ตอนที่ 4 : ป้อนให้กิน (18+) 1

อลิชาล้มกลับลงมานอนแผ่หลาสิ้นเรี่ยวแรงบนเตียง ผมยาวดำขลับดุจสายน้ำตกแผ่คลุมตัดกับผ้าปูสีขาว ใบหน้าจิ้มลิ้มเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา ริมฝีปากเองก็บวมเป่งสภาพน่าสงสารไม่แพ้กัน

เจย์โรมกลับเมินเฉยรายละเอียดเหล่านั้น ไม่ได้คิดสงสารเห็นใจสักนิด เพราะถือว่ามันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ เหล่าคนที่เคยขึ้นเตียงกับเขา พอผ่านขั้นตอนปลุกเร้าออรัลด้วยปาก ด้วยขนาดแก่นกายใหญ่กว่ามาตรฐานก็ล้วนมีอาการแทบไม่ต่างกับหล่อน

แต่ที่เหนือความคาดหมายคือ หล่อนใช้ปากช่ำชองกว่าคนทั้งหมดที่ผ่านมา คงจะมีประสบการณ์โชกโชน นับว่าลีลาไม่เลวทีเดียว

เจย์โรมพึงพอใจเริ่มคลำมือไปลูบเรียวขาขาวผ่องผาด ผิวกายหญิงสาวนุ่มหยุ่นคล้ายกับเยลลี่ เมื่อถูกบีบเคล้นจะปรากฏรอยแดงเย้ายวนเฉกเช่นเดียวกับสีแก้มของหล่อน ทุกบริเวณที่โดนมือเขาสัมผัส หล่อนจะต้องครางเสียงแผ่วครวญอย่างเร้ารัญจวน แพนตี้ลูกไม้ผืนบางใต้เดรสสั้นสีดำเวลานี้เปียกเหนอะไปด้วยน้ำหวานจนชุ่มฉ่ำแล้ว

“อ๊ะ! ช่วยฉันที ฉันทรมานเหลือเกิน” หล่อนรู้ว่ากำลังร้องขอสิ่งใด รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะบรรเทาความทรมาน

เมื่อชายหนุ่มช่วยร่นแพนตี้ออกจนเนินเนื้อสาวเปิดเปลือย อลิชาไม่รู้สึกถึงความอับอายใด ๆ กลับส่ายบั้นเอวบางเข้าใส่ ดีดดิ้นเหมือนกับงูเลื้อยเรียกร้องขอความปรานีจากเขา

เจย์โรมถูกกระตุ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าจึงไม่อาจรีรออีกต่อไปเช่นกัน เอวสอบหยัดเหยียด ฝ่ามือเย็นประคองลำกายร้อนมหึมาแทรกผ่านความอ่อนนุ่มฉ่ำเยิ้ม เพียงแค่ส่วนหัวหยักมุดสอดแทรก ก็สร้างความหวามไหวเสียจนอลิชาครางลั่น

มันเจ็บเกินไป เหตุใดถึงได้เจ็บเช่นนี้ ยิ่งเขาดันตัวเข้ามายิ่งเหมือนจะฉีกร่างของเธอออกเป็นสองส่วน เป็นเพราะขนาดสิ่งนั้นของเขาใหญ่เกินไปหรือเปล่า หล่อนทนต่อแรงกายที่แทบจะดุดันโหดเหี้ยมไม่ไหว น้ำตาไหลอาบสองแก้ม ช่วงล่างถูกบุกทะลวงจนเขาสามารถเข้ามาได้สุดความยาว เล่นเอาเธอสั่นเทิ้มชาดิกไปทั้งตัว

“เชี้ย! เธอแน่นมาก ผ่อนคลายหน่อย” เจย์โรมสบถลั่น สอดมือเข้าไปในช่องปากของหญิงสาว แงะแนวฟันขาวให้เปิดออก ช่วยแม่สาวคับแน่นคนนี้ให้สูดอากาศหายใจ คนเจนโลกเช่นหล่อนไม่น่าจะรัดแน่นเสียจนของเขาแทบขาดคารูแบบนี้

“อ๊ะ! ฉันเหมือนจะตายเลย คุณ…ฉันไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ถ้าฉันขาดใจตายอีกครั้ง คุณก็ช่วยกอดฉันไว้ที”

