Todos los capítulos de เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน: Capítulo 1 - Capítulo 10

หลังจากเสิ่นหว่านโหรวเดินออกจากเรือนของนางไปแล้ว เสิ่นเยว่หลินยังคงนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าของนางสงบนิ่ง แต่ภายในใจกลับกำลังทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชาติก่อนวันนี้คือวันที่สิบห้า เดือนสามอีกสามวันจะเป็นวันเกิดครบยี่สิบปีของนาง และในอีกหนึ่งเดือน...หลี่จื่อเหวินจะมาขอถอนหมั้นกับนางอย่างลับ ๆ เพราะต้องการแต่งงานกับเสิ่นหว่านโหรว ชาติก่อน ตอนที่นางรู้เรื่องนี้ นางทั้งร้องไห้และอ้อนวอนให้เขาเปลี่ยนใจนางถึงขั้นไปขอร้องบิดาให้ช่วยรักษาการหมั้นหมาย แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเพียงคำพูดเย็นชา“ในเมื่อจื่อเหวินไม่ต้องการเจ้า ก็อย่าฝืนเขา”หลังจากนั้น เสิ่นหว่านโหรวก็กลายเป็นเจ้าสาวของเขาแทน ส่วนตัวนาง...ถูกตราหน้าว่าเป็นสตรีไร้คุณธรรมที่ไม่ยอมปล่อยคู่หมั้นคิดถึงตรงนี้ เยว่หลินก็หัวเราะเบา ๆ“ครั้งนี้ข้าจะไม่รอให้พวกเจ้าทอดทิ้งข้า”“เพราะข้าจะเป็นคนทอดทิ้งพวกเจ้าก่อน”“คุณหนูเจ้าคะ”เสียงชิงหลัวดังขึ้นจากด้านข้าง เยว่หลินหันไปมองสาวใช้คนสนิทกำลังถือถ้วยชาเข้ามา“คุณหนูตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ท่านก็เอาแต่นั่งเงียบ ๆ เป็นอะไรหรือเปล่าเจ้าคะ?”เยว่หลินมองใบหน้าที่คุ้นเคยแล้วหั

หลังจากเสิ่นเยว่หลินเดินออกจากห้องโถง นางไม่ได้หันกลับไปมองแม้แต่ครั้งเดียว เสียงพูดคุยด้านหลังค่อย ๆ เบาลง จนกระทั่งถูกประตูไม้ปิดกั้นชิงหลัวที่รออยู่ด้านนอกรีบเดินเข้ามาหา“คุณหนู...ท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหมเจ้าคะ?”เยว่หลินมองสาวใช้คนสนิทแล้วส่ายหน้า“ข้าไม่เป็นไร”“แต่คุณชายหลี่...”“เขาไม่ใช่คู่หมั้นของข้าอีกแล้ว”น้ำเสียงของนางสงบนิ่งจนชิงหลัวแปลกใจหากเป็นเมื่อก่อน เพียงได้ยินว่าหลี่จื่อเหวินต้องการถอนหมั้น คุณหนูของนางคงร้องไห้จนแทบหมดแรง แต่วันนี้...นางกลับเหมือนคนที่กำลังปลดโซ่ตรวนออกจากตัวเองเยว่หลินเดินกลับเรือน ก่อนหยุดอยู่หน้ากระจก นางถอดปิ่นหยกอีกชิ้นที่หลี่จื่อเหวินเคยให้ แล้ววางลงในกล่องไม้“ชิงหลัว”“เจ้าคะ?”“เอาของทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับเขาไปขายเสีย”ชิงหลัวเบิกตากว้าง“ทั้งหมดเลยหรือเจ้าคะ?”“ใช่”“แต่บางชิ้นมีราคาสูงมากนะเจ้าคะ”“ยิ่งดี”เยว่หลินยิ้ม“ข้าจะได้มีเงินทุนมากขึ้น”ชิงหลัวมองคุณหนูของตนอย่างไม่อยากเชื่อ“คุณหนูคิดจะทำอะไรหรือเจ้าคะ?”เยว่หลินเปิดกล่องเครื่องประดับ“เริ่มต้นชีวิตใหม่”คำตอบเพียงสั้น ๆแต่สำหรับนาง มันคือการตัดสินใจครั้งสำคัญที่สุด

