เข้าสู่ระบบแชร์
3. ชมรมกีฬา
วันที่เผยแพร่:
2026-07-23 12:17:15“แล้วก็...ปากคุณเลอะลิปสติกค่ะ”
ฮันเตอร์ชะงักเล็กน้อย ขณะที่ไอวี่หมุนตัวเดินจากไปอย่างไม่คิดจะหันกลับมา เขายกมือแตะริมฝีปากตัวเอง ก่อนหัวเราะในลำคอเบา ๆ พลางมองตามแผ่นหลังของเธอด้วยสายตาสนใจยิ่งกว่าเดิม มุมปากค่อย ๆ ยกขึ้น "หยิ่งดี..." เขาพึมพำกับตัวเอง ปกติผู้หญิงที่เจอ มักเข้ามาทำความรู้จัก พยายามชวนคุย หรืออย่างน้อยก็แอบมองเขา แต่ผู้หญิงคนนี้... กลับทำเหมือนเขาไม่มีตัวตน และนั่น... กลับทำให้เขาสนใจเธอมากกว่าผู้หญิงทุกคนที่เคยเจอ. ...................... ไอวี่นั่งเรียนตลอดช่วงเช้าด้วยความลำบาก บทเรียนที่อาจารย์สอนผ่านไปเร็วเกินกว่าที่เธอจะตามทัน หลังจากขาดเรียนไปถึงสองสัปดาห์ หลายวิชามีทั้งเนื้อหาใหม่ รายงาน และงานกลุ่มที่เธอไม่รู้เรื่องเลย หญิงสาวได้แต่นั่งจดทุกอย่างเท่าที่ทำได้ พร้อมตั้งใจว่าจะต้องตามบทเรียนให้ทันโดยเร็วที่สุด เมื่ออาจารย์กล่าวเลิกคลาส ไอวี่ก็ถอนหายใจออกมาเบา ๆ "เหนื่อยชะมัด..." เธอเก็บหนังสือลงกระเป๋า ก่อนเดินออกจากห้องเรียน ทันทีที่พ้นประตู หญิงสาวก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเพื่อนสนิท "อยู่ไหน" ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงสดใส "โรงอาหาร" ไอวี่ยิ้มบาง ๆ "เดี๋ยวไปหา" พูดจบก็วางสาย ก่อนมุ่งหน้าไปยังโรงอาหารของคณะทันที ... เมื่อเดินมาถึง เธอก็เห็นคนสามคนนั่งจับจองโต๊ะอยู่ก่อนแล้ว มายด์ มิริน และไทม์ เพื่อนสนิทตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ทั้งสามคนเรียนอยู่คณะบริหารธุรกิจ ส่วนไอวี่เลือกเรียนคณะรัฐศาสตร์ แม้จะแยกกันคนละคณะ แต่พวกเธอก็ยังนัดกินข้าวและเจอกันแทบทุกวัน ทันทีที่เห็นไอวี่เดินเข้ามา มายด์ก็รีบโบกมือเรียก "ไอวี่! ทางนี้!" ไอวี่ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกของวัน ก่อนเดินตรงไปหาเพื่อนทั้งสามคนทันที มายด์มองหน้าเพื่อนอย่างเป็นห่วง "เป็นไงบ้างแก" ไอวี่หยิบน้ำขึ้นมาดื่ม "ค่อนข้างแย่" "หายไปตั้งสองอาทิตย์ ตามบทเรียนแทบไม่ทัน" "แต่โชคดีที่อาจารย์ยังให้ทำงานเก็บคะแนน แล้วก็ให้สอบเหมือนคนอื่น" เธอหยุดนิดหนึ่งก่อนพูดต่อ "แถมยังบอกว่ามีกิจกรรมให้ช่วยเป็นการแลกเปลี่ยนอีก" มิรินเลิกคิ้วอย่างสงสัย "กิจกรรมอะไรวะ" ไอวี่ส่ายหน้า "ยังไม่รู้เหมือนกัน" "อาจารย์บอกว่าเลิกเรียนให้ไปหาที่ชมรมกีฬา เดี๋ยวจะอธิบายรายละเอียดอีกที" เธอหันมองเพื่อนทั้งสามคน "พวกแกไปเป็นเพื่อนหน่อยนะ" "ไม่งั้นฉันคงเกร็งตาย" "ได้สิ" มายด์ตอบทันที พร้อมยิ้มกว้าง "ชมรมกีฬา ผู้ชายหล่อ ๆ เยอะจะตาย" "ฉันชอบ" มิรินกลอกตา ก่อนส่ายหน้าอย่างเอือม ๆ "ผู้ชายเยอะแล้วไง" "แกไปดูผู้ชายหรือไปเป็นเพื่อนไอวี่กันแน่" มายด์หัวเราะเสียงดัง "ก็ทำทั้งสองอย่างไง" "ถือว่าได้กำไร" ไทม์หัวเราะตาม ก่อนยกนิ้วโป้งให้ "สมเป็นมายด์" "ไม่เคยเปลี่ยน" ไอวี่อดหัวเราะออกมาไม่ได้ ตั้งแต่กลับมาเรียน... นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกผ่อนคลายขึ้นจริง ๆ หลังจากเจอเรื่องวุ่นวายมาตลอดทั้งเช้า ............................... ตกเย็น