Share

ตอนที่ 22

last update Last Updated: 2025-04-20 09:30:47

“ดีใจจังที่ป้านวลมา”

ประโยครำพึงของสาวน้อยทำให้คนสูงวัยกว่ายิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู ป้านวลรู้จักพนิตนันท์มาตั้งแต่เป็นเด็กหญิงตัวผอมบาง พอจะรู้จักนิสัยใจคอกันอยู่ว่าสาวน้อยคนนี้เป็นเด็กใฝ่ดีรักเรียนและรู้จักเจียมเนื้อเจียมตัว

เทียบกับคนเป็นแม่แล้ว...บางครั้งนางก็อยากจะเชื่อว่าพรรณีไปขโมยลูกใครสักคนมาเลี้ยงด้วยซ้ำ ค่าที่ทั้งคู่ต่างกันราวฟ้ากับเหว

“หนูนันท์เป็นไง เจ็บตรงไหนบ้าง เห็นคุณฤทธิบอกเกิดอุบัติเหตุ” พูดพลางสำรวจเนื้อตัวเด็กสาวไปด้วย เด่นชัดสุดน่าจะรอยแผลตรงหน้าผากชิดไรผม

“หัวแตก แล้วก็ฟกช้ำ ปวดระบมเนื้อตัวค่ะ”

“คิดว่าฟาดเคราะห์นะหนูนันท์”

“ค่ะ เพื่อนนันท์ขับไม่เร็วด้วยค่ะ เลยไม่ได้เป็นอะไรมาก”

“โชคดีไปค่ะ หิวหรือยังคะเดี๋ยวป้าอุ่นอาหารมาให้ เอามาให้เยอะแยะไว้เก็บใส่ตู้เย็นกินได้อีกหลายวัน ถ้าหมดก็โทรบอกป้า จะได้ทำมาเพิ่มให้ หรืออยากกินอะไรก็บอกป้า”

“ขอบคุณค่ะป้า แต่หนูคงไม่รบกวนหรอกค่ะ หนูพอทำกับข้าวเป็นอยู่บ้าง” รอยยิ้มบนใบหน้าคนพูดหมองลงเมื่อเอ่ยประโยคถัดมา “หนูคิดถึงบ้านจังเลยค่ะป้า แต่...หนูไม่มีบ้านจะให้กลับ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 40

    หลังจากพูดคุยและออกปากขอบางเรื่องกับกับบุตรชายแล้ว คุณวจีก็ปล่อยเขาไว้ตามลำพังในห้องหนังสือ ขณะที่เธอเข้าห้องพระซึ่งกลายเป็นห้องประจำของเธอไปเสียแล้ว หวังให้ความเงียบสงบร่มเย็นช่วยเปิดปัญญาตนเอง เพื่อแก้ไขทุกอย่างให้ออกมาดีที่สุดคุณวจีรู้ว่าพนิตนันท์ได้รับค่าตอบแทนเป็นเงินก้อนโตก็จริง แต่เธอคิดว่ามันไม่มีทางคุ้ม กับชีวิตของเจ้าหล่อนหลังจากนี้...หล่อนควรจะได้เป็นเพชร แต่จากเพชรต้องถูกลดทอนคุณค่ากลายเป็นพลอย แถมเป็นพลอยที่มีตำหนิเสียอีกสิ่งที่คุณวจีตั้งใจคือ...จะลบเลือนตำหนิเหล่านั้นออกไปได้อย่างไรบ้างและคำตอบที่ได้รับก็คือ ‘การศึกษา’คุณวจีจึงคิดจะส่งเสียเด็กสาวจนจบการศึกษาขั้นสูงสุดเท่าที่เจ้าหล่อนมีความสามารถที่จะเรียน...ไม่ว่าจะเป็นปริญญาตรี ปริญญาโท หรือแม้กระทั่งปริญญาเอกเธอเชื่อว่าพนิตนันท์จะใช้โอกาสที่ได้รับนี้เป็นอย่างดี และการศึกษาจะเพิ่มคุณค่าในตัวเจ้าหล่อนอย่างแน่นอน ไม่ว่าในเรื่องการงาน...ตลอดจนถึงเรื่องอื่นๆ ในชีวิตและเมื่อถึงวันนั้น...คนดีๆ ก็คงจะเข้ามารอยยิ้มค่อยระบายบนใบหน้าของหญิงสูงวัยเมื่อคิดมาถึงตรงนี้

