Masuk6
เช้าวันรุ่งขึ้น ซงซงเดินทางไปยังหมู่บ้านหนานเพื่อทำสัญญาซื้อขายที่ดินกับหนิงเทียนเจ้าของที่ดินโดยมีหัวหน้าหมู่บ้านลุงจางหมิ่นและชาวบ้านอีกหลายคนร่วมเป็นสักขีพยาน ซงซงเดินทางมาถึงหมู่บ้านทันด่วนเห็นชาวบ้านหลายคนยืนออกันอยู่หน้าบ้านลุงจางหมิ่น พอเห็นซงซงมาถึงชาวบ้านก็จับจ้องกันตาเป็นมัน ที่มามุงดูกันหลายคนไม่ใช่เพราะอยากมารอซงซง แต่พวกเขาอยากเห็นเงินที่หอบมาซื้อขายที่ดินกันมากกว่า ทั้งที่ไม่ใช่เงินของตนเองแต่ก็อยากเห็นจำนวนเงินที่มากโขของคนอื่น
ชาวบ้านหลีกทางให้ซงซงเดินเข้าไปหาลุงจางหมิ่นและหนิงเทียเพื่อทำสัญญาซื้อขายที่ดิน สำหรับโลกแห่งนี้ซึ่งอยู่ในยุคปีเจ็ดศูนย์นั้นยังไม่มีโฉนดที่ดิน เวลาทำการซื้อขายที่ดินจะต้องมาทำสัญญาซื้อขายกันโดยหัวหน้าหมู่บ้านและชาวบ้านเป็นพยานรู้เห็น มันเป็นเรื่องแปลกสำหรับซงซงคนใหม่ที่เข้ามาอยู่ในยุคนี้ แล้วการซื้อขายที่ดินมันก็ไม่ได้ยุ่งยากอะไร มีพยานรู้เห็นแล้วก็จ่ายเงินจบแค่นั้น
“สวัสดีครับลุงจางหมิ่น ลุงหนิงเทียน”
“มาช้าจัง รู้ไหมว่ามันเสียเวลาทำงานของฉัน”
“เอาน่าหนิงเทียน อย่าไปว่ามันเลย”
หนิงเทียนไม่พอใจที่ซงซงมาช้า จางหมิ่นที่ยืนอยู่ด้วยก็พูดเพื่อไม่ให้มีปากเสียงกัน หนิงเทียนจึงเงียบงสงบลงทันที คงเป็นเพราะเขาให้เกียรติจางหมิ่นนั่นแหละ
ซงซงนำเงินออกมาจากถุงป่านวางไว้ที่โต๊ะ 1,000 หยวน ครบตามที่ตกลงกันไว้เมื่อวาน ชาวบ้านที่เข้ามามุงดูเงินถึงกับตาเป็นมันวาวจนกลายเป็นเงินหยวน ส่วนชาวบ้านบางคนถึงกับอิจฉาริษยาซงซงที่มีเงินมากมายซื้อที่ดิน ทั้งที่ไม่ใช่เงินของตนเอง อย่างว่าแหละ พวกนี้มันพวกขี้อิจฉาตาร้อน เห็นใครดีกว่าหน่อยทนไม่ได้ อกอีแม่จะแตก
“หนึ่งพันหยวนครบตามที่ตกลงกันไว้นะครับ ลุงหนิงเทียน”
“เออ ก็ตามนั้นแหละ”