ไอวี่เดินออกจากคณะรัฐศาสตร์ด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า ข้างกายมีมายด์ มิริน และไทม์ เดินคุยกันมาตลอดทาง ก่อนทั้งสี่จะมุ่งหน้าไปยังชมรมกีฬา ตามที่อาจารย์นัดไว้ ทันทีที่เดินเข้าไปในโรงยิม เสียงลูกบาสกระทบพื้นดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ นักกีฬาหลายคนกำลังซ้อมกันอย่างจริงจัง ท่ามกลางเสียงเชียร์และเสียงกรี๊ดของสาว ๆ ที่ยืนมุงอยู่รอบสนาม "กรี๊ดดด! พี่ฮันเตอร์!" "โอ๊ย หล่อมาก!" "ชู้ตอีกแล้ว!" มายด์รีบคว้าแขนไอวี่ พลางชี้ไปกลางสนาม "เฮ้ย! นั่นพี่ฮันเตอร์ปะวะ" "โคตรหล่อเลย" "ยิ่งเล่นบาสแบบนี้ยิ่งเท่เข้าไปใหญ่" ไอวี่หันไปตามนิ้วของเพื่อน ชายหนุ่มร่างสูงกำลังรับลูกบาส ก่อนกระโดดชู้ตจากนอกเส้นสามคะแนน ฟึ่บ! ลูกบาสลงห่วงอย่างแม่นยำ เสียงกรี๊ดดังขึ้นกว่าเดิม ไอวี่จำเขาได้ทันที ผู้ชายเจ้าของรถสปอร์ตสีดำ... คนที่เธอเพิ่งเจอเมื่อเช้า ตอนนั้นเธอมัวแต่รีบไปเรียน จึงไม่ได้สังเกตเขามากนัก แต่ตอนนี้... เมื่อได้เห็นเขาอยู่กลางสนามบาส ในชุดนักกีฬาที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ท่ามกลางแสงแดดยามเย็น ก็ต้องยอมรับว่า... เขาหล่อจริง ๆ แต่ก็แค่หล่อ... หญิงสาวเบนสายตาออกทันที ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ "ก็ไม่ได้หล่อขนาดนั้น" มายด์หันมามองเพื่อนทันที "แกนี่สายตาสูงเกินไปแล้ว" "ขนาดพี่ฮันเตอร์ยังไม่หล่อ แล้วมหาวิทยาลัยนี้จะเหลือใครให้เรียกว่าหล่ออีก" ไอวี่หัวเราะเบา ๆ ไม่ตอบอะไร ขณะที่กลางสนาม... ฮันเตอร์ซึ่งเพิ่งชู้ตลูกสุดท้ายลงห่วง หันมาเห็นไอวี่ยืนอยู่หน้าชมรมพอดี รอยยิ้มมุมปากของเขาค่อย ๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้ง "เจอกันอีกแล้ว..." ไอวี่เห็นอาจารย์ประจำวิชาเดินเข้ามาพอดี จึงรีบเดินเข้าไปหา "อาจารย์คะ" อาจารย์หันมายิ้ม "อ้าว มาแล้วเหรอ" "ดีเลย" จากนั้นก็หันไปทางสนามบาส ก่อนตะโกนเรียก "ฮันเตอร์!" ชายหนุ่มที่กำลังซ้อมอยู่หันมาตามเสียง ก่อนส่งลูกบาสให้เพื่อนแล้ววิ่งเข้ามา เมื่อเห็นว่าเป็นไอวี่ รอยยิ้มมุมปากก็ปรากฏขึ้นทันที อาจารย์มองทั้งสองคน ก่อนแนะนำ "ฮันเตอร์ นี่ไอวี่ นักศึกษาคณะรัฐศาสตร์ ปีหนึ่ง" "ส่วนไอวี่ นี่ฮันเตอร์ ประธานชมรมกีฬา นักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ ปีสี่" ฮันเตอร์พยักหน้าให้ พร้อมส่งยิ้มบาง ๆ "ยินดีที่ได้รู้จัก...อีกครั้ง" ไอวี่สบตาเขานิ่ง ๆ เพียงครู่ ก่อนเอ่ยทักทายตามมารยาทด้วยน้ำเสียงเรียบ “ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” อาจารย์มองทั้งคู่สลับกันไปมา ก่อนเอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจ "อ้าว...รู้จักกันมาก่อนแล้วเหรอ" ฮันเตอร์ตอบพร้อมรอยยิ้ม "บังเอิญเจอกันนิดหน่อยครับ" ไอวี่พยักหน้ารับสั้น ๆ "เรื่องเล็กน้อยค่ะ"
บทล่าสุด
เกมรักเดิมพันหัวใจ 10. ทำอะไรลงไป
เขาตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อย “พี่ไปส่ง” ไอวี่พยักหน้า แต่ไม่กล้าสบตาเขาอีก เธอรีบลุกจากเตียง ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซเล็กน้อย ฮันเตอร์เผลอจะยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เมื่อเห็นไอวี่เบี่ยงตัวหลบออกไปเพียงเล็กน้อย ฮันเตอร์ก็ชะงัก มือที่กำลังจะเอื้อมไปประคองเธอค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัว ก่อนจะเก็บทุกความรู้สึกไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง ไอวี่ค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ ส่วนฮันเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม หลับตาอีกครั้ง พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินตามเธอออกไป โดยเว้นระยะห่างไว้เงียบ ๆ ฮันเตอร์ขับรถมาตลอดทางโดยไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องยนต์ ไอวี่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลบสายตาของเขา ส่วนฮันเตอร์ก็ปล่อยให้ความเงียบนั้นดำเนินต่อไป ไม่นาน รถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่ ฮันเตอร์ปลดล็อกประตู ก่อนหันมามองเธอ “ถึงแล้ว” ไอวี่พยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้น ก่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ “ไอวี่...” ฮันเตอร์เรียกไว้ แต่หญิงสาวกลับชะงักเพียงเสี้ยววินาที แล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในล็อบบี้โดยไม่หันกลับมา ฮ
เกมรักเดิมพันหัวใจ 9. จูบแรก
ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว “พอแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเอง “อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่” เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น ไม่นานนัก ไอวี่เริ่มขยับตัว “หนาว...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่ ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “เป็นไงบ้าง” “มึนหัวหรือเปล่า” ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้
เกมรักเดิมพันหัวใจ 8.ไปดื่มกัน
เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่ เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก “อยากกินอะไร” ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ “เราไปดื่มกันไหมคะ” “ดื่มเหรอ” “ค่ะ” เธอพยักหน้า “คืนนี้อัยอยากดื่ม” ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา “ที่ไหนดี” “ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ” ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ “ไปอีกที่ดีกว่า” “เดี๋ยวพี่พาไป” พูดจบ เขาก็ออกรถทันที ......................... ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ “เคยมาที่นี่ไหม” ไอวี่ส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ” “อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ” ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก “งั้นวันนี้ลองที่นี่” “รับรอง...ชอบแน่” เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณฮ
เกมรักเดิมพันหัวใจ 7.เด็กดื้อ