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 39

    รอยยิ้มอย่างคนมีเมตตาบนใบหน้าของคุณวจีนั้นราวแสงแดดอันอบอุ่นที่แผ่ลงมาบนผืนดินอันหนาวเย็น หัวใจสาวน้อยซึมซับความอบอุ่นไว้เต็มเปี่ยม“มาอยู่ด้วยกันที่ดีกว่านะลูก”‘ลูก’...คำนั้นทำให้หญิงสาวเกือบกลั้นน้ำตาไม่อยู่“ค่ะ คุณท่าน”“ไม่เอา...ต่อไปนี้เรียกแม่นะลูก คิดเสียว่าหนูเป็นลูกสาวแม่อีกคน” พนิตนันท์เงยหน้ามองผู้อาวุโสด้วยสายตานึกไม่ถึง หล่อนไม่คิดว่าจะได้รับความเมตตาถึงขนาดนี้“เอ่อ...หนู...”“คิดอะไรมาก แม่มีลูกสาวเพิ่มอีกคน เป็นเรื่องน่าชื่นใจต่างหาก”ฤทธิซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้ขางมารดายิ้มออกมาเมื่อได้ยินเช่นนั้น มารดาของเขาเป็นคนใจดีมีเมตตาแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไร กับพนิตนันท์นั้นก็มีความเอ็นดูเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว จึงไม่แปลกใจที่แม่จะเปิดใจรับหญิงสาวได้โดยง่าย“ขอบคุณแทนนันท์นะครับแม่”คุณวจีโบกไม้โบกมือเป็นพัลวันก่อนจะเอ่ยปากถามอย่างห่วงใย“แล้วนี่กินอะไรกันมาหรือยัง?”“ข้าวเช้าข้าวเที่ยงยังไม

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 38

    หลังจากวางสายจากมารดาแล้ว ฤทธิก็โทรศัพท์บอกข่าวดีกับภรรยา ส่วนพนิตนันท์ก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำ ฤทธิจึงอยู่ลำพังลินินตื่นเต้นดีใจจนจับความรู้สึกได้ชัดเจนแม้จะไม่ได้เห็นหน้า น้ำเสียงตอนที่หล่อนถามถึงอาการของพนิตนันท์และรายละเอียดอื่นๆ อย่างเรื่องการดูแลและเรื่องอาหารการกินละเอียดลออราวกับหล่อนตั้งท้องเสียเองฤทธิจึงบอกเรื่องที่มารดาแนะนำให้พาพนิตนันท์กลับไปอยู่ที่บ้าน เพื่อที่ท่านจะได้ดูแลด้วยตนเอง ลินินเห็นดีเห็นงามด้วยทันที‘ลินินเห็นด้วยค่ะ กลับไปอยู่บ้านมีคุณแม่คอยดูแลแบบนั้นน่าจะดีที่สุดค่ะ เพราะช่วงท้องนี่แหละสำคัญเรื่องอาหารการกินวิตามินต่างๆ นี่ต้องสมบูรณ์ อีกอย่างสภาพจิตใจของแม่ด้วยค่ะ อยู่คอนโดอย่างนั้นลินินว่าเหงาออกค่ะ’“ผมก็เห็นด้วยกับคุณแม่ นี่กลับจากโรงพยาบาลก็ว่าจะเก็บเสื้อผ้าพานันท์กลับวันนี้เลย”‘เอ๊ะ...อย่างนี้ต้องเตรียมหาของใช้เด็กแล้วสิคะ’ ฤทธิหัวเราะในลำคอเมื่อได้ยินอีกฝ่ายคิดวางแผนนู่นนี่แล้วจู่ๆ ก็เสียงดัง ‘ไม่ๆๆ ไม่ได้ค่ะ รอใกล้คลอดดีกว่า โบราณเขาถือเคล็ดกัน ลินินว่า...ลินินหาของเตรียมให้นันท์ดีกว่า พวกชุด

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 37

    แสงสว่างที่ส่องลอดผ้าม่านปลุกพนิตนันท์ตื่น หล่อนลืมตามองนาฬิกาบนผนัง...หกโมงครึ่งหญิงสาวขยับตัวลุกขึ้นนั่ง เสียงลมหายใจสม่ำเสมอทำให้เหลือบมองไปที่อีกฝั่งของเตียง...ครั้นเห็นร่างตะคุ่มที่นอนตะแคงหันหน้ามา ดวงตาหญิงสาวก็ทอดแสงอ่อนโยนเขากลับมาเมื่อไรก็ไม่รู้ หล่อนคงหลับไปแล้วนั่นแหละ ที่จริงพนิตนันท์ไม่คิดว่าเขาจะมาค้างที่นี่ด้วยซ้ำ ปกติเขาจะบอกล่วงหน้าทุกครั้งว่าจะมาหรือไม่มาแต่การได้ตื่นมาแล้วเจอเขานอนอยู่บนเตียงด้วยกลับเป็นความสุขอย่างหนึ่งในช่วงเดือนเศษมานี้...ความสุข...ที่เจือปนรสชาติขมเมื่อต้องกำชับตนเองไว้เสมอว่า มันจะจบลงในสักวัน!พนิตนันท์ลุกขึ้นยืนแต่พอจะก้าวขาเท่านั้น โลกตรงหน้าเหมือนจะพลิกคว่ำ หล่อนทรุดฮวบลงนั่งบนเตียงจนยวบแรง และนั่นก็คงปลุกคนที่นอนหลับอีกฝั่งให้ตื่น เสียงถามอย่างห่วงใยดังขึ้น“นันท์...เป็นอะไรหรือเปล่า?”“ป เปล่าค่ะ” หล่อนตอบเสียงแหบโหย แล้วจู่ๆ ก็ผลุนผลันลุกถลาไปที่ห้องน้ำเมื่อรู้สึกถึงความผะอืดผะอมแล่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ จนจ่ออยู่ตรงคอหอยเสียงโอ๊กอ๊ากที่ดังมาจากห้องน้ำทำให้ฤทธิลุกตามไปโดยเร็