หลังจากทำสัญญาซื้อขายกันเสร็จเรียบร้อย เรื่องยังไม่จบเพียงแค่นี้ ทั้งสองฝ่ายรวมไปถึงหัวหน้าหมู่บ้านจะต้องไปดูที่ดินว่าตรงไหนไม่สามารถรุกล้ำพื้นที่เข้าไปได้ แต่ดูเหมือนว่าเรื่องที่ดินจะกลายเป็นเรื่องรองลงมาทันทีเมื่อพวกเขาทั้งสองได้เห็นพื้นที่เพาะปลูกของซงซง ไม่ใช่แค่นั้น ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านหนานซึ่งเป็นพยานการซื้อขายที่ดินก็ตามมาดูด้วยเช่นเดียวกัน ซงซงไม่เข้าใจว่าพวกชาวบ้านจะตามมาทำมะเขืออะไรอีก แต่นั่นก็เป็นเรื่องดีที่คาดไม่ถึง เพราะถ้าหากพวกชาวบ้านได้เห็นสิ่งที่ซงซงทำอยู่ตอนนี้ บางทีพวกชาวบ้านอาจจะมองเขาเปลี่ยนไปเป็นคนละคนในทางที่ดีก็ได้
“ผักพวกนี้ ซงซงเป็นคนปลูกเหรอ”
“ใช่แล้วครับลุงจางหมิ่น”
“แล้วปลูกยังไงทำไมผักถึงได้โตเต็มที่สวยงามได้ขนาดนี้”
“ผมใช้ผักตบชวาเป็นปุ๋ยครับ มันจะทำให้ผักเติบโตขึ้นรวดเร็วและสวยงามครับ”
“ผักตบชวามันใช้เป็นปุ๋ยได้ด้วยเหรอ”
“ได้ครับ”
ในความเป็นจริง ผักตบชวานั้นสามารถนำมาใช้เป็นปุ๋ยเพื่อการเกษตรเพาะปลูกได้ ส่วนเรื่องที่ผักเติบโตขึ้นในเวลาเพียงแค่คืนเดียวนั้นไม่เกี่ยวกับผักตบชวาเลยสักนิด ซงซงก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าผักที่ตนเองปลูกนั้นทำไมมันขึ้นรวดเร็วผิดปกติแตกต่างจากของชาวบ้าน ไม่ว่าจะลองเอาผักไปปลูกไว้ที่ไหนก็ตาม ผักที่ตนปลูกจะเติบโตอย่างรวดเร็วพร้อมรับประทานได้เหมือนผักทั่วไป ซึ่งเรื่องนี้ซงซงไม่ได้บอกใคร จนเขาคิดไปถึงเรื่องเหนือธรรมชาติว่ามันอาจจะเป็นพลังบางอย่างที่พอหลังจากเข้าร่างของซงซงคนเก่าแล้วจะสามารถปลูกอะไรก็ได้เพียงแค่ข้ามวันข้ามคืนก็โตขึ้นมาทันที นับว่าเป็นเรื่องที่แปลกไม่ต่างกับเรื่องที่ตนเองเกิดใหม่มาอยู่ในร่างชายสติไม่ดีนั่นแหละ
แล้วไม่ใช่แค่ลุงจางหมิ่นและลุงหนิงเทียน พวกชาวบ้านก็ให้ความสนใจกับวิธีปลูกผักของซงซงเหมือนกัน เห็นอย่างนี้คงไม่พลาดที่จะทำตามวิธีของเขา พวกชาวบ้านจึงแห่กันไปเก็บผักตบชวากันทันที
(ชาวบ้านพวกนี้นี่มันบ้าดีเดือดแท้หลาย)
หลังจากจัดการเรื่องที่ดินเสร็จเรียบร้อย จางหมิ่น หนิงเทีย ซงซงยังพูดคุยกันต่อในเรื่องที่ว่าซงซงจะทำอะไรกับที่ดินที่ซื้อมมาผืนนี้
“ก่อนอื่นผมต้องขอบคุณลุงหนิงเทียนมากที่ขายที่ดินผืนนี้ให้กับผม หลังจากนี้ผมจะใช้ประโยชน์จากที่ดินไปทำเป็นแปลงเพาะปลูกผักหลายชนิดและก็จะทำพื้นที่เลี้ยงสัตว์ไปด้วย”
