Share

ตอนที่ 1 บทนำ

ปัจจุบัน

คำหอมเธอนั้นเรียนจบและได้เริ่มทำงานมาได้หลายปีโดยเธอเลือกทำงานให้กับบริษัทเอกชนแห่งหนึ่งที่มีชื่อเสียงด้วยการที่เรียนด้านนี้มาค่าตอบแทนต่อเดือนถือว่าคุ้มค่ากับสายงาน แต่แล้วอย่างไรตัวเธอเองใช้ชีวิตอยู่ตัวคนเดียวเพราะพ่อกับแม่ได้เสียไปตอนที่เธอนั้นกำลังจะเรียนจบนี่ก็ได้ 3 ปีแล้ว ครอบครัวเราไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเพราะพ่อกับแม่เป็นเด็กกำพร้าทั้งคู่

ตัวเธอเองมีเพื่อนสนิทอยู่ด้วยกันสองคนแต่ทำงานคนละที่นัดเจอกันเดือนละครั้งหรือเวลาที่ว่างตรงกันก็จะไปหาเที่ยวตามประสาสาวๆ เเต่เพราะเพื่อนทั้งสองต่างมีแฟนกันหมดเหลือแค่ตัวเธอคนเดียวที่ตั้งแต่เรียนยันทำงานยังครองโสด ไม่ใช่ไม่เปิดรับนะแต่มันไม่มีเข้ามาจริงๆ

"คำหอมฉันว่าแก่ต้องเข้าสายมูเตลูเเล้วแหละ"

"สายมูเตลูคืออะไรคะนิ้ง"

"ก็คือแบบพวกดูดวงอะไรประมาณนั้นอย่างเช่นฉันไปทำตามที่แม่หมอบอกฉันได้พี่ต้นมาเห็นไหม"

"ดูดวงเหรอตั้งแต่เกิดมาฉันยังไม่เคยดูดวงเลยว่ะแก"

" นี่ฉันแนะนำยัยต้นหอมไปดูตอนนี้สิมีแฟนสายฝอไปแล้วแกให้ฉันพาไปดูไหมแม่หมอที่ฉันไปดูแม่นมากเลยนะดูดวงให้ดาราดังๆ หลายคนด้วยตรงมากทักเรื่องไหนเกิดขึ้นจริงหมดทั้งในอนาคตและอดีต"

"ฉันไม่ค่อยเชื่อเรื่องพวกนี้ว่ะแก"

"ยัยหอมถ้าแกจะอยู่เฉยๆ รอพ่อเนื้อคู่แกที่ตอนนี้ไม่รู้อยู่ส่วนไหนของจักรวาล ฉันว่าแกคงจะเป็นโสดตายแน่ๆ"

"คะนิ้งแกว่าฉันจะมีแฟนจริงๆ ไหมฉันยังเชื่อเรื่องแรงดึงดูดที่จะดึงคนที่ใช่มาหาเราเอง แกก็รู้ใช่ไหมว่าฉันอยากมีแฟนที่ดีมีครอบครัวที่น่ารักเพราะตัวฉันตอนนี้ถึงแม้จะมีพวกแกเป็นเพื่อนที่สนิท แต่ตัวฉันไม่มีพี่น้องญาติมิตรใดๆ เลย"ตั้งแต่เด็กจนโตไม่ว่าจะเป็นเทศกาลต่างๆ ตัวเธอก็จะฉลองอยู่แค่กับพ่อกับแม่

"ฉันเอาหัวเป็นประกันแกลองไปดูเดี๋ยวฉันพาไปแม่นมากเชื่อฉันยัยหอม"

"ก็ได้ลองดูก็ไม่เสียหาย"

"แกว่างวันไหนล่ะวันอาทิตย์ไหมวันหยุดด้วยแกต้องไปทำโอทีหรือเปล่า"

"ไม่นะฉันว่างกี่โมงแกก็ทักมาแล้วกัน"

วันอาทิตย์ 09.00 น.

