Se connecterPartager
บทที่ 7
Dernier chapitre
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 18
"ถอยไป"แม่ส่ายหน้าสุดชีวิต"เนี่ยนเนี่ยน ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนแปลกหน้านะ! ลูกไม่รู้หรอกว่าเขาจะหวังดีกับลูกไหม แม่รู้ว่าลูกชอบกินอะไร รู้ว่าลูกกลัวความมืด แล้วก็รู้ว่าลูกชอบชุดกระโปรงเจ้าหญิงสีขาวที่สุด ลูกไปกับแม่นะ คราวนี้แม่จะไม่ยอมให้ลูกต้องโดนทำร้ายหรือน้อยใจอีกเด็ดขาด!"ฉันฟังจนจบด้วยความสงบ"ดูสิ แม่ก็ยังไม่เปลี่ยนเลย"แม่ชะงักอึ้งไป"ตอนมีชีวิตอยู่ แม่ตัดสินใจแทนหนูว่าจะต้องถูกลงโทษยังไง พอตายไปแล้ว แม่ก็ยังมาตัดสินใจแทนหนูอีกว่าควรรับใครเป็นแม่ แม่บอกว่ารักหนู แต่กลับไม่เคยคิดจะเคารพการตัดสินใจของหนูเลย"แม่ค่อย ๆ หน้าซีดลงฉันจ้องมองไปที่ตาของเธอ"ถ้าแม่สำนึกผิดแล้วจริง ๆ ก็ปล่อยหนูไปเถอะ นี่เป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้ายในชีวิตแม่ ที่จะได้ทำเพื่อหนูจริง ๆ"ร่างกายของแม่ที่ยืนขวางอยู่บนสะพานสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเธอทำใจไม่ได้จ้องมองฉันตาไม่ปะกริบ ราวกับว่าขอแค่กะพริบตาเพียงครั้งเดียว ฉันก็จะหายไปตลอดกาลแต่สุดท้ายแม่ก็ค่อย ๆ คลายมือลงเธอถอยหลังไปก้าวหนึ่ง แล้วเบี่ยงทางออกให้"เนี่ยนเนี่ยน"เสียงของเธอแหบพร่าจนแทบไม่ได้ยิน"ลูกช่วยเรียกแม่ว่าแม่อีกสั
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 17
แม่ตะลึงอึ้งไป"แม่มาอยู่เป็นเพื่อนลูกไง ลูกอยู่คนเดียวที่นี่ แม่ไม่วางใจเลย"ฉันยิ้มเล็กน้อย"แม่คะ แล้วแม่เคยอยู่เป็นเพื่อนหนูตอนไหนบ้าง"น้ำตาของเธอพรั่งพรูออกมาทันที"เนี่ยนเนี่ยน แม่สำนึกผิดแล้วจริง ๆ นะ ลูกดูสิ แม่ใส่ชุดกระโปรงให้ลูก ทำข้าวให้ลูกกินทุกวัน แล้วยังเขียนจดหมายให้ลูกตั้งเยอะแยะ "แม่ไปหาลูกทุกวัน ไม่เคยลืมลูกเลยสักครั้ง"ฉันจ้องมองเธอด้วยความสงบ"แม่เคยตั้งใจคิดบ้างไหม ว่าตอนที่หนูกลืน ยาฆ่าแมลงลงไป มันปวดมากแค่ไหน"แม่สั่นสะท้านไปทั้งตัวฉันเอ่ยถามต่อ"ที่แม่ทำทั้งหมดนี้ ทำเพื่อลูก หรือทำเพื่อให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นมาบ้างกันแน่"เธออ้าปากค้าง ผ่านไปนานกว่าจะเค้นคำพูดออกมาได้"แม่รักลูกนะ แค่เมื่อก่อนแสดงออกไม่เป็น""แสดงออกไม่เป็นงั้นเหรอ""แม่กลัวพี่ชายจะผูกใจเจ็บเกลียดแม่ แม่ก็เลยทำใจลงโทษเขาไม่ได้ แต่แม่ไม่กลัวหนูจะผูกใจเจ็บเกลียดแม่ นั่นเป็นเพราะแม่รักหนู หรือเพราะแม่คิดว่าหนูไม่คู่ควรที่จะเกลียดแม่กันแน่"แม่แข็งทื่อไปโดยสิ้นเชิงแม่ก้มหน้าลง น้ำตาหยดลงบนพื้นสลัวหยดแล้วหยดเล่า"แม่นึกว่าลูกว่าง่าย แม่นึกว่าไม่ว่าแม่จะทำกับลูกยังไง ลูกก็ไ
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 16
