เข้าสู่ระบบแชร์
ตอนที่ 9 : กับดักซ้อนกับดัก
วันที่เผยแพร่:
2026-08-10 22:33:15คืนวันถัดมา ท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงมืดสนิท
เสิ่นเยว่หลินยืนอยู่หน้ากระจก สวมชุดสีเข้มเรียบง่าย ก่อนเก็บปิ่นของมารดาไว้ในแขนเสื้อ ชิงหลัวกำลังตรวจสอบอาวุธเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในเสื้อ “คุณหนู ทุกอย่างพร้อมแล้วเจ้าค่ะ” เยว่หลินพยักหน้า “คนของเราล่ะ?” “กระจายอยู่รอบศาลเจ้าแล้วเจ้าค่ะ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเราอยู่ตรงไหน” “ดี” นางหยิบจดหมายสีดำขึ้นมาอีกครั้ง ข้อความยังคงเหมือนเดิม หากอยากรู้ว่าใครฆ่ามารดาของเจ้า ให้มาที่ศาลเจ้าเก่าทางตะวันตก คนที่ส่งจดหมายต้องการให้นางไปที่นั่น และนางก็จะไป เพียงแต่... คนที่ตกอยู่ในกับดักจะไม่ใช่นาง --- ศาลเจ้าเก่าทางตะวันตกเงียบสงัด วัชพืชขึ้นปกคลุมทางเดินจนแทบไม่มีผู้คนมาเยือน เยว่หลินเดินเข้าไปเพียงลำพัง นางแกล้งทำเหมือนไม่มีใครติดตาม แต่แท้จริงแล้วคนของนางซ่อนอยู่รอบบริเวณ ชิงหลัวเองก็ปลอมตัวเป็นหญิงชาวบ้านยืนอยู่ไม่ไกล “คุณหนูใหญ่” เสียงหนึ่งดังขึ้นจากด้านในศาลเจ้า เยว่หลินหยุดฝีเท้า ชายชุดดำก้าวออกมาจากเงามืด “ในที่สุดท่านก็มา” “เจ้าต้องการอะไร?” “ความจริงเกี่ยวกับมารดาของท่าน” “เช่นนั้นพูดมา” ชายคนนั้นหัวเราะ “ง่ายเกินไปแล้ว” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าจำนวนมากดังขึ้น ชายชุดดำหลายสิบคนโผล่ออกมาจากรอบศาลเจ้า เยว่หลินมองไปรอบ ๆ “ดูเหมือนว่าพวกเจ้าจะเตรียมตัวมาดี” หัวหน้ากลุ่มยิ้ม “คุณหนูใหญ่ควรยอมแพ้เสีย” เยว่หลินกลับยิ้ม “พวกเจ้าต่างหากที่ควรยอมแพ้” ชายคนนั้นชะงัก “หมายความว่าอย่างไร?” “พวกเจ้าคิดจริง ๆ หรือว่าข้าจะมาที่นี่โดยไม่มีการเตรียมตัว?” เสียงนกหวีดดังขึ้น ฟิ้ว! คนของเยว่หลินปรากฏตัวจากทุกทิศทาง ชายชุดดำถูกล้อมกลับทันที หัวหน้ากลุ่มหน้าซีด “นี่...” “กับดักของพวกเจ้า” เยว่หลินกล่าว “ตอนนี้กลายเป็นกับดักของพวกเจ้าแล้ว” --- การต่อสู้เริ่มขึ้น คนของทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างดุเดือด เยว่หลินถอยไปอยู่ด้านข้าง นางไม่ได้มีวรยุทธ์สูงส่ง แต่เตรียมตัวมาอย่างดี เมื่อเห็นชายคนหนึ่งกำลังจะโจมตีชิงหลัว นางจึงขว้างมีดสั้นออกไป มีดปักลงบนพื้นตรงหน้าเขา ชายคนนั้นชะงัก ชิงหลัวรีบจัดการจนเขาล้มลง “คุณหนู!” “ข้าไม่เป็นไร” ทันใดนั้น ชายอีกคนพุ่งเข้ามาจากด้านหลัง แต่ก่อนที่เยว่หลินจะหันกลับ กระบี่เล่มหนึ่งก็ฟาดผ่าน เคร้ง! กู้เหยียนเฉินปรากฏตัวขึ้น