分享

4. ตัวแทน

last update publish date: 2026-07-23 12:26:51

เธอตอบเรียบ ๆ ก่อนเบนสายตาไปทางอาจารย์ ทำเอาฮันเตอร์ยิ่งอมยิ้มกับท่าทีรักษาระยะห่างของเธอมากกว่าเดิม

อาจารย์หันมองไอวี่ ก่อนเอ่ยขึ้น

"อาจารย์เรียกเธอมาก็เพราะเรื่องนี้"

"ปีนี้มหาวิทยาลัยกำลังจะจัดการแข่งขันกีฬาประเพณี"

"ฝ่ายกีฬากำลังหาตัวแทนถือป้ายของมหาวิทยาลัย"

ไอวี่ชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างไม่แน่ใจ

"หนูเหรอคะ"

อาจารย์พยักหน้า

"ใช่"

"อาจารย์เสนอชื่อเธอไปแล้ว แล้วฝ่ายกีฬาก็เห็นชอบ"

“หน้าที่ก็ไม่มีอะไรมาก แค่มาซ้อมเดินกับขบวนพาเหรด แล้วก็ร่วมพิธีเปิดการแข่งขัน”

ไอวี่ชะงักไป

“เอ่อ…อาจารย์คะ หนูขอไม่ทำได้ไหมคะ”

อาจารย์ยิ้มบาง ๆ

“ได้สิ แต่เธอขาดเรียนไปตั้งสองอาทิตย์ ก็ต้องหากิจกรรมอย่างอื่นมาชดเชยคะแนน”

“คิดออกหรือยังว่าจะทำอะไร”

ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนเงียบไป

“งั้นก็มาซ้อมพรุ่งนี้นะ”

“…ค่ะ”

อาจารย์หันไปหาฮันเตอร์

"ส่วนฮันเตอร์ ในฐานะประธานชมรมกีฬาและผู้ดูแลการจัดงานปีนี้ ฝากดูแลน้องด้วย"

ฮันเตอร์ยิ้มอย่างพอใจ

"ได้ครับอาจารย์"

อาจารย์พยักหน้า

"พรุ่งนี้หลังเลิกเรียน มาซ้อมกับทีมที่ชมรมกีฬา"

"เดี๋ยวฮันเตอร์จะอธิบายรายละเอียดทั้งหมด"

"ค่ะ..."

ไอวี่ตอบรับอย่างเสียไม่ได้

อาจารย์ยิ้ม ก่อนเดินไปคุยกับนักกีฬาคนอื่น

เมื่อเหลือกันเพียงสองคน

ฮันเตอร์ยกยิ้มมุมปาก

"งั้น...พรุ่งนี้เจอกันนะครับ น้องไอวี่"

ไอวี่ฝืนยิ้มบาง ๆ

"ค่ะ"

ตอบสั้น ๆ ก่อนหมุนตัวเดินกลับไปหาเพื่อนทันที

มายด์รีบเดินเข้ามากอดแขน

"ดีออก!"

ไอวี่ถอนหายใจ

"ไม่เห็นจะดีเลย"

"ทำไมจะไม่ดี"

มายด์ทำตาเป็นประกาย

"แกได้อยู่ใกล้พี่ฮันเตอร์เชียวนะ"

"ผู้หญิงทั้งมหา'ลัยอยากได้โอกาสนี้กันทั้งนั้น"

ไอวี่ส่ายหน้า

"ท่าทางเจ้าชู้จะตาย"

"เมื่อเช้าฉันเจอเขามากับผู้หญิง"

"ลงจากรถด้วยกัน แถมปากยังเลอะลิปสติกลงมาอีก"

มายด์ยกมือทาบอก ทำตาโต

"โอ๊ย...แบบนี้แหละดี"

"โคตรแซ่บ"

ไอวี่หัวเราะหึ

“แซ่บก็แซ่บไปคนเดียวเถอะแก คนหื่นที่ไม่เลือกเวลาไม่เลือกสถานที่…ไม่ใช่สเปกฉัน”

ทั้งสี่คนพากันเดินออกจากโรงยิม

จู่ ๆ มิรินก็สะกิดแขนไอวี่

"เฮ้ย..."

