Accueil / โรแมนติก / เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน / ตอนที่ 7 : คนที่ยืนอยู่ข้างข้า

Partager

ตอนที่ 7 : คนที่ยืนอยู่ข้างข้า

last update Date de publication: 2026-08-10 22:28:02

ลมริมแม่น้ำพัดแรงขึ้นทันที

ชายชุดดำเกือบสิบคนกระจายตัวล้อมศาลาเอาไว้ ทุกคนถือดาบอยู่ในมือและมีสีหน้าดุดัน

เสิ่นเยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉินอย่างสงบนิ่ง

แม้ในใจจะระมัดระวังเต็มที่ แต่นางกลับไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อน

เพราะชาตินี้...

นางไม่ใช่หญิงสาวที่พร้อมยอมแพ้ต่อทุกสิ่งอีกแล้ว

หัวหน้ากลุ่มชายชุดดำก้าวออกมา

“คุณหนูเสิ่น เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับท่านกู้”

กู้เหยียนเฉินเหลือบมองเขา

“เช่นนั้นก็กลับไปเสีย”

“นายท่านของเรามีคำสั่งให้พาคุณหนูเสิ่นกลับไป”

เยว่หลินขมวดคิ้ว

“นายท่านของพวกเจ้าเป็นใคร?”

ชายคนนั้นไม่ตอบ

“ข้าไม่ไปกับพวกเจ้า”

“เช่นนั้นคงต้องใช้กำลัง”

สิ้นคำ ชายชุดดำสองคนพุ่งเข้ามาทันที

กู้เหยียนเฉินขยับเพียงเล็กน้อย

กระบี่ในมือสะบัดออกอย่างรวดเร็ว

เคร้ง!

ดาบของฝ่ายตรงข้ามถูกปัดกระเด็น

อีกคนกำลังจะเข้าประชิดเยว่หลิน แต่ชิงหลัวคว้ากิ่งไม้ขึ้นมาขวางไว้ก่อน

“อย่าแตะต้องคุณหนู!”

เยว่หลินมองสาวใช้ของตนด้วยความตกใจ

“ชิงหลัว ถอยไป!”

“บ่าวไม่ถอยเจ้าค่ะ!”

ชายชุดดำยกดาบขึ้น

แต่ยังไม่ทันฟาดลง กู้เหยียนเฉินก็เข้ามาขวาง

เคร้ง!

ประกายไฟจากคมดาบกระทบกัน

“ถอยไป”

น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบ

ชายคนนั้นถอยหลังไปหลายก้าว

เยว่หลินมองแผ่นหลังของเขา

ในชาติก่อน...

ไม่มีใครเคยยืนอยู่ตรงนี้เพื่อปกป้องนาง

ไม่มีใครเคยถามว่านางกลัวหรือไม่

แต่บุรุษคนนี้กลับปกป้องนางโดยไม่ลังเล

หัวใจของนางพลันสั่นไหว

---

การต่อสู้กินเวลาไม่นาน

ด้วยฝีมือของกู้เหยียนเฉิน ชายชุดดำเกือบทั้งหมดถูกจัดการ

หัวหน้ากลุ่มเห็นว่าไม่อาจเอาชนะได้ จึงรีบถอยหนี

“หยุด!”

เยว่หลินตะโกน

กู้เหยียนเฉินกำลังจะตามไป แต่หญิงสาวกลับหยิบก้อนหินจากพื้นแล้วขว้างออกไป

กึก!

หินกระแทกข้อเท้าของชายผู้นั้นจนเสียหลัก

ชิงหลัวรีบวิ่งเข้าไปจับตัวเขา

“จับได้แล้วเจ้าค่ะ!”

กู้เหยียนเฉินหันมามองเยว่หลิน

“เจ้าทำได้ดี”

“ข้าจะปล่อยให้คนที่มาทำร้ายข้าหนีไปง่าย ๆ ได้อย่างไร?”