“ถ้าคิดจะทำก็ต้องทำให้ได้ ส่วนเรื่องลูกชายของฉัน ถ้ามันเข้ามารบกวนเดี๋ยวฉันจะจัดการมันให้เอง”
“ขอบคุณมากครับ”
“จางหมิ่น ฉันขอตัวกลับไปทำงานก่อนนะ”
“อ่า โชคดีนะ”
ลุงหนิงเทียนขอตัวกลับไปทำงานที่ฟาร์มของตนเอง ซงซงไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงพูดเรื่องสองพี่น้องลูกชายของเขาขึ้นมา แต่นั่นก็ทำให้ซงซงเข้าใจว่าลุงหนิงเทียนไม่ได้โกรธแค้นซงซงเรื่องที่เขาทำร้ายลูกชายทั้งสอง บางทีลุงหนิงเทียนอาจรู้ความจริงอยู่แล้วว่ามันเกิดอะไรขึ้น
“เอาล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วลุงขอตัวกลับก่อนนะ”
“เดี๋ยวก่อนครับ”
“มีอะไรเหรอ”
“ผมมีเรื่องจะรบกวนลุงจางหมิ่นอีกเรื่องครับ พอจะมีเวลาไหมครับ”
“ได้สิ ซงซงพูดมาเลย”
เรื่องที่อยากรบกวนลุงจางหมิ่นเป็นเรื่องเกี่ยวกับการปรับปรุงซ่อมแซมบ้านเรือนและเรื่องติดตั้งไฟฟ้าซึ่งมันเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิต แล้วซงซงก็ได้บอกรายละเอียดยิบย่อยให้ลุงจางหมิ่นฟังอย่างตั้งใจถึงความต้องการของเขา
“พอจะทำได้ไหมครับ”
“ทำน่ะมันทำได้ แต่ซงซงเพิ่งซื้อที่ดินไปแล้วไม่ใช่เหรอ ปรับปรุงบ้านใหม่กับติดตั้งไฟฟ้าใช้น่ะมันมีค่าใช้จ่ายที่สูงนะ”
“ไม่เป็นไรครับ ผมยังมีเงินเหลืออยู่ครับ”
“เข้าใจแล้ว ถ้าอย่างนั้นลุงจะติดต่อคนที่รู้จักมาปรับปรุงบ้านให้แล้วก็ให้เขาเข้ามาติดตั้งไฟฟ้าให้ด้วย”
“ขอบคุณมากครับ”
ในฐานะหัวหน้าหมู่บ้านหนาน ลุงจางหมิ่นมองดูซงซงเปลี่ยนไปจากแต่ก่อน เขามีความรู้สึกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าไม่ใช่ซงซงที่รู้จักแต่เป็นคนละคนกัน ถึงจะเป็นอย่างนั้นแต่คนที่อยู่ตรงหน้าก็ยังเป็นซงซงคนเดิม พอได้เห็นเป็นผู้เป็นคนเหมือนชาวบ้านก็รู้สึกดีใจและยินดี เรื่องที่ซงซงสติไม่ดีและก่อปัญหาสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านไปทั่ว บางทีมันคงจะเป็นเพราะความเหงาของเขาก็ได้
.
.
.