เขายืนอยู่ตรงหน้านาง “ข้าบอกแล้วว่าอย่ามาคนเดียว” เยว่หลินมองเขา “ข้าไม่ได้มาคนเดียว” “แต่เจ้าเกือบถูกลอบโจมตี” “ท่านก็อยู่ที่นี่ไม่ใช่หรือ?” กู้เหยียนเฉินนิ่งไป ก่อนตอบสั้น ๆ “ใช่” เยว่หลินยิ้ม “เช่นนั้นก็พอแล้ว” ชายหนุ่มมองนางครู่หนึ่ง ก่อนหันกลับไปจัดการศัตรูตรงหน้า --- ไม่นาน กลุ่มชายชุดดำก็พ่ายแพ้ หัวหน้าถูกจับเป็นคนสุดท้าย เยว่หลินเดินเข้าไปหา “ใครสั่งเจ้า?” เขาเงียบ “ยังไม่พูด?” เยว่หลินหยิบถุงเงินออกมา “ข้าจะถามเพียงครั้งเดียว” ชายคนนั้นยังคงไม่ตอบ เยว่หลินจึงพูดต่อ “หากเจ้าบอกชื่อคนสั่ง ข้าจะปล่อยเจ้าไปพร้อมเงินก้อนนี้” ชายคนนั้นมองเงิน สุดท้ายจึงเอ่ยออกมา “คนที่สั่ง...คือคุณหนูรอง” ชิงหลัวเบิกตากว้าง แม้จะคาดเดาไว้แล้ว แต่เมื่อได้ยินคำตอบจริง ๆ ก็ยังอดตกใจไม่ได้ เยว่หลินกลับสงบนิ่ง “เสิ่นหว่านโหรว?” “ขอรับ” “หลักฐาน?” ชายคนนั้นส่ายหน้า “ไม่มี” “แต่เจ้ามีสิ่งนี้” เยว่หลินหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมา เป็นบัญชีเงินที่ถูกจ่ายให้กลุ่มชายชุดดำ ด้านบนมีตราประทับของร้านค้าของตระกูลเสิ่น ชายคนนั้นมองด้วยสีหน้าตกใจ “เจ้า...” “เจ้าคิดว่าข้าจะไม่เตรียมหลักฐานไว้หรือ?” เยว่หลินยิ้ม “พรุ่งนี้ข้าจะเอาสิ่งนี้ไปให้นายท่านเสิ่นดู” --- เช้าวันต่อมา เยว่หลินกลับถึงจวนเสิ่นพร้อมหลักฐาน เสิ่นจงเหวินกำลังนั่งอยู่ในห้องโถง เมื่อเห็นบุตรสาวเดินเข้ามา เขาก็ขมวดคิ้ว “เจ้าหายไปไหนมาทั้งคืน?” เยว่หลินไม่ตอบคำถาม นางวางบัญชีลงตรงหน้าเขา “ท่านพ่อรู้จักสิ่งนี้หรือไม่?” เสิ่นจงเหวินเปิดดู เมื่อเห็นตราประทับ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป “นี่เป็นตราของร้านเรา” “ใช่” เยว่หลินกล่าว “เงินจากร้านของตระกูลถูกนำไปจ้างคนทำร้ายข้า” เสิ่นจงเหวินเงยหน้าขึ้น “เจ้ากำลังกล่าวหาใคร?” “ข้าไม่ได้กล่าวหา” นางหันไปมองเสิ่นหว่านโหรวที่เพิ่งเดินเข้ามา “ข้าเพียงนำหลักฐานมาให้ท่านพ่อดู” หว่านโหรวหน้าซีด “พี่หญิง ท่านหมายความว่าอย่างไร?” “เจ้าไม่รู้จริง ๆ หรือ?” “ข้าไม่รู้!” หว่านโหรวรีบส่ายหน้า “ข้าไม่มีเหตุผลต้องทำร้ายพี่” เยว่หลินหัวเราะเบา ๆ “ไม่มีเหตุผล?” นางเดินเข้าไปใกล้ “ข้าเคยเป็นคู่หมั้นของหลี่จื่อเหวิน” หว่านโหรวชะงัก “แต่ตอนนี้เขาเป็นของเจ้าแล้ว” “พี่หญิง!” “หรือเจ้าจะบอกว่าเจ้ากับเขาไม่เคยพบกันลับ ๆ?” ใบหน้าหว่านโหรวซีดลงทันที เสิ่นจงเหวินหันไปมองบุตรสาวคนเล็ก “หว่านโหรว เรื่องนี้จริงหรือ?” “ท่านพ่อ ข้า...” นางพูดไม่ออก เยว่หลินมองภาพนั้นด้วยสายตาเย็นชา