เยว่หลินตอบ

ชายชุดดำถูกมัดไว้ตรงกลางศาลา

กู้เหยียนเฉินเดินเข้าไปถาม

“ใครส่งเจ้ามา?”

ชายคนนั้นเม้มปากแน่น

“ข้าไม่รู้”

“ไม่รู้?”

เยว่หลินเดินเข้าไป

“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมพวกเจ้าถึงต้องจับข้า?”

ชายคนนั้นหลบตา

“นายท่านเพียงสั่งให้พาตัวท่านกลับไป”

“กลับไปที่ใด?”

“จวนเสิ่น”

เยว่หลินนิ่ง

“จวนเสิ่น?”

ชายคนนั้นพยักหน้า

“มีคนจากจวนเสิ่นเป็นคนจ้างพวกเรา”

คำตอบนั้นทำให้ชิงหลัวหน้าซีด

เยว่หลินกลับสงบนิ่ง

นางเคยคาดการณ์เอาไว้แล้ว

แต่สิ่งที่นางไม่รู้คือ...

ใครกันในจวนเสิ่นที่ต้องการตัวนาง

“ชื่อ”

เยว่หลินถาม

ชายคนนั้นส่ายหน้า

“ข้าไม่รู้ชื่อ”

“โกหก”

กู้เหยียนเฉินพูดเสียงเย็น

ชายคนนั้นรีบก้มหน้า

“ข้าไม่เคยพบคนผู้นั้นด้วยตัวเอง มีเพียงคนกลางนำเงินมาให้”

“คนกลางเป็นใคร?”

คราวนี้ชายคนนั้นนิ่งเงียบ

เยว่หลินมองเขา

“หากเจ้าไม่พูด พวกเจ้าจะไม่มีวันได้รับเงินที่เหลือ”

ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นทันที

เห็นได้ชัดว่าคำพูดนั้นแทงใจ

เยว่หลินยิ้มบาง ๆ

“ดูเหมือนข้าจะเดาถูก”

“คนกลางอยู่ที่ไหน?”

ชายชุดดำกัดฟัน

“ร้านขายยาเก่าใกล้ประตูตะวันตก”

“ชื่อร้าน?”

“...หอชุนอัน”

เยว่หลินจดจำชื่อเอาไว้

“ดี”

นางหันไปหากู้เหยียนเฉิน

“ปล่อยเขา”

กู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว

“เจ้าจะไม่ถามต่อหรือ?”

“ไม่จำเป็น”

“เพราะอะไร?”

“เพราะข้ารู้แล้วว่าควรไปหาใคร”

เยว่หลินมองไปยังทิศทางเมืองหลวง

“ข้าจะตามหาคนกลาง”

---

ระหว่างเดินทางกลับ เยว่หลินนั่งอยู่ในรถม้า

กู้เหยียนเฉินขี่ม้าอยู่ด้านข้าง

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงถามขึ้น

“เจ้าไม่กลัวหรือ?”

เยว่หลินเปิดม่าน

“กลัวอะไร?”

“ศัตรูที่มองไม่เห็น”

นางเงียบไปครู่หนึ่ง

“แน่นอนว่ากลัว”

กู้เหยียนเฉินหันมามอง

“แต่ข้ากลัวการสูญเสียทุกอย่างมากกว่า”

“...”

“ในอดีตข้าเคยคิดว่าครอบครัวจะปกป้องข้า”

น้ำเสียงของเยว่หลินเบาลง

“แต่สุดท้ายคนที่ทำร้ายข้ากลับเป็นคนในครอบครัว”

กู้เหยียนเฉินไม่ได้พูดอะไร

เพียงมองนางอย่างเงียบ ๆ

เยว่หลินจึงถามกลับ

“แล้วท่านเล่า?”

“อะไร?”

“เหตุใดถึงช่วยข้า?”

ชายหนุ่มนิ่งไป

คำถามนี้ทำให้เขาไม่สามารถตอบได้ทันที

สุดท้ายเขาจึงกล่าวว่า

“เพราะข้าไม่ชอบเห็นคนถูกทำร้ายโดยไม่รู้ความจริง”

“แค่นั้นหรือ?”

