LOGINเพราะในอดีตผิดหวังจากเรื่องอวิ๋นซือ ฉิงเหวินฟู่จึงใช้การเดินทางเยียวยาความรู้สึก และสถานที่ที่เขามาเยือนบ่อยที่สุดก็คือเจียงหนานนั่นเอง และนั่นก็ทำให้ความสัมพันธ์กับสหายในวงการอย่างหร่วนอี้เรียกได้ว่าสนิทสนมกันเลยทีเดียว เดิมทีคุณชายใหญ่สกุลหร่วนก็นึกสงสัยไม่น้อย ฉิงเหวินฟู่ที่เขารู้จักไม่เคยแสดงคว
“ท่านพ่อท่านแม่ ลูกอยากได้ขนมนั่นเจ้าค่ะ” ก้อนแป้งน้อยที่ยามนี้เป็นกลายเป็นเด็กหญิงหน้าตางดงามพยายามช่วยกันฉุดรั้งบิดามารดาเข้าไปหาขนมตรงหน้าด้วยท่าทางน่าเอ็นดูอวิ๋นซือมองแล้วอมยิ้ม นางก้าวเดินตามแรงดึงเช่นเดียวกับสามี พอได้ขนมสมใจ เด็กหญิงทั้งสองก็มีรอยยิ้มเบิกบานใจเพราะภรรยาจากเมืองหลวงไปเสียนาน
ภายหลังจากอวิ๋นซือแต่งเข้าสกุลฉิงได้เกือบปี เถ้าแก่ฉิงก็สละตำแหน่งเจ้าบ้านให้แก่หลานชายคนโต ส่วนมารดาสามีก็เลิกยุ่งเกี่ยวเรื่องงานของตระกูล หันมาเร่งให้สะใภ้ใหญ่กับสะใภ้เล็กมีก้อนแป้งน้อยๆ ให้ตนอุ้มเสียทีไม่นานนักหยางซินหนี่ว์ก็เริ่มแสดงอาการแพ้ท้อง ทุกคนในสกุลฉิงล้วนยินดีปรีดา ทว่าอวิ๋นซือกลับมีท่
โจวฮ่องเต้ทอดพระเนตรร่างบนพื้นแล้วถอนพระปัสสาสะ แม้อีกฝ่ายจะไร้รอยยิ้มบนใบหน้า ทว่ากลิ่นอายรอบตัวก็ยังมีความสดใสให้เห็นมากกว่าครั้งอยู่ในวังหลังแม้วันนี้จะมีอำนาจในมือเพียงใด ทว่าแค่รอยยิ้มของภรรยาก็ยังไม่อาจรักษาไว้ได้ โอรสที่สิ้นชีพไปคือความผิดพลาดของพระองค์ อี้อินไม่เคยเอ่ยคำตัดพ้อแต่แสดงออกอย่า
ดึกสงัดท่ามกลางความเงียบที่มืดสลัว อี้ฮองเฮาทรงกระเสือกกระสนบนเตียงภายในตำหนักคุนหนิง พระพักตร์ที่ส่ายไปมาเปียกด้วยเหงื่อที่หลั่งรินราวกับน้ำหลาก สองหัตถ์กุมท้องพลางกรีดร้องอย่างอ่อนแรง พร้อมกับโลหิตสีแดงฉานที่ไหลซึมออกมาจนเห็นได้ชัดปี้หยวนถลันเข้ามาเห็นสภาพผู้เป็นนายก็ให้ตกตะลึงจนหัวใจแทบจะหยุดเต้
ฮ่องเต้ทรงทราบถึงความสามารถของหมิงหยวนดี จึงมีพระประสงค์จะซื้อใจนั้นด้วยการให้บุตรสาวของเขาโดดเด่นขึ้นจนเป็นถึงกุ้ยเฟย ในระยะเวลาเพียงไม่กี่ปีก็ก้าวมาเป็นรองเพียงอี้อินที่เป็นฮองเฮาเท่านั้นในขณะที่ทุกคนพยายามคาดเดาว่า หมิงกุ้ยเฟยจะมีความสามารถเทียบบารมีของฮองเฮาได้หรือไม่ เรื่องสั่นสะเทือนวังหลังก็
เสียงประกาศเริ่มต้นการประชันดังขึ้นดวงตาทั้งสี่คู่ประสานกันโดยไม่ตั้งใจ ก่อนที่อวิ๋นซือจะถามขึ้นมาประโยคหนึ่ง“พวกท่านเชื่อมั่นในตัวข้าหรือไม่”“ปู่เชื่อเจ้า” เถ้าแก่ฉิงกล่าวเป็นคนแรก ดวงตาผู้ชรากระจ่างใสผิดกับอายุ ฉวยโอกาสใช้คำเรียกขานที่สนิทสนมเกินคนทั่วไปฉิงเหวินฟู่เห็นท่านปู่เอ่ยคำด้วยความเชื่
หลังจากขันทีเปิดของสกุลหลีออกมาวางบนโต๊ะแล้ว พวกเขาจึงเลื่อนมายังโต๊ะข้างๆ ที่เป็นของสกุลหลันต่อ เสียงโห่ร้องชื่นชมสกุลหลีค่อยๆ เงียบลง ผู้คนหันมาเฝ้ามองอย่างคาดหวังแทนตัวมงกุฎที่ช่างสกุลหลันทำมิได้ขึ้นโครงสีทอง แต่ใช้โครงเงินบุภายในด้วยผ้าใยไหม ขนนกสีฟ้าถูกถักทอเป็นระเบียบรอบตัวมงกุฎ ตกแต่งด้วยรูป
“เจ้าบอกว่าสะใภ้ใหญ่ไม่ตั้งครรภ์ถือว่ามีความผิด แล้วมีใครในหมู่พวกนางให้กำเนิดทายาทบ้าง เจ้าบอกว่านางอิจฉาริษยาที่สามีรับอนุ ทำไมไม่บอกด้วยเล่าว่าลูกชายตัวเองถึงกับเริงรักหญิงอื่นในงานวันเกิดนาง อีกทั้งวันนั้นสะใภ้ใหญ่กับอนุตกลงมาพร้อมกัน สามีไม่ช่วยนางแต่ไปช่วยหญิงอื่น ส่วนเจ้าเองก็ไม่ใส่ใจจะตามคนม
เสี่ยวอิงยืนมองผู้เป็นนายอย่างร้อนใจ คำพูดของฮูหยินผู้เฒ่าล้วนพุ่งมาที่คุณหนูของนาง ยิ่งสายตาเห็นผู้คนหันไปซุบซิบนินทากันอย่างสนุกปาก ดวงตาของสาวใช้ก็พลันแดงก่ำ ไม่รู้จะทำอย่างไรดีอวิ๋นซือเองก็มิต่างจากคนสนิท นางโคลงศีรษะอย่างอับจนปัญญา แต่ไหนแต่ไรมาผู้คนล้วนชอบฟังเรื่องราวด้านลบมากกว่าด้านดี ในเวล




![ภรรยาเช่นข้าหาได้ยากยิ่ง [นางเอก]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)


