แชร์

บทที่ 216

ผู้เขียน: กากบาทเย่
“เตรียมของว่างเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” นางเอ่ยถาม

เฝ่ยชุ่ยพยักหน้า “เตรียมการเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ฮูห
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 219

    เขาจะออกหน้าจัดการเรื่องนี้ให้หรงเจวี๋ยเองใต้เท้าซุนมีอายุย่างเข้าหกสิบปีแล้ว อีกสองปีเห็นทีจะต้องอำลาราชการถึงยามนั้นค่อยพาฮูหยินกลับไปยังบ้านเกิด ย่อมมีทางการในท้องถิ่นคอยดูแลยามแก่เฒ่าใต้เข่าเขามีเพียงบุตรสาวสองคน หลานชายต่างก็เริ่มร่ำเรียนเพื่อสอบเข้ารับราชการกันแล้วหรงเจวี๋ยยังหนุ่มแน่นและโดดเด่นเหนือใคร การจะมารับตำแหน่งต่อจากเขา ย่อมไม่มีปัญหาอันใดอีกทั้งเขายังเป็นหลานแท้ ๆ ของฮองเฮา ได้รับความไว้วางพระทัยจากฝ่าบาท แม้เจ้ากรมตรวจการขวาจะไม่พอใจ ก็ทำได้เพียงเก็บความขุ่นเคืองไว้ในอกเจ้ากรมตรวจการซ้ายขวาแก่งแย่งชิงดีกันในที่ลับมาหลายปี แต่เขาก็ยังคงเหนือกว่าอีกฝ่ายอยู่ขั้นหนึ่งเสมอเพียงแค่คิดก็ให้รู้สึกสาสมใจยิ่งนักหรงเจวี๋ยประสานมือคารวะกล่าวขอบคุณ “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสซุน แม้เรื่องนี้คนในสำนักของเราจะมิได้ยื่นมือเข้าไปยุ่งเกี่ยวโดยตรง ทว่าก็มีคนคอยช่วยอำนวยความสะดวกอยู่บ้าง รายละเอียดระบุไว้ในเอกสารราชการแล้ว ยังต้องรอให้ท่านผู้เฒ่าซุนตัดสินใจ”ท้ายที่สุดเขาก็เป็นเพียงรองเจ้ากรมตรวจการ เรื่องราวภายในกรมตรวจการ แม้ฝ่าบาทจะมีรับสั่งด้วยพระองค์เอง ก็ยังจำเป็นต้องรายง

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 218

    “ฮูหยินเซวียช่างมีเล่ห์เหลี่ยมเสียจริง”ยามได้ยินจากปากคนข้างกายว่ามีผู้คิดปองร้ายบุตรในครรภ์ คนแรกที่หลี่อิงหนิงนึกระแวงสงสัยย่อมเป็นเซวียหมิงเฟยนางแค่นหัวเราะเย็นชา ในมือกระชับแส้เส้นหนึ่งไว้แน่นจนขึ้นข้อขาวใบหน้าอันคมคายองอาจฉายแววบิดเบี้ยวอำมหิตและดุร้ายขึ้นมาหลายส่วนคุณหนูในเรือนที่ได้รับการเลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงม มีดีเพียงรูปโฉมงดงามผู้หนึ่ง จะไปช่วยส่งเสริมอันใดแก่ฉู่ยวนได้กันขุนนางฝ่ายบุ๋นหรือ?บุตรีรองเสนาบดีกรมโยธาหรือ?หรือจะเป็นชาติกำเนิดจากตระกูลขุนนางขั้นสามกัน?การตีชิงแผ่นดินต้องพึ่งพาขุนพลแม่ทัพ ผู้ใดจะอาศัยเพียงริมฝีปากบางคู่นั้นช่วงชิงบัลลังก์มาครองได้โดยง่ายกัน?การผลัดเปลี่ยนอำนาจราชศักดิ์ ล้วนต้องปูทางด้วยโลหิตนางเอาสิ่งใดมาเทียบเคียงแย่งชิงกับข้ากัน?บัดนี้ถึงกับคิดจะ…ช้าก่อน เซวียหมิงเฟยล่วงรู้เรื่องที่ข้าตั้งครรภ์ได้อย่างไร?เป็นเพราะในจวนมีหนอนบ่อนไส้ หรือเป็นนางที่ส่งคนมาลอบจับตาดูจวนตระกูลหลี่กัน?เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้บางประการ สีหน้าของหลี่อิงหนิงก็ยิ่งดำทะมึนลง“คุณหนู” หญิงรับใช้สูงวัยข้างกายมองนางด้วยความกังวลหลี่อิงหนิงกัดฟั

