Share

ตอนที่ 26 เอาคืน

last update Terakhir Diperbarui: 2026-01-14 12:07:21

แม้จะเป็นคนที่มีความซื่อสัตย์ภักดีและมีความสามารถมากล้น แต่เพราะรู้สึกถึงความไม่ยุติธรรมที่เกิดขึ้น
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 34 ตอนจบ

    “โปรดระวังขอรับนายน้อย” เสียงอาไฉ่ที่รับหน้าที่พี่เลี้ยงที่วิ่งตามหลังหยวนเหลียงเจี๋ยบุตรชายคนโตของหยวนไป๋เยี่ยนโหวทำให้ฉู่อวี่หนิงหันไปมองอย่างสนใจซื่อจื่อน้อยสกุลหยวนบัดนี้อายุได้สามขวบปีแล้วกำลังวิ่งเล่นอย่างสนุกสนาน หลบหลีกพี่เลี้ยงที่กำลังวิ่งตามอยู่ ข้างกายของนางคือเสี่ยวชิ่งที่กำลังอุ้มท้องได้หกเดือน แม้จะแต่งงานออกเรือนไปแล้วแต่ก็ยังขอมารับใช้ที่จวนสกุลหยวนไม่ยอมห่างจากตนไปไหนท่านโหววัยหนุ่มกำลังอุ้มบุตรีวัยขวบเศษยืนมองบุตรชายที่วิ่งเล่นอยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะถูกมือน้อย ๆ หยิกเข้าที่แก้มของบิดาให้หันมาสนใจตน“หนิงหนิง ดูลูกเจ้าสิ หยิกข้าอีกแล้ว”“ลูกข้าคนเดียวที่ไหน ลูกท่านพี่ก็ด้วย” นางกล่าวพลางหัวเราะเสียงเบา วางสะดึงปักผ้าลงแล้วยื่นมือไปอุ้มบรรพชนน้อยจากสามีนับจากที่หวนกลับมาอยู่ในร่างของตนเอง บัดนี้ก็ผ่านมาแปดปีแล้ว ชะตาของนางได้เปลี่ยนไป ได้อยู่กับสามีที่แสนดีมีครอบครัวที่อบอุ่นเช่นนี้ นับว่าเป็นวาสนานักอาไฉ่ที่รับหน้าที่พี่เลี้ยงจำเป็นเดินหอบกลับมา บนหลังคือหยวนเหลียงเจี๋ยที่ทำท่าควบม้าอย่างสนุกสนาน“เยว่เอ๋อร์ ลี่เอ๋อร์ พวกเจ้าพาซื่อจื่อและคุณหน

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 33 บ่าวผู้ซื่อสัตย์

    ในห้องโถง ณ จวนแม่ทัพมู่ตง ห้องโถงซ้ายขวาถูกแยกฝั่งบุรุษกับสตรีโดยมีฉากกั้นเพียงอกเสี่ยวชิ่งเดินเข้ามาด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความร้อนใจ แล้วแอบไปกระซิบนายหญิงของตนที่กำลังนั่งจิบชาอยู่ใน เมื่อนางรับรู้แล้วก็มีสีหน้าที่งงงวยเล็กน้อย ก่อนที่จะหันไปมองมู่ฮูหยินที่ยิ้มแย้มทักทายแขกเหรื่ออยู่ตรงหน้า แล้วหันไปเห็นอาเหรินสาวใช้คนสนิทของนางที่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยแววตาเจ้าเล่ห์จึงยิ้มออกมาที่มุมปากโดยยังไม่ได้กล่าวอะไรเมื่อเวลาผ่านไปสักครู่หนึ่งจึงได้หันไปรอบ ๆ แล้วมองโต๊ะที่ว่างเปล่าที่อยู่ข้างมู่ฮูหยิน เป็นโต๊ะสำรับของอันเหม่ยหรงที่เจ้าของโต๊ะยังไม่มาถึง จึงได้เอ่ยถามขึ้นมา“ได้ข่าวว่าท่านแม่ทัพพาสาวงามกลับมา และจะแต่งงานในเดือนหน้านี้แล้ว ข้ายังไม่ได้เจอหน้านางเลย นางไม่สบายหรือไม่” ฉู่อวี่หนิงหันไปถามมู่ฮูหยินนางมองมาที่โต๊ะของว่าที่ฮูหยินรองฉู่ด้วยสายตาที่ลำบากใจ นี่เป็นงานเลี้ยงสำคัญของมู่ตงแท้ ๆ แต่นางก็ยังมาสายเสียได้“นางคงกำลังแต่งตัวอยู่ เดี๋ยวข้าจะให้คนไปตามนาง” กล่าวแล้วมู่ฮูหยินก็เรียกสาวใช้ให้ไปตามอันเหม่ยหรงออกมา เพราะไม่เช่นนั้นก็จะเป็นการขายหน้าสกุลมู่ แม้นางจะยังไม่แต่งเป

