Short
หลังจากคลอดทารกที่ตายไป ฉันกับน้องสาวก็หย่าพร้อมกัน

หลังจากคลอดทารกที่ตายไป ฉันกับน้องสาวก็หย่าพร้อมกัน

โดย:  จุนหนิงจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
11บท
8.0Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

ฉันกับน้องสาวจัดงานแต่งงานในวันเดียวกัน สามีของพวกเราคนหนึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยดับเพลิง อีกคนเป็นตำรวจ ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงขนาดซื้อห้องชั้นเดียวกันเพื่ออยู่เป็นเพื่อนบ้านกัน แต่เมื่อเกิดเพลิงไหม้ขึ้น พวกเราทั้งคู่ขอความช่วยเหลือจากสามีแต่ก็ไร้ผล สุดท้าย ฉันคลอดลูกที่ตายตั้งแต่ในท้องออกมา ส่วนลูกของน้องสาวก็ไม่สามารถรักษาไว้ได้ พวกเราจึงตัดสินใจหย่าพร้อมกัน

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทที่ 1

"Crystal!! Where did you put it! Where did you put my Harry style shirt"I yell and stormed across my room into my younger sister's.

She has been getting on my nerves lately. Ever since I told her I didn't want a grand party for my 19th year celebration.

Just go with our traditional celebration and find my mate.

I slammed the door open to reveal an empty room.

Where is that little piece of shit!

"Serene, come downstairs right now" my mom voice yells from downstairs and I groan before leaving my sister's room.

She is so lucky I didn't trash it. I am going to a concert and I really need to wear that freaking shirt.

And before you can ask, yes I am crazy about Harry styles and I am his biggest number one fan. Also, yes we are allowed to mingle with humans as long as we mask our scent.

Our biggest enemies are the vampires. They have been vandalizing our pack borders lately. The witches are cooler than them.

Our Alpha has been trying to protect us as much as possible.

Speaking of alpha, he is the first person I see when I descended the last stairs.

Sitting down in all glory, his man spreading and strong thighs.

He is the most handsome man alive, strong, chiseled jawline, pointed firm nose, prettiest and brightest green eyes ever. His pink beautiful full lips that can do unimaginable things to a girl, is now set into a thin line.

He is frowning as usual, never smiling, always having a blank face.

Beside him was his beta, Darius, also having a blank face but a little bit relaxed.

"Serene, come sit down and stop standing there like a moron. And what are you wearing?" my dearest brother, Kaden says.

I blush when I realize I was dressed like a homeless person, baggy top and loose sweat pants.

My face even turned redder when I realized everyone was looking at me now. Crystal was smirking.

"Sorry,"I squeaked and secretly gave my brother the middle finger before taking my seat beside my dad.

He was the former beta of the pack to Alpha Eli, before he retired and his son Alpha Zander took control.

"So as I was saying, Serene will meet you on the night of her birthday, that is this coming Saturday, before mingling with the other men" dad says.

Yeah, I forgot about that. Alpha Zander hasn't found his mate yet since he turned 18, seven years ago. So every year, all the female unmated wolves meet him in person on the night of their birthday before meeting anyone else.

Thinking about that brings butterflies to my stomach. I have been in love with him ever since I reached puberty but not once as he looked my way.

Rumor has it that he has been secretly seeing my younger sister. But I don't believe it, he wouldn't be with someone underage.

Although it isn't a crime here, people find their mates as early as 16. The consent age here is 17. No judging but no, he wouldn't do that.

And my sister is 18,well she turned 18 a week ago.

"That would be perfect. I'll be taking my leave now. We need to check the borders again,"he says, his baritone voice ringing across the room and my body.

"Stop staring at him like that, you'll drool" my sister whispers in my ears.

"Fuck off Crystal! I am already mad at you for stealing my shirt"

Dad and the Alpha talk for a while before he leaves but not before glancing behind him and his eyes fall on mine, but it quickly leaves as it comes and it moves to my sister's.

His eyes soften and he smiles a little at her.

No.

I am just imagining it.

.

"So how is the preparation for the birthday going" my best friend, Tasha asks.

"You know crystal has everything covered. She is doing all the planning, I just need to be there for the rituals" I shrug and close my locker.