ชาติก่อนนางเคยยืนอยู่ตรงนี้ เคยร้องไห้และขอให้บิดาช่วยตัดสินความถูกผิด แต่ไม่มีใครฟัง วันนี้... นางไม่ต้องการความยุติธรรมจากใครอีกแล้ว นางจะสร้างมันด้วยมือของตัวเอง --- เมื่อออกจากห้องโถง เยว่หลินกลับพบกู้เหยียนเฉินยืนอยู่ใต้ต้นไม้ “ท่านมาที่นี่ทำไม?” “มารับเจ้า” “รับข้า?” “ใช่” “เหตุใด?” กู้เหยียนเฉินมองนาง “วันนี้เจ้าคงเหนื่อย” เยว่หลินนิ่งไป ประโยคธรรมดาเช่นนี้กลับทำให้หัวใจนางอ่อนลง “ข้าไม่เป็นไร” “ข้ารู้” “แล้วเหตุใดถึงมา?” เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนตอบ “เพราะข้าอยากเห็นเจ้าด้วยตาตัวเองว่าไม่เป็นอะไร” เยว่หลินสบตาเขา หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่ได้ “ท่านนี่...” นางหันหน้าหนี “พูดจาแปลก ๆ” กู้เหยียนเฉินยิ้มบาง ๆ “เช่นนั้นเจ้าก็อย่าฟัง” “ไม่ได้” เยว่หลินตอบเบา ๆ “ข้าได้ยินไปแล้ว” ทั้งสองเดินเคียงข้างกันออกจากจวน โดยไม่มีใครรู้ว่า... บนชั้นสองของเรือนใหญ่ เสิ่นหว่านโหรูกำลังยืนมองภาพนั้นด้วยแววตาเกลียดชัง “กู้เหยียนเฉิน...” นางกำมือแน่น “เหตุใดท่านต้องเข้าข้างนาง?” แต่สิ่งที่นางไม่รู้คือ... การปรากฏตัวของกู้เหยียนเฉินกำลังทำให้แผนทั้งหมดของนางยากขึ้น และในขณะเดียวกัน หลี่จื่อเหวินที่ยืนอยู่ด้านหลังกลับมองภาพของเยว่หลินกับชายหนุ่มด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่อาจอธิบาย เขาเพิ่งเข้าใจในวันนี้ว่า... หญิงสาวที่เคยรักเขาสุดหัวใจ กำลังเดินจากเขาไปจริง ๆ และครั้งนี้... เขาอาจไม่มีวันได้กลับคืนมาอีกแล้ว
บทล่าสุด
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่26 : ร่องรอยที่ถูกทิ้งไว้
หลังจากเรื่องราวของเสิ่นฮูหยินเริ่มกระจ่างขึ้น บรรยากาศภายในเรือนของตระกูลกู้ก็เงียบผิดปกติเยว่หลินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียววางทับเอกสารเก่า ๆ หลายฉบับที่พวกนางรวบรวมมาได้ สีหน้าของนางสงบนิ่ง แต่แววตากลับเต็มไปด้วยความคิดเสิ่นฮูหยินไม่ได้มีหลักฐานยืนยันว่าเสียชีวิตนางเพียงออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว แล้วก็หายไปหากเป็นเมื่อก่อน เยว่หลินคงไม่สนใจเรื่องนี้มากนัก เพราะในชีวิตก่อน นางมัวแต่เชื่อคำพูดของคนในครอบครัว จนไม่เคยคิดจะค้นหาความจริงเบื้องหลังเรื่องของมารดาแต่ชีวิตนี้ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว“เจ้าคิดอะไรอยู่”เสียงของกู้เหยียนเฉินดังขึ้นจากด้านข้างเยว่หลินเงยหน้าขึ้น ก่อนจะตอบอย่างช้า ๆ“ข้ากำลังคิดว่า หากเสิ่นฮูหยินยังมีชีวิตอยู่ นางต้องเคยมีที่พักหรือคนรู้จักระหว่างทางที่ออกจากเมืองหลวง”กู้เหยียนเฉินพยักหน้า“ถูกต้อง”เขาหยิบแผนที่ฉบับเก่าบนโต๊ะออกมา แล้วคลี่ลงตรงหน้า“คนที่ออกจากเมืองหลวงเพื่อไปรักษาตัว ย่อมต้องผ่านเส้นทางหลัก เว้นแต่นางตั้งใจหลบซ่อน”เยว่หลินมองแผนที่อย่างละเอียด“ดังนั้นเราต้องตรวจสอบจุดที่นางเคยหยุดพัก”“ใช่”กู้เหยียนเฉินมองนางครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ“แต่
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 25 : คนที่ควรระวังที่สุด
แสงเทียนส่องลงบนจดหมายเก่าในมือของเสิ่นเยว่หลินนางอ่านประโยคเดิมซ้ำอีกครั้ง“คนที่เจ้าควรระวังที่สุด...อาจไม่ใช่เขา”ปลายนิ้วของเยว่หลินสั่นเล็กน้อยด้านล่างของข้อความมีชื่อเพียงชื่อเดียวเสิ่นฮูหยินมารดาของเสิ่นหว่านโหรวผู้หญิงที่ทุกคนต่างคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว“เป็นไปไม่ได้...”เยว่หลินพึมพำนางเงยหน้ามองพ่อบ้านหลี่“ท่านแน่ใจหรือว่าเสิ่นฮูหยินเสียชีวิตแล้ว?”พ่อบ้านหลี่เงียบไป ก่อนส่ายหน้า“ข้าไม่เคยเห็นศพของนาง”คำตอบนั้นทำให้เยว่หลินนิ่งงันกู้เหยียนเฉินขมวดคิ้ว“หมายความว่าอย่างไร?”พ่อบ้านหลี่ถอนหายใจ“หลังจากฮูหยินใหญ่เสียชีวิต เสิ่นฮูหยินก็ประกาศว่าป่วยหนัก จากนั้นไม่นานก็มีข่าวว่านางเสียชีวิต”“แต่ไม่มีการจัดพิธีใหญ่”“และไม่มีผู้ใดได้รับอนุญาตให้เข้าไปดูศพ”เยว่หลินกำจดหมายแน่น“แล้วเหตุใดท่านแม่ถึงเขียนชื่อนางไว้?”“ข้าไม่รู้”พ่อบ้านหลี่ส่ายหน้า“แต่ฮูหยินใหญ่เคยบอกข้าว่า หากวันหนึ่งท่านกลับมา อย่าไว้ใจเสิ่นฮูหยิน”เยว่หลินหลุบตาลงความทรงจำในชาติก่อนเริ่มย้อนกลับมาในตอนนั้น นางเคยคิดว่าคนที่ทำร้ายนางมีเพียงเสิ่นหว่านโหรวและหลี่จื่อเหวินนางคิดว่าบิดาไม่รักนาง เพียง
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่24 : หลักฐานชิ้นสุดท้าย
เสียงฝีเท้าดังอยู่เหนือห้องใต้ดินอย่างต่อเนื่อง“ค้นให้ทั่ว!”เสียงของชายชุดดำดังขึ้นอีกครั้งเยว่หลินยืนนิ่งอยู่ในความมืด มือกำเอกสารแน่น หัวใจเต้นแรง แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งกว่าที่ควรจะเป็นกู้เหยียนเฉินขยับเข้ามาใกล้ ก่อนกระซิบเสียงเบา“มีทางออกอื่นหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ข้าไม่รู้”อวี้หลันรีบพูด“มี”ทุกคนหันไปมองนางอวี้หลันชี้ไปทางด้านหลัง“ตอนที่ฮูหยินใหญ่สร้างห้องนี้ นางทำทางลับเอาไว้ ทางออกอยู่หลังผนังด้านนั้น”กู้เหยียนเฉินรีบเดินไปตรวจสอบเขาใช้มือเคาะผนังทีละจุดกึก...กึก...