Masukด้านปีเตอร์เดินกลับเข้ามาในห้องนอนหลังจากไปส่งแดเนียลกับแมทธิวเข้านอน เห็นเมียรักหลับอยู่บนเตียงแล้วก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ คงจะเหนื่อยมากสินะลูกตั้งสามคนปีเตอร์คิดในใจ เดินไปชะโงกหน้ามองดูลูกสาวคนเล็กที่กำลังนอนหลับปุ๋ยด้วยความเอ็นดู จากนั้นก็หายเข้าในห้องน้ำ ไม่นานก็ออกมาพร้อมกับชุดนอนไปล้มตัวลงนอนข้า
"หนูเปล่านะคะ คุณพ่อ" นีน่าร้องไห้สะอึกสะอื้น "เอาล่ะ จอห์นลูกเห็นไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้น" โรสถามขึ้น "เห็นครับ ลิลลี่ยืนหันหลังพอดี นีน่ากำลังจะสาดน้ำหวานใส่แต่โชคดีที่น้องแดเนียลมาเห็นก่อนก็เลยปัดมือออกก่อนครับ" จอห์นมองหน้านีน่าที่เอาแต่ร้องไห้สะอึกสะอื้น เด็กอะไรนิสัยไม่ดีพี่สาวตัวเองแท้ๆยังจะแก
ช่วงเย็นของวันปีเตอร์กับพิมพ์กำลังแต่งตัวกันอยู่ในห้องนอน เพื่อจะไปร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของวิลเลียมพ่อของปีเตอร์ ส่วนลูกๆ พิมพ์ให้พี่เลี้ยงคอยดูให้ก่อน ร่างบางยืนใส่ต่างหูกับเครื่องเพชรอยู่ตรงหน้ากระจก วันนี้เธอสวมชุดเดรสยาวสายเดี่ยวสีครีม ส่วนปีเตอร์ก็ใส่สูทผูกไทด์สีดำ ร่างหนาเดินเข้าไปสวมกอดร่า
เช้าวันใหม่หลังจากที่พิมพ์จัดการเปลี่ยนแพมเพิสให้เดซี่เสร็จก็พาตัวเองกับลูกไปลงนอนข้างร่างหนาที่ยังคงหลับสนิทอยู่ พิมพ์ลุกขึ้นนั่งเล่นกับลูกน้อยอยู่ข้างๆสามีที่รัก เสียงพิมพ์กับเสียงอ้อแอ้ของลูกน้อย ทำให้ปีเตอร์ลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมรอยยิ้มที่เห็นเมียกับลูกอยู่ข้างๆกาย "ว่าไงสองแม่ลูกเล่นอะไรกันแต่เช
หลายเดือนต่อมา ร่างอุ้ยอ้ายท้องแก่ใกล้คลอดเต็มที นั่งถักไหมพรมอยู่ในห้องนั่งเล่นอย่างมีความสุข โดยมีปีเตอร์สามีที่รักนั่งอยู่ข้างๆ ส่วนลูกชายอีกสองคนก็นั่งเล่นของเล่นกันอยู่ตรงพื้นในห้องเดียวกัน ปีเตอร์ใช้มือหนาลูบท้องนูนใหญ่เบาๆด้วยความรักใคร่ พร้อมกับหอมแก้มเมียรักเบาๆ "ชื่นใจจังเลยเมียจ๋า" "ค
"ค่ะ" "บ๊ายบายครับ" แดเนียลโบกมือให้พ่อกับแม่ "ไปก่อนนะคะ คุณพ่อคุณแม่" พิมพ์เอ่ยลามิเชลกับวิลเลียม "จ้ะ ไปเถอะ"มิเชลส่งยิ้มให้พิมพ์ "รอรับขวัญหลานคนใหม่ด้วยนะครับ คุณพ่อคุณแม่" "จ้ะรีบไปเถอะ เดี๋ยวลูกก็งอแงไม่ได้ไปกันพอดี" มิเชลเอ่ยเตือน "ครับ" ปีเตอร์เดินจูงมือพิมพ์เดินออกจากบ้านไปทันที
วันต่อมา พิมพ์ตื่นนอนแต่เช้าอาบน้ำแต่งตัวพร้อมเอมี่ เพื่อที่จะไปทำงานที่คาสิโน ทั้งสองคนไปเรียกเอวาที่ห้องแล้วออกมารอรถตรงป้ายรถเมล์ ทั้งสามคนยืนรอรถอยู่สักพักรถก็มาจอดตรงหน้า "เธอสองคนไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวฉันตามไปทีหลัง" เธอยังไม่อยากจะกลับไปเจอหน้าปีเตอร์ตอนนี้ "อ้าว ทำไมล่ะ เธอจะไปไหน"เอมี่ถามพิม
"ฉันขอค้างที่นี้หนึ่งคืนนะ แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร" ก้มหน้าลงมองมือตัวเอง "ได้สิ ตามสบายเลย ว่าแต่หัวเธอไปโดนอะไรมา" เอมี่ถามด้วยความสงสัย "ฉันลื่นหกล้มในห้องน้ำเองแหละ" หลบสายตาเอมี่ "ฉันไม่เชื่อเธอหรอก " เอวามองจ้องหน้าเพื่อจับผิด "ก็ฉันบอกไปแล้วไงว่าฉันหกล้มเอง" ยิ้มกลบเกลื่อนส่งให้เอวา "ช่า
พิมพ์หันกลับไปมองหน้าปีเตอร์น้ำตาไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง พร้อมกับใช้มือแตะแผลตรงหน้าผากเบาๆ จนมีเลือดติดมือมาด้วย ปีเตอร์เห็นแผลที่หน้าผากพิมพ์แล้วก็ชะงักไปชั่วครู่ที่เขาทำรุนแรงกับเธอจนถึงกับเลือดตกยางออก ปีเตอร์เดินเข้าไปจะประคองพิมพ์ให้ลุกขึ้น แต่เธอกลับขยับตัวถอยห่างออกจากเขาอย่างรวดเร็ว "อย่าเข
พอได้ยินคำตอบว่าเป็นพิมพ์ โรสกับปีเตอร์ก็หันไปมองหน้าพิมพ์เป็นตาเดียวกันทันที พิมพ์ได้แต่ยืนนิ่งไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น เพราะไม่มีใครบอกอะไรเธอเลย แค่บอกให้มาพบปีเตอร์เท่านั้น "สารภาพมาว่าใครเป็นคนทำ" ปีเตอร์มองหน้าพิมพ์กับเจนที่ยืนอยู่ข้างๆกัน พิมพ์ได้ยินอย่างนั้นก็หันไปมองหน้าเจนที่ยืนข้างๆ