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 217

    มนุษย์เราย่อมมีข้อด้อยสักประการหนึ่งเสมอ“ฮูหยินตระกูลเย่ในแต่ละรุ่น เกินกว่าเจ็ดส่วนล้วนเข้าสู่สนามรบ”หรงเจวี๋ยทอดสายตามองกระดานหมากเบื้องหน้า ตัวหมากหยกเย็นสีหมึกอยู่ในนิ้วเรียวยาวขาวผ่องของเขา สองสีตัดสลับงดงามจับตายิ่งนัก“ฮูหยินสี่เล่า ยามนี้อยู่ที่ใด?”บิดาของเย่จั๋วเป็นบุตรคนโต เบื้องล่างยังมีอาอีกสามคน ในจำนวนนั้นน้องสามเป็นลูกอนุ ส่วนอีกสามคนล้วนเป็นบุตรสายตรงทั้งสี่ท่านนี้ น้องรองและน้องสามพลีชีพในสนามรบแดนเหนือ ส่วนน้องสี่สิ้นใจในการศึกที่หนานหยวนสะใภ้ทั้งสี่ นอกจากฮูหยินสี่แล้ว อีกสามท่านล้วนสละชีพในสนามรบหนานหยวนมีเพียงฮูหยินสี่แห่งตระกูลเย่ที่ไม่สันทัดการศึก นางจึงรั้งอยู่ที่จวน คอยช่วยฮูหยินผู้เฒ่าดูแลจวนแม่ทัพอันใหญ่โตยามข่าวการตายของนายท่านสี่ส่งมาถึง ฮูหยินผู้เฒ่าก็ตรอมใจจนสิ้นลมในทันทีฮูหยินสี่ข่มกลั้นความโศกเศร้า จัดการงานศพของทุกคนจนเสร็จสิ้น ทิ้งจดหมายสั่งเสียไว้ให้เย่จั๋วที่เวลานั้นยังคงหมดสติไม่ได้ความ แล้วจึงจากไปเย่จั๋วกล่าว “อยู่ที่ศาลบรรพชน”หรงเจวี๋ยตะลึงงันไปเล็กน้อย “...”ศาลบรรพชนหรือ?เขาเลิกคิ้วมองไปทางทิศหนึ่ง“จากไปไม่ถึงสองเดือน

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 216

    “เตรียมของว่างเรียบร้อยแล้วหรือยัง?” นางเอ่ยถามเฝ่ยชุ่ยพยักหน้า “เตรียมการเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินจะนำไปส่งเองหรือเจ้าคะ?”“อืม!” อันที่จริงนางจะให้บ่าวข้างกายนำไปส่งก็ได้ทว่านางอยากจะสร้างความคุ้นเคยกับจวนกั๋วกงให้มากขึ้น ทั้งยังคิดอยากจะเดินเล่นเสียหน่อยจึงถือกล่องของว่าง เดินลัดเลาะไปตามระเบียงทางเดินมุ่งหน้าสู่เรือนหน้าจวนกั๋วกงกว้างขวางยิ่งนัก ทิวทัศน์ระหว่างทางก็งดงามตระการตา แม้หนทางจะยาวไกลสักหน่อย ก็หามีความเบื่อหน่ายไม่เมื่อก้าวเข้าสู่หอหมิงอิ่น ก็บังเอิญพบกับป้านอวี่ หนึ่งในผู้ติดตามของเย่จั๋วเดินสวนมา“ฮูหยิน คุณชายอยู่ที่โถงรองขอรับ”“อ้อ” นางพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม “เจ้าจะไปที่ใดหรือ?”“คุณชายสั่งให้ข้าไปทำธุระขอรับ” ป้านอวี่ประสานมือคารวะ ก่อนจะรีบขอตัวจากไปนางเดินทอดน่องมาจนถึงโถงรอง ยังมิทันได้ก้าวเท้าเข้าไป ก็แว่วเสียงแผ่วเบาทว่ากังวานใสลอยมาครั้นเดินเข้าไปด้านใน ก็ให้รู้สึกแปลกใจอยู่บ้างคาดไม่ถึงว่าหรงเจวี๋ยจะอยู่ที่นี่ด้วยสายตาของทั้งสองสบประสาน หรงเจวี๋ยพยักหน้าทักทายนางด้วยแววตาที่เจือรอยยิ้มเซวียหว่านอี้ก้มศีรษะรับ ก่อนจะก้าวเข้าไปใกล้กร

