ANMELDENคนพวกนั้นเชื่อฝังใจว่าหากทำแล้วจะเปิดโอกาสเข้าหาเจย์โรม เสียทีที่คิดผิดถนัด แม้ว่านานครั้งเจ้านายถึงจะเรียกผู้หญิงสักคนมาหา ก็ไม่เคยให้ความสำคัญกับพวกหล่อนถึงขั้นผูกสัมพันธ์ลึกซึ้ง คืนเดียวครั้งเดียวจบ ต่อให้อีกฝ่ายโวยวายเรียกร้องใหญ่โตหรือตั้งใจจับเขาเพื่อแต่งงาน เจย์โรมก็ไม่ใช่คนโง่พอจะยอมสยบด้วยอุบายแค่นี้ คนที่ก่อความเดือดร้อนให้เจ้านาย ไม่ว่าเป็นใครล้วนโดนเล่นงานจนไม่กล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก นี่ก็คือความเด็ดขาดของคนหนุ่มแน่นวัยสามสิบปี
เสียงทุ้มแหบคลอเสียงหอบหายใจลอยมาไม่พักจากที่นั่งทางด้านหลัง เควินมองผ่านกระจกไปอีกครั้งก็พบกับภาพชวนระทึก เจ้านายคล้ายจะสู้แรงของหญิงสาวไม่ไหวจึงยอมให้อีกฝ่ายกอดซบคลอเคลียอยู่บนตัวเขา
“จอดโรงแรมที่ใกล้ที่สุด” เจย์โรมสั่งอย่างมีน้ำอดน้ำทน เขาพึ่งพบว่าร่างกายของตนก็ผิดปกติเช่นกัน
อาจดื่มของผิดสำแดงในงานเลี้ยงวันนี้ก็เป็นได้ เขาอุตส่าห์ระวังไว้ก่อนก็ยังพลาดให้คนวางแผนใส่ เดิมน่าจะทนไหวจนไปถึงโรงพยาบาล แต่เพราะมีหญิงสาวเทียวเกาะแกะโถมร่างเข้าหาไม่หยุด ความอดทนอันน้อยนิดจึงแตะจุดวิกฤติแล้ว
เควินทำตามคำสั่งทันทีรีบเลี้ยวเข้าโรงแรมตึกสูงดูไม่เลวนักแห่งหนึ่ง เกรงว่าช้ากว่านี้เขาอาจจะได้เห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็น รถเลี้ยวเข้าไปในลานจอด เควินรีบวิ่งไปยังส่วนต้อนรับเพื่อจองห้อง เขาทำทุกอย่างอย่างรวดเร็วด่วนจี๋แข่งกับเวลา พอมอบคีย์การ์ดให้เจ้านายถึงมือเรียบร้อยก็มองตามสองชายหนุ่มหญิงสาวเข้าประตูโรงแรมไปพลางพรูลมหายใจออกอย่างโล่งอก
ขณะนี้อลิชาพ่ายแพ้ให้กับฤทธิ์ยาอย่างราบคาบ สูญสิ้นสติสัมปชัญญะไปแล้วโดยสิ้นเชิง วงแขนเรียวเสลาเอาแต่กอดรัดคลอเคลียเจย์โรมไม่ห่าง กลิ่นอายเยียบเย็นจากตัวชายหนุ่มไม่สามารถดับไฟที่ลุกโหมอีกต่อไป ยิ่งชิดใกล้ยิ่งเหมือนกระตุ้น มีแต่จะเป็นการสุมเชื้อเพลิงเร่งให้เผาไหม้เป็นจุณ
ประตูห้องพักถูกผลักเปิด เจย์โรมผลักร่างบอบบางที่เอาแต่กอดเขาแน่นลงบนเตียง ในเมื่อมีความต้องการเดียวกัน เขาเองก็ไม่มัวเสียเวลามาคิดมาก ทำการปลดหัวเข็มขัดหนังราคาแพง รูดซิปลงจากนั้นยื่นมือไปหยิบถุงยางอนามัยที่โต๊ะข้างเตียง ห้องนี้น่าจะเป็นห้องสวีตสำหรับคู่รักจึงมีสิ่งของอำนวยความสะดวกครบครัน ถุงยางมีให้เลือกหลากหลายขนาด เจย์โรมหยิบไซซ์ใหญ่ที่สุดในนั้นมาสวม ป้องกันเรียบร้อยก็เป็นเวลาเดียวกันกับที่อลิชาทนไม่ไหวตะเกียกตะกายคลานมาหา เจย์โรมยกลำเนื้อแข็งคึกยื่นไปจ่อปากหญิงสาว พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มหนัก
