1 ชายวัยกลางคนยืนส่องกระจกดูหน้าตาหล่อเหลาของตนเองผู้นี้เขามีชื่อว่า บุญตู่ เขาเป็นลูกจ้างรายวันที่สวนแห่งหนึ่งในต่างจังหวัดของประเทศไทย เขามีหน้าที่เก็บผลไม้ใส่ตะกร้าใบใหญ่หลายใบแล้วแบกขึ้นหลังรถของพ่อค้าคนกลางที่เข้ามาในสวนเพื่อรับซื้อผลไม้ไปขายหลายกิโลไปจนถึงหลายตัน เขาทำแบบนี้เป็นประจำทุกวัน รายได้ต่อวันของบุญตู่อยู่ที่สามร้อยบาท สำหรับบุญตู่แล้วเงินเท่านี้เพียงพอต่อการดำรงชีวิต นั่นก็เพราะบุญตู่นั้นเป็นชายโสด ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีญาติพี่น้องให้ดูแล เขาเป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่วัดในจังหวัดที่เขาเป็นลูกจ้างรายวัน เขาถูกคนเป็นพ่อเป็นแม่เอามาทิ้งไว้ข้างกุฏิวัดโดยที่ไม่มีอะไรให้สักอย่าง แม้แต่ขวดนมสักขวดก็ยังไม่มี คนที่รับเลี้ยงบุญตู่ก็คือหลวงปู่ในวัด แต่ท่านก็ได้มรณภาพตั้งแต่บุญตู่อายุเก้าขวบเศษเห็นจะได้ อย่างน้อยก่อนที่หลวงปู่จะจากไปก็ได้ให้บุญตู่เล่าเรียนหนังสือจนจบ ป.6 ถึงมันจะเป็นโรงเรียนในวัดก็เถอะ หลังจากบุญตู่เรียนจบ ป.6 บุญตู่ก็เข้าเรียนมัธยมต้นโรงเรียนรัฐพร้อมกับทำงานรับจ้างทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นขัดห้องน้ำ เก็บของเก่าขาย เก็บผักตามริมแม่น้ำเพื่อเอาไปขายท
Last Updated : 2026-07-23 Read more