LOGINหกปีหลังจากนั้น เด็กหญิงนีลาญาก็กลายเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน มีน้องน้อยเพิ่มมาอีกสี่คน คนที่หนึ่งชื่อเด็กชายธีราภัทร หรือน้องธาม คนที่สองเป็นผู้หญิงชื่อเด็กหญิงนีลาภา หรือน้องนีน ส่วนคนที่สามและสี่เป็นแฝดชายหญิง ชื่อเด็กหญิงนารีญา หรือน้องนิ่ม ส่วนแฝดน้องชื่อเด็กชายธงไทย หรือน้องไทน์ ห้าพี่น้องต่างรักใคร่
จากนั้นก็เร่งจังหวะรักให้ฮอตฉ่าอย่างมิอาจผ่อนปรน เขาตอกอัดเข้าหา เธอผวาแอ่นอ้ารูดรั้ง กายของทั้งคู่สอดประสาน พร้อมกับเสียงคำรามอย่างเสียวซ่านและหลุดหลงไม่ขาดสาย ชายหนุ่มกระแทกร่างเย้ายวนใส่ผนังจนหนำใจ จึงได้พาเธอถอยห่างออกมา ยกบั้นท้ายนุ่มๆ ขึ้นกลางอากาศ จนความแนบชิดหล่อหลอมเกือบหลุด แล้วรั้งกายสาวห
คนที่เพิ่งกลับขึ้นมาบนห้องนอน หลังจากหนีลงไปรดน้ำผักที่สวนครัวหลังวังรื่นฤดีตั้งแต่เช้าตรู่ เห็นสามีนั่งกอดอกทำหน้าตึงอยู่ปลายเตียงก็ถึงกับกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม แต่ทำทีเป็นไม่สนใจ เดินนวยนาดไปเปิดประตูเชื่อมสู่ห้องนอนลูก ครั้นเห็นเด็กน้อยกับแมวนอนกอดกันหลับปุ๋ยก็อมยิ้มด้วยความเอ็นดู ก่อนจะค่อยๆ งับประต
จากนั้นเขาก็พาภรรยาไปเอ่ยลาผองเพื่อนที่โต๊ะ ในจังหวะที่จะโอบเธอเดินจากมาพวกไอ้เพื่อนตัวแสบต่างพากันเอ่ยแซว แต่มีหรือคนซึนอย่างเขาจะสะทกสะท้าน นอกจากจะทำหน้าตาย คุณชายธีรเดชยังย่อตัวลงอุ้มภรรยา หันไปยักคิ้วกวนๆ ให้แก๊งชายโฉด แล้วหมุนตัวก้าวดุ่มๆ จากไป ทันทีที่ประตูห้องหอปิดลง ธีรเดชก็ปล่อยเธอลงยื
เวลาผ่านไปแต่ละวินาทีช่างเชื่องช้าและยาวนานเหลือเกิน ธีรเดชรู้สึกเหมือนมันเป็นระเบิดเวลา ในหัวเขาอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียดจนถึงขีดสุด ในใจมีแต่ความหวาดหวั่นและวิตกกังวลสารพัด การรอคอยช่างสุดแสนทรมานแทบขาดใจ ร่างสูงใหญ่ไหล่กว้างเดินไปเดินมาไม่หยุด กระทั่งในที่สุดประตูห้องผ่าตัดก็เปิดออก เขาถลา
จากนั้นก็ปล่อยแมวลงพื้นให้มันเล่นกับหนูน้อยนีลาญาที่พ่อเพิ่งวางลง วินาทีถัดมาทั้งคนและแมวก็หันไปเจอสนามเด็กเล่น ก่อนที่หนูน้อยจะอ้อนให้พ่อพาไปเล่น แน่นอนพ่อผู้หลงลูกสาวสุดสวาทขาดใจตามใจลูก อุ้มร่างกลมป้อมเดินลงบันได โดยไม่ลืมโอบไหล่เมียรักให้เดินไปด้วยกัน ส่วนแมวก็เดินตามก้นเจ้านายต้อยๆ ในจังหวะที่จ
“ไปทำธุระค่ะ”เธอตอบอย่างมีชั้นเชิง ดีว่าไม่ได้เจอกันในตอนขามา ไม่งั้นคงหาทางเลี่ยงยากกว่านี้“งั้นขึ้นรถสิ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไม่เป็นไรค่ะ ไปแท็กซี่สะดวกกว่า”อารญาปฏิเสธอย่างละมุนละม่อม ส่วนตาก็ไม่ละไปจากคนตรงหน้า การสังเกตอากัปกิริยาของคู่สนทนาย่อมดีที่สุด รู้เขารู้เราจะได้ไม่พลาดให้ถูกเล่นงานคิ้ว
ต้นสัปดาห์ถัดมา หลังจากลงเวร ธีรเดชก็กลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่แฟลตบุคลากรซึ่งอยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาลรักษ์ แล้วตรงมาหาพงษ์สวัสดิ์ที่ห้องทำงานของท่านผู้อำนวยการของโรงพยาบาล ซึ่งก็คือคิริมา เธอเป็นภรรยาของพงษ์สวัสดิ์ และหมอนั่นก็จะออกตรวจทุกวันจันทร์ แต่ยังไม่ถึงเวลาทำงานเช่นนี้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าอ
คนตัวโตเอ่ยหน้าตาย ขาดคำก็สาวเท้ามาโอบไหล่ของเธอที่กำลังอุ้มลูกอยู่ แล้วรั้งเข้าไปในห้องนอนที่ซ่อนอยู่ภายในด้วยกัน โดยไม่สนท่าทีแข็งขืน“ทำไมถึงได้ชอบบังคับนัก”เธอเผลอทำหน้างอ น่าเอ็นดูจนเขาแทบอดใจไม่ไหว “ก็เราชอบดื้อกับพี่นี่เด็กดื้อ”ธีรเดชว่าพลางลดสายตาคมลง จนเธอเผลอมองตาม แล้วก็ต้องสะดุ้งเฮือก
“ฉันดีขึ้นแล้วค่ะ ขอบคุณที่เฝ้า คุณไปนอนเถอะ” เสียงแหบๆ เอ่ยบอก ขณะตั้งท่าจะก้าวขาลงเตียงด้วยท่าทางทุลักทุเล จนเขาต้องรีบเข้ามาพยุงเอาไว้ก่อนที่เธอจะล้มหัวคะมำ “จะไปเข้าห้องน้ำเหรอ” “อืม”“มานี่ เดี๋ยวพี่พาไป”ขาดคำพ่อเจ้าประคุณก็ย่อตัวลง ช้อนร่างอ้อนแอ้นขึ้น ท่ามกลางการอ้าปากค้าง ใบหน้าซีดเซียว