เมื่อเคาะถึงจุดหนึ่ง เสียงกลับกลวงผิดปกติ“ตรงนี้”เขาออกแรงผลักครืด!แผ่นหินขยับเปิด เผยให้เห็นช่องทางแคบ ๆ“ไป!”กู้เหยียนเฉินหันมาสั่งเยว่หลินรีบเก็บเอกสารทั้งหมดใส่ถุงผ้าจิ่งหยางประคองอวี้หลัน แล้วทั้งสี่คนรีบเข้าไปในทางลับทันทีที่ทุกคนพ้นออกมา กู้เหยียนเฉินก็ผลักแผ่นหินกลับเข้าที่ไม่กี่อึดใจต่อมา...ปัง!ประตูห้องใต้ดินถูกเปิดออกชายชุดดำหลายคนกรูกันลงไป“ไม่มีใคร!”“พวกมันหนีไปแล้ว!”ทางลับทอดยาวไปใต้พื้นดินเยว่หลินเดินตามกู้เหยียนเฉินไปอย่างระมัดระวังแม้จะหนีออกมาได้ แต่ในใจของนางกลั
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่23 : หลักฐานที่ถูกซ่อน
รุ่งเช้า แสงอาทิตย์อ่อนส่องผ่านช่องหน้าต่างของกระท่อมร้างเสิ่นเยว่หลินตื่นขึ้นก่อนคนอื่น นางนั่งอยู่หน้าโต๊ะไม้เก่า มือยังถือสมุดบันทึกของอวี้หลันที่เปิดค้างไว้เมื่อคืนสายตาของนางหยุดอยู่ตรงหน้ากระดาษที่ถูกฉีกออกยิ่งรู้ว่ากู้จิ่งหยางอาจถือความลับสำคัญเกี่ยวกับการตายของมารดา นางยิ่งมั่นใจว่าเรื่องทั้งหมดไม่ได้เป็นเพียงความขัดแย้งระหว่างตระกูลมันมีบางอย่างถูกซ่อนไว้นานถึงสิบเจ็ดปีเสียงฝีเท้าดังจากด้านหลัง“เจ้าตื่นแล้วหรือ?”กู้เหยียนเฉินเดินเข้ามา พร้อมกับยื่นถ้วยน้ำให้นางเยว่หลินรับมา“เมื่อคืนข้าอ่านสมุดจนดึก”เขามองใต้ตาของนางแล้วขมวดคิ้ว“เจ้าควรพักบ้าง”“ข้าพักไม่ได้”น้ำเสียงของเยว่หลินจริงจัง“ตอนนี้ข้าเข้าใกล้ความจริงมากที่สุดแล้ว”กู้เหยียนเฉินถอนหายใจเบา ๆ ก่อนนั่งลงตรงข้าม“เช่นนั้นเราจะค่อย ๆ ตรวจสอบทุกอย่าง อย่ารีบร้อนจนตกหลุมพรางของพวกมัน”เยว่หลินมองเขาแล้วพยักหน้า“ข้าจะระวัง”จิ่งหยางเดินออกมาจากอีกห้องพร้อมอวี้หลันสีหน้าของเด็กหนุ่มยังเต็มไปด้วยคำถาม“ท่านอา”กู้เหยียนเฉินหันไปหา“มีอะไร?”“ข้าอยากรู้เรื่องบิดาของข้า”น้ำเสียงของจิ่งหยางสั่นเล็กน้อย“เขาเป็นคนอ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 22 : ปกป้องคนที่ไม่ควรตาย
เสียงฝีเท้าดังระงมอยู่หน้าบ้านของอวี้หลัน“ค้นให้ทั่ว!” เสียงของเสิ่นหว่านโหรวดังขึ้นอย่างเย็นชาภายในบ้าน เยว่หลินยืนอยู่ข้างกู้เหยียนเฉิน มือกำกระบี่แน่น ขณะที่อวี้หลันรีบดึงกู้จิ่งหยางให้ถอยเข้าไปด้านใน“พวกมันมาถึงเร็วเกินไป”อวี้หลันพูดด้วยสีหน้าตื่นตระหนก“ต้องมีคนส่งข่าวให้พวกมันรู้”เยว่หลินหรี่ตา“คนที่รู้ว่าเรามาที่นี่มีไม่กี่คน”นางหันไปมองกู้เหยียนเฉิน“หรือว่า...”กู้เหยียนเฉินส่ายหน้า“ยังสรุปไม่ได้”เขาชักกระบี่ออกจากฝัก เสียงโลหะเสียดสีกันดังแผ่วเบา“แต่ตอนนี้เราต้องพาจิ่งหยางออกไปก่อน”เยว่หลินพยักหน้า“แล้วอวี้หลันล่ะ?”