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 215

    ส่วนเรื่องที่ว่าเมื่อถานรั่วอวี่จากไปแล้ว เขาจะรู้สึกไม่คุ้นชินหรือไม่นั้น?หรงเจวี๋ยไม่คิดว่าตนเองโง่เขลา เขามองเห็นหัวใจตนเองได้อย่างกระจ่างแจ้งหากมีใจปฏิพัทธ์ ย่อมไม่ปล่อยวันเวลาให้ล่วงเลยไปโดยเปล่าประโยชน์ถึงหกปีตลอดหกปีมานี้ เขาปราศจากทั้งสาวใช้ต้นห้องและอนุทว่าเขาก็มิใช่หลิ่วเซี่ยฮุ่ยเพียงแต่ยามนึกถึงว่าต้องร่วมอภิรมย์กับสตรีที่มิได้รักใคร่ ความรู้สึกคลื่นเหียนสายหนึ่งพลันวนเวียนอยู่ภายในจิตใจทั้งรู้สึกผิดต่อตนเองและรู้สึกผิดต่ออีกฝ่ายเช่นกันคำตอบของเขาแม้โหดร้าย ทว่ายังคงไว้ซึ่งเกียรติและศักดิ์ศรีมาถึงขั้นนี้ ถานรั่วอวี่ไม่หลงเหลือความหวังลม ๆ แล้ง ๆ แม้เพียงเศษเสี้ยวคนทั้งสอง ถึงคราวต้องแยกทางกันแล้วจริง ๆเช้าตรู่วันรุ่งขึ้นผู้ดูแลจวนกั๋วกงนำหนังสือหย่าขาดเดินทางไปยังศาลาว่าการส่วนถานรั่วอวี่เดินทางไปพบหนางหยวน“จากไปแล้วเจ้าจะไปที่ใด?” นางหยวนเอ่ยถามความจริงนางสามารถไปได้หลายแห่งหน ทรัพย์สินที่มอบให้นั้นมากพอให้นางใช้ชีวิตช่วงครึ่งหลังได้อย่างสงบสุขมั่นคงถานรั่วอวี่ครุ่นคิดครู่หนึ่งจึงตอบว่า “ยามนี้ข้ายังคิดไม่ออกเจ้าค่ะ อาจจะออกเดินทางท่องเที่ยวไ

  • เกิดใหม่หนีรักทรยศ มาตกหลุมรักแม่ทัพพิการ   บทที่ 214

    ยามราตรีมาเยือน หลังเสร็จสิ้นราชกิจแล้วกลับมายังจวนหรงเจวี๋ยแวะไปคารวะบิดามารดาก่อนเป็นลำดับแรกหนิงกั๋วกงล้มป่วยด้วยโรคเบาหวานมาสองปีแล้ว จึงได้ลาออกจากราชสำนักด้วยเหตุนี้เอง ตำแหน่งขุนนางของเขาจึงเลื่อนขั้นรวดเร็วยิ่งนัก เพียงยี่สิบหกปีก็ได้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการขั้นสามฮูหยินกั๋วกงนางหยวนมองดูบุตรชายเบื้องหน้า ในใจเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิดระคนเสียใจผู้ใดจะคาดคิด ว่าการหมั้นหมายกับบุตรสาวของสหาย จะกลายเป็นการทำร้ายบุตรชายของตนเองเช่นนี้ทว่าจะให้ทำเช่นไรได้เล่า?สาวน้อยผู้อ้างว้างไร้ที่พึ่งพิงผู้นั้น นำของหมั้นติดตัวมาถึงหน้าประตู หวังเพียงได้ออกเรือนกับหรงเจวี๋ย หากนางปฏิเสธ ชื่อเสียงเกียรติยศของจวนกั๋วกงย่อมต้องมัวหมองบุรุษวัยเดียวกับหรงเจวี๋ยในตระกูลอื่น ล้วนมีบุตรชายหญิงพร้อมหน้ากันหมดแล้วทว่าเขากลับมิเคยร่วมหอลงโรงกับถานรั่วอวี่เลยจวบจนบัดนี้“ดูเอาเถิด”นางยื่นรายการทรัพย์สินแผ่นหนึ่งให้แก่หรงเจวี๋ย“นี่คือทรัพย์สินสำหรับติดตัวแม่หนูรั่วอวี่”หรงเจวี๋ยรับมาดูเพียงผ่านตา แล้วเอ่ยขึ้นว่า “สุดแท้แต่ท่านแม่จะจัดการขอรับ”วาจานี้ทำให้นางหยวนรู้สึกใจลอยไปชั่วขณะใน

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status