We began to walk down the hall,

"Sometimes I pity you my friend, you have no backbone, you need to stand up for yourself. This is your birthday,not hers,"she says

"I don't really care, I just want to find my mate and go to college like everyone else" I tell her.

"You wouldn't love that when you have a baby" she says

Tasha is two years behind in school. She found her mate before her final year of high school and fell pregnant immediately, she had to drop out and take care of the children and then return two years later.

"But you are okay. Faye has been helping you out" I say referring to her husband.

"Yeah, he is a goddess sent. " She says and just then the bell rings.

"I'll see you at basketball practice,"she says and we parted ways into our various classes.

Oh shit, I left my phone in my car.

I groaned and walked back out of the car.

I retrieved my phone and was about to leave when a rattle from the forest startled me.

"Who is there?" I asked with confidence I didn't have.

I walked closer to ready to call for help if it was dangerous, by that I mean Cunning vampires.

I entered the shallow forest and the noise seems to be moving forward.

I need to alert my brother.

I immediately shifted into my gray wolf. I haven't been able to talk to her since I shifted when I was 16. Dad said we'll hear them when we turn 19.

Bones cracked and finally I was in my wolf form. Fuck this hurt! 2 years and I still can't handle the pain.

I sprint toward the moving sound, but it disappears after a few minutes.

I stopped in my tracks realizing I just fucked up.

Oh shit!

What is wrong with me! Why didn't I just call my brother.

I tried to get in touch with him, but nothing came.

Oh freaking shit!

I am out of our borders.

My limbs begin to shake when I hear rattling again.

This is how it ends Serene. You didn't get to kiss Alpha Zander, and you are about to die.

I am sorry mom and dad. Please forgive me.

"Who are you and what do you want in my territory!" a strong yet very familiar voice says.

I turned around so fast I thought I teleported.

There he was, standing there was Alpha Zander, in nothing but sweat pants, that was hanging low on his waist.

His v-line disappears into the pants. He looks so yummy right with his glistening body.

"Shift!" he commands, and I did without a thought.

Maybe I should have thought about it because now I am naked In front of him.

"Oh fuck!" he curses under his breath and turns around.

"What are you doing here! Are you trying to get yourself killed!" he yells before throwing me a shirt.

I put it on immediately and he faces me again. His face raging in anger

"I thought...." he cut me off

"Get out of here. I don't want you near this ground anymore! Do you understand!" he says in his alpha tone making me kneel.

"Yes alpha!" I mutter before walking away.

Asshole.