“ไอ้หนู หยิบค้อนมาให้หน่อยสิ”
“ได้ครับ”
“ต้องแก้ไขตรงนี้ใหม่นะ เดี๋ยวงานออกมาไม่สวย”
“ห้องน้ำเสร็จแล้วนะครับ”
“หลังคายังไม่มาถึงอีกเหรอ”
“ขอตะปูเพิ่มหน่อยสิ”
ผ่านมหลายวันในที่สุดวันนี้ก็มีถึงวันที่ปรับปรุงหลังเก่าให้กลายเป็นบ้านหลังใหม่ ซงซงใช้งบในการปรับปรุงบ้านใหม่ทั้งหมดอยู่ที่ 500 หยวน บวกค่าช่างเข้าไปอีก 300 หยวน ใช้เงินไปทั้งหมด 800 หยวน นี่ยังไม่รวมกับค่าติดตั้งไฟฟ้าภายในบ้านด้วยนะ ส่วนค่าติดตั้งไฟฟ้าจะอยู่ที่ 700 หยวน รวมค่าช่างเข้ามาติดตั้งทั้งหมดแล้ว วันนี้ซงซงหมดเงินไปทั้งหมด 1,500 หยวน ถือว่าหนักเอาการสำหรับคนหาช้าวกินค่ำ แต่เงินที่เสียไปแค่นี้ไม่นานก็หาใหม่ได้ เพราะว่าซงซงได้ขยายพื้นที่เพาะปลูกมากขึ้นบวกกับเหลือพื้นที่เอาไว้เลี้ยงไก่แล้วด้วย
วันนี้ตลอดทั้งวันการปรับปรุงบ้านจะแล้วเสร็จก่อนยามเย็น ช่วงที่รอให้บ้านปรับปรุงเสร็จซงซงก็เดินทางไปยังหมู่บ้านหนานเพื่อต้องการไปซื้อไก่มาเลี้ยง ระหว่างทางก็ยังมีชาวบ้านจับจ้องมองดูซงซงด้วยสายตารังเกียจไม่หายเหมือนอย่างเคย จนป่านนี้แล้วยังจะมาระแวงกันอยู่ได้
(ไว้ใจกันได้แล้วมั่ง)
เมื่อเดินมาถึงร้านขายไก่ก็พบกับเถ้าแก่เจ้าของร้านกำลังให้อาหารไก่เป็นกิจวัตรประจำวัน ในร้านมีไก่หลายสายพันธุ์ส่วนใหญ่จะเป็นไก่ไข่ที่สามารถสร้างผลผลิตไข่ไก่ออกมาได้ตลอดทั้งปี ซงซงกำลังดูลูกไก่ไข่อยู่ว่าจะซื้อไปเลี้ยงไว้กี่ตัว หากเป็นลูกไก่ไข่ราคาจะอยู่ที่ตัวละ 6 หยวน ส่วนตัวเต็มวัยจะอยู่ที่ราคา 20 หยวน ซงซงตัดสินใจเลือกซื้อเป็นลูกไก่ไข่ดีกว่า เพราะว่าใช้เวลาเลี้ยงไม่นานก็โตเต็มวัย แถมยังซื้อได้หลายตัวอีกด้วย แล้วเขาก็ไม่ได้เร่งรีบที่จะสร้างผลผลิตมาขายทันที เพราะว่ายังมีเรื่องต้องศึกษาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเลี้ยงไก่ไข่หลังจากนี้
“สวัสดีครับลุงฮั่น ผมจะมาขอซื้อลูกไก่ไข่น่ะครับ”
ลุงฮั่นแกเป็นคนไม่ค่อยพูดแต่ใจดีกับทุกคน ยกเว้นซงซงคนเดียว แต่พอได้ยินเรื่องราววีรกรรมของซงซง ลุงฮั่นก็ยอมรับในตัวเขาขึ้นมาบ้าง
ลูกไก่ไข่ 100 ตัว ถูกนำไปใส่กล่องกระดาษพร้อมหัวอาหารไก่ไข่ชนิดพิเศษ หลังจากได้ลูกไก่ไข่ตามที่ต้องการเป็นที่เรียบร้อยซงซงก็เดินทางกลับบ้านตนเอง พอไปถึงบ้านที่ให้ช่างปรับปรุงก็เสร็จเป็นที่เรียบร้อย แล้วการติดตั้งไฟฟ้าใช้งานก็เสร็จเรียบร้อยด้วยเหมือนกัน