ภาพในกระจกยังไม่หยุดฉายหลังจากพี่ชายแอบเติมเงินเกม แม่ก็ลากฉันมาหน้ากล้องโทรศัพท์ บีบบังคับให้ฉันถอดเสื้อผ้าไลฟ์สดเพื่อหาเงินใช้หนี้ฉันกำชายเสื้อไว้แน่น ร้องไห้ขอร้องแม่"แม่ หนูไม่เอา ถ้าเพื่อนที่โรงเรียนเห็นจะหัวเราะเยาะหนู"แต่แม่กลับแกะนิ้วมือของฉันออก"พี่ชายของแกใช้เงินไป ก็ต้องมีคนหามาใช้คืนแทนเขา ถ้าแกไม่ทำให้เขาเห็นผลลัพธ์ คราวหน้าเขาก็ยังกล้าทำอีก!"แม่ที่อยู่นอกกระจกขวางหน้าฉันไว้ราวกับคนคลั่งแต่มือของแม่กลับทะลุผ่านร่างกายของฉันไปไม่สามารถขัดขวางอะไรได้เลยในกระจกมีเสียงในใจของฉันตอนนั้นที่ไม่เคยพูดออกไปดังขึ้น"แม่ หนูกลัวจัง แต่ถ้าหนูไม่เชื่อฟัง แม่จะไม่ต้องการหนูแล้วใช่ไหม"ภาพฉากตัดเปลี่ยนไปฉันตัวร้อนไข้ขึ้นสูง นอนอยู่บ้านคนเดียวแก้วน้ำก็ตั้งอยู่ในห้องรับแขก แต่ฉันกลับไม่มีแม้แต่แรงจะลุกลงจากเตียงฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา อยากจะโทรหาแม่แต่กดเบอร์ไปได้ครึ่งหนึ่ง ฉันก็ลบทิ้งไปอีก"แม่กำลังทำงานอยู่ หนูจะสร้างปัญหาให้แม่ไม่ได้"แม่คุกเข่าลงหน้ากระจก ร้องไห้ตะโกนว่า "โทรสิ!"เนี่ยนเนี่ยน ลูกโทรหาแม่นะ แม่จะรีบกลับมาแน่!"แต่เธอกลับลืมไปแล้ว
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 15
วันรุ่งขึ้น เพื่อนบ้านเป็นคนมาพบแม่แม่ฟุบอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือของฉัน ร่างกายเย็นชืดไปหมดแล้วข้าง ๆ มีจดหมายลาตายวางอยู่หนึ่งฉบับ"กั๋วต้ง ฮ่าวอวี่ ขอโทษนะ ฉันไม่ใช่ภรรยาที่ดี ไม่ใช่แม่ที่ดี ฉันทำร้ายเนี่ยนเนี่ยนจนตาย แล้วยังทำลายบ้านหลังนี้จนพังพินาศ ฉันไม่มีหน้าจะอยู่ต่อไปอีกแล้ว ฉันจะไปอยู่เป็นเพื่อนเนี่ยนเนี่ยนแล้ว พวกคุณใช้ชีวิตกันให้ดี ไม่ต้องตามหาฉัน"ตอนที่พ่อรุดมาถึงห้องเก็บศพ เขายืนอยู่หน้าประตูอยู่นานมากเขาเปิดผ้าขาวออก จ้องมองใบหน้าที่เย็นเฉียบของแม่ โดยไม่ร้องไห้ออกมาสักหยด"คุณยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน พอเกิดเรื่อง ก็ปล่อยให้คนอื่นมาคอยตามเช็ดตามล้างให้"ญาติ ๆ ของแม่รีบเดินทางมาถึงอย่างรวดเร็วพอยายเห็นศพของลูกสาว ก็ร้องไห้จนเป็นลมหมดสติไปตรงนั้นหลังจากฟื้นขึ้นมา ยายก็คว้าเสื้อของพ่อ แล้วเค้นถามอย่างบ้าคลั่ง"พวกนายจะไปบีบคั้นเธอทำไม"พ่อไม่ได้อธิบายอะไร เพียงแค่หยิบใบรับรองการตายของฉันและเอกสารผลการสืบสวนของตำรวจออกมาจากกระเป๋า ตบกระแทกลงบนโต๊ะอย่างแรง"ตอนที่เนี่ยนเนี่ยนร้องไห้อ้อนวอนขอชีวิตจากเธอ พวกคุณเคยมีใครช่วยพูดให้เธอใจอ่อนบ้างไหม"ยายโก
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 14