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
11
บทที่ 1
ฉันกับน้องสาวจัดงานแต่งงานในวันเดียวกันสามีของพวกเราคนหนึ่งเป็นหัวหน้าหน่วยดับเพลิง อีกคนเป็นตำรวจ ทั้งสองเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งแต่เด็ก ถึงขนาดซื้อห้องชั้นเดียวกันเพื่ออยู่เป็นเพื่อนบ้านกันไม่นานหลังจากนั้น ฉันกับน้องสาวก็ตั้งท้องพร้อมกันแต่ก่อนกำหนดคลอดสิบวัน อพาร์ตเมนต์ก็เกิดเพลิงไหม้ขึ้นอย่างกะทันหันควันหนาทึบเต็มไปหมด ฉันถูกควันรมจนเจ็บท้องคลอด เลือดไหลลงมาตามขาทั้งสองข้างไม่หยุด สติเลือนรางหลายครั้งมือสั่นระริกอยู่หบลายครั้ง ขณะที่ฉันพยายามโทรหาสามีเพื่อขอความช่วยเหลือแต่เขากลับดุด่าอย่างรำคาญ “เสิ่นเหยาเธอเป็นบ้าหรือไง ต้องเลือกโทรมาตอนที่ฉันกำลังจะออกไปช่วยคนด้วยเหรอ?” “รู้ไหมว่าชิงชิงถูกฆาตกรลึกลับแขวนคออยู่บนดาดฟ้า ตอนนี้มันเรื่องเป็นตายเลยนะ!”“วันๆ เอาแต่สร้างเรื่องวุ่นวายอยู่ได้!”ไม่ทันให้ฉันได้อธิบาย เขาก็วางสายไปเมื่อโทรไปอีกครั้ง โทรศัพท์ก็ปิดเครื่องในยามคับขัน น้องสาวฝ่าเปลวเพลิงมาแบกฉันลงจากตึก แต่ตัวเธอเองกลับมีอาการตกเลือดจนอาจแท้งได้ ส่วนรปภ.ก็บอกว่านี่อาจเป็นการวางเพลิงเพราะสายดินในห้องควบคุมไฟฟ้าถูกตัดขาดหลายเส้นน้องสาวรีบโทรหาสามีที่เป
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 2
ครั้งหนึ่งฉันเคยคิดว่า ชีวิตหลังแต่งงานจะมีความสุขทุกวันแต่เขาจำได้ว่าอู๋ชิงชิงกลัวความสูง แต่กลับไม่เคยสนใจเลยว่าฉันเป็นโรคหอบหืดตอนตั้งครรภ์ในควันหนาทึบที่แทบหายใจไม่ออกนั้น ฉันหอบจนประคองโทรศัพท์แทบไม่อยู่ ทำตกอยู่หลายครั้ง อาการเจ็บท้องคลอดทำให้ชุดกระโปรงสีเหลืองอ่อนกลายเป็นสีแดงฉานด้วยเลือดแล้วเขาล่ะ?วางสายแล้ววางสายอีก จนกระทั่งฉันเกือบหมดสติ ถึงยอมรับสาย“ที่รัก...ฉัน...เจ็บท้อง...ช่วย...ช่วยด้วย...”ทั้งที่เสียงฉันอ่อนแรงขาดห้วง พูดจนจบประโยคยังไม่ได้แต่สิ่งแรกที่ฉันได้ยินจากปลายสายกลับเป็นเสียงร้องไห้ของอู๋ชิงชิง “มันอันตรายเกินไปพี่หราน ขอร้องล่ะ อย่าขึ้นมาช่วยฉันเลย!”ตอนนั้นเอง หัวใจฉันชาไปหมดทั้งที่ไฟกำลังลุกไหม้รุนแรงขนาดนั้นแต่ตู้เชาหรานกลับด่าฉันโดยไม่คิดอะไรเลย “เจ็บๆๆ เอาแต่พูดว่าเจ็บอยู่นั้นแหละ ทำไมคนอื่นท้องไม่เห็นเป็นเหมือนเธอเลย!”“เธอก็ไม่ได้เป็นคุณหนูตระกูลใหญ่อะไรสักหน่อย จะทำตัวอ่อนแอไปทำไม!” “ฉันต้องไปช่วยคน อย่าโทรมาอีก!”แต่เขากลับไม่รู้เลยว่า ในช่วงที่เขาพูดไม่กี่ประโยคนั้น ฉันเกือบหมดสติไปหลายครั้ง“ไม่นะ!”เสียงฉันแหบแห้ง พยายามตะ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 3