สุดท้ายเธอก็ถูกเทเพราะเพื่อนรักทั้งสองคนนั้นติดแฟนกันหมด แต่คะนิ้งทิ้งพิกัดไว้ให้แต่เธอจะต้องไปคนเดียวตอนแรกพอรู้ว่าจะไปคนเดียวเธอเองก็ไม่อยากไปแต่เพื่อนก็คะยั้นคะยอกันว่าต้องมาเพราะได้จองคิวไว้แล้ว แต่ปล่อยให้เธอมาคนเดียวรักกันจริงๆ

สถานที่ดูดวงถือว่าไกลจากที่ๆ เธอพักอยู่แต่ก็อยู่ในตัวจังหวัดกรุงเทพรถอาจจะติดหน่อยเป็นประจำอยู่แล้วของประเทศไทย พอมาถึงก็เหมือนบ้านที่เราพักอยู่อาศัยทั่วไปแต่แตกต่างต้องที่มีการบูชาสิ่งของมากมายรูปภาพมงคลต่างๆ โทนสีที่ดูจะออกเข้มๆ หน่อยออกน่ากลัวนิดๆ

"หนูได้จองคิวไว้หรือป่าวจ๊ะ"

"จองไว้ค่ะคุณป้าชื่อคำหอมนี่หลักฐานการจองค่ะ"

"อืม หนูเดินเข้าไปนั่งรอได้เลยจ๊ะหนูคิวที่ 9 พอดีเลขมงคลซะด้วยขอให้โชคดีจ๊ะ"

"ขอบคุณค่ะคุณป้า"

คนที่นี่ก็ดูแปลกแต่พอได้พูดคุยกับตรงกันข้ามดูพูดจาดีแถมคุณป้าด้านนอกก็ดูเป็นมิตรดี ไม่เหมือนที่คิดมาจากที่บ้านเลยว่าจะดุๆ หน่อย

"นี่เธอมาดูเรื่องอะไรเหรอ"

"อ่อ คือเราจะมาดูทั่วไปน่ะเพื่อนแนะนำมาบอกว่าดูแม่นทักตรง"

"นี่ไม่ใช่แค่แม่นอย่างเดียวนะตรงมากด้วยเพื่อนเราก็แนะนำมาที่นี่ทักเรื่องความรักตรงมาก เมื่อเดือนที่แล้วเพื่อนมาดูเรื่องเนื้อคู่แม่หมอท่านแนะนำให้ไปทำอย่างที่ท่านบอกตอนนี้มีแฟนแล้วตรงตามสเปคเลย"

"ขนาดนั้นเลยเหรอ"

"ใช่ เธอก็ลองถามเรื่องเนื้อคู่ดูไม่ต้องอายใครๆ ก็มาดูเรื่องนี้กันทั้งนั้นเราเองก็ด้วย"

"ถึงคิวเราแล้วเราไปก่อนนะ"

เท่าที่เธอนั้นได้นั่งรออยู่ข้างนอกห้องที่มีการดูดวงตกคนหนึ่งเวลาตกอยู่ที่ 15-30 น. เป็นอย่างต่ำเสียงพูดคุยต่างบอกถึงความแม่นของแม่หมอที่ทักตรงทุกเรื่อง

"คิวที่ 9 ค่ะอยู่ไหมคะ"

"อยู่ค่ะ"

"เชิญในห้องค่ะ"

คำหอมเดินตามผู้หญิงที่มาบอกคิวเข้าไปในห้องภายในมีศาสตร์ไพ่ต่างๆ มากมายไพ่มีให้เลือกกันหลายแบบแม่หมอให้เราเลือกว่าจะเอาไพ่แบบนี้ใช้ในการดูดวงขึ้นอยู่กับเราเลือกเอง ตัวเธอเลือกกองที่ 2 เพราะไม่ชอบเลขคี่เลขก็ดีดูไม่ขาดไม่เกิน

"เขียนชื่อนามสกุลลงมาในกระดาษ"

"ค่ะ" เธอได้เขียนทุกอย่างที่แม่หมอสั่งเขียนแค่ชื่อและนามสกุล ตอนแรกเธอก็ช่างใจอยู่ว่าจะเขียนวันเดือนปีเกิดดีไหมแต่แม่หมอไม่ได้สั่งก็เลยไม่เขียนลงไป

"หงายฝ่ามือข้างใดข้างหนึ่งลงบนผ้าให้แม่หมอดู"

เธอเองก็รีบทำตามที่สั่งบนโต๊ะมีผ้าสีดำปูคุมไว้แม่หมอทำการสับไพ่แล้วเรียงลงบนโต๊ะเป็นครึ่งวงกลม แม่หมอพลิกดูฝ่ามือเธอทั้งข้างสองข้างเสร็จแล้วให้ตัวเธอเลือกไพ่มา 5 ไพ่ ซึ่งแม่หมอก็ยังไม่ถามว่าตัวเธอจะมาดูเกี่ยวกับอะไร