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 36

    ในที่สุดก็ถึงวันเปิดภาคเรียนที่สอง...ทว่าคนที่ลาออกแล้วอย่างพนิตนันท์ก็ได้แต่นั่งมองปฏิทินด้วยแววตาโศกเศร้าหล่อนคิดถึงเพื่อน คิดถึงมหาวิทยาลัย และหลายครั้งก็เฝ้าตั้งคำถามว่าทำถูกหรือเปล่าที่ลาออก แทนที่จะพักการเรียนไว้หนึ่งหรือสองภาคการศึกษาอย่างที่ตั้งใจตอนแรกแต่พอคิดอย่างถ้วนถี่หล่อนก็คิดว่าตนตัดสินใจถูกต้องแล้วล่ะ เพราะถ้าดร็อป...พอกลับไปเรียน ก็ต้องเรียนกับรุ่นน้องอยู่ดี ไม่ได้เรียนกับพวกเพื่อนๆ รุ่นเดียวกัน ฉะนั้นสู้ลาออกแล้วไปเริ่มใหม่ที่อื่นเลยดีกว่าไม่ต้องตอบคำถามใครด้วยว่าไปทำอะไรมาตั้งเทอม...หรืออาจจะเป็นปีระยะเวลาเกือบเดือนที่ปิดภาคการศึกษา พนิตนันท์ไม่ได้อยู่เฉยๆ แม้ว่าจะได้รับเงินเดือนจากฤทธิหนึ่งแสนบาทก็ตาม หล่อนหาคอร์สเรียนสั้นๆ ลงเรียนแก้เบื่อ แล้วก็มองหางานพิเศษที่สามารถทำอยู่ที่บ้านได้ ขืนไม่หาอะไรทำละก็ มีหวังคงเบื่อจนอยู่ไม่ติดแน่ๆทว่าวันนี้แม้จะมีงานที่รับมาทำและต้องเสร็จส่งลูกค้าภายในวันมะรืนนี้ พนิตนันท์กลับไม่มีอารมณ์ทำงานเอาเสียเลย ในหัวเฝ้าคิดถึงแต่ว่า... เปิดภาคการศึกษาใหม่แล้วเพื่อนๆ แต่ละคนจะเป็นอย่างไรบ้าง หล่อนคิ

  • อุ้มรักเจ้าหนี้หัวใจ   ตอนที่ 35

    บทรักร้อนแรงและรวดเร็วผ่านพ้นไปแล้วรอบหนึ่งพร้อมเสียงหอบหายใจกระเส่าของคนทั้งคู่ กระนั้นกระแสรัญจวนที่ยังห่มล้อมรอบกายทำให้ฤทธิเอ่ยปากชวนหญิงสาวบนกายของเขา“เล่นน้ำไหม?”“ตอนนี้เหรอคะ?” คนถามตาโต...เพราะเกือบเที่ยงคืนแล้ว...เล่นน้ำตอนนี้คงจะเย็นเยือกแน่ๆ“ตอนนี้สิ...” เขาพยักหน้า...ย้ำชัดๆ ว่าตอนนี้“หนาวแย่เลยค่ะ”“กลัวทำไม หนาวก็กอดฉันไว้ แต่ฉันรับรองว่าไม่หนาวหรอก ถ้าเราออกกำลังกายไปด้วย” เขาพูดพลางขยับสะโพกบดเบียดเข้าหาอีกฝ่าย“คุณฤทธิ!” หล่อนทุบอกเขาเบาๆ หน้าแดงก่ำถึงใบหูด้วยความขัดเขิน หล่อนอยู่บนตัวเขาสองขาคร่อมเรือนกายแข็งแกร่ง แม้ส่วนนั้นของเขาจะไม่ได้แทรกอยู่ในเรือนกายหล่อนแล้ว ทว่าเมื่อเขาขยับสะโพกเข้าหา มันก็ก่อให้เกิดความรู้สึกวาบหวามซาบซ่านและพนิตนันท์ก็สัมผัสถึงบางสิ่งที่กำลังขยายตัวทีละนิดบดเบียดส่วนอ่อนไหวของหล่อนจนรู้สึกได้“หนูไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำก่อน” หล่อนทำท่าจะลุก ทว่าเขากลับกดสะโพกไว้“ไม่ต้อง ยังไงก็ต้องถอด จะใส่ทำไม มา...เกาะเอวไว้แน่นๆ นะ” เขาลุกขึ้นนั่ง แล้วจับสองขาของหล่อนให้เกาะเอวเขาไว้ดีๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนโดยมีหล่อนเกาะกอดเขาไว้ราวกับลูกลิงฤทธิพาหญิงสาว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status