พ่อแม่จากไปตั้งแต่เรายังเด็ก เราสองคนพี่น้องเติบโตมาด้วยกัน น้องสาวเป็นดั่งแก้วตาดวงใจของฉัน แม้แต่นิ้วมือถลอกนิดหน่อยฉันก็ปวดใจอยู่นานแต่ฉันตาบอดคนเดียวนั้นก็ช่างแต่กลับไปแนะนำให้เธอได้รู้จักกับโจวจื่อเหลียง แล้วแต่งงานกัน!สุดท้าย พวกเราทุ่มเทหัวใจให้โดยไม่เหลือไว้ อุตส่าห์ตั้งท้องเลี้ยงดูชีวิตน้อยๆ แต่กลับกลายเป็นเพียงเครื่องมือของผู้ชายเลวๆ สองคนที่ใช้กระตุ้นให้อู๋ชิงชิงรู้สึกหวั่นไหวและหวาดกลัว!“เฮอะเฮอะ...”จู่ๆ น้องสาวก็หัวเราะเยาะขึ้นมา และเสียงสะอื้นก็ยิ่งถี่ขึ้นฉันเงยหน้า เห็นเธอถือโทรศัพท์อยู่เป็นภาพถ่ายตู้เชาหรานไม่ใส่เสื้อ มีเชือกพันรอบเอวที่กำยำอู๋ชิงชิงซบอยู่ในอ้อมกอดเขา ถูกปกป้องขณะลงสู่พื้น พร้อมกันนั้น โจวจื่อเหลียงในชุดตำรวจก็รีบวิ่งเข้าไปหาช่วงเวลานั้นถูกบันทึกไว้อย่างน่าประทับใจอู๋ชิงชิงอยู่ระหว่างพวกเขา ราวกับเจ้าหญิงน้อยที่ไม่ว่าจะตกใจเพียงใดก็มีอัศวินคอยปกป้องใช่แล้ว นี่คือโพสต์เวยป๋อที่เธอเพิ่งลงยังใส่แคปชั่นชวนให้คิดไปไกลว่า [ถ้าให้โอกาสฉันอีกครั้ง ระหว่างพี่ทหารกับพี่ตำรวจ...ฉันควรเลือกใครดีนะ?]ในด้านของคอมเมนต์ก็คึกคักมาก[พวกเด็กๆ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 4
“ดังนั้น นายคิดว่าฉันจ้างทนายไปทำไม?”ฉันหลับตาสูดหายใจลึก “ตู้เชาหราน ตั้งแต่ต้นจนจบฉันตั้งใจจะหย่าจริงๆ แต่เป็นนายที่คิดเอาเองว่าฉันจะเป็นของตายของนายไปตลอด” “อ้อ อีกอย่าง ช่วยบอกโจวจื่อเหลียงด้วย”“บ่ายนี้เจอกันที่สำนักงานทะเบียน”ปลายสายเงียบไปอยู่นานแต่นั้นไม่สำคัญแล้ว ถึงอย่างไรก็สื่อความหมายชัดเจนออกไปแล้วแต่ตอนที่ฉันกำลังจะวางสาย เขาก็ตะโกนขึ้นมาด้วยความโกรธ “เสิ่นเหยา! เธอตั้งใจจะยั่วโมโหฉันแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม!”“ต้องให้ฉันอธิบายอีกกี่ครั้ง การช่วยเหลือคนเป็นงานของฉัน!”“ชิงชิงเธอตกใจมาก นอนยังนอนไม่หลับ ฉันในฐานะที่เป็นเพื่อน อยู่เป็นเพื่อนเธอสองวันมันผิดตรงไหน?”พูดจบ เสียงสะอื้นของอู๋ชิงชิงก็ดังขึ้น“พี่หราน พี่กับพี่เหลียงกลับไปเถอะค่ะ ฉันอยู่คนเดียวได้...”“พี่เหยากับพี่จิงก็กำลังท้องอยู่ด้วย”“ถ้าเกิดมีอะไรขึ้นเพราะฉัน ฉันคงไม่ให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิต และไม่กล้าไปเจอพี่ๆ อีกแล้ว...”ตู้เชาหรานพูดอย่างรำคาญ “อย่าไปฟังเธอพูดจาไร้สาระ”“ชิงชิง ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือต้องพักผ่อนให้ดี กลับมามีความสุขใหม่ ที่เหลือให้พวกเราจัดการ”“อีกอย่าง ตอนเธอคลอดฉันก็ไม่ไ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 5