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 160 เจริญรุ่งเรือง(จบบริบูรณ์)

    2 ปี ต่อมาร้านขนมหวานตระกูลหยางหลินทำกำไรต่อเดือนไม่ต่ำกว่า 100 ตำลึงทอง บางเดือนก็เกิน 200 ตำลึงทอง ก็มีแต่ขั้นต่ำกำไรในแต่ละเดือนไม่ต่ำกว่า 100 ตำลึงทอง“ลูกหลับแล้วหรือ”หยางไห่ฉวนที่พึ่งกลับจากโรงเตี๊ยมหลินซูซิน ซึ่งเป็นโรงเตี๊ยมที่เขาเป็นเจ้าของคนเดียว เพราะหลินซูซินนางไม่ขอร่วมด้วย เหตุผลก็อยากให้เขาได้ทำอะไรที่ต้องการอย่างเต็มที่ เงินทุกบาทที่นำมาทำโรงเตี๊ยมเป็นเงินที่ได้ส่วนแบ่งมาจากการทำงานกับหลินซูซินจากร้านขนมหวานเขาอยากให้หลินซูซินอยู่ในทุกความสำเร็จของเขาชื่อโรงเตี๊ยมจึงเป็นชื่อนางเพราะเขาคิดว่าชื่อนี้รุ่งเรืองที่สุดแล้ว“ท่านแม่หยางเอาไปนอนที่จวนแล้วเจ้าค่ะ” หลินซูซินก่อนที่จะคลอดลูกนางกับหยางไห่ฉวนได้ตัดสินใจซื้อจวนในเมือง เพราะอนาคตก็คงจะได้อยู่ในเมืองบ่อยขึ้น“วันนี้เข่อซิงร้องหาท่านพี่ใหญ่เลยเจ้าค่ะ”หลังจากคลอดลูกหลินซูซินถูกผู้เป็นสามีออดอ้อนให้เรียกว่าท่านพี่ เพราะยามอยู่ข้างนอกผู้อื่นจะได้รู้ว่าแต่งงานมีภรรยาลูก 2 คนแล้ว เพราะเดี๋ยวนี้หยางไห่ฉวนหล่อเหลาจนสตรีน้อยใหญ่ คุณหนูตระเล็กตระกูลใหญ่ต่างแวะเวียนเข้ามาที่ร้านซื้อขนมหวานเป็นเรื่องลอง เรื่องหลักคงเป็นการได้

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 159 ขายขนมวันแรก

    หลังจากเหตุการณ์หน้าเวทนาในครั้งนั้นหยางไห่ฉวนก็ตั้งกฎขึ้นว่าไม่ให้หลินซูซินทำมากกว่าหนึ่งครั้ง เพราะตั้งแต่วันนั้นนางก็ติดกลืนกินน้ำสวาทของเขา เคยพานางไปตรวจระยะครรภ์ในเมืองท่านหมอบอกว่าอาจจะเป็นส่วนหนึ่งในอาการแพ้ท้อง ซึ่งทุกคนแพ้อาจจะไม่เหมือนกันเปิดร้านขนมตระกูลหยางหลินตอนนี้ท้องของหลินซูซินเองก็เริ่มโตจนเห็นได้ชัดเจน จึงไม่สามารถที่จะทำงานอย่างเมื่อก่อนได้ ในวันเปิดร้านวันแรกก็จะมีครอบครัวและคนสนิทมาช่วย ๆ กันและก็มีลูกจ้างที่นางเปิดรับสมัครคัดเลือกแล้วได้มาสี่คนหลินซูซินไม่สามารถที่จะทำขนมได้เพราะต้องใช้แรงในการทำ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะนางได้เขียนสูตรขนมไว้แล้วที่เหลือก็ให้คนที่มีหน้าที่รับผิดชอบเป็นคนทำก็จะเป็นคนในครอบครัวทั้งหมด เพราะเป็นสูตรลับที่ไม่ได้มีความลับอะไร เพียงแต่บอกว่าลับเพื่ออัพราคาก็เท่านั้นเองเห็นหลายร้านเขานิยมทำกันค่าเช่าเดือนละ 2 ตำลึงทอง หลินซูซินคิดว่านางจ่ายไว้ แต่ก็ต้องดูยอดขายรายวัน รายอาทิตย์ รายเดือน เป็นหลักร่วมด้วย“ขนมบัวลอยที่หน้าร้านขายหมดแล้วขอรับ” เป็นหนึ่งในลูกจ้างที่หลินซูซินเลือกเข้ามารายงานการขาย“หมดเร็วเสียจริงอย่างนั้นไปเรียกอากังมาช่