"นั่นน้องต่างแม่แกหรือเปล่า"

ไอวี่หันไปตามสายตาของมิริน

เอวากำลังยืนอยู่ข้างสนาม

ในมือมีขวดน้ำเย็น ก่อนจะยื่นส่งให้ฮันเตอร์พร้อมรอยยิ้มหวาน

ฮันเตอร์รับน้ำไป พลางพูดอะไรบางอย่างจนเอวาหัวเราะออกมา

ทั้งสองคนดูสนิทกันไม่น้อย

ไทม์ขมวดคิ้ว

"แฟนกันเหรอวะ"

ไอวี่มองภาพตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ

สายตาจับจ้องไปที่ทั้งคู่ ก่อนจะพึมพำเบา ๆ

"...ไม่รู้สิ"

แต่ภาพที่เห็น...

ทำให้เธออดสงสัยไม่ได้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนเป็นอะไรกันแน่.

.................

เที่ยงวันต่อมา

ทั้งสี่คนนั่งกินข้าวอยู่ที่โรงอาหารตามปกติ

จู่ ๆ มิรินก็วางช้อนลง พลางยิ้มอย่างคนมีข่าวเด็ด

"ได้เรื่องมาแล้วนะ"

มายด์รีบหันมาทันที

"เรื่องอะไร"

มิรินยิ้มกว้าง

"ฉันไปสืบมา"

"เอวาพูดกับคนไปทั่วมหา'ลัย ว่าอีกไม่นานจะหมั้นกับพี่ฮันเตอร์"

ไอวี่ชะงักมือที่กำลังตักข้าว

"หมั้นเหรอ"

มิรินพยักหน้า

"ใช่"

"ได้ยินว่าเป็นการหมั้นที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเห็นชอบ เพราะครอบครัวรู้จักกันมานาน"

ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง

แปลก...

ทำไมเธอไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน

มิรินพูดต่อ

"เพื่อนสนิทพี่ฮันเตอร์เป็นคนบอกเอง"

"ไม่น่าพลาด"

มายด์รีบถาม

"แล้วเขาคบกันจริงหรือเปล่า"

"เห็นว่าคบกัน"

มิรินพยักหน้า

“เอวาบอกใคร ๆ ว่าพี่ฮันเตอร์เป็นแฟน”

“แล้ววันนี้มันก็น่าจะไปที่ชมรมกีฬาเหมือนทุกวัน”

ไอวี่เงยหน้าขึ้น

“เป็นแฟนกันเหรอ…”

เธอนิ่งคิดถึงเหตุการณ์เมื่อวาน

ผู้หญิงที่ลงมาจากรถพร้อมฮันเตอร์…

ก็ประกาศตัวว่าเป็นแฟนของเขาเหมือนกัน

ไอวี่นิ่วหน้าทันที

เธอขอตัวจากเพื่อน ก่อนเดินออกมามุมเงียบ ๆ แล้วกดโทรหาลลิน

ปลายสายรับอย่างรวดเร็ว

“ว่ายังไงตัวแสบ”

“ป้าลินขา อัยมีเรื่องจะถาม”

“ว่ามาสิ”

“ป้าได้ข่าวหรือเปล่าคะ…ว่าลูกสาวบ้านนั้นกำลังจะหมั้น”

ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง

“แกรู้มาจากไหน”

ไอวี่เม้มริมฝีปาก

“แสดงว่าเป็นเรื่องจริง”

ลลินถอนหายใจ

“ยังไม่จริงหรอก”

“คือป๊าแกอยากเชื่อมความสัมพันธ์กับเจ้าสัววิกรม”

“จำได้ไหม เพื่อนสนิทของป๊าแก”

