจนตาหยีก่อนจะหันมาชวนผู้เป็นแม่พร้อมกับจูงมือให้เดินตามไปยังหน้าบ้านโดยไม่รอให้ผู้เป็นแม่ตอบอะไร"เดินช้า ๆ มังกรไม่ต้องรีบเดี๋ยวล้ม" พีชเอ็ดเบา ๆ เมื่อบุตรชายเริ่มพาเธอวิ่ง แต่เด็กน้อยหาได้สนใจไม่ยังคงพาผู้เป็นแม่วิ่งมาจนถึงหน้าบ้าน"นี่มันอะไรกัน"ทันทีที่เดินมาถึงหน้าบ้านพีชก็ต้องหยุดชะงักอัตโนมัติ สายตาคมจ้องมองไปยังลานหน้าบ้านที่ถูกตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาว และสีชมพู่ดูสวยงามละลานตาให้ความรู้สึกอ่อนห

  • อุ้มบุญมาเฟีย   บทที่ 71 เซอร์ไพรส์

    หลังจากวันที่มาเฟียหนุ่มขอเมียสาวแต่งงานแต่กลับโดนเธอปฏิเสธเขาจึงแอบสั่งให้ลูกน้องเตรียมงานบางอย่างให้เงียบ ๆ โดยไม่ให้เมียสาวรู้และเมื่อถึงเวลาเขาก็เริ่มทำตามแผนที่วางไว้ทันทีร่างสูงเดินเข้ามาหย่อนก้นนั่งบนเตียงข้างบุตรชายและเมียสาวที่นอนอยู่แล้วถามขึ้น "มังกรอยากไปเที่ยวทะเลไหมครับ""อยากไปครับมังกรยังไม่เคยไปเที่ยวทะเลเลย" เด็กน้อยดีดตัวลุกขึ้นนั่งแล้วเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อด้วยท่าทางตื่นเต้น "ครับเดี๋ยวป๊าพาไปนะ" มาเฟียหนุ่มลูบศีรษะเล็กทุยเล็กด้วยความรักใคร่ก่อนเอียวหน้าพูดกับเมียสาว "พรุ่งนี้ผมว่างเราพาลูกไปเที่ยวทะเลกันนะ""ค่ะ" พีชขานรับเบา ๆ ในขณะที่เปลือกตายังปิดสนิทอยู่"เย้ ๆ มังกรจะได้ไปเที่ยวทะเลแล้ว" สิ้นเสียงของผู้เป็นแม่เด็กน้อยก็ลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นบนที่นอนด้วยความดีใจตามประสาเด็กๆ จนพีชต้องปรือตาขึ้นเอ็ดบุตรชายเบาๆ เพราะรบกวนการนอนของเธอ "นอนลงมังกรอย่ากระโดดถ้าอยากไปทะเลก็นอนได้แล้วครับ" "ครับม๊า" เด็กน้อยล้มตัวลงนอนแล้วหลับตาลงอย่างว่าง่ายเพียงไม่นานก็ผล็อยหลับไป"ทำไมคุณชอบดุลูก" มาเฟียหนุ่มมองหน้าบุตรชายด้วยแววตารักใคร่พร้อมกับเปล่งเสียงถามเมียสาวอย่างไม่เข้าใจ"เพร

  • อุ้มบุญมาเฟีย   บทที่ 70 ขอแต่งงาน

    1 เดือนต่อมา..พีชยังคงใช้ชีวิตอยู่ในคฤหาสน์หวงเฟยหงด้วยความจำใจเพราะบุตรชายอยากอยู่กับผู้เป็นพ่อต่อ แม้เธอพยายามพูดจาหลอกล่อหว่านล้อมเพียงใดบุตรชายก็ไม่ยอมโอนเอนตามสุดท้ายเธอจึงต้องอยู่ที่นี่อย่างเลี่ยงไม่ได้ส่วนความสัมพันธ์ของเธอกับมาเฟียหนุ่มก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ ตามลำดับตอนนี้เธอได้ยื่นเรื่องกลับมาขอเรียนต่อในระดับปริญญาโทกับทางมหาวิทยาลัยเรียบร้อยแล้วมันเป็นสิ่งที่เธอตั้งใจมาตลอดจึงอยากสานต่อให้สำเร็จถึงแม้มาเฟียหนุ่มจะคัดค้านเสียงแข็งไม่ยอมให้เธอไปเรียนด้วยเหตุผลที่ว่ากลัวหนุ่ม ๆ มาวอแวกับเธอ แต่สุดท้ายเธอก็แผลงฤทธิ์ใส่จนเขาต้องยอม"ไปเรียนมีหนุ่ม ๆ มาขายขนมจีบหรือเปล่า" มาเฟียหนุ่มที่นั่งรอเมียสาวอยู่ในห้องโถงถามขึ้นทันทีที่เธอย่างกรายเข้ามา แววตาดุดันจับจ้องใบหน้าสวยอย่างจับพิรุธ"ถามทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไง" คนโดนถามถอนหายใจออกมาระคนเหนื่อยหน่ายเมื่อต้องเจอคำถามซ้ำ ๆ เดิม ๆ จากมาเฟียหนุ่มทุกวัน เขาจับผิด และสอบสวนเสมือนว่าเธอเป็นผู้ต้องหาทำผิดร้ายแรงยังไงยังงั้นเธอก็ไม่รู้เช่นกันว่าเขากลายเป็นคนขี้หึงขี้หวงตั้งแต่เมื่อไร"ตอบไม่ตรงคำถาม" มาเฟียหนุ่มเอ่ยด้วยเสียงดุกว่าเดิมเมื่อเ

