บทที่ 1 คนงานคนใหม่ 3

           “เธอเป็นใคร” สิงห์คำถามอีกครั้ง

          “หนูเป็นลูกของแม่แก้วใจกับพ่อสมหมาย” น้ำผึ้งตอบออกไปอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังไม่ยอมลืมตามองคนที่กำลังจับแขนของตน  ลูกของคนงานในไร่นี่เอง

          พ่อเลี้ยงสิงห์คำเขาว่าโหด น้ำผึ้งเพิ่งเข้าใจก็วันนี้นี่เอง

          “ลืมตา แล้วมองฉัน เธอชื่ออะไร” พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่ยอมเวลาที่ใครพูดด้วยแล้วไม่มองหน้า สาวน้อยแสนสวยตรงหน้าก็มาตรงเวลาที่เขากำลังช่วยร่างกายปลดปล่อยความใคร่ของตัวเอง อ้อยเข้าปากแล้วอย่าคิดว่าจะออกไปได้ง่าย ๆ

          “อย่าทำอะไรหนูผึ้งนะคะ หนูผึ้งสัญญาว่าจะไม่เข้ามาที่นี่อีก” น้ำผึ้งร้องบอก ลืมตาขึ้นเล็กน้อย แอบเห็นเสี้ยวหน้าของพ่อเลี้ยงสุดโหดที่ว่า

          ใบหน้าของพ่อเลี้ยงคมคาย จมูกโด่ง คิ้วเข้ม ดวงตาคมกริบ หนวดเคราเล็กน้อยน่าสัมผัส หญิงสาวเผลอมองชายหนุ่มด้วยความเผลอ

          หล่อจัง ! หล่อสุด!

          “หนูผึ้ง! งั้นเหรอ ชื่อน่ารักใช้ได้” ชื่อน่ารักสมหน้าตาจิ้มลิ้มตัวเล็ก ๆ ผิวขาว ๆ ยิ่งอารมณ์ที่ถูกค้างคาด้วยการขัดจังหวะของสาวน้อยก็ยิ่งพอกพูน

          “พ่อเลี้ยงจะทำอะไรหนูผึ้ง ปล่อยหนูผึ้งนะ” หญิงสาวพยายามบิดข้อมือให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมของพ่อเลี้ยงหนุ่มสุดหล่อ เขาหล่อมาก

          “ก็ให้เธอรับผิดชอบในสิ่งที่เธอทำน่ะสิสาวน้อย เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ฉันทรมานขนาดไหน” พ่อเลี้ยงสิงห์คำบอกเสียงพร่า รั้งตัวหญิงสาวให้เดินตามมานั่งบนโซฟา ขณะที่ทีวีก็กำลังเร่าร้อนเลยทีเดียว

          “พ่อเลี้ยงจะทำอะไรหนูผึ้ง” หญิงสาวร้องบอกส่ายหน้ารัว ๆ

          “เธอไม่ต้องทำอะไร นอกจากอยู่นิ่ง ๆ” พ่อเลี้ยงบอก เอนตัวลงนอนกับโซฟา ปล่อยมือจากสาวน้อยที่นั่งนิ่งงันอยู่อีกฝั่งกำลังมอบเขาอย่างอยากรู้อยากเห็น

          ชั่วนาทีถัดมาสิงห์คำเปิดเผยความเร่าร้อนที่ยังไม่ดับลงง่าย ๆ เปิดเผยบางอย่างแก่สายตาอยากรู้อยากเห็นของน้ำผึ้ง

          เจ้าเนื้อลำใหญ่เปิดเผยครั้งแรกต่อสายตาของน้ำผึ้งน้อย หญิงร้องห่อปากเป็นวงกลม ดวงตาเบิกกว้าง เขากำลังจะทำอะไร

          “พ่อเลี้ยงหนูผึ้งกลัว”

          หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อมือหนายกขึ้นมากำรอบเจ้าเนื้อ และอีกข้างนำพามือน้อยของหญิงสาวมาสัมผัส  พวงแก้มของน้ำผึ้งน้อยเริ่มแดงเมื่อสัมผัสกับของร้อน

          พ่อเลี้ยงสุดหล่อจะทำตามแบบภาพในหน้าจอทีวี

          “ไม่ต้องกลัว เธออยากเข้ามาอ่อยฉันเองทำไม นมก็โต แต่งตัวก็โป๊ พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไง” สิงห์คำเปล่งเสียงแหบพร่า พลางมองเสื้อยืดที่คับอกคับใจ ถ้าเป็นเด็กในการปกครองของเขาล่ะก็ไม่มีทางปล่อยให้แต่งตัวโป๊ ๆ ออกมานอกบ้านอย่างแน่นอน

          “หนูผึ้งเปล่าอ่อย” หญิงสาวปฏิเสธ แม้ในมือของเขาจะโอบรัดของร้อนที่กำลังใหญ่ขึ้นมาเรื่อย ๆ อย่างน่าอัศจรรย์ใจ

          สิงห์คำส่ายหน้ารั้งมืออีกข้างของน้ำผึ้งมาโอบรัดเจ้าเนื้อแสนร้อน แล้วนำพาให้มือทั้งสองชักนำสองสามครั้ง

          “เร่งอีกสาวน้อย”