4

“ยังไม่ได้ทานค่ะ ซีน่าคิดถึงพี่แพททริกที่สุดเลย” ลูเซียน่าเอ่ยขึ้นพลางเขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มชายหนุ่มอย่างคิดถึง

“ซีน่า! ทักทายผู้ใหญ่หรือยัง” ลูเซียสที่เดินมาถึงโต๊ะเอ่ยเตือนบุตรสาว

ลูเซียน่าหน้าเสียนิดๆ ที่ถูกผู้เป็นบิดาตำหนิ จึงรีบหันไปเอ่ยทักทายผู้ใหญ่ที่นั่งอยู่อย่างเสียไม่ได้

“สวัสดีครับอาลูเซียส สบายดีนะครับ” แพททริกสันทักทายด้วยสีหน้ายิ้มๆ

“สวัสดีหลานรัก สุขสันต์วันเกิดนะ” ลูเซียสเอ่ยพร้อมกับส่งของขวัญให้

“ขอบคุณครับ” แพททริกสันรับของขวัญส่งให้เด็กรับใช้ที่อยู่ใกล้ๆ เอาไปวางที่โต๊ะ

“อ้าว! แล้วซาเก้ล่ะ!” ลูเซียสถามหาเพื่อนซี้อีกคน

“ซาเก้ออกไปคุยกับต้อมแล้วก็เพชรน่ะ” เลโอนาดท์หันมาตอบ

“ว่าแต่มะลิกับพราวเป็นไงมั่งครับ สบายดีกันใช่ไหม” ลูเซียสเอ่ยถามภรรยาของเพื่อน ก่อนจะนั่งลงร่วมวงกับทุกคน

ด้านลูเซียน่าก็นั่งลงข้างๆ แพททริกสันอย่างแนบชิด ก่อนจะส่งยิ้มหวานๆ ไปให้อีกฝ่ายราวกับคนรักที่ไม่ได้เจอกันมานาน

เจคอปรีบสะกิดพี่ชายคนรองให้หันไปมองคนที่เพิ่งมาถึง ทำให้พิมพลอยที่กำลังคุยกับออร์แลนโด้หันไปมองตาม เธอรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ที่เห็นอีกฝ่ายแสดงความสนิทสนมออกมาอย่างชัดเจนว่ารู้สึกอย่างไรกับแพททริกสัน ในขณะที่เธอได้แต่เก็บซ่อนความรู้สึกไว้ข้างใน

พิมพลอยนั่งมองดูทั้งคู่ด้วยความรู้สึกอิจฉา เพราะลูเซียน่าเป็นถึงลูกสาวเพื่อนสนิทของเลโอนาดท์ ที่ร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ไม่แพ้กัน และยังสวยซะจนเธอเองก็ยังอดชื่นชมอีกฝ่ายไม่ได้

“ผมว่าถ้าซีน่าจะสีป๋าขนาดนี้ล่ะก็ ไม่ขึ้นไปนั่งบนตักซะเลยล่ะ ใช่ไหมเฮีย!” เจคอปเอ่ยค่อนขอดการกระทำของหญิงสาวที่แสดงออกราวกับว่าเป็นคนรักของพี่ชายแทบจะทุกครั้งที่เจอกัน

(เจคอปและออร์แลนโด้เรียกแพททริกสันว่า ป๋า มาตั้งแต่ตอนเป็นวัยรุ่น จนติดปากมาจนถึงตอนนี้ แล้วก็ยังเรียกแดเนียลว่า ป๋าต้อม เพราะทั้งออร์แลนโด้ เจคอป คารอส สมัยเป็นวัยรุ่นเกเรมาก เวลามีเรื่องต่างๆ จะไม่แจ้งให้ทางผู้ปกครองทราบ แต่จะแจ้งให้แพททริกสันกับแดเนียลมาเคลียร์แทนจึงเป็นที่มาของคำว่า ป๋า ที่สามหนุ่มเรียกกัน)

“หึๆ! ถ้าทำได้! เธอคงทำไปแล้วละ เชื่อสิ!” ออร์แลนโด้เอ่ยขำๆ

“ผมละกลัวว่าจะได้แม่นี่มาเป็นพี่สะใภ้จริงๆ เฮ้อ...” เจคอปเอ่ยพลางถอนหายใจออกมาอย่างเซ็งๆ

“ไม่มีทาง! ป๋าไม่หน้ามืดเล่นด้วยหรอก” ออร์แลนโด้บอกอย่างมั่นใจว่าพี่ชายไม่มีทางชอบพอกับอีกฝ่ายอย่างแน่นอน เพราะเท่าที่สังเกตดู พี่ชายของตนออกจะรำคาญซะด้วยซ้ำ

