เกิดใหม่มาอยู่ในร่างชายสติไม่ดี ยุค 70

1 ชายวัยกลางคนยืนส่องกระจกดูหน้าตาหล่อเหลาของตนเองผู้นี้เขามีชื่อว่า บุญตู่ เขาเป็นลูกจ้างรายวันที่สวนแห่งหนึ่งในต่างจังหวัดของประเทศไทย เขามีหน้าที่เก็บผลไม้ใส่ตะกร้าใบใหญ่หลายใบแล้วแบกขึ้นหลังรถของพ่อค้าคนกลางที่เข้ามาในสวนเพื่อรับซื้อผลไม้ไปขายหลายกิโลไปจนถึงหลายตัน เขาทำแบบนี้เป็นประจำทุกวัน รายได้ต่อวันของบุญตู่อยู่ที่สามร้อยบาท สำหรับบุญตู่แล้วเงินเท่านี้เพียงพอต่อการดำรงชีวิต นั่นก็เพราะบุญตู่นั้นเป็นชายโสด ไม่มีพ่อ ไม่มีแม่ ไม่มีญาติพี่น้องให้ดูแล เขาเป็นเด็กกำพร้าที่อาศัยอยู่วัดในจังหวัดที่เขาเป็นลูกจ้างรายวัน เขาถูกคนเป็นพ่อเป็นแม่เอามาทิ้งไว้ข้างกุฏิวัดโดยที่ไม่มีอะไรให้สักอย่าง แม้แต่ขวดนมสักขวดก็ยังไม่มี คนที่รับเลี้ยงบุญตู่ก็คือหลวงปู่ในวัด แต่ท่านก็ได้มรณภาพตั้งแต่บุญตู่อายุเก้าขวบเศษเห็นจะได้ อย่างน้อยก่อนที่หลวงปู่จะจากไปก็ได้ให้บุญตู่เล่าเรียนหนังสือจนจบ ป.6 ถึงมันจะเป็นโรงเรียนในวัดก็เถอะ หลังจากบุญตู่เรียนจบ ป.6 บุญตู่ก็เข้าเรียนมัธยมต้นโรงเรียนรัฐพร้อมกับทำงานรับจ้างทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นขัดห้องน้ำ เก็บของเก่าขาย เก็บผักตามริมแม่น้ำเพื่อเอาไปขายท

3 ซงซงกลับมาที่แม่น้ำอีกครั้งเพื่อมาเก็บผักตบชวาเอาไปใส่บ่อเลี้ยงปลาที่บ้าน บริเวณแม่น้ำนอกจากผักตบชวาก็มีผักบุ้งยอดงามโตขึ้นแถวริมแม่น้ำเป็นหย่อม เห็นอย่างนั้นซงซงก็อดที่จะเก็บกลับไปไม่ได้ ผักตบชวาและผักบุ้งถูกเก็บเข้าคุถังอย่างเป็นระเบียบก่อนเจ้าตัวจะเดินกลับบ้าน ระหว่างทางไปบ้านก็มีชาวบ้านหลายคนกำลังทำนากันอย่างขยันขันแข็ง พอเห็นซงซงที่กำลังเดินกลับก็จ้องมองเขาราวกับสาปแช่งให้ตายไปเลยเสียดี สายตาของชาวบ้านหลายคนทำให้ซงซงคิดอย่างนั้น ถึงแม้ว่าเขาไม่รู้เรื่องซงซงคนเก่าตายแล้วก็เถอะ ไม่ว่ายังไง ร่างกายชายหนุ่มสติไม่ดีคนนี้ยังไงก็เป็นซงซงคนเดิมที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ซงซงคนใหม่มีความคิดที่ว่าหากแต่งตัวให้เป็นเหมือนผู้ดีดูเรียบร้อยขึ้นมาบ้างคงจะมีผู้หญิงหลายคนจับจ้องมองตาเป็นมันเลย เพราะว่าเขาเป็นคนหล่อเหลาไม่ต่างกับดาราจีนย้อนยุค เสียอย่างเดียวคือความผิดปกติของเขานั่นแหละที่ทำให้ถูกชาวบ้านรังเกียจ แต่โชคดีที่พวกชาวบ้านทำนาไม่ได้ปาหินใส่ซงซง อาจเป็นเพราะที่นี่ไม่ใช่หมู่บ้านหนาน พวกเขาก็เลยปล่อยไปอย่างที่เห็นกันอยู่ตอนนี้ พอเดินมาตามเส้นทางถนนดินแดงก็พบกับชา