ส่วนน้องสาวยิ้มทั้งน้ำตา “พี่ ตอนพี่ด่าเมื่อกี้เท่มากเลย”“พอหลังจากหย่า พี่โกนหัวจะเท่กว่านี้อีก”ฉันแกล้งแหย่เธอ แล้วเราก็จูงมือกันไปเข้าคิวที่เคาน์เตอร์พยาบาลเพื่อทำเรื่องออกจากโรงพยาบาล และตัดสินใจว่าเดี๋ยวจะไปแต่งตัวทำผมให้สวย เพื่อต้อนรับการกลับมาโสดในตอนบ่าย!แต่จู่ๆ ก็มีคนแทรกคิวเราเข้ามาอย่างแรง“พยาบาล!”“รีบเรียกหมอด่วน เธอกินยานอนหลับไปเยอะมาก!”เป็นโจวจื่อเหลียงอุ้มอู๋ชิงชิงที่หลับตาสนิทมาเห็นเขาใส่ชุดตำรวจ พยาบาลก็ไม่กล้ารอช้าจากนั้น ตู้เชาหรานก็วิ่งมาด้วยสีหน้าตกใจแต่พอเห็นฉัน เขาชะงัก แล้วหน้าบึ้งตึงพูดด้วยความโกรธ “เสิ่นเหยา ฉันไม่เคยคิดว่าเธอจะใจร้ายได้ขนาดนี้! วันนี้ถ้าชิงชิงเป็นอะไรไป ฉันไม่ปล่อยเธอแน่!”พูดจบ เขาก็หันหลังวิ่งเข้าห้องฉุกเฉินไปฉันเค้นเสียงหัวเราะเยาะออกมาน้องสาวโกรธจนมือสั่น “ไอ้หมาโง่สองตัวนี่!”“วันนี้ถ้าอู๋ชิงชิงตายจริง ฉันจะตัดหัวไปเผาให้เลย!”ก็แค่ลูกไม้เก่าๆ ที่เธอเคยใช้มาแล้วแต่ตู้เชาหรานกับโจวจื่อเหลียงก็ยังหลงกล จะโทษใครได้?“เสิ่น! จิง!”หลังจากส่งอู๋ชิงชิงเข้าห้องฉุกเฉินแล้ว โจวจื่อเหลียงก็เดินมา“บอกแล้วใช่ไหมว่าอย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 6
ทันใดนั้น ตู้เชาหรานก็แข็งทื่อไปเขารับเอกสารมาดูด้วยความไม่อยากเชื่อ มองท้องฉันที่ไม่นูนอีกต่อไป แล้วค่อยๆ ปล่อยมือ “ลูกตายในท้อง?”“ทำไม...ถึงตายในท้องล่ะ?”หลังจากพึมพำสองครั้ง แล้วจู่ๆ ก็เหมือนผีเข้า ถามขึ้นมาด้วยเสียงดัง “บอกมา ทำไมถึงตายในท้อง! เธอทำอะไรกับลูกของเรา!”“เธอหึงที่ฉันไม่กลับบ้าน เลยแอบไปนอนกับคนอื่น จนทำให้ลูกตายใช่ไหม!”“ตอบฉันมาสิ!”สีหน้าเขาน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ ราวกับใบหน้าจะระเบิดได้ทุกเมื่อแต่ฉันแค่หัวเราะเยาะ“อย่าคิดว่าฉันน่าขยะแขยงเหมือนนายสิ ตู้เชาหราน”“มันเกิดอะไรขึ้น นายควรนึกให้ดีๆ ว่าเมื่อวันก่อนตอนฉันโทรหา ฉันพูดอะไรบ้าง?”ตู้เชาหรานทำหน้างงและตกใจ เหมือนไม่กล้านึกถึงฉันมองเขาด้วยความเกลียดชัง “ฉันบอกนายไม่ใช่เหรอว่า ฉันเจ็บท้องมาก เลือดออกเยอะ ให้ช่วยฉันด้วย?”“แต่นายตอบว่าอะไร?”“นายบอกว่าต้องยุ่งช่วยอู๋ชิงชิงอยู่ บอกว่าฉันงี่เง่า!”“แต่นายรู้ไหม ตึกทั้งตึกไฟไหม้ ตอนนั้นฉันเกือบจะขาดอากาศตายแล้ว!”ตู้เชาหรานไม่อยากเชื่อหูตัวเอง ส่ายหน้า “ไม่ ฉันแค่...”แต่ฉันไม่สนใจ หันไปหาโจวจื่อเหลียงทันที“แล้วก็นายด้วย!”“จิงโทรบอกนายไม่ใช่เหรอ