“แค่นั้น”

เยว่หลินมองเขาอย่างไม่เชื่อ

แต่ไม่ได้ถามต่อ

เพราะนางรู้ว่าเขายังมีเรื่องปิดบัง

---

เมื่อกลับถึงร้าน เยว่หลินพบว่ามีคนมารอนางอยู่

ชายวัยกลางคนแต่งกายด้วยชุดของตระกูลเสิ่น

“คุณหนูใหญ่”

“เจ้ามาทำอะไรที่นี่?”

“นายท่านให้ข้ามารับท่านกลับจวน”

เยว่หลินหัวเราะเบา ๆ

“เหตุใด?”

“นายท่านบอกว่าคุณหนูเป็นบุตรสาวของตระกูลเสิ่น ไม่ควรออกมาทำเรื่องวุ่นวายข้างนอก”

“เรื่องวุ่นวาย?”

เยว่หลินมองเขา

“ข้าทำการค้าด้วยเงินของข้า ไม่ได้สร้างปัญหาให้ผู้ใด”

ชายคนนั้นก้มหน้า

“นายท่านต้องการให้ท่านกลับไป”

“แล้วถ้าข้าไม่กลับ?”

“นายท่านจะยึดร้านของท่าน”

เยว่หลินนิ่งไป

จากนั้นจึงยิ้ม

“เขาคิดว่าข้ายังเป็นบุตรสาวคนเดิมอยู่สินะ”

ชายคนนั้นไม่กล้าตอบ

เยว่หลินหันไปมองชิงหลัว

“นำบัญชีมา”

“เจ้าค่ะ”

ไม่นานสมุดบัญชีก็ถูกนำมาวางบนโต๊ะ

เยว่หลินเปิดหน้าแรก

“ร้านนี้เป็นชื่อของผู้อื่น ไม่ใช่ชื่อข้า”

“...”

“เงินที่ใช้ซื้อร้านก็มาจากทรัพย์สินส่วนตัวของข้า”

นางปิดสมุด

“ดังนั้นจวนเสิ่นไม่มีสิทธิ์ยึด”

ชายวัยกลางคนมีสีหน้าตกใจ

“แต่คุณหนูเป็นคนของตระกูลเสิ่น!”

“ไม่”

เยว่หลินตอบอย่างชัดเจน

“ข้าเป็นเสิ่นเยว่หลิน ไม่ใช่ทรัพย์สินของตระกูลเสิ่น”

คำพูดนั้นทำให้ชายคนนั้นพูดไม่ออก

เขาทำได้เพียงกลับไปพร้อมคำตอบที่นายท่านคงไม่พอใจ

---

คืนนั้น เยว่หลินนั่งอยู่คนเดียวในห้อง

นางมองปิ่นของมารดาที่กู้เหยียนเฉินมอบให้

บนปลายปิ่นมีลวดลายเล็ก ๆ ที่นางไม่เคยสังเกตมาก่อน

นางใช้ปลายเข็มกดลงไปเบา ๆ

แกร๊ก!

ส่วนหัวปิ่นเปิดออก

ข้างในมีเศษกระดาษม้วนเล็ก ๆ ซ่อนอยู่

เยว่หลินรีบคลี่ออก

ข้อความด้านในมีเพียงไม่กี่คำ

“หากวันหนึ่งเยว่หลินพบสิ่งนี้ อย่าเชื่อเสิ่นจงเหวิน”

มือของนางสั่น

เสิ่นจงเหวิน...

บิดาของนาง?

เหตุใดมารดาถึงทิ้งข้อความเช่นนี้ไว้?

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

ก๊อก...ก๊อก...

เยว่หลินรีบซ่อนกระดาษ

“ใคร?”