คาเรน คาเรนเทีย บาร์เลนเซนต์ หนุ่มหล่อล่ำสูง 191 หน้าตาคมเข้ม ผมหยักศกยาวคลอเคลียต้นคอ เพื่อนร่วมรุ่นของแพททริกสัน ที่เตรียมทำธุรกิจร่วมกันในเร็วๆ นี้ คาเรนเจอพิมพลอยครั้งแรกที่โรงแรมแจสมิน แกรนด์ ที่ตนได้พาสาวเข้าไปมีสัมพันธ์ด้วย

หลังจากเสร็จธุระกับนางแบบดังไปถึงสองยก คาเรนเทียก็รีบลงลิฟต์มายังชั้นล่างเพื่อเตรียมจะกลับคฤหาสน์ของตน ขณะที่เดินออกไปยังประตูด้านหน้า ก็เห็นหญิงสาวเดินผ่านล็อบบีมากับมาดามแจสมิน มารดาของแพททริกสัน

คาเรนเทียหยุดเดินและหันไปมองตามสาวน้อยที่สวยสะดุดตา ไม่ว่าจะหุ่นที่เรียกว่าไซส์มินิ แต่ทว่ากลับสมบูรณ์แบบอย่างเหลือเชื่อ เขายืนจ้องเธออยู่นาน จนลูกน้องที่รออยู่เดินเข้ามาเรียก เขาถึงได้รู้สึกตัว

จากนั้นเขาก็ให้ลูกน้องตามสืบเรื่อง จนกระทั่งได้รู้ว่าเธอชื่อพิมพลอยเป็นลูกสาวบุญธรรมของเลโอนาดท์และมาดามแจสมิน

และเมื่อสองชั่วโมงก่อน...เพื่อนๆ ในกลุ่ม ไลน์มาชวนไปงานวันเกิดของแพททริกสันที่คฤหาสน์โรคาซานเดอร์ เขาจึงรีบตอบรับ เพราะอยากจะมายลโฉมสาวน้อยคนนั้นอีกครั้ง

“สวัสดีครับสาวน้อย! ผมคาเรนเทีย บาร์เลนเซนต์ เรียกว่าคาเรนก็ได้ครับ” คาเรนเทียเอ่ยทักทาย พร้อมกับยกแก้วขึ้นจะชน แต่ทว่า...

กริ๊ง!

“สวัสดีครับพี่คาเรน สบายดีนะครับ” เจคอปเอ่ยทักทายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“นี่น้องพิม พิมพลอยน้องสาวของพวกเราครับ” ออร์แลนโด้รีบยกแก้วขึ้นชนกับคาเรนเทียตามน้องชาย

“เฮ้ย! อะไรกันเนี่ย นี่พวกนายทำอย่างกับจะกันท่าไม่ให้ฉันทำความรู้จักสาวน้อยคนนี้งั้นแหละ!” คาเรนเทียเอ่ยขึ้นอย่างไม่พอใจที่น้องชายของเพื่อนแสดงท่าทางหวงน้องสาวบุญธรรมจนเกินเหตุ

“มีอะไรกัน!” แพททริกสันเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินมาถึงโต๊ะ

พิมพลอยถึงกับตกใจนิดๆ เพราะเมื่อกี้เธอเหลือบไปมองยังเห็นอีกฝ่ายนั่งกับผู้ใหญ่ที่ฝั่งนู้นอยู่เลย!

“อ้าวแพททริก! นายมาก็ดีแล้ว น้องชายของนายน่ะ กำลังกันท่าฉันอยู่!” คาเรนเทียหันไปบอกเพื่อนอย่างไม่รอช้า

“นี่น้องสาวของฉัน เจคกับอลันกันท่านายก็ถูกแล้วนี่” แพททริกสันยกยิ้มที่มุมปากนิดๆ พลางนึกชมน้องชายทั้งสองที่กันท่าอีกฝ่ายไว้ เพราะคาเรนเทียนั้นขึ้นชื่อเรื่องเจ้าชู้ไม่เบาเลยทีเดียว

“เฮ้ย! แต่ฉันจริงจังนะ! ฉันจะสมัครเป็นน้องเขยของนายตั้งแต่วันนี้เลย!” คาเรนเทียเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

“แกไม่เหมาะกับน้องพิมหรอกคาเรน!” แพททริกสันตอบกลับเสียงเย็น พร้อมกับจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ

“แล้วอย่างไหนถึงจะเรียกว่าเหมาะสมวะแพททริก อย่างแกเหรอ! ฮ่าๆๆ แกก็ไม่ได้ต่างจากฉันหรอกนะว่าไหม?” คาเรนเทียที่เริ่มจะเดือด เพราะทั้งน้องชายเพื่อน และเพื่อนต่างก็กันท่าสาวน้อยตรงหน้า ที่เขารู้สึกว่าหลงรักเธอ ตั้งแต่เจอเธอเมื่อเดือนก่อนเธอสวยกว่าผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยควงเธออ่อนหวานเย้ายวนและน่าลิ้มลองซะจน...เขาต้องสั่งยกเลิกนัดกับนางเอกดังแล้วขับรถตามคนอื่นๆ มาที่นี่

แพททริกสันถึงกับกัดกรามแน่น พยายามข่มอารมณ์เดือดๆ ที่กำลังแล่นขึ้นมากับคำพูดที่จี้ใจดำของคาเรนเทีย ‘ใช่! เขาอาจจะไม่ต่างจากมัน! สามปีมานี้ถึงได้พยายามจะอยู่ให้ห่างจากเธอไง!’

“พี่แพททริกทิ้งซีน่ามาอยู่ตรงนี้นี่เอง ตามหาซะทั่วเลย!” ลูเซียน่าเอ่ยพร้อมกับเข้ามากอดแขนของชายหนุ่มด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม

“ซีน่าเธอมาก็ดีแล้ว ช่วยบอกคนรักของเธอให้เลิกหวงก้างซะทีเถอะ! แต่ถ้าแกจะเก็บเอาไว้เอง ก็บอกกันดีๆ เพราะเท่าที่ทราบ น้องพิมเป็นแค่ลูกสาวบุญธรรม ไม่ใช่สายเลือดเดียวกับแก หึ! แบบนี้ใช่ไหมถึงได้หวงน่ะ!” 

คาเรนเทียที่เมานิดๆ บวกกับอารมณ์ที่ขุ่นเคืองจากการถูกขัดขวางอย่างไม่มีเหตุผล จึงแขวะอีกฝ่ายคืนอย่างกวนๆ และนั่นทำให้ฟางเส้นสุดท้ายที่พ่วงท้ายด้วยความหึงหวงของแพททริกสันขาด!

“คาเรนแก!” แพททริกสันสะบัดแขนลูเซียน่าออก พร้อมกับง้างหมัดเตรียมต่อยอีกฝ่าย

“เฮ้ๆ อะไรกันพวก!” แดเนียลเดินเข้ามาทันได้ยินประโยคแว่วๆ เมื่อครู่ จึงรีบเอ่ยห้ามก่อนที่แพททริกสันจะต่อยคาเรนเทีย ที่เวลาเมาแล้วมักจะชอบปากเสีย

“เอางี้แล้วกันครับ น้องพิมคะชนแก้วกับพี่คาเรนหน่อยแล้วกัน แล้วถ้าพี่คาเรนอยากจะคุยหรือทำความรู้จักกับน้องพิมละก็ ไม่มีปัญหาครับ  แต่ต้องเชิญไปที่โต๊ะนู้นนะครับ เพราะพ่อของผมรอทำความรู้จักกับผู้ชายทุกคนที่อยากจะเป็นเขยคนเล็กของตระกูลอยู่” ออร์แลนโด้เอ่ย พลางหยิบแก้วส่งให้พิมพลอยชนกับอีกฝ่าย เพื่อจะได้จบปัญหาซะที

พิมพลอยพยักหน้าน้อยๆ ก่อนจะหยิบแก้วจากออร์แลนโด้ขึ้นมาชนกับอีกฝ่าย “สวัสดีค่ะพี่คาเรน ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”

“สวัสดีจ้ะ น้องพิมอายุเท่าไหร่แล้วคะตอนนี้” คนที่กำลังเดือดรีบปรับสีหน้าอ่อนลงทันทีทันใด

“21 ค่ะ” พิมพลอยตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ ส่งให้อีกฝ่ายอย่างมีมารยาท

“นี่น้องสาวกาฝากของพี่แพททริกเหรอคะ”ลูเซียน่าถามอย่างสงสัย

“ซีน่า! กรุณาใช้คำพูดดีๆ ให้เหมือนหน้าตาหน่อย ใครมาได้ยินเข้า เขาจะคิดว่าเธอขาดการอบรม” ออร์แลนโด้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความเย็นชาและไม่สนโลก ต่อว่าสาวเจ้าอย่างไม่ไว้หน้า

“พี่แพททริกคะ!” ลูเซียน่าถึงกับหน้าตึงขึ้นมาทันใด รีบเข้าไปกอดแขนของชายหนุ่มเพื่อออดอ้อนขอความเห็นใจ