อวี้หลันรีบส่ายหน้า“พวกเจ้าไปเถอะ ข้าจะถ่วงเวลาให้”“ไม่ได้”เยว่หลินตอบทันทีนางเดินเข้าไปจับมืออวี้หลัน“ท่านเป็นคนเดียวที่รู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่”อวี้หลันมองนางด้วยดวงตาสั่นไหว“คุณหนูใหญ่...”“ข้าสูญเสียท่านแม่ไปแล้วครั้งหนึ่ง”น้ำเสียงของเยว่หลินสั่นเล็กน้อย แต่แววตากลับแน่วแน่“ข้าจะไม่ยอมสูญเสียคนที่ช่วยท่านแม่อีก”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยความรู้สึกบางอย่างในดวงตาก่อนจะเอ่ยขึ้น“ข้าจะเปิดทาง”เขาหันไปหาจิ
เกิดใหม่ครานี้...ข้าจะเอาคืน ตอนที่ 21 : ความลับของเด็กชาย
รุ่งเช้า หมู่บ้านชิงเหอถูกปกคลุมด้วยหมอกบาง ๆเยว่หลินลงจากรถม้า พลางกวาดสายตามองบ้านเรือนรอบด้านอย่างระมัดระวัง ตลอดการเดินทาง นางแทบไม่ได้นอน ◌ืคำพูดของกู้เหยียนหลงยังคงวนเวียนอยู่ในหัว“เด็กคนนั้นถูกพามาที่หมู่บ้านชิงเหอ”หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่จริง...วันนี้นางอาจได้พบความจริงที่ตามหามานานถึงสิบหกปีกู้เหยียนเฉินเดินมาหยุดข้างกาย“เหนื่อยหรือไม่?”เยว่หลินส่ายหน้า“ไม่” นางมองหมู่บ้านตรงหน้า ก่อนสูดหายใจเข้าลึก“ข้าเพียงรู้สึกว่า...วันนี้ต้องเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นแน่”กู้เหยียนเฉินมองนางด้วยแววตาห่วงใย“ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าอยู่ตรงนี้”เยว่หลินหันไปมองเขารอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏบนใบหน้า“ข้ารู้” คำตอบสั้น ๆ กลับทำให้สีหน้าของกู้เหยียนเฉินอ่อนลงทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้านพร้อมกันอีกด้านหนึ่งบ้านไม้หลังเล็กท้ายหมู่บ้าน หญิงวัยกลางคนชื่อ อวี้หลัน กำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะตรงข้ามนางคือชายหนุ่มอายุราวสิบเจ็ดปี ใบหน้าหล่อเหลา คิ้วคม ดวงตาลึกสงบ ชื่อของเขาคือ กู้จิ่งหยาง“ท่านแม่”จิ่งหยางมองอวี้หลันด้วยความสงสัย“คนที่มาตามหาข้าเป็นใคร?”อวี้หลันกำชายเสื้อแน่น ใบหน้าของนางเต็มไปด้ว
บางทีคุณอาจจะชอบ
Hot Love ของรักท่านประธาน
ณดารินทร์367.0K viewsเสือร้ายพ่ายเมีย
ลำเจียก257.7K viewsพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย130.6K viewsประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่220.8K viewsเผลอรักหมดใจให้กับเจ้านายแบดบอย (อ่านฟรี)
Molin-T680 viewsปะป๊าของหลิงหลิงคือท่านประธานเฉิน
มะที90 viewsรักกันเมื่อวันที่สายไป
PAIZAY77 viewsพันธะร้ายบำเรอแค้น
วาตานิช34 views