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 32 หนามแทงใจ

    ณ จวนแม่ทัพมู่ ฉู่อวี่หนิงมาเยี่ยมหลิวอิงลั่วภรรยาของแม่ทัพมู่ตง ทั้งสองพบรักกันตอนที่เขากำลังสืบเรื่องคดีที่ซีโจวอยู่ และได้แต่งงานกันก่อนที่จะไปรบที่ชายแดนทางเหนือ แต่งงานเพียงแค่หนึ่งเดือนเท่านั้นก็ต้องห่างกัน เมื่อสามีกลับมาก็ยังพาอนุกลับมาด้วย ใบหน้าของนางจึงเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง “สีหน้าของเจ้าดูไม่ดีเลย มีอะไรระบายให้ข้าฟังได้” เมื่อมองใบหน้าเศร้าหมองของมู่ฮูหยินที่วัยไล่เลี่ยกันแล้วก็อดที่จะสงสารไม่ได้ชาตินี้คนที่รับเคราะห์แต่งงานกับหลี่โม่เทียนก็คือคุณหนูจาง แล้วคนที่รับเคราะห์ให้สามีมีอนุแทนนางก็คือมู่ฮูหยินผู้นี้ การเปลี่ยนแปลงชะตาของนางทำให้สตรีทั้งสองคนต้องมารับเคราะห์แทน แม้จะรู้สึกผิดอยู่บ้างแต่นางก็กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว“ข้าสบายดี นี่เทียบเชิญมางานเลี้ยงฉลองที่จวนในอีกหกวัน ข้ากำลังจะให้คนนำไปส่งอยู่พอดี ส่วนงานแต่งงานรับฮูหยินรองเข้าสกุลมู่ ใกล้ถึงวันนั้นข้าจะส่งเทียบเชิญไปให้ท่านอีกที” มู่ฮูหยินกล่าวพร้อมกับนำเทียบเชิญงานฉลองให้“กล่าวเช่นนี้หมายความว่าท่านยินยอมรับนางเข้ามาฮูหยินรองเช่นนั้นหรือ” ฉู่อวี่หนิงถามด้วยน้ำเสียงที่ประหลาดใจ เรื่องนี้ใครจะยอมโดยง่าย

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 31 สงบสุข

    หลังจากที่นักโทษกบฏที่หลบหนีถูกสังหารคดีนี้ก็ถูกปิดลงโดยยังไม่มีการไต่สวน สกุลหลี่ที่เหลือถูกเนรเทศให้ไปอยู่ที่ชายแดนไม่ให้กลับมาที่แคว้นฉีอีกส่วนจางเยี่ยนฟางถูกตัดสินไม่ให้ได้รับบทลงโทษ เนื่องจากหยวนไป๋เยี่ยนได้ให้เหตุผลว่านางได้ทำทุกอย่างทำไปเพื่อป้องกันตัวจากภัยที่มาถึง และทุกคนต่างเห็นด้วยกับการตัดสินนั้นก่อนที่จะเดินกลับที่เสียนเป่ย นางร่ำลาฉู่อวี่หนิงและหยวนไป๋เยี่ยน กล่าวขอบคุณจากใจจริง สีหน้านั้นแม้จะดูสดใสขึ้นบ้างแล้วแต่แววตาก็ยังเต็มไปด้วยความเศร้า ก่อนนางจะจากไปฉู่อวี่หนิงได้กระซิบอะไรบางอย่างที่ทำให้นางเผยรอยยิ้มออกมา ก่อนจะขึ้นรถม้าของสกุลจางที่มารับบุตรีพากลับไปโดยมีขบวนทหารไปส่งจนถึงประตูเมืองหยวนไป๋เยี่ยนได้รับความดีความชอบ แม้จะคดีนี้จะจบลงด้วยการที่นักโทษกบฏเสียชีวิตระหว่างการจับกุม แต่ก็ถือว่าเป็นการสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่ทำให้ได้รับการแต่งตั้งยศโหวให้ พร้อมทั้งจวนหลังใหม่ที่พระราชทานให้กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้างทุกอย่างเป็นไปตามที่ฉู่อวี่หนิงเคยกล่าวเอาไว้ จนเขาเองก็แทบไม่อยากจะเชื่อ แต่ทุกอย่างก็เกิดขึ้นจริง ในคืนนั้นนางนอนกอดสามีด้วยความสบายใจหลังจากพ้นเร