ซงซงเดินสำรวจห้องของตนเองอย่างละเอียดยิบย่อย ภายในบ้านดูกว้างขึ้นเพราะว่ามีการขยายพื้นที่เพื่อไม่ให้แออัดมากเกินไป วัสดุที่ใช้ปรับปรุงบ้านมีความทนและแข็งแกร่ง มีห้องน้ำสร้างใหม่อยู่บริเวณหลังบ้าน คราวนี้จะได้ไม่ต้องเดินเข้าป่าไปขุดหลุมแล้วปล่อยออกมาแล้วถมดินอีก ห้องครัวที่สร้างใหม่อยู่ข้างบ้าน ทำให้เวลานอนจะได้ไม่มีกลิ่นอาหารรบกวน ทุกอย่างมีความประณีตและเรียบร้อยสะอาดตา ที่เหลือก็ต้องซื้อตู้เสื้อผ้า โต๊ะอาหารและอย่างอื่นอีกมาก แต่ตอนนี้ยังไม่จำเป็นสักเท่าไหร่
หลังจากจ่ายค่าแรงให้ช่าง ซงซงก็เอาลูกไก่ไข่ไปไว้พื้นที่เลี้ยงที่เตรียมเอาไว้ก่อนจะเอาเวลาไปรดน้ำแปลงผัก หลังจากนั้นก็กลับเข้าบ้านไปทำความสะอาดที่บ้านก่อนทำอาหารเย็น วันนี้ซงซงซื้อเนื้อวัวกลับมาทำอาหารด้วย เมนูที่จะทำเย็นนี้ก็คือเนื้อย่างจิ้มแจ่ว
วัตถุดิบส่วนผสมส่วนเนื้อย่างก็จะมี เนื้อวัว พริกไทยดำ รากผักชี กระเทียม ซอสปรุงรส น้ำมันหอย ในส่วนวัตถุดิบในการทำน้ำจิ้มแจ่มก็จะมี พริกป่น น้ำตาลปี๊บ ข้าวคั่ว มะนาว น้ำปลา ผักชี
วิธีทำ นำผักชี กระเทียม พริกไทยดำไปโขลกให้ละเอียดแล้วเอาซอสปรุงรส น้ำมันหอยคลุกเข้ากับเนื้อวัวเพื่อหมักทิ้งไว้ประมาณ 30 นาที หลังจากนั้นก็เอาเนื้อไปย่างที่ตะแกรงย่างโบราณ ช่วงที่รอเวลาหมักเนื้ออยู่ก็ทำน้ำจิ้มแจ่วไปก่อนโดยการผสมน้ำปลา มะนาว น้ำตาลปี๊บแล้วคนให้เข้ากัน แล้วใส่พริกป่นและข้าวคั่ว แล้วตกแต่งด้วยผักชี พอหลังจากผ่านไป 30 นาที ก็น้ำเนื้อหมักไปย่างตะแกรงย่างโบราณ รอให้เนื้อย่างสุก เป็นอันว่าเสร็จเรียบร้อย
นี่เป็นส่วนหนึ่งที่ทำเสร็จ ยังเหลือสิ่งสำคัญสำหรับซงซง นั่นก็คือผักสดเพื่อที่จะเอามากินกับเนื้อย่างจิ้มแจ่วโดยการเอาเนื้อห่อกับผักกาดขาวเป็นอันว่าเสร็จเรียบร้อยพร้อมกิน
เนื้อย่างที่สุกกำลังดีถูกหั่นออกเป็นชิ้นพอดีคำ เนื้อหั่นเป็นชิ้นถูกผักห่อแล้วราดน้ำจิ้มแจ่วเข้าไปก่อนจะเอาเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย เนื้อวัวทั้งนุ่มและหวานฉ่ำทำให้อดที่จะกินต่อไปไม่ได้
“นี่แหละ เนื้อที่รอคอย”
…