ไม่มีเสียงตอบ

นางเดินไปเปิดประตูอย่างระมัดระวัง

ด้านหน้ากลับไม่มีใคร

มีเพียงจดหมายสีดำวางอยู่บนพื้น

เยว่หลินหยิบขึ้นมา

เมื่อเปิดอ่าน สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไปทันที

“หากเจ้ายังสืบเรื่องมารดาต่อไป คนต่อไปที่จะตายจะเป็นสาวใช้ของเจ้า”

เยว่หลินหันกลับไปมองด้านใน

ชิงหลัวกำลังจัดของอยู่ไม่ไกล

ดวงตาของนางเย็นลง

ในที่สุดศัตรูก็เผยเขี้ยวออกมา

และคราวนี้...

พวกมันกำลังแตะต้องคนที่นางรัก

เยว่หลินกำจดหมายจนยับ

“ดี...”

นางยิ้มเย็น

“ในเมื่อพวกเจ้าต้องการเล่นเกมนี้”

“ข้าก็จะเล่นกับพวกเจ้าให้ถึงที่สุด”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่26 : ร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้

    หลังจากเรื่องราวของเสิ่นฮูหยินเริ่มกระจ่างขึ้น บรรยากาศภายในเรือนของตระกูลกู้ก็เงียบผิดปกติเยว่หลินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียววางทับเอกสารเก่า ๆ หลายฉบับที่พวกนางรวบรวมมาได้ สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความคิดเสิ่นฮูหยินไม่ได้มีหลักฐานยืนยันว่าเสียชีวิตนางเพียงออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว แล้วก็หายไปหากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินคงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะในชีวิตก่อน นางมัวแต่เชื่อคำพูดของคนในครอบครัว จนไม่เคยคิดจะค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องของมารดาแต่ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว“เจ้าคิดอะไรอยู่”เสียงของกู้เหยียนเฉินดังขึ้นจากด้านข้างเยว่หลินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตอบอย่างช้า ๆ“ข้ากำลังคิดว่า หากเสิ่นฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ นางต้องเคยมีที่พักหรือคนรู้จักระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวง”กู้เหยียนเฉินพยักหน้า“ถูกต้อง”เขาหยิบแผนที่ฉบับเก่าบนโต๊ะออกมา แล้วคลี่ลงตรงหน้า“คนที่ออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว ย่อมต้องผ่านเส้นทางหลัก เว้นแต่นางตั้งใจหลบซ่อน”เยว่หลินมองแผนที่อย่างละเอียด“ดังนั้นเราต้องตรวจสอบจุดที่นางเคยหยุดพัก”“ใช่”กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ“แต่

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่ 25 : คนที่ควรระวังที่สุด

    แสงเทียนส่องลงบนจดหมายเก่าในมือของเสิ่นเยว่หลินนางอ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง“คนที่เจ้าควรระวังที่สุด...อาจไม่ใช่เขา”ปลายนิ้วของเยว่หลินสั่นเล็กน้อยด้านล่างของข้อความมีชื่อเพียงชื่อเดียวเสิ่นฮูหยินมารดาของเสิ่นหว่านโหรวผู้หญิงที่ทุกคนต่างคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว“เป็นไปไม่ได้...”เยว่หลินพึมพำนางเงยหน้ามองพ่อบ้านหลี่“ท่านแน่ใจหรือว่าเสิ่นฮูหยินเสียชีวิตแล้ว?”พ่อบ้านหลี่เงียบไป ก่อนส่ายหน้า“ข้าไม่เคยเห็นศพของนาง”คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงันกู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว“หมายความว่าอย่างไร?”พ่อบ้านหลี่ถอนหายใจ“หลังจากฮูหยินใหญ่เสียชีวิต เสิ่นฮูหยินก็ประกาศว่าป่วยหนัก จากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่านางเสียชีวิต”“แต่ไม่มีการจัดพิธีใหญ่”“และไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูศพ”เยว่หลินกำจดหมายแน่น“แล้วเหตุใดท่านแม่ถึงเขียนชื่อนางไว้?”“ข้าไม่รู้”พ่อบ้านหลี่ส่ายหน้า“แต่ฮูหยินใหญ่เคยบอกข้าว่า หากวันหนึ่งท่านกลับมา อย่าไว้ใจเสิ่นฮูหยิน”เยว่หลินหลุบตาลงความทรงจำในชาติก่อนเริ่มย้อนกลับมาในตอนนั้น นางเคยคิดว่าคนที่ทำร้ายนางมีเพียงเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินนางคิดว่าบิดาไม่รักนาง เพียง