“ตอนนี้ธุรกิจเขาใหญ่กว่าบ้านเราไปแล้ว”

“แล้วเขาก็มีลูกชาย…”

ลลินนิ่งคิด

“ชื่ออะไรนะ…”

“ฮันเตอร์หรือเปล่าคะ”

“ใช่! นั่นแหละ”

ลลินหัวเราะเบา ๆ

“แกรู้จักเหรอ”

“เรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันค่ะ”

“ป๊าแกเลยแนะนำให้เอวารู้จักเขา”

“แต่ยังไม่ได้ตกลงเรื่องหมั้นอะไรหรอก”

“อย่างมากก็แค่ผู้ใหญ่กำลังดู ๆ กันอยู่”

ไอวี่เงียบไปพักหนึ่ง ก่อนยิ้มบาง ๆ

“ก็ดีนะคะ”

“ป๊าก็คงอยากให้ลูกของตัวเองได้สิ่งที่ดีที่สุด”

ลลินได้ยินแล้วก็ใจหาย

“ไม่ต้องเสียใจนะ”

“ยังไงป้าก็รักอัยเสมอ”

ไอวี่หัวเราะเบา ๆ

“อัยไม่ได้เสียใจค่ะ”

“แค่มีป้าลิน…อัยก็ไม่เสียใจแล้ว”

ลลินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจพูด

“แต่ป้าอยากให้แกทำใจไว้หน่อย”

ไอวี่ขมวดคิ้ว

“เรื่องอะไรคะ”

“ถ้าเอวากับฮันเตอร์ลงเอยกันจริง…”

“คนที่ป๊าแกอาจเลือกให้มาดูแลกิจการต่อ”

“…อาจเป็นเอวา”

ไอวี่ชะงัก

ลลินรีบพูดต่อ

“แต่ไม่เป็นไรนะ”

“มาอยู่กับป้าก็ได้”

“สิ่งที่ป้ามีอาจไม่มากเท่าป๊าแก”

“แต่ก็พอให้แกใช้ชีวิตได้อย่างไม่ลำบาก”

ปลายสายเงียบไปหลายวินาที

ก่อนเสียงของไอวี่จะดังขึ้นเบา ๆ

“รักป้าลินนะคะ”

“อัยแค่อยากบอก…”

พูดจบ เธอก็กดวางสาย

在 APP 繼續免費閱讀本書
掃碼下載 APP

最新章節

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   10. ทำอะไรลงไป

    เขาตอบสั้น ๆ ด้วยเสียงแหบเล็กน้อย “พี่ไปส่ง” ไอวี่พยักหน้า แต่ไม่กล้าสบตาเขาอีก เธอรีบลุกจากเตียง ขาที่ยังอ่อนแรงทำให้เธอเซเล็กน้อย ฮันเตอร์เผลอจะยื่นมือเข้าไปประคอง แต่เมื่อเห็นไอวี่เบี่ยงตัวหลบออกไปเพียงเล็กน้อย ฮันเตอร์ก็ชะงัก มือที่กำลังจะเอื้อมไปประคองเธอค่อย ๆ ลดลงข้างลำตัว ก่อนจะเก็บทุกความรู้สึกไว้ภายใต้สีหน้าเรียบนิ่ง ไอวี่ค่อย ๆ เดินออกจากห้องไปเงียบ ๆ ส่วนฮันเตอร์ยืนอยู่ที่เดิม หลับตาอีกครั้ง พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบกุญแจรถเดินตามเธอออกไป โดยเว้นระยะห่างไว้เงียบ ๆ ฮันเตอร์ขับรถมาตลอดทางโดยไม่มีใครพูดอะไร บรรยากาศภายในรถเงียบเสียจนได้ยินเพียงเสียงเครื่องยนต์ ไอวี่เอาแต่มองออกไปนอกหน้าต่าง พยายามหลบสายตาของเขา ส่วนฮันเตอร์ก็ปล่อยให้ความเงียบนั้นดำเนินต่อไป ไม่นาน รถก็แล่นมาจอดหน้าคอนโดของไอวี่ ฮันเตอร์ปลดล็อกประตู ก่อนหันมามองเธอ “ถึงแล้ว” ไอวี่พยักหน้ารับเบา ๆ “ขอบคุณนะคะ” เธอพูดเพียงเท่านั้น ก่อนรีบเปิดประตูลงจากรถ “ไอวี่...” ฮันเตอร์เรียกไว้ แต่หญิงสาวกลับชะงักเพียงเสี้ยววินาที แล้วเร่งฝีเท้าเดินเข้าไปในล็อบบี้โดยไม่หันกลับมา ฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   9. จูบแรก