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 30 ความแค้นของสตรี

    ข่าวลือเรื่องที่บุพการีทั้งสองถูกย้ายที่คุมขังมาที่หนานอัน ความยากลำบากที่ต้องเผชิญจนมีอาการเจ็บป่วยอยู่ในห้องคุมขัง รวมถึงข่าวลือเรื่องวิญญาณของจางเยี่ยนฟางที่มาหลอกหลอนจนทั้งคู่หวาดวิตกและอยู่ไม่สุขล่วงรู้ไปจนถึงหูของหลี่โม่เทียนจินหงและหลงเป่าแฝงเข้าไปสืบจนรู้ว่าหลี่ผิงอันและถงเหยาเยว่ทั้งสองใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบากจริง พร้อมกันนั้นก็ให้สืบหาวิธีการหลบหนีโดยไม่รู้เลยว่าที่ทุกอย่างง่ายดายนั้นเพราะหยวนไป๋เยี่ยนตั้งใจเปิดทางให้เมื่อรู้หนทางหลบหนีและจุดอ่อนขณะที่ผลัดเปลี่ยนเวรยาม ทั้งสามก็วางแผนแฝงตัวเข้ามาเป็นทหารยามเพื่อที่จะพานักโทษหลบหนีออกไปทั้งสามก็เข้าไปภายในเรือนจำชั่วคราวนั้นทำทีเป็นทหารที่มาเปลี่ยนเวร เปิดห้องคุมขังนำตัวหลี่ผิงอันและถงเหยาเยว่ที่อิดโรยอยู่ออกไปจากห้องขัง มองดูรูปร่างที่ผอมโซและใบหน้าที่ซูบซีดของบุพการีแล้วก็รู้สึกเคียดแค้น“โม่...” เมื่อมารดาจะเอ่ยชื่อก็ส่ายศีรษะให้นางหยุดพูด ทำทีเป็นทหารพานางออกไป“พานักโทษหลี่ผิงอันและถงเหยาเยว่ออกไปเพื่อย้ายที่คุมขัง” เขาแสร้งทำเป็นออกคำสั่ง จากนั้นให้จินหงและหลงเป่าพาตัวออกไป คิดว่าสวรรค์ช่างเป็นใจในครั้งนี้ไม่ได้ระว

  • เกิดใหม่ชาตินี้ขอเป็นสตรีไร้ใจ   ตอนที่ 29 ไม่สาสมแต่สะใจ

    หลังจากที่ฉู่อวี่หนิงกลับไปก็ได้ให้คนนำอาหารวางเอาไว้ให้แก่ทั้งสอง เมื่อเห็นว่านางจากไปแล้วก็รีบยื่นมือออกมานอกกรงขัง เปิดดูของในตะกร้าฮวยน้าไม้ใบนั้น พบว่าอาหารที่ฉู่อวี่หนิงจัดเตรียมเอาไว้ให้มีแต่ข้าวกับไข่ต้มที่เหลือเพียงไข่ขาวเท่านั้น สองสามีภรรยามองหน้ากันก่อนจะปัดอาหารนั้นทิ้งลงพื้น“ไม่กินก็ไม่เป็นไร แต่ว่าอาหารนี้เป็นเพียงอย่างเดียวของพวกเจ้า” ทหารเฝ้ายามที่เห็นเหตุการณ์พูดขึ้นแล้วไม่ได้สนใจคนทั้งคู่“ไม่มีอาหารอื่นแล้วหรือ”“ไม่มีหรอก ที่นี่เป็นเพียงห้องขังชั่วคราว หากญาตินักโทษไม่นำอาหารเข้ามาให้ทางเราก็ไม่ได้จัดหา” ทหารผู้นั้นกล่าวแล้วเดินไปอย่างไม่แยแส“เจ็บใจนัก” หลี่ผิงอันกล่าวด้วยความเจ็บใจ ไม่มีวันหยิบอาหารหล่นพื้นนั้นมากินแน่ พวกตนเป็นถึงพ่อแม่ของอดีตรองแม่ทัพหลี่โม่เทียน เคยอยู่สุขสบายจากการดูแลของลูกสะใภ้ อยู่ดีกินดีจนเคยตัว ไม่มีวันแตะต้องเศษอาหารเหล่านี้ขณะเดียวกันก็มีคนนำอาหารมาส่งให้นักโทษในห้องขังอื่น ๆ แม้เป็นเพียงซาลาเปาไส้ผักคนละก้อนเท่านั้น แต่ว่าก็ยังดีกว่าอาหารตรงหน้า“ขอพวกเราบ้าง” ถงเหยาเยว่ร้องขอเมื่อคนส่งอาหารกำลังจะจากไป“ข้านำมาแจกจ่ายตามจำนวนคนเท่

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status