หญิงสาวไม่เข้าใจเลย ทำไมร่างกายของเธอมันถึงได้ปวดร้าวรานขนาดนี้

อ้อมแขนของเขาให้ความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย ถ้าจะต้องตายก็ขอจากไปพร้อมกับความสงบเช่นนั้น อลิชาไม่ทราบด้วยซ้ำว่าเธอพร่ำเพ้อได้น่าขันแค่ไหน

เจย์โรมที่กำลังเคร่งเครียดกับช่วงเวลาแห่งการถูกช่วงล่างอันเร้นลับดูดพลังอย่างหนักถึงกับเสียสมาธิ เขาเหมือนรู้จักแม่สาวนี่แค่ภายนอกจริง ๆ ไม่คิดว่าเธอจะมีมุมชวนให้แปลกใจเช่นนี้ด้วย

“เธอจะให้ฉันกอดกับคนตายงั้นเหรอ ใจร้ายเกินไปหน่อยมั้ง ยังไม่เคยได้ยินว่ามีใครใจขาดเพราะถูกอวัยวะเพศเสียบมิดด้ามเลย ถ้าเธอเป็นคนแรกมันคงจะเป็นข่าวดังน่าดู”

พอข่าวแพร่สะพัดออกไป ทีนี้ใครจะหาญกล้ามานอนแผ่อ้าขาให้เขา ไม่ต้องใช้มือระบายอารมณ์ไปจนแก่ตายเลยหรือไง ความคิดพิลึกพิลั่นนี้สร้างความขบขันเล็กน้อยให้ชายหนุ่ม เป็นเช่นนั้นก็ไม่เลว เขาจะได้ไม่รู้สึกรำคาญ

เจย์โรมนึกว่าอลิชาล้อเล่น แต่ไม่ใช่ หล่อนรองรับแก่นกายเขาทั้งแท่งจนเห็นส่วนปลายหัวหยักลามมาถึงหน้าท้อง แทงเข้าลึกขนาดนี้ ลีลารักช่ำชองแค่ไหนก็ยังหายใจยากลำบาก มันรู้สึกคับแน่นเหมือนจะตาย เฉกเช่นเมื่อตอนที่อลิชาโดนลอบวางยา

“ฮึก! กอดฉันที ฉันขอร้อง” ท่อนแขนไร้เรี่ยวแรงแทบจะยกไม่ขึ้น จนเธอต้องร้องขอกับชายหนุ่มที่ปฏิบัติกับตนอย่างเหินห่าง

เขาไม่จูบไม่เล้าโลมให้ผ่อนคลาย พอแรงรัดเบื้องล่างอ่อนลงเล็กน้อยก็เคลื่อนไหวอัดเอวสอดประสาน กำลังวังชาของผู้ชายนิรนามเรียกได้ว่าดุดันโหดเหี้ยม เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นคับห้อง หยาดโลหิตปนเมือกน้ำหวานกระเซ็นเปื้อนหน้าท้องแกร่ง เจย์โรมไม่ทันสังเกต มุ่งตอกอัดตักตวงความเสียวซ่านที่ยิ่งทำยิ่งลุกโชนอย่างหน้ามืดตามัว รูอ่อนนุ่มนี้ราวกับสร้างขึ้นมาเพื่อเขา มันดูดเหมือนต้องการจะรีดน้ำเขาให้หมด และโอบรัดอย่างเป็นมิตรแม้จะโดนกระแทกหยาบคายก็ตาม

“อ๊า! ช่วยฉันด้วย แรงกว่านี้ แรงกว่านี้ที” อลิชาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังเจ็บปวดปางตายหรือมีความสุขอยู่

แรกเริ่มทรมานเหลือแสน แต่เวลานี้กลับเกี่ยวเรียวขารอบเอวสอบ ฝ่ามือกุมท่อนแขนเส้นเลือดปูนอย่างเร่งเร้า

เจย์โรมสวนเข้าใส่ไม่ปรานี จังหวะเข้ายาว จังหวะออกสั้น ทำย้ำอยู่อย่างนั้นนับครั้งไม่ถ้วน กระทั่งหญิงสาวใต้ร่างครางโหยหวนราวกับคนเสียสติ ทั้งหล่อนยังมีอาการกระตุกรุนแรงหนีบลำกายที่อยู่ภายในแน่น เจย์โรมทนกัดฟันจนเฮือกสุดท้าย กดกระแทกสะโพกเน้น ๆ อีกสองสามที สายธารอุ่นร้อนก็พุ่งทะลักพร้อมกับเสียงคำรามซาบซ่านในลำคอแกร่ง

“อ๊า! ฉันแตกแล้ว”