นับตั้งแต่วันนั้น แม่ก็กลายเป็นคนโดดเดี่ยวอย่างแท้จริงแม่ลาออกจากงาน ทุกวันเอาแต่กอดป้ายวิญญาณของฉัน แล้วพร่ำพูดพึมพำไม่หยุด"เนี่ยนเนี่ยน กินข้าวได้แล้วนะ วันนี้แม่ทำมะเขือเทศผัดไข่ของโปรดลูกด้วย"เธอวางชามและตะเกียบสองชุดไว้บนโต๊ะ ตัวเองนั่งลงฝั่งตรงข้าม กินไปพลาง จ้องมองเก้าอี้ที่ว่างเปล่าของฉันไปพลางบางครั้งพอกินไปได้ครึ่งหนึ่ง จู่ ๆ แม่ก็จะคีบไข่ชิ้นหนึ่งใส่ลงในชามของฉัน "ตอนเด็ก ๆ ลูกชอบยกให้พี่ชายตลอด ครั้งนี้ไม่ยอมให้ใครแย่งแล้วนะ ทั้งหมดเป็นของลูกคนเดียว"ตอนกลางคืน แม่จะหยิบเสื้อคลุมตัวนอกของฉันออกมา พับอย่างเรียบร้อยแล้ววางไว้ข้างเตียงพอวันรุ่งขึ้นก็คลี่ออก แล้วพับใหม่อีกรอบ"เนี่ยนเนี่ยน อากาศเย็นแล้ว ใส่เสื้อเพิ่มอีกตัวนะ อย่าทำเหมือนเมื่อก่อน ที่เป็นไข้แล้วก็ไม่ยอมบอกแม่"แม่ไปที่สุสานทุกวันพอตอนเย็นกลับมา ก็จะนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือของฉันเพื่อเขียนจดหมายให้ฉัน"เนี่ยนเนี่ยน วันนี้ฝนตก ทางนั้นหนาวไหม แม่เผาเสื้อนวมไปให้ลูกตัวหนึ่ง ลูกอย่าลืมใส่นะ เนี่ยนเนี่ยน แม่ไปซูเปอร์มาร์เก็ตเห็นสตรอเบอร์รี เลยซื้อมาสองกล่อง แม่กินไปกล่องหนึ่ง แล้วเก็บไว้ให
เกิดชาติหน้า หนูขอเปลี่ยนแม่ใหม่ บทที่ 13
หลังจากออกจากสุสาน ฉันก็ไปยังสถานที่ที่พ่อและพี่ชายอาศัยอยู่พี่ชายขังตัวเองอยู่ในห้อง ไม่ยอมออกมาเลยเต็มๆ สองวันบนโต๊ะมีขวดโค้กที่ยังไม่ได้เปิดฝาตั้งอยู่หนึ่งขวดนั่นเป็นสิ่งที่เจ้าของบ้านเช่าทิ้งไว้ให้พี่ชายจ้องมันอยู่นานมาก จู่ ๆ ก็คว้าขวด ก่อนจะวิ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำเหมือนคนคลั่ง แล้วเทเครื่องดื่มข้างในลงชักโครกจนหมดหลังจากนั้น เขาก็คุกเข่าลงกับพื้นแล้วอาเจียนไม่หยุดโค้กธรรมดา ๆ ขวดนั้นตรงหน้า ในสายตาของเขาได้กลายเป็นเลือดของฉันไปแล้วในคืนนั้นเอง เขาก็ฝันถึงฉันอีกครั้งในฝัน ฉันคุกเข่าอยู่หน้าประตูร้านค้า ตบหน้าตัวเองฉาดแล้วฉาดเล่าผู้คนรอบข้างพากันยกโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายรูปฉันแม่ยืนอยู่ข้าง ๆ ชี้มาทางฉันพร้อมสั่งสอนพี่ชาย"เห็นหรือยัง นี่คือจุดจบของการขโมยของ"พี่ชายพยายามจะวิ่งเข้ามาห้ามอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ขาทั้งสองข้างกลับเหมือนถูกตอกไว้กับที่จนใบหน้าของฉันถูกตบจนบวมแดง เขาก็ตกใจตื่นขึ้นมา พี่ชายนั่งอยู่บนเตียง เหงื่อท่วมทั้งตัวเขาหยิบกระดาษและปากกาออกมา เขียนซ้ำไปซ้ำมา "ผมผิดไปแล้ว"เขียนไปจนถึงที่สุด จู่ ๆ เขาก็คว้าปากกา ออกแรงเสียบลงบนหลังมือต
Vous vous intéresseriez aussi à
กระชากหน้ากากยัยปากแจ๋ว
หมิงหมิง3.1K Vuesหมอกจางลง รักหายไป
เฟิ่งเสี่ยวอัน15.4K Vuesหลังถูกแม่ชำแหละศพ ทั้งบ้านก็บ้าคลั่ง
โคลนผนึกใจ14.1K Vuesสังเวยรักด้วยความตาย
บุปผาร่วงโรย6.3K Vuesห่างกันแค่ขุนเขา
จงหยินเสวี่ย1.3K Vuesหลังจากคลอดทารกที่ตายไป ฉันกับน้องสาวก็หย่าพร้อมกัน
จุนหนิง7.9K Vuesบีบให้ฉันต้องรับผิด แต่เธอกลับพังทลาย
มู่หือ18.5K Vuesวันที่ฉันตาย แฟนฉันยังไปคั่วกิ๊กอยู่
ชีวิตล่องลอยดั่งความฝัน3.0K Vues