  • อุ้มบุญมาเฟีย   บทที่ 69 หวง

    เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้วสามคนพ่อแม่ลูกก็พากันเดินขึ้นห้องนอนเพื่อพักผ่อนทันทีหลังจากที่วุ่นวายมาทั้งวันพีชกวาดสายตามองไปรอบห้องอย่างอึ้ง ๆ แม้เวลาจะผ่านไปเนินนานแค่ไหน ทว่าข้าวของทุกอย่างของเธอก็ยังคงวางอยู่ที่เดิมไม่ได้เคลื่อนย้ายหรือสูญหายไปไหนเลยสักชิ้น"ผมเก็บทุกอย่างที่เป็นของคุณไว้หมดแหละ" มาเฟียหนุ่มที่กำลังถอดเสื้อผ้าให้บุตรชายเพื่อจะพาไปอาบน้ำเอ่ยขึ้นเมื่อเหลือบเห็นหญิงสาวกำลังมองสำรวจรอบ ๆ ห้องพร้อมกับเผยยิ้มบางๆ ออกมา"จะทิ้งก็ไม่มีใครว่านิ" พีชเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบ ก่อนจะเดินไปหย่อนสะโพกนั่งลงบนโซฟาทำเหมือนไม่ยินดียินร้ายกับคำพูดของมาเหียหนุ่มทั้งที่ความเป็นจริงภายในใจแอบพองโตไม่น้อยที่เขายังคงเก็บรักษาข้าวของเธอไว้อย่างดี นึกว่าเขาจะเก็บไปทิ้งหมดแล้วซะอีกก็เธอดันหอบลูกหนีไปขนาดนั้นเป็นใครก็ต้องโกรธ แต่กับผิดคาดนอกจากเขาจะไม่โกรธแล้วยังดีจนน่าใจหายอีกด้วยเธอนั่งคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยในขณะที่สายตาเผลอมองหน้ามาเฟียหนุ่มอย่างลืมตัวจนมาเฟียหนุ่มจับได้เอ่ยทักขึ้นด้วยความสงสัย "มองหน้าผมทำไม"พีชเสียอาการเป็นอย่างมากเมื่อถูกจับได้รีบเบนสายตามองบุตรชายแทน "ฉันมองลูกไม่ได้มองคุ

  • อุ้มบุญมาเฟีย   บทที่ 68 ลูกพ่อ

    ระหว่างทางที่นั่งรถกลับคฤหาสน์มาเฟียหนุ่มกับบุตรชายก็คุยกันมาตลอดทางพีชได้แต่นั่งมองบุตรชายที่นั่งอยู่บนตักผู้เป็นพ่อเงียบ ๆ ไม่คิดจะปริปากพูดอะไรออกมาปล่อยให้สองคนพ่อลูกได้คุยกันให้เต็มที่ไม่คิดจะขัดขว้างเพราะบุตรชายของเธอก็ดูจะมีความสุขเอามาก ๆ ที่ได้อยู่กับผู้เป็นพ่อภาพสองคนพ่อลูกพูดคุยหัวเราะกันทำให้พีชอดยิ้มตามไม่ได้เธอไม่คิดเลยว่าจะได้เห็นรอยยิ้มจากมาเฟียหนุ่มเวลาสี่ปีทำให้เจ้าพ่อมาเฟียผู้แข็งกระด้าง เย็นชาและไร้หัวใจอย่างหวงเฟยหงเปลี่ยนไปมากจริง ๆ เขาดูอบอุ่น อ่อนโยนและแสดงความรู้สึกออกมาให้เห็นมากขึ้นแตกต่างจากเมื่อก่อนสิ้นเชิงเธอนั่งมองภาพตรงหน้าอยู่อย่างนั้นสักพักใหญ่ก่อนจะละสายตาออกแล้วค่อย ๆ หลับตาลงเพื่อพักผ่อนสายตา"ง่วงเหรอ" มาเฟียหนุ่มถามไถ่เมื่อเห็นว่าร่างบางที่นั่งอยู่ข้าง ๆ หลับตาลง มือหนาเอื้อมไปจับปอยผมที่หล่นปกใบหน้าสวยทัดไว้ข้างหูให้เขาได้มองหน้าเธอชัดขึ้น"ไม่ได้ง่วงแค่พักสายตา" เสียงหวานเปล่งออกจากริมฝีปากบางทั้งที่ตายังคงปิดอยู่"งั้นนอนเถอะถึงคฤหาสน์เดี๋ยวปลุก" มาเฟียหนุ่มปล่อยให้หญิงสาวได้พักผ่อนเขาเพียงนั่งมองเธอเงียบ ๆ ให้สมกับที่คิดถึงมาตลอดสี่ปี เธอจ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status