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 7
ใบหน้าของโจวจื่อเหลียงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดฉันจับมือน้องสาว “เราไปกันเถอะ”คำโบราณว่า เลี้ยงดูตอนเด็กไม่เท่าเลี้ยงดูตอนโตถึงฉันจะคลอดลูกออกมาตาย แต่อย่างน้อยก็เป็นการคลอดธรรมชาติ แต่น้องสาวทำแท้ง ร่างกายต้องฟื้นฟูให้ดี ถ้ายีงฝืนโกรธต่อไป กลัวจะเป็นโรคเรื้อรังคนอื่นไม่สงสาร แต่ฉันสงสารแต่ไม่คิดว่า ตู้เชาหรานจู่ๆ จะคว้าข้อมือฉัน “เธอไปไม่ได้!”“ถึงลูกตายเพราะไฟไหม้ แต่เรื่องชิงชิงพยายามฆ่าตัวตาย เธอต้องรับผิดชอบ!”“เธอกับเสิ่นจิงต้องไปสถานีตำรวจกับจื่อเหลียงเพื่อสอบสวน!”โจวจื่อเหลียงเหมือนนึกอะไรออก “ใช่ พวกเธอไปไม่ได้!”“ชิงชิงใจมาตลอด เพื่อนๆ ก็สนิทกับเธอดี นอกจากพวกเธอสองคนที่หึงหวงไร้เหตุผล ใช้วิธีแบบนี้กดดันเธอ ไม่มีใครอื่นอีกแล้ว!”พูดจบ เขาควักกุญแจมือออกมาฉันหัวเราะเยาะความโง่ของพวกเขา “บนกล่องพัสดุมีชื่อพวกเราหรือเบอร์โทรเราเหรอ?”โจวจื่อเหลียงขมวดคิ้ว “ไม่มี แต่...”“งั้นแถวบ้านอู๋ชิงชิงต้องมีกล้องวงจรปิดใช่ไหม?”“กล่องนี้ไม่มีทางโผล่มาในบ้านเธอเอง ยังไงก็ต้องมีคนให้เธอ หรือวางไว้หน้าประตูใช่ไหม?”ฉันหัวเราะเยาะพลางพูดแทรก “พวกนายคนหนึ่งเป็นหัวหน้าดับเพลิง
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 8
“ไม่ใช่ ฉัน...”เพียงชั่วขณะ สีหน้าตู้เชาหรานก็หม่นหมองลงราวกับถูกทำร้ายอย่างหนัก ริมฝีปากเขาสั่นไม่หยุด แต่พูดไม่ออกแม้แต่คำเดียวฉันนึกถึงตอนที่น้องสาวแบกฉันออกจากกองไฟคอและปอดแสบร้อนราวกับมีมีดกรีด ส่วนความเจ็บปวดและเลือดในท้องทรมานฉันจนรู้สึกเหมือนกระดูกทั้งตัวหักตอนนั้น ฉันช่างไร้ที่พึ่งเหลือเกินอยากให้สามีที่รักอยู่ข้างๆ ปลอบใจแม้แต่ตอนที่สติพร่าเลือน ภาพตรงหน้าก็ยังเป็นใบหน้าของตู้เชาหรานฉันหวังจริงๆ ว่าพอลืมตาจะเห็นเขา ได้ยินเขาพูดว่า “ไม่ต้องกลัว ฉันมาแล้ว”แต่กลับไม่มีอะไรเลยมีแค่ฉันคนเดียวคลอดลูกตายแล้วสลบไป!ฉันจะไม่เกลียดเขาได้ยังไง?แต่พอมองเห็นตัวตนที่แท้จริงของผู้ชายคนนี้ ฉันกลับรู้สึกว่าพูดอะไรไปก็ไม่มีความหมายเขาไม่มีทางรู้ตัวว่าตัวเองผิดตรงไหนแค่ทำให้ฉันต้องทบทวนความเข้าใจคำว่า ‘โง่’ ครั้งแล้วครั้งเล่าเสียเวลาชีวิตฉันเปล่าๆฉันจึงสูดหายใจลึกๆ พูดกับคนขับแท็กซี่ “คนขับคะ ผู้ชายคนนี้นอกใจทำให้ฉันแท้งลูก ตอนนี้ยังตามรังควานฉันอีก ช่วยขับรถไปเร็วๆ หน่อยค่ะ!”“อะไรนะ เป็นแบบนี้นี่เอง!”คนขับที่แอบฟังอยู่ตลอดทันใดนั้น เขาเปิดประตูถ่มน้ำลายใส่ต