    ฮันเตอร์ยืนมองเธอเงียบ ๆ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มักติดอยู่บนใบหน้าของเขาหายไป เหลือเพียงสายตาที่อ่อนลงโดยไม่รู้ตัว “ตอนหลับ...ดูไม่ดื้อเหมือนตอนตื่นเลยนะ” เขาพูดกับตัวเองเบา ๆ ปอยผมเส้นหนึ่งตกลงมาปรกแก้มของเธอ ฮันเตอร์ยื่นมือไปอย่างลังเล ก่อนใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมนั้นทัดไว้ข้างหูอย่างแผ่วเบา สายตาของเขาหยุดอยู่ที่ใบหน้าของเธออีกครั้ง ยิ่งมอง...ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้ เขาเผลอโน้มตัวลงไปเล็กน้อย ราวกับถูกความรู้สึกบางอย่างดึงเอาไว้ แต่เพียงเสี้ยววินาที เขาก็ชะงัก ฮันเตอร์หลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนบังคับตัวเองให้ถอยออกมาหนึ่งก้าว “พอแล้ว...” เขาพึมพำกับตัวเอง “อย่าเริ่ม เดี๋ยวหยุดไม่อยู่” เขาหันหลังเดินเข้าห้องน้ำ หยิบผ้าสะอาดชุบน้ำ บิดจนหมาด ก่อนเดินกลับมาที่ข้างเตียง เพื่อดูแลให้เธอรู้สึกสบายขึ้น เขาเช็ดใบหน้าและมือของเธอเบา ๆ เพื่อให้รู้สึกสบายขึ้น ไม่นานนัก ไอวี่เริ่มขยับตัว “หนาว...” เธอพึมพำเสียงแผ่ว ฮันเตอร์จึงดึงผ้าห่มขึ้นคลุมให้ถึงไหล่ ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ข้างเตียง “เป็นไงบ้าง” “มึนหัวหรือเปล่า” ไอวี่ค่อย ๆ ลืมตาขึ้

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   8.ไปดื่มกัน

    เมื่อเดินออกมาหน้าคอนโด รถสปอร์ตสีดำคันหรูของฮันเตอร์ก็จอดรออยู่ เธอเปิดประตูขึ้นไปนั่งข้างคนขับ ก่อนคาดเข็มขัดเรียบร้อย ฮันเตอร์เหลือบมองเธอแวบหนึ่ง วันนี้เธอดูสวยกว่าตอนกลางวันเสียอีก “อยากกินอะไร” ไอวี่หันมายิ้มบาง ๆ “เราไปดื่มกันไหมคะ” “ดื่มเหรอ” “ค่ะ” เธอพยักหน้า “คืนนี้อัยอยากดื่ม” ฮันเตอร์เงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนมองนาฬิกา “ที่ไหนดี” “ผับ XXX ตรงข้างหน้านี่ก็ได้ค่ะ” ฮันเตอร์ส่ายหน้าเบา ๆ “ไปอีกที่ดีกว่า” “เดี๋ยวพี่พาไป” พูดจบ เขาก็ออกรถทันที ......................... ประมาณยี่สิบนาทีต่อมา รถเลี้ยวเข้ามาจอดหน้าผับหรูแห่งหนึ่ง แสงไฟนีออนส่องสว่างตัดกับบรรยากาศยามค่ำคืน รถสปอร์ตและรถหรูจอดเรียงรายอยู่เต็มลาน ฮันเตอร์ดับเครื่อง ก่อนหันมามองเธอ “เคยมาที่นี่ไหม” ไอวี่ส่ายหน้า “ไม่เคยค่ะ” “อัยเที่ยวแต่แถวคอนโด จะได้กลับง่าย ๆ” ฮันเตอร์ยิ้มมุมปาก “งั้นวันนี้ลองที่นี่” “รับรอง...ชอบแน่” เขาเดินอ้อมมาเปิดประตูให้เธอ ก่อนพาเดินเข้าไปด้านใน ทันทีที่ทั้งคู่ก้าวเข้าผับ พนักงานทุกคนต่างโค้งทักทายฮันเตอร์อย่างนอบน้อม “สวัสดีครับคุณฮ