“ถ้าอยากมากก็ทำให้ดี คืนนี้ฉันจะสนองให้เธอจนอิ่มเอง”
อลิชาเคยผ่านการแต่งงานมีสามีมาแล้ว ย่อมรู้วิธีปรนเปรอสร้างความพึงพอใจ เธอไม่มัวสนศีลธรรมหรือคิดถึงหน้าสามีชั่ว ไหน ๆ เธอก็ตายไปแล้ว ถือเสียว่านี่คือของขวัญส่งท้ายก่อนเธอไปเจอยมบาลก็แล้วกัน เรียวปากบอบบางอ้าออกอมส่วนหัวเห็ดหยักอย่างโลภมาก หมุนปลายลิ้นตวัดเลียท่อนเนื้อผ่านถุงยางบางเฉียบรสองุ่นหวาน ดันปากเข้าไป กลืนกินแท่งลำใหญ่จนแทงลำคอ
“อ๊า! ลึกอีก ลึกกว่านี้”
เจย์โรมความอดทนขาดผึง ฝ่ามือตะปบท้ายทอยหญิงสาวกดจนส่งมันเข้าไปในปากเธอทั้งหมด ความซาบซ่านวาบหวามแล่นพล่านไปทั้งร่าง ชายหนุ่มกัดฟันหยัดเอวซอยช้า ๆ ทุกวินาทีที่ผ่านไปทำเอาเขาแทบบ้า เธอคนนี้ไม่ธรรมดาเลย
หญิงสาวให้ความร่วมมืออ้าปากรับความใหญ่โตอย่างเต็มใจ แต่เธอต้องนึกร้องขอชีวิตทีหลัง เพราะเมื่อถึงจุดที่ท่อนเนื้อแข็งคึกเต็มที่ ขนาดที่ขยายใหญ่ของมันคับแน่นเต็มปากเธอไปหมด พอหายใจไม่ออกหยาดน้ำก็ไหลจากดวงตา อลิชาร้องไห้นิ้วมือจิกลงบนต้นขาชายหนุ่ม รอจนเขาตักตวงจนพอใจแล้วถอยออกไป เธอจึงสำลักไอตัวโยน
“ของคุณมันใหญ่เกินไป”
“แล้วไม่ชอบหรือไง ก็อมได้จนหมดนี่”
คำถามน่าอายเช่นนี้ถ้าเป็นสถานการณ์อื่นคงไม่กล้าตอบ แต่เพราะต่างคนต่างมีอารมณ์ อลิชาไม่รู้ตัวเองเอาปูนโบกหน้าเรียบร้อยแล้วหรือเปล่า เธอตอบว่าชอบออกไป ทำเอาแก่นกายยักษ์ของเจย์โรมเกิดปฏิกิริยามากกว่าเดิม
“ชอบก็อ้าขาออก ฉันจะป้อนให้กิน”
เมื่อชั่วชีวิตก่อนโง่เง่าลำพองคิดแต่ว่าคนเหล่านั้นจริงใจกับตน ยามนี้กลับได้รับโอกาสให้ย้อนกลับมา ไม่รู้ว่าสวรรค์สงสารหรือฟ้าเห็นว่าตัวเธอใช้ชีวิตล้มเหลวหูหนวกตาบอดเกินไป จึงไม่ยอมให้ตายไปง่าย ๆ สามีที่รัก น้องสาวแสนดี เพื่อนทรยศ ไอ้ประธานเดรัจฉานเกริกชัย เธอจะต้องสะสางบัญชีให้หมด อย่าว่าเธอเจ้าคิดเจ้าแค้น หากไม่โดนกับตัวไม่มีทางรู้หรอกว่าความทรมานแหลกสลายเจียนตายรสชาติเป็นยังไงคำถามคาใจคือเธอไม่ดีกับพวกเขาเหรอ เธอแบ่งหุ้นห้าเปอร์เซ็นต์ของบริษัทยาให้กับเอมิกาผู้เป็นน้องสาว