Ep.5 (100%)

"พวกที่ทำร้ายและฆ่าคนอื่นได้ลงนี่ต้องเป็นคนเลือดเย็นและโหดร้ายมากเลยนะคะ แนทนี่ไม่ชอบเอาซะเลย" 

"..."

"..."

ไร้เสียงของคนสองคนที่นั่งข้างๆ ไม่รู้ว่าฉันพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า เหลือบไปมองพี่คิงที่ตอนนี้สีหน้าเปลี่ยนไป เขาดูเหมือนวิตกกังวล

"พี่คิงเป็นอะไรเหรอ เมื่อกี้แนทพูดอะไรที่ไม่..."

"เปล่าเลย แนทพูดถูกแล้วล่ะ"

"แนทแค่ไม่ชอบและไม่โอเคกับบุคคลประเภทนี้ค่ะ ทำร้ายร่างกายว่าเกลียดแล้วถ้าถึงขั้นฆ่าคนด้วยนี่แนทรับไม่ได้และขอเกลียดยิ่งๆ ขึ้นไป" ฉันพูดออกมาออกจากใจจริง คนเลือดเย็นจิตใจอำมหิตไม่ควรจะได้รับความรู้สึกดีๆ นอกจากความเกลียดชังและคำสาปแช่งจากแนทคนนี้

"อีกจำพวกบางทีเขาก็ไม่ได้อยากฆ่าใครหรอก อาจจะเพราะคนคนนั้นทำไม่ดีหรือทำผิดร้ายแรง" พี่คิงพูดขึ้นแล้วเปลี่ยนมามองหน้าฉัน

"แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ควรจะพรากชีวิตใครนี่ ทุกคนล้วนรักชีวิตตัวเองกันทั้งนั้น ถึงจะเลวจะชั่วยังไงก็ปล่อยให้เป็นไปตามกรรมดีกว่าค่ะ" 

"ยากูซ่าดีๆ ก็มีนะ ข่าวมันก็เอาแต่ด้านลบมาเผยแพร่"

"แบบไม่ฆ่าคนมีรึเปล่าคะ พี่เคยอยู่ญี่ปุ่นก็น่าจะรู้เรื่องพวกนี้บ้างใช่มั้ย?"

"บ้า พี่ก็รู้เล็กๆ น้อยๆ ส่วนมากตอนอยู่นั่นพี่มักจะช่วยยายของมากกว่าใช่มั้ยยาย" พี่คิงพูดพลางมองหน้ายาย

"นั่นแหละ แนทรู้มั้ยว่ายายเปิดร้านขายของไทยที่ญี่ปุ่นด้วยนะ มันขายดีมากๆ เชียวล่ะ" ยายชวนฉันคุยเรื่องใหม่ก่อนจะส่งสายตาให้หลานชายตัวเองที่รู้เรื่องกันแค่สองคน

ถึงจะแปลกใจแต่ก็ไม่ได้อะไร ฉันก็คุยกับยายต่ออย่างถูกปากถูกคอ จากนั้นก็นั่งล้อมวงกินข้าวกันสามคน

หลังจากกินข้าวเสร็จเราก็มีพูดคุยกันต่อนิดๆ หน่อยๆ ก่อนยายจะขอตัวไปข้างนอกแล้วปล่อยให้ฉันอยู่กับพี่คิงสองต่อสอง

"พี่คิง..." เป็นฉันที่เรียกเขาก่อน

อีกคนที่โดนเรียกก็ขานรับ "ว่าไง" ลุกขึ้นนั่งจากที่ตอนแรกนอนราบไปกับพื้น สายตาละออกจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือแล้วเปลี่ยนมาให้ความสนใจกับฉันแทน "ทำไมไม่นั่งบนโซฟาล่ะ"

"แนทไม่อยากอยู่เหนือเจ้าของบ้านน่ะ" ฉันนั่งพับเพียบบนพื้นซึ่งไม่ห่างจากพี่เขามากเท่าไร

"เหนือได้พี่ไม่ว่า" 

"ว่าบ้างก็ได้ค่า" 

"ไม่ว่าหรอก ว่าไม่ลง" 

"พอเลยๆ" 

"แล้วเรียกพี่มีอะไรเหรอ?" 

นั่นสิ จะลืมไปแล้วนะ

"พอดีจะถามว่าที่ผ่านมานี้พี่มีแฟนมาแล้วกี่คนเหรอ?" 

"ศูนย์คน" คำตอบสั้นๆ ออกจากปาก ทว่ามันดูจริงจังไม่มีปนล้อเล่น 

แต่จะเชื่อได้เหรอ อายุยี่สิบปลายๆ แล้วยังไม่เคยมีแฟนสักคนเนี่ยนะ

"ขอเรื่องจริงค่ะ" 

"พี่ไม่เคยมีแฟนจริงๆ" 

"..."

"จริงๆ นะ" 

"โอเคๆ เชื่อก็ได้ค่า"

"แล้วแนทล่ะ?"

"ไม่มีค่ะ"

"จริงเหรอ" 

"จริงสิ แนทเด็กกว่าพี่ตั้งเยอะ ถ้าพี่ไม่มีแนทก็ไม่มีแฟน" ฉันก็ยังไม่มีแฟนจริงๆ อย่างที่พูด แต่ดูทรงแล้วน่าจะได้มีเร็วๆ นี้มั้ง

"แต่แนทมีพี่นะ" พี่คิงพูดโพล่งขึ้นพลางขยับตัวมาใกล้ๆ "พี่เป็นได้ทุกอย่างที่เธอต้องการเลย"

"ทุกอย่างจริงๆ เหรอคะ" ถามกลับด้วยหน้าตาที่เปื้อนยิ้ม

"จริงๆ แค่เธอเอ่ยปากบอกมา แต่ว่าตอนนี้ขอนอนตักได้มั้ย" ขอพร้อมกับทำหน้าตาและน้ำเสียงออดอ้อน

"มีมุมอ้อนสาวแบบนี้เยอะเหรอคะ เห็นพักหลังมานี้พี่อ้อนบ่อยจัง" เอ่ยแซวหนึ่งกรุบ

ก็มันจริงอย่างที่ว่า พี่คิงนี่อ้อนเก่งพอๆ กับเจ้าก้อนกลมเลย

"เป็นแค่กับคนสวยคนนี้คนเดียว สรุปอ้อนได้รึเปล่าครับ" ทำตาแป๋วใส่เหมือนลูกแมว

"เป็นก้อนกลมสองเหรอคะ" 

"พี่ขออ้อนเธอได้ไหมในฐานะลูกแมวตัวหนึ่ง"

"ถ้าเป็นแมวที่เชื่อง พี่จะได้ทำมากกว่าอ้อนอีกนะ" 

รุกมารุกกลับไปสิคะ ก็อีพี่เล่นมาทำให้ใจเต้นแรงอยู่เรื่อย ใครบ้างจะต้านไหว ฉันก็เป็นแค่ผู้หญิงที่ตัวเล็กๆ อ่อนไหวง่าย(แค่เฉพาะกับพี่คิง)