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 158 บ้านใหม่

    หลังจากที่บ้านใหม่ของหลินซูซินและหยางไห่ฉวนสร้างเสร็จ หลินซูซินนางก็ได้ขนของที่บ้านครอบครัวของนางมาอยู่ ตามข้อตกลงที่ท่านพ่อหลินต้องการ ความจริงไม่ต้องตอบตกลงตามข้อสัญญาก็ได้ เพราะหลินซูซินและหยางไห่ฉวนเองก็ตั้งใจที่จะปล่อยให้มีอยู่แล้ว“ท่านพ่อนี่ห้องของท่านพ่อเจ้าค่ะ”หลินห้านจินยังไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปในห้อง เพราะมันชั่งแตกต่างจากห้องที่บ้านเก่าเหลือเกินไม่มีอะไรที่คล้ายคลึงกันเลย ห้องที่นี่กว้างและใหญ่กว่าห้องที่บ้านเก่าเสียอีก“ท่านพ่อไม่เข้าห้องหรือเจ้าคะ”“ซูซินพ่อไม่กล้าเดินเข้าไปมันแปลกตาพิลึก” ภายในห้องที่กว้างใหญ่มีเตียงนอนตั้งอยู่มุมห้องตามที่เขาเคยเอ่ยบอกเพราะไม่ชอบเตียงที่อยู่กลางห้อง แต่ไอ้ม้านั่งนั่นมันแปลกตาพิลึกอีกแล้ว“เดี๋ยวลูกพาเดินเข้าไปเจ้าค่ะ ท่านพ่อเตียงของท่านช่างนิ่มนักและลูกได้สั่งทำโซฟาเอาไว้ให้ท่านพ่อนั่งเล่นด้วยเจ้าค่ะ”“ม้านั่งนั่นหรือคือโซฟา”“เจ้าค่ะแปลกตาหน่อยแต่นั่งสบายลูกสั่งมาจากชาวฝรั่งเจ้าค่ะ ท่านพ่อลองมานั่งดูก่อนเจ้าค่ะแล้วจะติดใจ” ท่านพ่อหลินก็ไม่ต่างจากท่านพ่อท่านแม่หยางที่ได้เห็นห้องของตนเองไม่กล้าที่จะเข้าไปในห้อง คงเพราะลักษณะที่แปลกตาจึ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 157 เสือกินเงียบ

    “พี่ตงหยางหยุดก่อนเจ้าค่ะ ข้าอยากพักแล้วเจ้าค่ะ” จางลี่ที่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนรักและสามีในขณะนี้“ขอโทษที่ก่อกวนเจ้าจนเกินไป แต่ขออีกครั้งแล้วขะ…พี่จะหยุดเจ้าจะได้พักผ่อน” ตงหยางที่ยิ่งได้ทำครั้งหนึ่งก็มีครั้งที่สองที่สามตามมา น้ำของเขาหลั่งแต่ละครั้งเยอะมากเพราะไม่ได้ปลดปล่อยมานานมากแล้วห้องหอต้าหานและฟางหรงที่กำลังทำเรื่องของคู่สามีภรรยาเป็นอันจะต้องหยุดฟังชั่วขณะว่าเสียงชวนมีอารมณ์ร่วมเช่นนี้ดังมาจากห้องท่านพ่อตงหยางใช่หรือไม่“พี่ต้าหานเสียงนั่นดังมาจากห้องของท่านพ่อเจ้าค่ะ”“พรุ่งนี้ก็รู้เองปล่อยผู้ใหญ่ไปเถอะมาต่อเรื่องของเราขดีกว่า พี่ยังไม่อิ่มเลยกินเจ้าไม่รู้เบื่อเลย” ต้าหานและฟางหรงไม่ได้สนใจที่มาของเสียงที่ได้ยิน เพราะคืนเข้าหอก็ไม่ใช่ว่าจะมีเพียงคู่บ่าวสาวเท่านั้น คู่ท่านพ่อของเจ้าบ่าวก็แอบเข้าหอก่อนเช่นกันช่วงสายที่บ้านหลิงเหมือนทุกอย่างจะเป็นเรื่องใหญ่เมื่อจางหลีหมิ่นกับจินเย่วไปที่บ้านหลินเพื่อจะรับท่านแม่ไฉ่หงและท่านแม่จางลี่ แต่ที่บ้านหลินมีแต่ท่านแม่ไฉ่หงเท่านั้น และได้ทราบว่าเมื่อคืนได้รับสารไปสื่อความหมายผิดกันทั้งสองฝ่าย“เท่ากับว่าตอนนี