หลังจากเหตุการณ์ที่โรงน้ำชา เสิ่นเยว่หลินกลับถึงร้านด้วยหัวใจที่ยังไม่สงบ ภาพกู้เหยียนเฉินยืนถือกระบี่ขวางหน้ากลุ่มชายชุดดำยังคงติดอยู่ในความคิดของนาง เขาปรากฏตัวได้ถูกเวลาเกินไป ราวกับรู้ว่านางกำลังตกอยู่ในอันตราย “คุณหนูเจ้าคะ” ชิงหลัวเรียกขึ้น เยว่หลินเงยหน้า “อะไรหรือ?” “ท่านกำลังคิดถึงคุณชายกู้อยู่หรือเจ้าคะ?” เยว่หลินชะงัก “พูดเหลวไหล” “บ่าวยังไม่ได้พูดชื่อเลยนะเจ้าคะ” “...” ชิงหลัวรีบกลั้นหัวเราะ เยว่หลินหันหน้าหนี ก่อนหยิบสมุดบัญชีขึ้นมาเปิด “ไปดูบัญชีร้านมาแล้วหรือยัง?” “ดูแล้วเจ้าค่ะ” ชิงหลัวตอบด้วยรอยยิ้ม “ยอดขายสามวันแรกดีเกินคาดเลยเจ้าค่ะ” เยว่หลินพยักหน้า “ดี” นี่คือสิ่งที่นางต้องการ เงินและอำนาจ ในชาติก่อน นางไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ เพราะคิดว่าตนมีครอบครัวและคู่หมั้นคอยดูแล แต่เมื่อทุกคนทอดทิ้งนาง นางจึงได้รู้ว่า คนเราต้องมีสิ่งที่เป็นของตนเอง ถึงจะไม่มีวันถูกใครควบคุมได้ หลายวันต่อมา ร้านผ้าของเยว่หลินเริ่มมีชื่อเสียง นางนำวิธีการขายแบบใหม่มาใช้ แทนที่จะขายเพียงผ้า นางให้ช่างเย็บทำตัวอย่างชุดให้ลูกค้าเห็น และยังสั่งให้จัดทำผ้าหลากหลายสีสำห

คืนวันถัดมา ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงมืดสนิทเสิ่นเยว่หลินยืนอยู่หน้ากระจก สวมชุดสีเข้มเรียบง่าย ก่อนเก็บปิ่นของมารดาไว้ในแขนเสื้อชิงหลัวกำลังตรวจสอบอาวุธเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อ“คุณหนู ทุกอย่างพร้อมแล้วเจ้าค่ะ”เยว่หลินพยักหน้า“คนของเราล่ะ?”“กระจายอยู่รอบศาลเจ้าแล้วเจ้าค่ะ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเราอยู่ตรงไหน”“ดี”นางหยิบจดหมายสีดำขึ้นมาอีกครั้งข้อความยังคงเหมือนเดิมหากอยากรู้ว่าใครฆ่ามารดาของเจ้า ให้มาที่ศาลเจ้าเก่าทางตะวันตกคนที่ส่งจดหมายต้องการให้นางไปที่นั่นและนางก็จะไปเพียงแต่...คนที่ตกอยู่ในกับดักจะไม่ใช่นาง---ศาลเจ้าเก่าทางตะวันตกเงียบสงัดวัชพืชขึ้นปกคลุมทางเดินจนแทบไม่มีผู้คนมาเยือนเยว่หลินเดินเข้าไปเพียงลำพังนางแกล้งทำเหมือนไม่มีใครติดตามแต่แท้จริงแล้วคนของนางซ่อนอยู่รอบบริเวณชิงหลัวเองก็ปลอมตัวเป็นหญิงชาวบ้านยืนอยู่ไม่ไกล“คุณหนูใหญ่”เสียงหนึ่งดังขึ้นจา

หลังจากเหตุการณ์ที่ศาลเจ้า ข่าวเรื่องเสิ่นหว่านโหรวลอบทำร้ายเสิ่นเยว่หลินยังไม่ทันแพร่ไปทั่วจวน เสิ่นจงเหวินก็สั่งปิดเรื่องทันทีเขาไม่ต้องการให้ชื่อเสียงของตระกูลเสิ่นเสียหายแต่สำหรับเยว่หลินแล้ว เรื่องนี้กลับทำให้นางมั่นใจมากขึ้นคนที่ต้องการกำจัดนางเริ่มร้อนรนแล้วและนั่นหมายความว่า...นางกำลังเข้าใกล้ความจริง“คุณหนู”ชิงหลัวเดินเข้ามาพร้อมกล่องไม้“นี่เป็นบัญชีที่ท่านให้บ่าวไปตรวจสอบเจ้าค่ะ”เยว่หลินเปิดดูเป็นบัญชีรายรับรายจ่ายของร้านค้าตระกูลเสิ่นในช่วงสามปีที่ผ่านมานางพลิกดูทีละหน้าไม่นานก็พบสิ่งผิดปกติเงินจากร้านค้าหลายแห่งถูกโอนออกเป็นจำนวนมาก ก่อนถูกนำไปฝากไว้กับร้านค้าขนาดเล็กหลายแห่ง“เงินพวกนี้หายไปไหน?”“บ่าวก็สงสัยเช่นกันเจ้าค่ะ”ชิงหลัวชี้ตัวเลข“แต่ทุกครั้งที่มีการโอนเงิน จะมีตราประทับของผู้ดูแลบัญชีจากเรือนคุณหนูรอง”เยว่หลินหรี่ตา“เสิ่นหว่านโหรว”“เจ้าค่ะ”“นางไม่ได้