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   7.เด็กดื้อ

    เด็กดื้อคนนี้ ยังพอฟังกันบ้าง ตลอดการซ้อม ไอวี่ตั้งใจ เดินกลางแดดก็ไม่บ่นสักคำ จนกระทั่งการซ้อมสิ้นสุดลง นักกีฬาทยอยเดินออกจากสนาม ไอวี่กำลังจะเก็บของเตรียมกลับ แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเอวาเดินตรงเข้ามาทางฮันเตอร์ ดวงตาคู่สวยเป็นประกายขึ้นทันที เธอรีบเดินตรงไปหาเขา “พี่ฮันเตอร์คะ” ฮันเตอร์หันมาตามเสียงเรียก “ขอถ่ายรูปไปทำรายงานได้ไหมคะ” “ได้สิ” เขาพยักหน้ารับ ก่อนขยับเข้ามายืนข้างเธอ ไอวี่ยกโทรศัพท์ขึ้น แต่แกล้งทำหน้าลำบากใจ “พี่ถือโทรศัพท์ให้หน่อยได้ไหมคะ แบบนี้อัยหน้าใหญ่มากเลย” ฮันเตอร์หัวเราะเบา ๆ “เรื่องเยอะจริง” เขารับโทรศัพท์จากมือเธอ แล้วหันกล้องกลับมาเตรียมถ่ายเซลฟี จังหวะนั้นเอง ไอวี่ขยับเข้ามาใกล้อีกนิด ก่อนแกล้งเสียหลัก “อุ๊ย!” ร่างบางเอนเข้าหาเขาอย่างรวดเร็ว ริมฝีปากแตะแก้มของฮันเตอร์เพียงเสี้ยววินาที ฮันเตอร์ชะงักไปทันที เขาหันมามองเธออย่างตกใจ ส่วนไอวี่ก็รีบถอยออก สีหน้าตื่นไม่แพ้กัน “ขอโทษค่ะ!” เธอยกมือปิดปากตัวเอง “อัยเซ…ไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ” ฮันเตอร์มองหน้าเธออยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มมุมปากอย่างอารมณ์ดี “ไม่เป็