ยกหุ้นสิบเปอร์เซ็นต์ให้บิดาไปฟรี ๆ เพื่อแสดงความกตัญญู ยังสนับสนุนเงินทุนค้ำจุนตำแหน่งประธานบริษัทของสามี ใช้คอนเน็กชันในวงการธุรกิจเบิกทางส่งเพื่อนสาวเจนนี่จนได้เป็นนักแสดงนางแบบดังคับประเทศ หรือนี่ยังดีไม่พอ ทำไมพวกเขาต้องรวมหัวฆ่าเธอด้วยคนขับพามาส่งถึงหน้าประตูรั้วหรูหราของบ้านหลังใหญ่ มองเข้าไปด้านในยังสภาพแวดล้อมของสถานที่อันคุ้นเคย นัยน์ตาอลิชาสะท้อนความเย็นชามากกว่าอบอุ่นใจ เธอย้อนกลับมามีชีวิตอีกครั้งในวัยยี่สิบห้าปี เป็นช่วงเวลาสามปีก่อนจะประสบความสำเร็จกลายเป็นสุดยอดนักธุรกิจหมื่นล้าน และเป็นช่วงแรกเริ่
หญิงสาวเนื้อตัวเต็มไปด้วยร่องรอยฟกช้ำเข้าไปอาบน้ำชำระร่างกายก่อน ค่อยสั่งอาหารของโรงแรมมารับประทานสักหน่อยให้มีเรี่ยวแรง ข้าวของเธอค้นจนทั่วแล้วพบว่ามีแค่กระเป๋าสะพายชาแนลสีดำใบกะทัดรัดสำหรับใส่โทรศัพท์เท่านั้น กระเป๋านี้เธอจำได้ว่ายกให้น้องสาวคนดีไปเมื่อสองสามปีก่อน ทำไมมันยังอยู่ล่ะ แถมโทรศัพท์ยังไม่ใช่รุ่นล่าสุดอีก“วันจันทร์ที่สิบสาม เดือนมีนาคม สองพันยี่สิบเอ็ด” อลิชาอ่านวันที่บนหน้าจอโทรศัพท์ เกือบจะนึกว่าตนตาฝาดหรือว่าตั้งค่าคลาดเคลื่อน วันที่เป็นวันเกิดของเธอนั้นถูกต้องแล้ว แต่ปีไม่ถูกต้อง มันควรจะเป็นสองพันยี่สิบสี่อลิชาปล่อยไว้ก่อนเพราะต้องการเลื่อนดูความเคลื่อนไหวอื่น ๆ อันดับแรกคือแชตสนทนา พอเปิดเข้าไปหญิงสาวถึงกับพูดไม่ออก ประวัติการแชตล่าสุดคือเมื่อวานนี้ สามีสารเลว น้องสาวตัวดี กับเพื่อนรักทักข้อความเข้ามา ถามไถ่ว่าวันเกิดครบรอบอายุยี่สิบห้าปีของเธอจะไปฉลองที่ไหน ชาวีแจ้งว่าเขาไม่สะดวกมาต้องบินไปต่างประเทศด่วน ส่วนเอมิกาแนะนำให้ไปเที่ยวผับวัยรุ่น เจนนี่บอกว่าติดงานด่วนเช่นเดียวกับชาวี แม้ไม่ได้อยู่ฉลองก็เตรียมของขวัญไว้แล้ว สิ่งเหล่านี้คืออะไรกันคนสามคนนี้ยังมีหน้าส่
“อ๊า! ฉันแตกแล้ว”เขาเสร็จสมอย่างรุนแรง น้ำเหนียวคาวเข้มข้นฉีดพ่นหลายระลอก ทะลักทะล้นจนแม้จะมีถุงยางอนามัยบางเฉียบกั้นไว้ อลิชาก็สัมผัสได้ว่าธารอุ่นร้อนสายนั้นราวกับพุ่งตรงเข้าใส่ตัวเธอ เขาเสร็จออกมาได้มากมายเหลือเกิน เธอเองก็ถึงฝั่งฝันไปนับครั้งไม่ถ้วนแล้วเช่นกันสองหนุ่มสาวถอนหายใจท่ามกลางกลิ่นอายกรุ่นสวาท หลังจากเปลี่ยนถุงยางรอบสอง