LOGINหลี่หนิงหนิง ดาราสาวแถวหน้าของยุคปัจจุบัน แต่ชีวิตของเธอกลับจบลงอย่างไม่คาดฝันเมื่ออุบัติเหตุในกองถ่ายพรากเธอไปจากโลกนี้ ทว่าเธอกลับตื่นขึ้นมาในร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งในยุคโบราณ หญิงสาวสติไม่ดีที่กำลังถูกรังแก ชะตากรรมของเธอนั้นยังไม่หมดเพียงเท่านี้เพราะทางบิดานั้นดันขายหญิงสาวให้ทางการเพื่อนำไปเป็น 'สตรีบรรณาการ' ให้กับราชาปีศาจผู้เลื่องชื่อ เพื่ออำนาจและเงินทอง โอ้ย! นี่มันจะโหดร้ายเกินไปแล้วนะ!
View Moreแสงแดดอ่อนยามเช้าสาดผ่านหน้าต่างไม้เข้าสู่ห้องนอนแห่งหนึ่งในเรือนของจวนสกุลหลี่ หลี่หนิงหนิงลืมตาขึ้นด้วยความมึนงง หัวหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยหิน แต่เมื่อสายตาของเธอปรับตัวได้บรรยากาศแปลกใหม่และไม่คุ้นเคยก็ค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้นในสายตา
เธอพบว่าเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่นั้นดูแปลกตา เสื้อผ้าอาภรณ์มีรายละเอียดที่ละเอียดอ่อนเกินไปสำหรับเธอที่เคยอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยความทันสมัย หลี่หนิงหนิงรู้สึกเหมือนกับว่าเธอไม่ได้อยู่ในโลกเดิมของตัวเอง
นี่เธอตกจากสลิงตายแล้วไม่ใช่หรอ?
ก่อนหน้านี้หลี่หนิงหนิงเป็นนักแสดงเกรด A ของวงการบันเทิง ก่อนหน้านี้เธอกำลังเข้าฉากถ่ายทำซีรีส์แนวเทพเซียนโบราณโดยที่ตัวเธอนั้นจะต้องใช้สลิงช่วยในการถ่ายทำแต่ดันเกิดอุบัติเหตุสายสลิงขาดจนทำให้ร่างของเธอร่วงลงมากระแทกพื้นและหลังจากนั้นเธอก็ไม่รู้อะไรอีกเลย
"ที่นี่...ที่ไหนกัน?" หลี่หนิงหนิงมองไปรอบๆ ด้วยความงุนงง หูยังคงได้ยินเสียงนกขับขานอยู่ไกลๆ ก่อนที่ร่างบางลุกจากเตียงเพื่อสำรวจโดยรอบ ความรู้สึกผิดปกติในร่างกายก็ชัดเจนขึ้นจนต้องหยุดชะงัก
เธอลุกขึ้นเดินไปหน้ากระจกทองเหลืองเงาวับที่เคยเห็นในฉากที่ตนเองถ่ายละครแล้วมองเห็นใบหน้าของตนเองในภาพสะท้อน ความตกใจปรากฏขึ้นในดวงตาของหลี่หนิงหนิงเมื่อเห็นหญิงสาวในกระจกที่มีใบหน้าคล้ายกับตัวเองแต่ดูเด็กกว่ามาก ที่สำคัญคือเธอสวมชุดที่เป็นชุดในยุคโบราณที่เคยใส่ถ่ายซีรีส์หลายๆ เรื่อง
"นี่มันอะไรกัน?" หลี่หนิงหนิงพูดด้วยความมึนงง ตอนนั้นเองเหมือนกับความทรงจำบางอย่างเริ่มไหลเข้ามาในสมองของเธอจนต้องยกมือขึ้นมากุมศีรษะ
สรุปได้ว่า..ตอนนี้วิญญาณของเธอเข้ามาอยู่ในร่างของคุณหนูจากตระกูลในยุคโบราณชื่อเดียวกันกับตนเอง เจ้าของร่างเป็นบุตรสาวของขุนนางผู้หนึ่งแต่ดันสติไม่สมประกอบเนื่องจากตอนอายุสิบสองปีพลัดตกน้ำระหว่างที่ครอบครัวออกไปล่องเรือเที่ยวทะเลสาบ ส่วนผู้เป็นมารดาเองก็เสียชีวิตจากการกระโดดลงไปช่วยบุตรสาวในตอนนั้น
