로그인เพราะในอดีตผิดหวังจากเรื่องอวิ๋นซือ ฉิงเหวินฟู่จึงใช้การเดินทางเยียวยาความรู้สึก และสถานที่ที่เขามาเยือนบ่อยที่สุดก็คือเจียงหนานนั่นเอง และนั่นก็ทำให้ความสัมพันธ์กับสหายในวงการอย่างหร่วนอี้เรียกได้ว่าสนิทสนมกันเลยทีเดียว เดิมทีคุณชายใหญ่สกุลหร่วนก็นึกสงสัยไม่น้อย ฉิงเหวินฟู่ที่เขารู้จักไม่เคยแสดงคว
“ท่านพ่อท่านแม่ ลูกอยากได้ขนมนั่นเจ้าค่ะ” ก้อนแป้งน้อยที่ยามนี้เป็นกลายเป็นเด็กหญิงหน้าตางดงามพยายามช่วยกันฉุดรั้งบิดามารดาเข้าไปหาขนมตรงหน้าด้วยท่าทางน่าเอ็นดูอวิ๋นซือมองแล้วอมยิ้ม นางก้าวเดินตามแรงดึงเช่นเดียวกับสามี พอได้ขนมสมใจ เด็กหญิงทั้งสองก็มีรอยยิ้มเบิกบานใจเพราะภรรยาจากเมืองหลวงไปเสียนาน
ภายหลังจากอวิ๋นซือแต่งเข้าสกุลฉิงได้เกือบปี เถ้าแก่ฉิงก็สละตำแหน่งเจ้าบ้านให้แก่หลานชายคนโต ส่วนมารดาสามีก็เลิกยุ่งเกี่ยวเรื่องงานของตระกูล หันมาเร่งให้สะใภ้ใหญ่กับสะใภ้เล็กมีก้อนแป้งน้อยๆ ให้ตนอุ้มเสียทีไม่นานนักหยางซินหนี่ว์ก็เริ่มแสดงอาการแพ้ท้อง ทุกคนในสกุลฉิงล้วนยินดีปรีดา ทว่าอวิ๋นซือกลับมีท่
โจวฮ่องเต้ทอดพระเนตรร่างบนพื้นแล้วถอนพระปัสสาสะ แม้อีกฝ่ายจะไร้รอยยิ้มบนใบหน้า ทว่ากลิ่นอายรอบตัวก็ยังมีความสดใสให้เห็นมากกว่าครั้งอยู่ในวังหลังแม้วันนี้จะมีอำนาจในมือเพียงใด ทว่าแค่รอยยิ้มของภรรยาก็ยังไม่อาจรักษาไว้ได้ โอรสที่สิ้นชีพไปคือความผิดพลาดของพระองค์ อี้อินไม่เคยเอ่ยคำตัดพ้อแต่แสดงออกอย่า
ดึกสงัดท่ามกลางความเงียบที่มืดสลัว อี้ฮองเฮาทรงกระเสือกกระสนบนเตียงภายในตำหนักคุนหนิง พระพักตร์ที่ส่ายไปมาเปียกด้วยเหงื่อที่หลั่งรินราวกับน้ำหลาก สองหัตถ์กุมท้องพลางกรีดร้องอย่างอ่อนแรง พร้อมกับโลหิตสีแดงฉานที่ไหลซึมออกมาจนเห็นได้ชัดปี้หยวนถลันเข้ามาเห็นสภาพผู้เป็นนายก็ให้ตกตะลึงจนหัวใจแทบจะหยุดเต้
ฮ่องเต้ทรงทราบถึงความสามารถของหมิงหยวนดี จึงมีพระประสงค์จะซื้อใจนั้นด้วยการให้บุตรสาวของเขาโดดเด่นขึ้นจนเป็นถึงกุ้ยเฟย ในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปีก็ก้าวมาเป็นรองเพียงอี้อินที่เป็นฮองเฮาเท่านั้นในขณะที่ทุกคนพยายามคาดเดาว่า หมิงกุ้ยเฟยจะมีความสามารถเทียบบารมีของฮองเฮาได้หรือไม่ เรื่องสั่นสะเทือนวังหลังก็
นางคิดอย่างไรในยามที่ช่วยเขาขึ้นมานางรู้สึกแบบใดในยามที่ยอมให้มือตัวเองบาดเจ็บเพื่อเขาและนางทนได้อย่างไรในช่วงเวลาที่ผ่านมา โดยไม่คิดบอกให้เขารู้สักคำเรื่องอาการบาดเจ็บที่มือคุณชายไห่ถังเป็นช่างฝีมือที่ทุกคนให้การยอมรับ หากไม่เป็นเพราะช่วยเขา นางหรือจะต้องละทิ้งชื่อนี้ เพื่อคนที่ไม่เคยทำอะไรให้นา
ฮ่องเต้นั้นมีได้เพียงหนึ่ง ทว่าฮองเฮาจะแต่งตั้งอีกสักกี่คนก็ได้‘โจวหย่ง ท่านบอกว่าเพราะรักข้าจึงแต่งตั้งเป็นฮองเฮา แต่ในความเป็นจริงแล้ว ข้าที่ไม่มีอำนาจตระกูลใหญ่อยู่เบื้องหลัง เป็นผู้ที่เหมาะสมกับตำแหน่งนี้ที่สุดต่างหาก’ไม่ใช่ว่าไม่รัก แต่เป็นรักที่มาพร้อมกับเงื่อนไข และนั่นคือความรักของผู้เป็นก
เรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นอะไรที่เล็กน้อย แท้จริงแล้วหากไม่เป็นเพราะจางอวิ๋นซือผู้นั้นทำให้ฮองเฮาของพระองค์ทรงยิ้มได้ มีหรือจะทรงยอมปล่อยนางไปง่ายดายเช่นนี้‘ฮึ! นางไปกินดีหมีหัวใจเสือมาจากไหน ถึงกล้าคิดใช้ประโยชน์จากเรา แต่ถือว่านางยังโชคดีที่ออกจากตระกูลเก่าได้ก่อน...’“เอาเถอะ เราเสร็จแล้ว จัดขบวนไปต
หากถามถึงชื่ออวิ๋นซือหรือนามใหม่จางอวิ๋นซือ ย่อมไม่มีผู้ใดคุ้นหูนัก แต่ถ้าเป็นคุณชายไห่ถัง ทุกคนล้วนรู้จักเป็นอย่างดี และยิ่งมารดาแห่งแผ่นดินเป็นผู้เอ่ยออกมา แน่นอนว่ามิมีผู้ใดที่ไม่เชื่อถือ!จี้เหยาแห่งสกุลหลันมองสตรีร่างบางด้วยแววตาประหลาดใจ หญิงสาวตรงหน้ายังอ่อนเยาว์ คุณชายไห่ถังปรากฏตัวขึ้นเมื่อ