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 9
ตอนนี้เขาดูต่ำต้อยอย่างมากและระมัดระวังตัวมากตั้งแต่รักกันจนแต่งงานมาถึงตอนนี้ ฉันไม่เคยเห็นเขาเป็นแบบนี้ เหมือนเด็กที่ทำผิดแล้วกระวนกระวายใจแต่ก่อนหน้านี้ไปทำอะไรมา?“สำนึกผิด ก็ไม่ได้หมายความว่าต้องได้รับการให้อภัย”ฉันส่ายหน้าด้วยสายตาเรียบเฉย “อ้อยอิ่งไปก็ไม่มีประโยชน์ ตู้เชาหราน เราจบกันจริงๆ แล้ว”“แต่พวกเราสืบความจริงได้แล้วนะพี่เหยา!”“คนที่ตัดสายดินในห้องควบคุมไฟฟ้าที่ตึกเราคืออู๋ชิงชิง เธอวางอุปกรณ์จุดไฟแบบตั้งเวลาไว้ข้างใน แล้วไปที่ตึกสูงอีกที่ห่างไปหลายสิบกิโล จัดฉากการถูกจับตัวให้ผมกับตู้เชาหรานไปช่วย!”“เพื่อดูว่าในยามคับขัน พวกเราจะเลือกใคร!”“และกระดาษในกล่องพัสดุก็เป็นฝีมือเธอเอง พี่พูดไม่ผิดเลย!“อู๋ชิงชิงเป็นผู้หญิงใจร้าย แต่พวกเราคิดว่าเธอบริสุทธิ์ใจ ทุกอย่างเป็นเพราะพวกเรามองคนผิดจนตาบอด!”“พวกเราผิดเอง ผิดอย่างร้ายแรง!”“ไม่เพียงทำร้ายพวกพี่ ยังทำให้ลูกของเราจนต้องตายด้วย!”“แต่กับเธอ พวกเราไม่เคยมีความรู้สึกชายหญิง แค่เป็นเพื่อนจริงๆ ไม่อย่างนั้น ตอนนั้นจะเลือกแต่งงานกับพวกพี่ทำไมล่ะ?” “พี่เหยา เสี่ยวจิง พวกเธอลองคิดดูอีกทีได้ไหม?”โจวจื่อเหลีย
อ่านเพิ่มเติม
บทที่ 10
จริงๆ นะถ้าเป็นเมื่อก่อน ฉันคงสงสารและซาบซึ้งจนให้อภัยตู้เชาหรานไปแล้วแต่ตอนนี้ ฉันแค่นึกถึงภาพเหตุการณ์ในอดีตเขาจะรีบไปส่งผ้าอนามัยให้อู๋ชิงชิงตอนฝนตกดึกๆ โดยไม่ลังเลแต่ให้ฉันที่ท้องอ่อนๆ เป็นหวัด อดทนรอไปหาหมอตอนเช้าตอนฉันตกใจกรีดร้องเพราะงูโผล่มาในครัว เขาตวาดว่าฉันเรื่องเยอะแต่กลับยอมสละเวลาพักเที่ยงวิ่งจากที่ทำงานไปบ้านอู๋ชิงชิง เพื่อไล่แมลงเม่าไม่กี่ตัวแม้แต่ตอนรู้ว่าอู๋ชิงชิงแค่อวดว่าตัวเองมีเสน่ห์ ก็ยังชวนโจวจื่อเหลียงลางานไปเป็นเพื่อนเธอไปดูตัวกับลูกเศรษฐีแต่ตอนน้องสาวฉันเพิ่งท้องแล้วล้มเข่าบวมใหญ่ อยากไปอัลตร้าซาวด์แต่ลงบันไดไม่ได้ โจวจื่อเหลียงกลับอ้างว่างานยุ่งไม่ยอมไปด้วย!ผู้ชายขยะแบบนี้ ตอนนั้นพวกเราสองคนยังดีใจเหมือนได้ของวิเศษคิดแล้วอยากตบตัวเองสักที!ตาบอด!“ไม่มีประโยชน์หรอก”“ตอนนี้ ต่อให้พวกนายคุกเข่าโขกหัว ก็เปลี่ยนความจริงไม่ได้”น้องสาวยังเจ็บเท้าเธอส่ายหน้า ถอดรองเท้าส้นสูงถือไว้ มองโจวจื่อเหลียงในระดับสายตา “คิดว่าโยนความผิดให้อู๋ชิงชิงหมด ตัวเองจะไม่มีความผิดเหรอ?”“แต่คนที่ให้โอกาสเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ปล่อยให้เธอทำตามใจคือใคร?”
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status