เมื่อเด็กหญิงฟื้นขึ้นมาก็กลายเป็นคนพูดจาไม่รู้เรื่อง หมอคนใดก็ไม่สามารถรักษาได้ลงความเห็นว่าเด็กหญิงกลายเป็นคนสติฟั่นเฟือนไปแล้ว เพราะเป็นเช่นนี้ทางผู้คนในครอบครัวจึงไม่สนใจไยดีไม่เว้นแม้แต่บิดาแท้ๆ ทิ้งให้นางอยู่กับแม่นมและบ่าวรับใช้มาเกือบห้าปี ทำตัวเหมือนไม่มีนางในจวน ไม่ให้ร่วมกิจกรรมใดๆ ของครอบครัวในจวนสกุลหลี่และไม่พานางออกร่วมงานสังคมเพราะอับอายเกินกว่าจะให้คนภายนอกรู้ว่าตนเองมีบุตรสาวสติไม่สมประกอบ
"นี่ฉันทะลุมิติเหมือนที่เคยอ่านในนิยายออนไลน์หรือนี่? ซวยจริงๆ" เธอพึมพำ แต่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเสียงเอะอะก็ดังขึ้นจากด้านนอกประตูก่อนที่มันจะถูกเปิดออกอย่างแรง
ทันใดนั้นเองก็มีหญิงสาวในชุดผ้าแพรสีอ่อนหน้าตาดีแต่แฝงด้วยความเย่อหยิ่งเดินเข้ามา
"ท่านพี่ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเองเจ้าค่ะ เป็นข้าที่ละเลยหน้าที่ไม่ระวังจนเกิดเรื่องเช่นนี้ ข้าจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยโดยเร็ว!" ร่างอรชรรีบลุกไปคุกเข่าต่อหน้าสามีเพื่อรับความผิดเอง เพราะหากให้เขาเป็นฝ่ายลงมือจัดการคงต้องรู้แน่ว่าเรื่องทุกอย่างเกิดมาจากตนนางจะปล่อยให้เขารู้ไม่ได้!หลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้ารับทราบ "จัดการให้เรียบร้อย หากจัดการไม่ได้หน้าที่ดูแลจวนข้าจะยกให้มู่หว่านทำแทน" สั่งพร้อมเอ่ยขู่ไปในทีเขาไม่ต้องการให้มีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นที่จวนมิเช่นนั้นหากมีข่าวออกไปว่าจวนสกุลหลี่ดูแลบุตรสาวไม่ดีจะส่งผลต่อชื่อเสียงและภาพลักษณ์ของตระกูลและตัวเขาเองเมื่อได้ยินชื่อของสตรีอีกคนในเรือนหูฟางซินก็ตาเบิกกว้างพร้อมกว่าด้วยอาการลนลาน"ไม่นะเจ้าคะ! ข้า..ข้าจะจัดการเรื่องนี้เอง และจะ..จะลงโทษทุกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อย่างที่สุดแน่นอนเจ้าค่ะ" หูฟางซินก้มหน้าเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นางจะไม่มีวันยอมให้อำนาจในมือของตนอาจจะตกไปอยู่ในมือของคนอื่นเด็ดขาดแม้ว่าจะต้องเสียคนของตนไปมากน้อยแค่ไหนก็ตามหลี่อี้เทียนได้ยินอย่างนั้นก็พยักหน้าพอใจแล้วหันไปหาบุตรสาวแล้วเอ่ย
ยามเว่ย (13.00 น.)หลี่อี้เทียนที่พึ่งกลับมาถึงจวนใบหน้าเคร่งขรึมเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าจากงานราชการยังไม่ทันได้นั่งพักดี ฮูหยินรองคนโปรดของตนก็น้ำตาคลอรีบเข้ามาคุกเข่าต่อหน้าพร้อมทั้งกล่าวฟ้องอย่างน่าสงสาร"ท่านพี่! ท่านต้องให้ความเป็นธรรมแก่ข้านะเจ้าคะ!"หลังจากที่หูฟางซินกลับไปที่เรือนเพื่อตั้งหลักใช้เวลาคิดหาทางออกเกือบชั่วยามก็หาทางออกสำหรับเรื่องนี้ได้ไว้เรียบร้อยแล้ว นางวางแผนกับบุตรสาวว่าจะความผิดทั้งหมดจะต้องโยนให้จีถิงหลัว เพราะอย่างไรเสียนังบ่าวชั้นต่ำนั่นก็ไม่กล้าที่จะพาดพิงมาถึงนางอยู่แล้วหากมันกล้าลองดีละก็ตนจะส่งคนไปจัดการครอบครัวของมันที่อยู่ข้างนอกซะ!ส่วนนังเด็กหนิงหนิงนั่นพอเอาเข้าจริงมันก็คงไม่กล้าที่จะพูดอะไรหรอก ที่แล้วมานางสั่งสอนไปตั้งเท่าไหร่แล้วคงจะหวาดกลัวนางอยู่บ้างหลี่อี้เทียนขมวดคิ้วก่อนทอดสายตามองสตรีตรงหน้า หูฟางซินคือฮูหยินรองที่เขารับเข้ามาหลังจากที่แต่งฮูหยินเอกอย่างเฉินอิงหลิวได้เพียงหนึ่งปี แม้นางจะเป็นเพียงบุตรสาวพ่อค้าแต่กลับมั่งคั่งร่ำรวยช่วยส่งเสริมเขาได้เป็นอย่างดี อีกทั้งนางเป็นสตรีที่รู้จักเอาอกเอาใจวางตัวในฐานะฮูหยินรองได้เหมาะสมจึงทำให้
