Share

ตอนที่ 83 เขื่อนร้าว

last update Tanggal publikasi: 2026-10-21 02:01:12

ตอนที่ 83 เขื่อนร้าว

หลี่หมิงเวยยังคงนั่งนิ่ง มองดูศพของเหล่าทหารถูกห่อด้วยผ้าและแบกออกมาวางรวมกันเ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 105 แผนลวง

    ตอนที่ 105 แผนลวงเมื่อรู้ตัวการใหญ่แล้ว เซียวจิ่งถิงก็กลับมาที่ค่าย เขาทำราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพียงแค่เดินไปถามเรื่องราวกับหลี่หมิงเวยไม่กี่คำ ก็กลับเข้าไปในกระโจมไม่นานหานเตาเหลยก็ตามเข้ามา ท่านอ๋องหนุ่มกำด้ามพู่กันแน่น เมื่อเห็นหน้าไอ้สารเลวที่กล้าทำร้ายพระชายาของเขาในชาติก่อนใจก็อยากจะฆ่ามันเสียเดี๋ยวนี้ ทว่าก็ยังไม่อาจทำได้ เขาต้องใช้มันเป็นเหยื่อล่อเสียก่อน เซียวจิ่งถิงคลายมือออก ปรับสีหน้าให้เรียบเฉย“ท่านอ๋องกลับมาแล้วหรือพ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมนำทหารไปตรวจดูรอบ ๆ ไม่พบคนมีชีวิตเหลืออยู่เลย ส่วนเสบียงในค่ายก็เริ่มเหลือน้อยแล้ว ท่านอ๋องจะส่งฎีกาไปขอเสบียงเพิ่มหรือไม่”“เจ้ามาได้จังหวะพอดี ข้ากำลังเขียนฎีกา” เซียวจิ่งถิงเอ่ยเสียงเรียบ “เตาเหลย เจ้ารู้จักฉีหมิ่นหรือไม่”ท่านอ๋องหนุ่มถาม ทว่าแววตาของหานเตาเหลยกลับวูบไหวไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติเช่นเดิม“ที่ปรึกษาจวนอวี้อ๋อง ใครบ้างจะไม่รู้จัก ท่านอ๋องมีอะไรหรือพ่ะย่ะค่ะ”เซียวจิ่งถิงวางพู่กันลง ก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ “เมื่อวานข้านำคนไปช่วยชาวบ้าน แต่กลับไปเจอเข้ากับทหารเดนตายกลุ่มหนึ่งกำลังเฝ้าอารามร้าง” พูดจบเซียวจิ่งถ

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 104 หรือจะเป็นลูกของเราที่ตามมา

    ตอนที่ 104 หรือจะเป็นลูกของเราที่ตามมาเซียวจิ่งถิงอุ้มทารกน้อยเดินตรงมาหาหลี่หมิงซี หญิงสาวปรายตามองเขาเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้เอ่ยปากไล่“ซีเอ๋อร์ ข้าให้ชื่อเขาว่าเจียงอวิ๋น เจ้าเห็นว่าดีหรือไม่”หลี่หมิงซีมองทารกน้อยในอ้อมแขนเขา สีหน้าของนางไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมา แต่ก็ยอมเอ่ยปากพูด“ท่านเป็นคนช่วยเขาไว้ จะให้ชื่อใดหรือจะจัดการอย่างไรต่อไป ก็สุดแล้วแต่ท่านเถิด”เซียวจิ่งถิงก้มมองเด็กน้อย ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองภรรยา แม้นางจะพูดกับเขาด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้าย แต่ขอแค่นางพูดเขาก็ดีใจแล้ว อย่าว่าแต่พูดปกติเลย นางจะด่าทอ ทุบตีเขาล้วนยินดีทั้งสิ้น“เช่นนั้น ข้าจะรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม”คำพูดนั้นทำให้หลี่หมิงซีชะงักงัน มือเรียวที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำเข้าหากันแน่น แววตาที่เคยเย็นชาวูบไหวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาถึงกลางอกร่างกำยำก้าวเข้าไปใกล้นางอีกก้าว น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนทว่าสั่นเครือจนแทบจะกลายเป็นเสียงสะอื้น เขากะพริบตาไล่หยาดน้ำตาที่เกือบจะไหล“บางทีสวรรค์อาจจะเมตตามอบเขาให้พวกเรา บางที... อาจจะเป็นลูกของเราที่ตามมา”ประโยคนั้นราวกับมีดกรีดลึกลงไปในหัวใจของหลี่หม

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 104 หรือจะเป็นลูกของเราที่ตามมา