74 ขึ้นชื่อว่ามนุษย์ ล้วนมีเกิดแก่เจ็บตายกันทั้งนั้น ไม่สามารถหนีมันไปได้ แต่ทว่า คนที่โชคดีแล้วได้เกิดใหม่พร้อมกับความทรงจำเก่านั้น คงมีแต่บุญตู่หรือซงซงนั่นแหละ อย่างที่เห็น บุญตู่เข้ามาอยู่ในร่างซงซงคนเก่าแล้วใช้ชีวิตในฐานะเกษตรกร แล้วตอนนี้ ซงซงก็ได้ใช้ชีวิตในฐานะพ่อคนหนึ่ง มีลูกเล็กวัย 6 ขวบเศษ มีภรรยาที่น่ารักคอยดูแลเอาใจใส่ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร ภรรยาอย่างซินอี้ก็ทำให้ได้เสมอ แต่ส่วนใหญ่ซงซงกับซินอี้จะช่วยเหลือกันมากกว่า หลายปีมานี้ ซงซงใช้ชีวิตในฐานะพ่อคนหนึ่ง ไม่ได้ทำงานหนักหนาอะไร เพราะงานที่เคยทำมาตลอด ซงซงได้ฝากให้ลูกจ้างดูแลทั้งหมด ส่วนซงซงมีแต่เดินทางไปเก็บเงินเท่านั้น บางครั้งก็พาลูกเมียไปที่ฟาร์มเป็นครั้งคราว แล้วดูเหมือนว่าหนิงหวง ลูกสาววัย 6 ขวบ ดูจะชอบการทำฟาร์มเหมือนพ่อ คนเป็นพ่อก็เลยสนับสนุนอย่างเต็มที่โดยการสอนเกี่ยวกับทำฟาร์มทุกอย่างให้ทั้งหมด “คุณแม่ หน
73 หลายเดือนมานี้ ซงซงไม่ค่อยได้ไปดูฟาร์มของตนเองสักเท่าไหร่ เนื่องจากซินอี้ภรรยาของตนท้องอยู่ อีกไม่นานเธอก็จะคลอดลูกในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าที่จะถึง ซงซงจึงต้องดูแลซินอี้อย่างใกล้ชิด เพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง ไม่ใช่แค่ซงซงหรอกนะที่กำลังดูแลซินอี้ ต้าหนิงเพื่อนรักของเธอก็มาอยู่ดูแลเพื่อนอย่างซินอี้เช่นเดียวกัน “ขอโทษนะครับคุณต้าหนิง ต้องรบกวนคุณอีกแล้ว” “ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณซงซง ช่วงนี้ฉันว่างอยู่น่ะ ก็เลยอยู่ดูซินอี้ได้ แล้วฉันก็พักอยู่ไม่ไกลจากบ้านคุณซงซงด้วย” “หมายถึงบ้านญาติของคุณต้าหนิงเหรอครับ” “ไม่ใช่ค่ะ บ้านของฉันก็อยู่ที่นี่ด้วย ไม่ได้มีแต่บ้านญาติฉันหรอกนะคะ”&nbs
72 บ้านสไตล์จีนย้อนยุคที่เห็นอยู่ตอนนี้ ถูกสร้างขึ้นมาเมื่อสองเดือนที่ผ่านมา จนตอนนี้สร้างเสร็จเรียบร้อยพร้อมให้คู่รักข้าวใหม่ปลามันเข้ามาอาศัยอยู่ได้ทันที แต่ก่อนจะเข้ามาอยู่ในบ้าน ซงซงก็ได้ซื้อของจำเป็นเข้าบ้าน กว่าจะได้เข้ามาอยู่ก็คงต้องเป็นหลังจากขนของเข้ามาทั้งหมดเสียก่อน “บ้านของเรา สวยใช่ไหมครับ” “สวยค่ะ ฉันชอบมาก ข้างนอกก็เป็นทะเล บรรยากาศก็ดีด้วย” “นั่นสิครับ” ข้างนอกบ้านก็สวยงาม แต่ข้างในบ้านล่ะ ข้างในบ้านทาสีไม้ให้เข้ากับบ้านสไตล์จีนย้อนยุค ห้องนั่งเล่น ห้องน้ำ ห้องนอน มีอยู่ด้วยกันห้องละชั้นของบ้าน ซึ่งบ้านมีทั้งหมด 2 ชั้น มีหน้าต่างมองออกไปยังทะเลเพื่อส