นานวันฝั่งมนุษย์ก็ยิ่งมีจำนวนคนล้มตายมากมาย ทหารจากห้าแคว้นรวมกันเคยมีจำนวนหลายล้านคนก็ลดเหลือไม่ถึงล้านนาย ในเวลานั้นเองมีแม่ทัพคนหนึ่งนามว่า 'ซ่งจื่อหวง' ซึ่งเป็นแม่ทัพผู้เก่งที่สามารถรับมือกับราชาปีศาจได้อย่างหลายกระบวนท่าถือว่าเป็นผู้ที่เก่งที่สุดในบรรดาแม่ทัพคนอื่นๆ ได้เสนอเจรจายุติสงครามกับราชาปีศาจโดยที่ไม่ฟังคำสั่งของกษัตริย์แคว้นตน ออกคำสั่งให้กองกำลังทั้งหมดของมุนษย์หยุดสู้รบและยอมจำนนแด่ราชาปีศาจเพื่อชีวิตของคนที่เหลืออยู่ราชาปีศาจหรงมู่เหยียนแต่เดิมก็ไม่ใช่คนคิดอยากเปิดสงครามและเห็นแก่ความมีจิตใจที่ดีเห็นแก่ส่วนรวมของแม่ทัพใหญ่ผู้นั้นจึงยอมเจรจาด้วยใช้เวลาไม่นาน โดยได้ข้อสรุปว่าหนึ่ง ฝั่งมนุษย์จะต้องยินยอมให้สังหารเหล่ากษัตริย์แต่ละแคว้นที่เป็นผู้มีความคิดเริ่มต้นเปิดสงครามเพื่อเป็นการไถ่โทษให้กับแดนปีศาจสอง ทุกๆ ร้อยปีทุกแคว้นจะต้องส่งขบวนบรรณาการไปที่แดนปีศาจสาม ฝั่งมนุษย์จะต้องทำพันธะสัญญาเลือดกับราชาปีศาจเพื่อไม่ให้ฝั่งมนุษย์คิดก่อสงครามอีก หากมีมนุษย์คนใดคิดฝ่าฝืนก็จะตายภายในเจ็ดวันหากไม่ตกลงราชาปีศาจหรงมู่เหยียนก็ไม่คิดที่จะปล่อยมนุษย์เอาไว้และประกาศว่าจะล้างบาง
ภายในท้องพระโรงอันโอ่อ่าของแคว้นซ่ง เหล่าขุนนางในชุดขุนนางเต็มยศยืนเรียงรายตามลำดับยศ ศูนย์กลางของการประชุมคือองค์ฮ่องเต้ผู้ประทับอยู่บนบัลลังก์มังกร สีพระพักตร์เรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยบารมี ขุนนางแต่ละฝ่ายทยอยรายงานสถานการณ์บ้านเมืองตามหน้าที่ของตน"ทูลฝ่าบาท บัดนี้ผลผลิตทางการเกษตรของแคว้นเราอุดมสมบูรณ์กว่าปีก่อน ทุกพื้นที่ได้รับการดูแลอย่างทั่วถึง ราษฎรเริ่มมีความเป็นอยู่ดีขึ้นตามลำดับพ่ะย่ะค่ะ คาดว่าผลผลิตในปีนี้อาจจะเพิ่มขึ้นอีกราวๆ สามส่วนเพียงพอสำหรับสำรองในหน้าหนาวพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเกษตรกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงมั่นใจ"ด้านการค้าก็รุ่งเรืองพ่ะย่ะค่ะ" ขุนนางฝ่ายเศรษฐกิจก้าวออกมารายงาน "พ่อค้าจากต่างแคว้นเดินทางมาแลกเปลี่ยนสินค้ามากขึ้น ท่าเรือทางเหนือก็ได้รับการปรับปรุงใหม่ ทำให้การขนส่งสะดวกขึ้นมาก คาดว่าเงินเข้าท้องพระคลังในปีนี้จะมีมากขึ้นกว่าปีก่อนเกือบสองส่วน""สถาณการณ์ด้านกองทัพเป็นอย่างไรบ้าง?" ฮ่องเต้หันพระพักตร์ไปตรัสถามอีกฝั่งแม่ทัพใหญ่ที่รับผิดชอบเรื่องนี้ก็ก้าวออกมาขานรับ "ทูลฝ่าบาท กองทัพของเรายังคงแข็งแกร่ง ซ้อมรบเป็นประจำ ขณะนี้ไม่มีภัยคุกคามจากศัตรูภายนอก ดินแดนชาย

