    ตอนที่ 104 หรือจะเป็นลูกของเราที่ตามมาเซียวจิ่งถิงอุ้มทารกน้อยเดินตรงมาหาหลี่หมิงซี หญิงสาวปรายตามองเขาเล็กน้อย ทว่าก็ไม่ได้เอ่ยปากไล่“ซีเอ๋อร์ ข้าให้ชื่อเขาว่าเจียงอวิ๋น เจ้าเห็นว่าดีหรือไม่”หลี่หมิงซีมองทารกน้อยในอ้อมแขนเขา สีหน้าของนางไม่ได้แสดงความรู้สึกอะไรออกมา แต่ก็ยอมเอ่ยปากพูด“ท่านเป็นคนช่วยเขาไว้ จะให้ชื่อใดหรือจะจัดการอย่างไรต่อไป ก็สุดแล้วแต่ท่านเถิด”เซียวจิ่งถิงก้มมองเด็กน้อย ก่อนจะช้อนสายตาขึ้นมองภรรยา แม้นางจะพูดกับเขาด้วยสีหน้าไม่ยินดียินร้าย แต่ขอแค่นางพูดเขาก็ดีใจแล้ว อย่าว่าแต่พูดปกติเลย นางจะด่าทอ ทุบตีเขาล้วนยินดีทั้งสิ้น“เช่นนั้น ข้าจะรับเขาเป็นบุตรบุญธรรม”คำพูดนั้นทำให้หลี่หมิงซีชะงักงัน มือเรียวที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อกำเข้าหากันแน่น แววตาที่เคยเย็นชาวูบไหวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาถึงกลางอกร่างกำยำก้าวเข้าไปใกล้นางอีกก้าว น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนทว่าสั่นเครือจนแทบจะกลายเป็นเสียงสะอื้น เขากะพริบตาไล่หยาดน้ำตาที่เกือบจะไหล“บางทีสวรรค์อาจจะเมตตามอบเขาให้พวกเรา บางที... อาจจะเป็นลูกของเราที่ตามมา”ประโยคนั้นราวกับมีดกรีดลึกลงไปในหัวใจของหลี่หม

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 102 หากนั่นไม่ใช่ฝันเล่า

    ตอนที่ 102 หากนั่นไม่ใช่ฝันเล่าหลี่หมิงซีชะงักนิ่ง มือที่วางบนตักกำเข้าหากันแน่น นางเหลือบมองจิ้งอ๋องด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก“ซีเอ๋อร์ ข้ารู้ว่าเรื่องนี้มันเหลือเชื่อ ก่อนหน้านี้ข้าก็ไม่อยากจะเชื่อเช่นกัน” ท่านอ๋องหนุ่มเหยียดยิ้มพลางก้มหน้าลง“ข้าฝันเห็นเรื่องในอนาคต ฝันเกี่ยวกับเราสองคน ข้าฝันครั้งแรกวันงานเลี้ยงวันเกิดข้า ครั้งนั้นข้ากับเจ้ามีสัมพันธ์ทางกายกันครั้งแรก กลับมาข้าก็ฝัน” แววตาหลี่หมิงซีสั่นไหวนางจำได้วันนั้นนางก็ฝันเช่นเดียวกัน ฝันในสิ่งที่ชาติก่อนนางไม่รู้ หากแต่ไม่รู้ว่า เขาเองก็ฝันเช่นกัน หญิงสาวจ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่ซีดเซียว กระนั้นนางก็ไม่ได้มีความสงสารแม้แต่น้อย เขาหาเรื่องวิ่งออกมาจากกระโจมเอง นางมิได้ใช้ให้เขามาเสียหน่อย“ข้าเคยบอกเจ้าไปแล้วว่าข้าฝันร้าย ทว่าข้าก็ไม่ได้บอกเจ้าว่าข้าฝันอะไร ซีเอ๋อร์วันนี้ข้าจะบอกเจ้าให้หมด” เขาไม่รู้หรอกว่า หากเขาเล่าเรื่องในความฝันออกไปแล้ว นางจะเกลียดเขาหรือไม่ แต่เขาก็จะเล่า และในใจก็รู้ว่านางเองก็ฝัน“ข้ามักจะฝันถึงเรื่องในวันข้างหน้า เหมือนลางบอกเหตุ หลายเหตุการณ์ข้าให้คนจับตาดู ก็รู้ว่ามันเกิดขึ้นจริง ข้าใช้ความฝันเหล่าน