เด็กดื้อคนนี้ ยังพอฟังกันบ้าง ตลอดการซ้อม ไอวี่ตั้งใจ เดินกลางแดดก็ไม่บ่นสักคำ จนกระทั่งการซ้อมสิ้นสุดลง นักกีฬาทยอยเดินออกจากสนาม ไอวี่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอวาเดินตรงเข้ามาทางฮันเตอร์ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบเดินตรงไปหาเขา “พี่ฮันเตอร์คะ” ฮันเตอร์หันมาตามเสียงเรียก “ขอถ่ายรูปไปทำรายงานได้ไหมคะ” “ได้สิ” เขาพยักหน้ารับ ก่อนขยับเข้ามายืนข้างเธอ ไอวี่ยกโทรศัพท์ขึ้น แต่แกล้งทำหน้าลำบากใจ “พี่ถือโทรศัพท์ให้หน่อยได้ไหมคะ แบบนี้อัยหน้าใหญ่มากเลย” ฮันเตอร์หัวเราะเบา ๆ “เรื่องเยอะจริง” เขารับโทรศัพท์จากมือเธอ แล้วหันกล้องกลับมาเตรียมถ่ายเซลฟี จังหวะนั้นเอง ไอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนแกล้งเสียหลัก “อุ๊ย!” ร่างบางเอนเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแตะแก้มของฮันเตอร์เพียงเสี้ยววินาที ฮันเตอร์ชะงักไปทันที เขาหันมามองเธออย่างตกใจ ส่วนไอวี่ก็รีบถอยออก สีหน้าตื่นไม่แพ้กัน “ขอโทษค่ะ!” เธอยกมือปิดปากตัวเอง “อัยเซ…ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” ฮันเตอร์มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี “ไม่เป็
เกมรักเดิมพันหัวใจ 6.ทำผิดอะไร
พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแวว
เกมรักเดิมพันหัวใจ 5.ไม่ยอม
ไอวี่กำโทรศัพท์แน่นสายตาที่เคยเรียบนิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ไม่ได้…สิ่งที่แม่ลำบากสร้างมากับป๊า…เธอจะไม่มีวันยอมให้ตกไปอยู่ในมือเมียน้อยกับลูกของเมียน้อยเด็ดขาด……………ตกเย็นไอวี่เดินมาถึงชมรมกีฬาพร้อมไทม์วันนี้มายด์กับมิรินติดธุระ จึงฝากไทม์มาเป็นเพื่อนเธอฮันเตอร์ที่กำลังคุยกับนักกีฬา หันมาเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาพอดีสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ไทม์มากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว…หรือว่า…เป็นแฟนกันมิน่าล่ะ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนไอวี่เดินตรงเข้ามาหาฮันเตอร์เหลือบมองนาฬิกา“ช้านะเรา”“ทุกคนรอกันอยู่”ไอวี่รีบอธิบาย“อัยไม่รู้ว่าต้องเริ่มซ้อมกี่โมง”“แวะกินข้าวเสร็จก็รีบมาทันทีเลยค่ะ”ฮันเตอร์พยักหน้าเบา ๆ หันไปบอกทุกคนให้ตั้งแถวเริ่มซ้อมก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบกับไอวี่“จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ”ไอวี่รีบส่ายหน้า“ไม่ได้บอกว่าไม่ผิดค่ะ”“แต่อัย…”เธอพูดไม่ออกฮันเตอร์ตัดบท“ครั้งหน้ามีความรับผิดชอบกว่านี้หน่อย”“ในเมื่อรับปากอาจารย์แล้ว ก็ควรตรงเวลา”ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้ารับ“…ค่ะ”ฮันเตอร์มองใบหน้าที่กำลังงอนิด ๆ แล้วแอบยิ้มมุมปากเวล
บางทีคุณอาจจะชอบ
MyDear วิศวะเพลย์บอย NC18+
เรนเดียร์ B-5213.7K viewsSEX FRIEND เพื่อนไม่สนิท
Ballamira28.6K viewsBe mine วิศวะเถื่อน
NaLa.Sri10.2K viewsวิศวะหวงเด็ก
วารินทร์ทิพย์13.2K viewsเมื่อวิศวะตัวแม่แพ้แฟนเก่า
Sweet_Moon978 viewsทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม
เธียรนรา164 viewsเกียร์ร้าย ทวงคืนรัก
ชาไทยเย็น1.4K viewsหวงรักคนเก่า
Re-match I รีแมทช์508 views