การสอดประสานอันเร่าร้อนก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวไม่เหลือสิ่งใดปกปิดร่าง เธอเปลือยเปล่าสิ้นเชิง กำลังหันหลังอยู่ในท่าโก้งโค้งชวนระทึกใจ“อ๊า! เข้ามาลึกกว่านี้อีก ฉันอยากได้อีก”“โลภมากจังนะ ครั้งแรกกับฉันก็จะจัดให้คุ้มเลยล่ะสิ” เจย์โรมกระแทกลำเนื้อหยาบโลนเข้าไป เพราะว่าปลดปล่อยไปแล้วหนึ่งรอบ แถมยังเป็นรอบที่สุขซ่านสยิวเป็นอย่างมาก ยามนี้เขาจึงพอได้สตินึกคิดกลับมาบ้าง ฤทธิ์ยาที่ใครก็ตามวางอุบายใส่ไม่ถือว่ารุนแรงนัก ระบายออกไปสักหน่อยจึงค่อย ๆ ดีขึ้น หญิงสาวแผ่นหลังเว้าโค้งเสลานี่ต่างหากที่โดนวางยาหนัก หล่อนเสร็จซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้กี่หน ก็ยังไม่มีทีท่าจะพอ เป็นครั้งแรกแท้ ๆ แต่กลับร้อนร่านอย่างกับผ่านประสบการณ์มาโชกโชน ช่างชวนให้ประหลาดใจเสียจริงเจย์โร
อลิชาล้มกลับลงมานอนแผ่หลาสิ้นเรี่ยวแรงบนเตียง ผมยาวดำขลับดุจสายน้ำตกแผ่คลุมตัดกับผ้าปูสีขาว ใบหน้าจิ้มลิ้มเปรอะเปื้อนไปด้วยหยาดน้ำตา ริมฝีปากเองก็บวมเป่งสภาพน่าสงสารไม่แพ้กันเจย์โรมกลับเมินเฉยรายละเอียดเหล่านั้น ไม่ได้คิดสงสารเห็นใจสักนิด เพราะถือว่ามันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ เหล่าคนที่เคยขึ้นเตียงกับเขา พอผ่านขั้นตอนปลุกเร้าออรัลด้วยปาก ด้วยขนาดแก่นกายใหญ่กว่ามาตรฐานก็ล้วนมีอาการแทบไม่ต่างกับหล่อนแต่ที่เหนือความคาดหมายคือ หล่อนใช้ปากช่ำชองกว่าคนทั้งหมดที่ผ่านมา คงจะมีประสบการณ์โชกโชน นับว่าลีลาไม่เลวทีเดียวเจย์โรมพึงพอใจเริ่มคลำมือไปลูบเรียวขาขาวผ่องผาด ผิวกายหญิงสาวนุ่มหยุ่นคล้ายกับเยลลี่ เมื่อถูกบีบเคล้นจะปรากฏรอยแดงเย้ายวนเฉกเช่นเดียวกับสีแก้มของหล่อน ทุกบริเวณที่โดนมือเขาสัมผัส หล่อนจะต้องครางเสียงแผ่วครวญอย่างเร้ารัญจวน แพนตี้ลูกไม้ผืนบางใต้เดรสสั้นสีดำเวลานี้เปียกเหนอะไปด้วยน้ำหวานจนชุ่มฉ่ำแล้ว“อ๊ะ! ช่วยฉันที ฉันทรมานเหลือเกิน” หล่อนรู้ว่ากำลังร้องขอสิ่งใด รู้ว่าต้องทำยังไงถึงจะบรรเทาความทรมานเมื่อชายหนุ่มช่วยร่นแพนตี้ออกจนเนินเนื้อสาวเปิดเปลือย อลิชาไม่รู้สึกถึงความอับอายใด ๆ