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 101 ข้าฝัน

    ตอนที่ 101 ข้าฝันหลังจากหลี่หมิงเวยออกไปแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดเข้ามาอีก เซียวจิ่งถิงนอนมองเพดานกระโจมเงียบ ๆ ยามที่กำลังดำดิ่งอยู่ในห้วงฝันร้าย เขาได้ยินเสียงเรียกของนาง ได้ยินเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความเคียดแค้น แม้ในยามที่เขาหมดหวังกับชีวิตนี้ นางก็ยังดึงรั้งเขาเอาไว้ ไม่ยอมให้เขาหนีความผิดไปอย่างง่ายดาย‘เซียวจิ่งถิง ตื่นขึ้นมา... ตื่นขึ้นมาชดใช้ให้ข้า!’คำพูดประโยคนั้นยังคงดังก้องอยู่ในหัวซ้ำ ๆ ริมฝีปากหยักยกยิ้มสมเพชตนเอง ตัวเขาในฝันช่างโง่เขลา สตรีที่เพียบพร้อมและมอบความรักให้เขาอย่างหมดหัวใจ เขากลับเหยียบย่ำมันจนไม่เหลือชิ้นดี ทว่าสตรีแพศยาเสแสร้งอย่างหลิวซือซือ เขากลับประคองไว้บนฝ่ามือ“ซีเอ๋อร์ เจ้าพูดถูกข้าไม่สมควรตาย ความตายมันง่ายเกินไป คนอย่างข้าสมควรที่จะต้องอยู่อย่างเจ็บปวด” ดวงตาเรียวปิดลงช้า ๆตื่นขึ้นมาอีกที ก็เป็นเช้าวันใหม่แล้ว หย่งซานยกอาหารเข้ามา กลิ่นหอมของอาหารไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหิว“ยกออกไปเถิด ข้ายังไม่หิว”“ไม่หิวก็ต้องเสวยพ่ะย่ะค่ะ แม้ท่านอ๋องจะปลอดภัยแล้ว แต่ร่างกายยังไม่แข็งแรง” ท่านหมอไป๋ยกชามยาเข้ามา เขาเป็นหมอประจำจวนอ๋อง ในเมื่อมาแล้ว หน้าที่ดูแ

  • เกิดใหม่คราวนี้ ไม่มีแล้วพระชายาโง่งม   ตอนที่ 100 ข้าผิดเอง

    ตอนที่ 100 ข้าผิดเอง“พี่รองลุกขึ้นเถิด เรื่องนี้ข้าผิดเอง ข้าจะแก้ไขเอง” พระชายาจิ้งหยิบเสื้อคลุมกันฝนขึ้นมาสวมใส่ จากนั้นก็เดินไปยังกระโจมของสวามี มือทั้งสองกำเข้าหากันแน่น แม้ในใจจะเคียดแค้น ทว่านางก็ไม่ต้องการเห็นเขาตาย จริงอย่างที่พี่รองว่าเขายังตายไม่ได้“พวกท่านออกไปก่อน” นางปลดเสื้อคลุมส่งให้หย่งสือ จากนั้นก็เดินไปนั่งที่ข้างตั่งนอน“ยานี่ต้องให้ท่านอ๋องกินหรือ”“นี่เป็นยาที่กระหม่อมปรุงขึ้นมา แต่อาการของท่านอ๋อง” หมอหลวงจงถอนหายใจ “ไม่ค่อยจะได้ผลเท่าใดนัก”“อื้ม... ข้ารู้ พวกท่านออกไปเถิด ข้าจะจัดการต่อเอง” หลี่หมิงซีพูดอีกครั้ง แต่แล้วก็เรียกเอาไว้อีกหน “เดี๋ยวก่อน ท่านหมอจง ท่านหมอไป๋ พวกท่านตรวจยานี้สักหน่อย”ไม่ว่านางจะไล่ทุกคนให้ออกไปหมดแล้วก็ตาม แต่ในมุมมืดนั้นก็ยังมีองครักษ์เงาที่เฝ้าสังเกตการณ์ หากนางไม่ล้วงเอายาล้ำค่าออกมาให้หมอหลวงทั้งสองตรวจก่อน รับรองได้เลยว่า เพียงแค่นางล้วงออกมา ก็คงถูกองครักษ์เงาจัดการแล้วมือเรียวหยิบตลับหยกใบเล็กออกมาจากแขนเสื้อ ข้างในนั้นมีเม็ดยาสีแดงก่ำหนึ่งเม็ด เพียงแค่เปิดฝาออก ก็ได้กลิ่นหอมสมุนไพรล้ำค่าหลายชนิด แต่ที่เด่นสุดคงจะเป็นบัวหิ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status