5 “ขอบคุณมากครับป้าเหมยลี่” ตั้งแต่ซงซงเอาผักที่ตนปลูกมาขายที่ตลาดในหมู่บ้านหนานให้กับป้าเหมยลี่ก็ผ่านมาได้หลายวัน ผักที่รับมาจากซงซงป้าเหมยลี่บอกว่าขายหมดทุกวันจนมีชาวบ้านมาจับจองซื้อไว้ล่วงหน้า เพราะผักที่ซงซงปลูกนั้นมีจุดเด่นในเรื่องความสะอาด สวยงามและสดใหม่ ทำให้พวกพ่อค้าแม่ค้าต้องการซื้อเพื่อเอาไปขายต่อที่หมู่บ้านใกล้เคียงในราคาที่สูง ซึ่งพวกเขาก็ได้กำไรไม่ต่างกับป้าเหมยลี่ ถึงแม้ว่าผักของซงซงจะดีสักแค่ไหนแต่พวกพ่อค้าแม่ค้าก็กล้าเข้ามาพูดคุยกับเขา เพราะกลัวว่าจะถูกเขาทำร้ายเอา นั่นก็เพราะซงซงนั้นยังได้ชื่อว่าเป็นชายหนุ่มสติไม่ได้ พวกเขาก็เลยเกรงกลัวรวมไปถึงเรื่องก่อนหน้าที่เขาได้จัดการกับสองพี่น้องบ้านหนิงด้วย หลังจากเอาผักไปขายเสร็จเรียบร้อย วันนี้ซงซงมีธุระสำคัญที่ต้องไปทำอย่างอีกหนึ่ง นั่นก็คือการไปพบกับหัวหน้าหมู่บ้านหนานเพื่อสอบถามเกี่ยวกับที่ดินบริเวณบ้านของเขาว่าเป็นของใคร เผื่อวันหนึ่งมีเงินแล้วจะซื้อมาเป็นของตนเองเพื่อที่จะได้เอาไว้ปลูกผักและเลี้ยงสัตว์ เมื่อมาถึงก็พบหัวหน้าหมู่บ้านหนานนั่งอยู่หน้าบ้านกำลังนั่งเหลาไม้ไผ่เอาไว้ทำอะไ

7 ตั้งแต่เข้ามาอยู่ในร่างชายหนุ่มสติไม่ดี ซงซงคนปัจจุบันก็ยังไม่เคยขึ้นเขาไปเก็บของป่าสักครั้ง แล้วที่ขึ้นเขาปีนเขาในวันนี้ซงซงมีเหตุผลบางอย่างอยากพิสูจน์ถึงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความปกติของร่างกาย เหตุผลก็เพราะเมื่อเช้าซงซงมีอาการปวดหัวอย่างรุนแรงถึงขั้นร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวดออกมาอย่างทรมานแสนสาหัส แล้วหลังจากนั้นซงซงก็รู้สึกแปลกขึ้นมาทันที อย่างกับว่าเขารับรู้ถึงที่อยู่วัตถุดิบหายากมีราคาแพงตามพื้นที่ที่ห่างไกลออกไปได้ ด้วยเหตุผลนี้ทำให้ต้องขึ้นเขาปีนเขาเพื่อมาพิสูจน์ความจริง อุปกรณ์ปีนเขาที่ขาดไม่ได้ก็จะมี เสียมขุดดิน มีดปลายแหลม แล้วสิ่งที่ต้องระวังเป็นพิเศษในการปีนเขาคงจะหนีไม่พ้นพวกสัตว์ป่าดุร้ายที่อาศัยอยู่ตามป่าตามเขา ยิ่งเดินทางเข้ามาคนเดียวยิ่งต้องระวังตัวเพราะไม่รู้ว่าทางข้างหน้ามันจะเกิดอะไรขึ้น ยังดีหน่อยที่ตอนนี้เป็นตอนเช้า ทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นนั้นดีกว่าตอนกลางคืน “ทางนี้” จากจุดที่ซงซงยืนอยู่จะต้องเดินตรงไปอีกซึ่งเป็นทางลาดชันมีหญ้าขึ้นประปราย หลังจากนี้ไปจะเป็นเส้นทางที่ไม่ได้อยู่ในความทรงจำของซงซงคนเก่า ซงซงทำเครื่องหมา

9 “พี่ใหญ่ ตอนนี้พ่อของพวกเราเข้าข้างไอ้บ้านั่นแล้วนะ เราจะทำยังไงดี” “ไม่ต้องห่วงน้องเล็ก พี่ใหญ่คนนี้กำลังคิดอยู่ว่าจะทำยังไงกับมัน เรายังมีพรรคพวกอีกหลายคน แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลานั้น” “ผมอยากเอาคืนที่มันทำกับผมเมื่อตอนนั้นมาก ผมแค้นมัน” “น้องเล็กไม่ต้องห่วงนะ ยังไงพวกเราต้องคืนความแค้นนี้กับมันให้ได้อย่างแน่นอน เชื่อพี่ใหญ่คนนี้ได้เลยนะ” “ครับพี่ใหญ่” ด้วยความแค้นที่มีต่อซงซง ทำให้สองพี่น้องบ้านหนิงกำลังวางแผนทำอะไรบางอย่างในที่ลับตาผู้คน มันคงไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน แล้วดูเหมือนว่าจะไม่ได้มีแค่สองพี่น้อง ยังมีคนหลายสิบคนเดินเข้ามาหาสองพี่น้องอย่างกับว่าพวกเขาถูกเชิญให้มาตามคำสั่ง คนที่เข้ามามีแต่คนน่ากลัว ชายร่างใหญ่ดูมีพละกำลังที่มาพร้อมใบหน้าไม่เป็นมิตรพวกนี้ ดูยังไงก็ไม่ใช่คนดี เรียกว่าเป็นคนชั่วเลยก็ว่าได้ “พี่ใหญ่ คนพวกนี้” “พรรคพวกของเราน้องเล็ก” “ถ้าเป็นพรรคพวกของพี่ใหญ่จะต้องจัดการมันได้แน่” “ใช่แล้วน้องเล็ก ต่อให้มันเก่งมาจากไหนแต่ถ้าเจอคนขนาดนี้มันก็ทำอะไรไม่ได้หรอก”