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 156 งานแต่งต้าหาน&ฟางหรง

    “ฝากดูแลฟางหรงนางด้วยนะต้าหาน”จางไฉ่หงเอ่ยฝากบุตรสาวเพียงคนเดียวของบ้านที่วันนี้จะต้องย้ายไปอยู่บ้านตระกูลหลิงแล้ว ไม่คิดว่าวันนี้จะเกิดขึ้นเด็กสาวที่มีอุปนิสัยเป็นบุรุษกับได้แต่งสาวกับบุรุษที่เพียบพร้อมเช่นต้าหานที่มีอุปนิสัยที่แตกต่างกันสุดขั้วบุรุษที่เลี้ยงดูมาอย่างอ่อนโยน ใจดี มีเมตตา พูดจาไพเราะ เก่ง ขยัน และฉลาดถึงแม้เป็นบุรุษแต่ไม่ได้เก่งกาจด้านการล่าสัตว์ แต่ใครนิยามว่าบุรุษจะต้องเก่งด้านการล่ากัน ทุกคนล้วนมีสิ่งที่ตนเก่งทั้งนั้น 100 คน ล้วนมีความเก่งกาจที่แตกต่างกันออกไป“ท่านแม่เจ้าคะหยุดร้องไห้เถอะ ข้าจะร้องตามน่ะเจ้าคะ”ฟางหรงเองก็กลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ วันนี้ทั้งท่านพ่อท่านแม่ของนางต่างร่ำไห้กันใหญ่ เพราะงานแต่งของนางแตกต่างจากของพี่ชายทั้งสองที่ต่างได้หลับนอนที่บ้านกันคนละคืนสองคืนแต่ของนางต่างออกไปเพราะเมื่อคืนคือคืนสุดท้ายที่นางได้นอนที่บ้าน เพราะคืนต่อ ๆ ไปนางจะเป็นคนในครอบครัวหลิงคนหนึ่ง การทำพิธีต่าง ๆ และการเข้าหอก็ด้วยจัดทำขึ้นที่บ้านหลิง“เจ้าต้าหานหากวันใดเจ้าทำฟางหรงเสียใจ…ข้า…พ่อคนนี้จะเอาลูกของข้าคืน”จางหลิวหยางเองก็หลั่งน้ำตาออกมาเอาเข้าจริงเป็นเขาเองที่ดี

