บทนำ

เกมรักนายวิศวะอันตราย

พีพี x เหมยหลิน

ความรักที่ต้องมีคนเจ็บและต้องมีคนเสียสละ…

เขาเคยเป็นคนที่แสนดี แต่เพราะเธอ เขาจึงกลายเป็นผู้ชายอันตราย ถ้าเธอไม่ทิ้งเขาแล้ววิ่งตามหาอีกครั้งอย่างบ้าคลั่ง เขาก็ไม่ต้องเป็นไอ้คนเลวในสายตาเธอ

3ปีที่แล้ว...

"พี่พี เราเลิกกันเถอะ"

ประโยคที่ทำร้ายทุกอย่างของความสัมพันธ์ถูกเอ่ยออกมาจากริมฝีปากสวยที่ถูกแต่งแต้มด้วยลิปสติกสีอ่อนหวานแวววับเข้ากับใบหน้าสวยน่ารักของคนตรงหน้า ซึ่งอยู่ในสถานะคนรักแต่ตอนนี้ดูเหมือนจะได้กลายเป็นอดีตเสียแล้ว

ขณะที่ดวงตาสั่นไหวเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ มึนงง สับสนของเจ้าของร่างสูงหนึ่งร้อยแปดสิบห้ากำลังถูกถ่ายทอดอย่างไปต่อไม่ถูก พีพีเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาเปียกชื้นไปด้วยเม็ดเหงื่อจากการเพิ่งแข่งไอซ์ฮอกกี้แมทซ์สุดท้ายส่งท้ายรุ่นชนะได้สำเร็จ เขากำลังสับสนและมึนงงผนวกกับรู้สึกชาไปทั้งหัวใจหลังจากที่ได้ยินประโยคที่ทำลายความรักของเขาพังลงอย่างไม่เป็นท่าจากคนตัวเล็กตรงหน้าที่เขาเฝ้ารักและทะนุถนอมเธอราวกับไข่ในหิน

เขาผิดอะไร ทำไมเธอถึงต้องเดินมาบอกเลิกเขาพร้อมดอกไม้ในวันแข่งสุดท้ายและวันอำลารุ่นแบบนี้...

"หลินหมายความว่าไง" เสียงแตกหนุ่มของเจ้าชายน้ำแข็งแห่งลานไอซ์ฮอกกี้เอ่ยถามด้วยท่าทางที่ยังคงสับสนไม่หาย เขากำลังตั้งความหวังว่าประโยคก่อนหน้านี้เป็นเพียงการอำเฉยๆเท่านั้น เป็นเพียงการแกล้งให้เขาตกใจเล่นเฉยๆเท่านั้น

แต่ทว่า...

"หมายความว่า...หลินไม่ได้รู้สึกอะไรกับพี่อีกแล้ว" มันไม่ใช่การล้อเล่นใดๆทั้งสิ้น

"หลินขอโทษนะที่ไม่สามารถอยู่ข้างๆพี่ตามที่ได้สัญญาไว้ หลินยินดีกับชัยชนะครั้งนี้และชีวิตใหม่ในมหาวิทยาลัยของพี่ด้วยนะคะ" สิ้นสุดประโยคบาดหัวใจและสร้างความเจ็บปวดให้กับหัวใจที่กำลังสั่นไหวรัวแรงของพีพีแล้ว เหมยหลินก็หมุนตัวหันหลังเดินออกไปจากลานสเก็ตน้ำแข็งทันที น้ำตาเม็ดเล็กหยดเผาะลงบนแก้มใสด้วยความเจ็บปวดไม่ต่างจากอีกฝ่ายที่ยืนนิ่งแข็งทื่ออยู่ที่เดิม

ต่างคนต่างเจ็บปวดกับความรักที่ไม่สามารถเดินไปด้วยกันได้ แต่สำหรับคนที่ไม่ได้รู้เหตุผลในการเลิกครั้งนี้อย่างพีพีนั้น 'เจ็บปวดมากกว่า'