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่24 : หลักฐานชิ้นสุดท้าย

    เสียงฝีเท้าดังอยู่เหนือห้องใต้ดินอย่างต่อเนื่อง“ค้นให้ทั่ว!”เสียงของชายชุดดำดังขึ้นอีกครั้งเยว่หลินยืนนิ่งอยู่ในความมืด มือกำเอกสารแน่น หัวใจเต้นแรง แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็นกู้เหยียนเฉินขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบเสียงเบา“มีทางออกอื่นหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ข้าไม่รู้”อวี้หลันรีบพูด“มี”ทุกคนหันไปมองนางอวี้หลันชี้ไปทางด้านหลัง“ตอนที่ฮูหยินใหญ่สร้างห้องนี้ นางทำทางลับเอาไว้ ทางออกอยู่หลังผนังด้านนั้น”กู้เหยียนเฉินรีบเดินไปตรวจสอบเขาใช้มือเคาะผนังทีละจุดกึก...กึก...เมื่อเคาะถึงจุดหนึ่ง เสียงกลับกลวงผิดปกติ“ตรงนี้”เขาออกแรงผลักครืด!แผ่นหินขยับเปิด เผยให้เห็นช่องทางแคบ ๆ“ไป!”กู้เหยียนเฉินหันมาสั่งเยว่หลินรีบเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ถุงผ้าจิ่งหยางประคองอวี้หลัน แล้วทั้งสี่คนรีบเข้าไปในทางลับทันทีที่ทุกคนพ้นออกมา กู้เหยียนเฉินก็ผลักแผ่นหินกลับเข้าที่ไม่กี่อึดใจต่อมา...ปัง!ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกชายชุดดำหลายคนกรูกันลงไป“ไม่มีใคร!”“พวกมันหนีไปแล้ว!”ทางลับทอดยาวไปใต้พื้นดินเยว่หลินเดินตามกู้เหยียนเฉินไปอย่างระมัดระวังแม้จะหนีออกมาได้ แต่ในใจของนางกลั

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่23 : หลักฐานที่ถูกซ่อน

    รุ่งเช้า แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านช่องหน้าต่างของกระท่อมร้างเสิ่นเยว่หลินตื่นขึ้นก่อนคนอื่น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า มือยังถือสมุดบันทึกของอวี้หลันที่เปิดค้างไว้เมื่อคืนสายตาของนางหยุดอยู่ตรงหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกยิ่งรู้ว่ากู้จิ่งหยางอาจถือความลับสำคัญเกี่ยวกับการตายของมารดา นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างตระกูลมันมีบางอย่างถูกซ่อนไว้นานถึงสิบเจ็ดปีเสียงฝีเท้าดังจากด้านหลัง“เจ้าตื่นแล้วหรือ?”กู้เหยียนเฉินเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นถ้วยน้ำให้นางเยว่หลินรับมา“เมื่อคืนข้าอ่านสมุดจนดึก”เขามองใต้ตาของนางแล้วขมวดคิ้ว“เจ้าควรพักบ้าง”“ข้าพักไม่ได้”น้ำเสียงของเยว่หลินจริงจัง“ตอนนี้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากที่สุดแล้ว”กู้เหยียนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนนั่งลงตรงข้าม“เช่นนั้นเราจะค่อย ๆ ตรวจสอบทุกอย่าง อย่ารีบร้อนจนตกหลุมพรางของพวกมัน”เยว่หลินมองเขาแล้วพยักหน้า“ข้าจะระวัง”จิ่งหยางเดินออกมาจากอีกห้องพร้อมอวี้หลันสีหน้าของเด็กหนุ่มยังเต็มไปด้วยคำถาม“ท่านอา”กู้เหยียนเฉินหันไปหา“มีอะไร?”“ข้าอยากรู้เรื่องบิดาของข้า”น้ำเสียงของจิ่งหยางสั่นเล็กน้อย“เขาเป็นคนอ