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 155 ร้านขนมตระกูลหยางหลิน

    วันนี้หลินซูซินนางเข้ามาในเมืองเพื่อรับป้ายชื่อร้านที่นางได้สั่งทำไว้ นางจะติดป้ายก่อนเพราะที่ร้านก็เสร็จเกือบทั้งหมดแล้ว คนที่ผ่านไปผ่านมาจะได้รู้ว่าที่ร้านขายอะไร และการใช้ชื่อร้านขนมตระกูลหยางหลิน เพื่อจะเรียกลูกค้ารายเก่าด้วยให้รับรู้ว่านางได้ปักหลักขายตรงนี้ในชื่อร้านขนมตระกูลหยางหลิน“พักก่อนดีกว่าช่วงนี้เจ้าเป็นลมบ่อยเกินไปแล้วนะซูซิน”“ก็คงเพราะทำงานหนักเจ้าค่ะ เดี๋ยวพักก็หายดีเจ้าค่ะ”คงเพราะช่วงนี้งานรุมเร้านางไปหมดเสร็จจากงานแต่งหลินอ้ายถงนี่ก็ผ่านมาได้ 3 สัปดาห์ พรุ่งนี้พี่ต้าหานก็จะให้ท่านลุงตงหยางกับท่านพ่อหลินเป็นผู้ใหญ่ไปสู้ขอฟางหรงที่บ้านจาง นางจึงมีหน้าที่รับผิดชอบทำชุดเจ้าสาวเจ้าบ่าวกับท่านแม่หหยางและหลินอ้ายถงช่วยกัน“ถ้ายังเป็นอีกพี่จะพาเจ้าไปโรงหมอ เป็นบ่อยเช่นนี้พี่ใจไม่ดีเลย” อาจจะเป็นเพราะทำงานหนัก แต่นางก็เป็นลมบ่อย ปวดเมื่อยตามตัว มีอาเจียนด้วยในบางวัน“เจ้าค่ะถ้าหากข้าไม่ดีขึ้นข้าจะไปหาหมอเจ้าค่ะ” หลินซูซินนางมาในเมืองกับหยางไห่ฉวนกันสองคน หลินอ้ายถงนางไม่ได้ตามมาด้วยเพราะต้องอยู่ช่วยงานท่านแม่หยางทำชุดเจ้าสาว“เดี๋ยวเจ้ารออยู่นี่ก่อนนะพี่จะไปซื้อโจ๊กหมูกับ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 145 จะขายได้ไหม ขายได้หรือเปล่า

    งานเทศกาลเริ่มขึ้นผู้คนทยอยเข้ามาเรื่อยๆ จนเริ่มแน่นเต็มเส้นทางเท้า ร้านค้าที่มาเช่าส่วนใหญ่จะขายเป็นของกินและของที่ระลึกเสียมากกว่า“แม่นางใช่ร้านที่เคยขายกุ้งย่างหรือเปล่าหน้าคุ้น ๆ”“ใช่เจ้าค่ะตอนมาขายบัวลอยแล้วเจ้าค่ะสนใจสักถ้วยไหมเจ้าค่ะ” หลินซูซินดีใจที่มีลูกค้าที่เคยซื้อกุ้งย่างที่นางเคยขายจ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 121 ฉลองด้วยกุ้งย่างสุดแซ่บ

    หลินซูซินนางพยายามที่จะไม่คิดเรื่องนี้ในตอนนี้ หยางไห่ฉวนเองก็พยายามไม่ให้นางคิดมากเรื่องทุกอย่างย่อมมีทางออกที่ดีเสมอ“นอนเถอะอาบน้ำแล้วสดชื่นดีจัง”“พี่ไห่ฉวนพรุ่งนี้พี่ไปรับจินเย่วกับท่านน้ามาที่บ้านเราด้วยนะเจ้าคะ พรุ่งนี้ข้าจะจับกุ้งมาย่างเลี้ยงฉลองให้นางเจ้าค่ะ”“ได้เดี๋ยวพรุ่งนี้พี่จะไปจับมา

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 117 เริ่มทำขนม

    ตื่นเช้ามาหลินซูซินยังไม่ได้ออกไปข้างนอก เพราะหยางไห่ฉวนยังไม่ตื่นและตอนนี้ก็นอนกอดนางอยู่ไม่สามารถที่จะขยับตัวออกไปได้ เมื่อคืนอาจจะแปลกที่หยางไห่ฉวนเลยนอนดึกมากเพราะนอนไม่หลับ“หากตื่นแล้วก็ลุกได้แล้ว ข้าจะออกไปข้างนอก”“พี่อยากนอนต่อซูซินไม่สงสารพี่หรือเมื่อคืนกว่าพี่จะหลับได้นานอยู่นะ” ไม่ใช่เพ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 76 หลุดศพหลินเย่ถง

    หลังจากที่ไข่พะโล้สุกหลินซูซินก็เรียกทุกคนคนมากินข้าว เพราะท่านพ่อหลินบอกว่าวันนี้ยังไม่มีใครได้กินอะไรมา มื้อแรกก็คงจะเช้าตรู่นู้น ตอนนี้ก็เย็นแล้วคงจะหิวกันมากแล้ว“ไข่พะโล้หมูสามชั้นเจ้าค่ะ” หลินซูซินยกหม้อไข่พะโล้มาไว้ตรงกลาง นางจัดการตักใส่ถ้วยแจกจ่ายทุกคนบนโต๊ะ จะได้ซดน้ำ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status