คนพวกนั้นเชื่อฝังใจว่าหากทำแล้วจะเปิดโอกาสเข้าหาเจย์โรม เสียทีที่คิดผิดถนัด แม้ว่านานครั้งเจ้านายถึงจะเรียกผู้หญิงสักคนมาหา ก็ไม่เคยให้ความสำคัญกับพวกหล่อนถึงขั้นผูกสัมพันธ์ลึกซึ้ง คืนเดียวครั้งเดียวจบ ต่อให้อีกฝ่ายโวยวายเรียกร้องใหญ่โตหรือตั้งใจจับเขาเพื่อแต่งงาน เจย์โรมก็ไม่ใช่คนโง่พอจะยอมสยบด้วยอุบายแค่นี้ คนที่ก่อความเดือดร้อนให้เจ้านาย ไม่ว่าเป็นใครล้วนโดนเล่นงานจนไม่กล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าเขาอีก นี่ก็คือความเด็ดขาดของคนหนุ่มแน่นวัยสามสิบปีเสียงทุ้มแหบคลอเสียงหอบหายใจลอยมาไม่พักจากที่นั่งทางด้านหลัง เควินมองผ่านกระจกไปอีกครั้งก็พบกับภาพชวนระทึก เจ้านายคล้ายจะสู้แรงของหญิงสาวไม่ไหวจึงยอมให้อีกฝ่ายกอดซบคลอเคลียอยู่บนตัวเขา“จอดโรงแรมที่ใกล้ที่สุด” เจย์โรมสั่งอย่างมีน้ำอดน้ำทน เขาพึ่งพบว่าร่างกายของตนก็ผิดปกติเช่นกันอาจดื่มของผิดสำแดงในงานเลี้ยงวันนี้ก็เป็นได้ เขาอุตส่าห์ระวังไว้ก่อนก็ยังพลาดให้คนวางแผนใส่ เดิมน่าจะทนไหวจนไปถึงโรงพยาบาล แต่เพราะมีหญิงสาวเทียวเกาะแกะโถมร่างเข้าหาไม่หยุด ความอดทนอันน้อยนิดจึงแตะจุดวิกฤติแล้วเควินทำตามคำสั่งทันทีรีบเลี้ยวเข้าโรงแรมตึกสูงดูไม่เลวนักแห่
น้ำเสียงชายแปลกหน้าทุ้มต่ำแต่ไม่ได้ห้วนจนดูดุดัน ฟังแล้วคุ้นหูเป็นพิเศษชวนให้นึกถึงคนเย่อหยิ่งคนหนึ่ง ผู้ชายสูงส่งที่มักจะวางตัวเว้นระยะห่างกับผู้คน ไม่ยอมให้ใครเข้าใกล้เขาเกินสามก้าว เป็นคนมีมารยาทวางตัวดี ทว่าเมื่อใดก็ตามที่ถูกล้ำเส้นก็จะเผยด้านไร้หัวใจอย่างไม่ปรานี ในชีวิตนี้อลิชาไม่อาจลืมลง เพราะผู้ชายที่ว่าด่าแสกหน้าเธอสไตล์ผู้ดีปากจัด โทษฐานพยายามเชื่อมสัมพันธ์กับเขากลางงานเลี้ยงใหญ่มาแล้วจะใช่เขาไหมนะ? อลิชาประคองสติอันน้อยนิดเอาไว้แม้สายตาจะพร่าเบลอ อย่างไรก็ต้องออกไปจากที่นี่ก่อน เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างในร่างกายไม่ปกติ หากปล่อยไว้นานกว่านี้ เกรงว่าจะเกิดเรื่องไม่ดีตามมา หญิงสาวทุลักทุเลพยุงกายบอบบางขึ้น สภาพเธอไม่ต่างจากลูกสัตว์น้อยท่ามกลางสายฝน ดูอับจนหนทางเอาตัวรอดเสียน่าสงสารเจย์โรมไม่ใช่ฮีโร่คนดีมากมาย ค่อนข้างมนุษย-สัมพันธ์กับผู้อื่นต่ำเตี้ยเรี่ยดินด้วยซ้ำ เรื่องบางเรื่องหากไม่ถึงที่สุดเขาก็จะไม่ยุ่ง เพราะทุกคนเกิดมาล้วนต้องจัดการปัญหาในชีวิตตัวเอง หากรอให้แต่คนอื่นช่วยเมื่อไรจะลุกขึ้นยืนหยัดได้ ที่เขาจัดการเกริกชัยไปเมื่อสักครู่ ไม่ใช่อยากสวมบทสุภาพบุรุษศรีสังคม และไม่