71 บ้านสองชั้นสไตล์จีนย้อนยุคติดชายหาดริมทะเลนี้ มันจะเป็นบ้านของคนอื่นไปไม่ได้นอกจากบ้านของซงซงและซินอี้ แล้วตอนนี้ ช่างสร้างบ้านกำลังทาสีทั้งภายนอกและภายใน รวมไปถึงเก็บรายละเอียดตัวบ้านอีกด้วย คาดว่า บ้านของทั้งสองคนคงแล้วเสร็จไม่เกินเดือนหน้าที่จะถึงนี้ “อีกไม่นานพวกเราก็จะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะครับ” “ค่ะคุณสามี จะว่าไปแล้ว วันนี้เป็นวันสำคัญของหมู่บ้านที่คุณอยู่ด้วย” “ใช่ครับ หมู่บ้านหนานกลายเป็นหมู่บ้านพัฒนาแล้วน่ะครับ เย็นวันนี้จะมีงานฉลองกันในหมู่บ้าน คุณจะไปด้วยไหมครับ” “ฉันไปได้เหรอคะ” “ได้สิครับ ในฐานะภรรยาผม” 
70 “หยวน ตั้งแต่วันนี้ไป หยวนเป็นน้องบุญธรรมของซินหยานแล้วนะ” “จริงเหรอครับพี่ซงซง” “จริงสิ” เมื่อหยวนรู้ว่าได้เป็นน้องบุญธรรมของซินหยาน หยวนก็ดีอกดีใจเหมือนยกภูเขาออกจากอก “พี่ซินหยานครับ ตอนนี้หยวนก็เป็นน้องชายแล้วใช่ไหมครับ” “ใช่แล้วหยวน พี่ก็เป็นพี่สาวของหยวน จากนี้พวกเราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วนะ พยายามเข้าล่ะ” “ครับ หยวนจะพยายาม” หลังจากนี้ไป ทั้งสองคนก็ได้เป็นครอบครัวเดียวกัน ตามกฎหมายแล้วมันก็คงจะเป็น
69 “หยวน มาช่วยพี่ตรงนี้หน่อย” “ได้ครับพี่ซงซง” วันนี้ก็เป็นอีกวันหนึ่งที่ทั้งสองคนมาช่วยกันเอาไข่ไก่มาแจกจ่ายให้ชาวบ้าน ไข่ไก่ที่ผลิตออกมาแต่ละวันนั้น สามารถทำกำไรได้หลายหยวน แต่จะมีบางส่วนเอาไปแจกจ่ายให้กับชาวบ้านตามชนบท เหตุผลที่ซงซงนำมาแจกจ่ายให้กับพวกเขาก็เพราะอยากได้ชื่อเสียงเหมือนอย่างเคย จะได้มีฐานลูกค้าเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องปกติที่ซงซงทำ แต่อีกเหตุผลหนึ่งนั้น อยากให้ชาวบ้านไม่มีอันจะกิน มีกินมีใช้ขึ้นมาบ้าง ถึงจะเป็นอย่างนั้น ซงซงก็ไม่ได้ว่าจะให้ทุกครอบครัวหรอกนะ ถ้าไม่ลำบากจริงก็จะไม่ให้ เอาเป็นว่า สิ่งที่ซงซงกำลังทำอยู่นี้ ทำให้ชาวบ้านรู้สึกขอบคุณขึ้นมา อย่างน้อยมันก็สามารถต่อชีวิตพวกเขาได้ในระดับหนึ่ง หลังจากแจกจ่ายไข่ไก่เสร็จสรรพ ซงซงและหยวนก็ออกเดินทางไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่งที่อยู่ต