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่ 22 : ปกป้องคนที่ไม่ควรตาย

    เสียงฝีเท้าดังระงมอยู่หน้าบ้านของอวี้หลัน“ค้นให้ทั่ว!” เสียงของเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้นอย่างเย็นชาภายในบ้าน เยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉิน มือกำกระบี่แน่น ขณะที่อวี้หลันรีบดึงกู้จิ่งหยางให้ถอยเข้าไปด้านใน“พวกมันมาถึงเร็วเกินไป”อวี้หลันพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ต้องมีคนส่งข่าวให้พวกมันรู้”เยว่หลินหรี่ตา“คนที่รู้ว่าเรามาที่นี่มีไม่กี่คน”นางหันไปมองกู้เหยียนเฉิน“หรือว่า...”กู้เหยียนเฉินส่ายหน้า“ยังสรุปไม่ได้”เขาชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงโลหะเสียดสีกันดังแผ่วเบา“แต่ตอนนี้เราต้องพาจิ่งหยางออกไปก่อน”เยว่หลินพยักหน้า“แล้วอวี้หลันล่ะ?”อวี้หลันรีบส่ายหน้า“พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะถ่วงเวลาให้”“ไม่ได้”เยว่หลินตอบทันทีนางเดินเข้าไปจับมืออวี้หลัน“ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่”อวี้หลันมองนางด้วยดวงตาสั่นไหว“คุณหนูใหญ่...”“ข้าสูญเสียท่านแม่ไปแล้วครั้งหนึ่ง”น้ำเสียงของเยว่หลินสั่นเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“ข้าจะไม่ยอมสูญเสียคนที่ช่วยท่านแม่อีก”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยความรู้สึกบางอย่างในดวงตาก่อนจะเอ่ยขึ้น“ข้าจะเปิดทาง”เขาหันไปหาจิ

  • เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน   ตอนที่ 21 : ความลับของเด็กชาย

    รุ่งเช้า หมู่บ้านชิงเหอถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆเยว่หลินลงจากรถม้า พลางกวาดสายตามองบ้านเรือนรอบด้านอย่างระมัดระวัง ตลอดการเดินทาง นางแทบไม่ได้นอน ◌ืคำพูดของกู้เหยียนหลงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“เด็กคนนั้นถูกพามาที่หมู่บ้านชิงเหอ”หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริง...วันนี้นางอาจได้พบความจริงที่ตามหามานานถึงสิบหกปีกู้เหยียนเฉินเดินมาหยุดข้างกาย“เหนื่อยหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ไม่” นางมองหมู่บ้านตรงหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก“ข้าเพียงรู้สึกว่า...วันนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยแววตาห่วงใย“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าอยู่ตรงนี้”เยว่หลินหันไปมองเขารอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ข้ารู้” คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของกู้เหยียนเฉินอ่อนลงทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้านพร้อมกันอีกด้านหนึ่งบ้านไม้หลังเล็กท้ายหมู่บ้าน หญิงวัยกลางคนชื่อ อวี้หลัน กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรงข้ามนางคือชายหนุ่มอายุราวสิบเจ็ดปี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาลึกสงบ ชื่อของเขาคือ กู้จิ่งหยาง“ท่านแม่”จิ่งหยางมองอวี้หลันด้วยความสงสัย“คนที่มาตามหาข้าเป็นใคร?”อวี้หลันกำชายเสื้อแน่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้ว

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status