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   6.ทำผิดอะไร

    พูดจบ ไอวี่ก็ขึ้นรถ ก่อนขับออกไปทันที เอวาได้แต่ยืนฮึดฮัดขัดใจ ระหว่างทางกลับ ภาพในอดีตค่อย ๆ ย้อนกลับมา วันที่รสิกากับเอวาเพิ่งเข้ามาอยู่ในบ้าน ต่อหน้าพ่อ… ทั้งคู่ทำตัวอ่อนโยนกับเธอ พูดดี ยิ้มให้ และทำเหมือนอยากเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่เมื่อไม่มีพ่ออยู่… ทุกอย่างกลับเปลี่ยนไป คำพูดเสียดสี การกลั่นแกล้งเล็ก ๆ น้อย ๆ และการทำให้เธอรู้สึกว่า… เธอไม่เคยเป็นส่วนหนึ่งของบ้านหลังนั้น สุดท้ายไอวี่จึงเลือกออกมาอยู่คอนโดของแม่ เพราะอย่างน้อย… ที่นี่ไม่มีใครทำให้เธอรู้สึกว่าเป็นคนนอก ……………………… วันต่อมาไอวี่เลิกเรียนเร็ว จึงมาถึงชมรมกีฬาก่อนเวลา เธอนั่งรออยู่บนอัฒจันทร์ พร้อมหยิบ MacBook ขึ้นมาทำรายงานกิจกรรมส่งอาจารย์ ไม่นานฮันเตอร์ก็เดินเข้ามา “วันนี้มาเร็ว” “เลิกเรียนเร็วค่ะ” เขาเหลือบมองหน้าจอ “ทำอะไรอยู่” “ทำรายงานกิจกรรมค่ะ” ฮันเตอร์ก้มดู ก่อนถาม “ทำผิดอะไร ถึงต้องมาทำกิจกรรมเพิ่ม” “อัยหยุดเรียนไปเกือบสองอาทิตย์ค่ะ” “แล้วทำไมไม่มาเรียน” ไอวี่นิ่งไปครู่หนึ่ง “ตอนนั้น…อัยยังจัดการตัวเองไม่ได้ แต่ตอนนี้คิดได้แล้วค่ะ” ฮันเตอร์เห็นแวว

  • เกมรักเดิมพันหัวใจ   5.ไม่ยอม

    ไอวี่กำโทรศัพท์แน่นสายตาที่เคยเรียบนิ่งค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นแน่วแน่ไม่ได้…สิ่งที่แม่ลำบากสร้างมากับป๊า…เธอจะไม่มีวันยอมให้ตกไปอยู่ในมือเมียน้อยกับลูกของเมียน้อยเด็ดขาด……………ตกเย็นไอวี่เดินมาถึงชมรมกีฬาพร้อมไทม์วันนี้มายด์กับมิรินติดธุระ จึงฝากไทม์มาเป็นเพื่อนเธอฮันเตอร์ที่กำลังคุยกับนักกีฬา หันมาเห็นทั้งคู่เดินเข้ามาพอดีสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ไทม์มากับผู้ชายคนนี้อีกแล้ว…หรือว่า…เป็นแฟนกันมิน่าล่ะ ถึงได้ทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนไอวี่เดินตรงเข้ามาหาฮันเตอร์เหลือบมองนาฬิกา“ช้านะเรา”“ทุกคนรอกันอยู่”ไอวี่รีบอธิบาย“อัยไม่รู้ว่าต้องเริ่มซ้อมกี่โมง”“แวะกินข้าวเสร็จก็รีบมาทันทีเลยค่ะ”ฮันเตอร์พยักหน้าเบา ๆ หันไปบอกทุกคนให้ตั้งแถวเริ่มซ้อมก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเรียบกับไอวี่“จะบอกว่าตัวเองไม่ผิดงั้นสิ”ไอวี่รีบส่ายหน้า“ไม่ได้บอกว่าไม่ผิดค่ะ”“แต่อัย…”เธอพูดไม่ออกฮันเตอร์ตัดบท“ครั้งหน้ามีความรับผิดชอบกว่านี้หน่อย”“ในเมื่อรับปากอาจารย์แล้ว ก็ควรตรงเวลา”ไอวี่เม้มริมฝีปาก ก่อนพยักหน้ารับ“…ค่ะ”ฮันเตอร์มองใบหน้าที่กำลังงอนิด ๆ แล้วแอบยิ้มมุมปากเวล

更多章節
探索並免費閱讀 優質小說
GoodNovel APP 免費暢讀海量優秀小說,下載喜歡的書籍,隨時隨地閱讀。
在 APP 免費閱讀書籍
掃碼在 APP 閱讀
DMCA.com Protection Status