Masukคำหอม พนักงานบริษัทเอกชนแห่งหนึ่ง จบวิศวะมาแต่ทั้งชีวิตไม่เคยมีแฟน ไอ้คำที่บอกว่าถ้าเข้ามหาวิทยาลัยแล้วจะมีแฟน คือใช้ไม่ได้กับคำหอมเพราะเรียนมาทั้ง 4 ปี เธอไม่มีทั้งแฟน ทั้งคนคุย ทั้งที่ก็เป็นผู้หญิงคนนึงที่ก็พูดได้ว่าสวย แต่เธอยังเป็นคนที่เชื่อเรื่องความรักจึงลองไปดูศาสตร์ไพ่ยิปซีและหมอดูต่างบอกเป็นเสียงกันว่าเนื้อคู่ไม่ได้อยู่ในชาตินี้แม่หมอแนะนำให้ไปไหว้ศาลพระตรีมูรติ แต่ยังไม่ทันได้ขอฟ้าก็ผ่ามาที่ร่างของเธอตายทันที
Lihat lebih banyakงานเทศกาลเริ่มขึ้นผู้คนทยอยเข้ามาเรื่อยๆ จนเริ่มแน่นเต็มเส้นทางเท้า ร้านค้าที่มาเช่าส่วนใหญ่จะขายเป็นของกินและของที่ระลึกเสียมากกว่า“แม่นางใช่ร้านที่เคยขายกุ้งย่างหรือเปล่าหน้าคุ้น ๆ”“ใช่เจ้าค่ะตอนมาขายบัวลอยแล้วเจ้าค่ะสนใจสักถ้วยไหมเจ้าค่ะ” หลินซูซินดีใจที่มีลูกค้าที่เคยซื้อกุ้งย่างที่นางเคยขายจำนางได้และยังเข้ามาทักนางด้วย“ข้าเอาสองถ้วยคนแน่นจังเลยนะขนมหน้าตาแปลกดี แต่ดูน่าอร่อยกลิ่นหอมด้วย”“ขอบคุณเจ้าค่ะ”หลินซูซินและทุกคนทำงานกันอย่างเร่งรีบ เพราะลูกค้าเริ่มเข้ามาเยอะขึ้นจากช่วงหัวค่ำ มีลูกค้าที่อยู่นั่งกินที่ร้านกับลูกค้าที่ซื้อกลับไปกินที่บ้านสำหรับกลุ่มลูกค้าที่ซื้อกลับไปกินที่บ้านไม่ต้องกลัวเลยว่าบัวลอยของนางจะไม่อร่อย บัวลอยของนางยังคงความอร่อยเหมือนเดิมนางก็จะตักใส่ถ้วยปั้นดินเผาสวมด้วยเชือกถักสามารถหิ้วกลับบ้านโดยที่บัวลอยด้านในจะไม่หกพร้อมถ้วยปั้นมีฝาปิดอย่างดี ถ้วยปั้นดินเผาที่นางเลือกใช้จะยังคงอุณหภูมิอยู่ไม่เย็นชืดถึงบ้านก็ยังอุ่นๆ เหมือนท่านที่ร้านเลยตอนนี้คนที่รับมือหน้าร้านจะเป็นพี่ต้าหาน ส่วนที่เหลือประจำตามจุดต่าง ๆ นางและหลินอ้ายถงและฟางหรงจัดแป้งปั้นเสร็จก็
พอฟ้าสางแสงตะวันยามเช้าเริ่มแยงตาต้าหานก็ได้ปลุกพี่ไห่ฉวนที่ยังนอนหลับอยู่เพราะได้ผลัดเวรกันเฝ้าของเมื่อคืนนี้ ตอนเช้าเช่นนี้สามารถให้ทหารเฝ้าแทนได้อาจจะมีข้าวของติดไม้ติดมือเล็กๆ น้อยๆ มาตอบแทนเป็นสินน้ำใจ ไม่ใช่เงินอย่างแน่นอนพี่ๆ ทหารเฝ้าเวรยามไม่รับสินน้ำใจเป็นเงิน“ป่ะรีบไปจะได้รีบกลับ เดี๋ยวข้าจะไปส่งเจ้าที่บ้านไปหาอาบน้ำหาข้าวหาปลากินให้เรียบร้อยแล้วข้าจะมารับ”“ขอรับ” หยางไห่ฉวนมาส่งต้าหานที่บ้านเสร็จเขาก็มุ่งหน้ากลับบ้านหยางทันทีบ้านหยางหลินซูซินตื่นแต่เช้ามาเตรียมของและตรวจสอบว่ามีสิ่งใดที่ลืมหรือไม่ เพราะถ้ากลับมาเอาก็จะต้องใช้เวลานาน วันนี้นางได้เช่าเกวียนเพิ่ม 1เล่ม และอีกเล่มบ้านจางเป็นคนขออาสาช่วยอีกแรง แต่นางคงไม่กล้าให้ช่วยฟรี ๆ ถึงจะสนิทกันแต่ทุกอย่างก็ล้วนลงแรงเสียเหงื่อกันทั้งนั้นเกวียนเล่มแรกจะขนเป็นพวกถ้วยดินเผา ช้อนไม้ ส่วนเล่มที่สองจะขนมะพร้าวที่ได้ทำการปอกเปลือกไว้แล้วและเปลือกมะพร้าวแก่เอาไว้ใช่แทนฟืนได้ช่วยลดต้นทุนได้อีกเกวียนทั้งสองเล่มจะมีท่านพ่อหลินกับท่านลุงตงหยางนั่งไปด้วย เพราะต้องไปจัดแจงของว่าจะเอาไว้ตรงไหน ส่วนนางจะไปพร้อมหยางไห่ฉวนคงใกล้จะมาถึง
เช้าวันต่อมาหลินซูซินได้เกณฑ์ทุกคนที่รู้จักและให้ท่านพ่อหลินหาจ้างคนมาเพิ่ม นางใช้ไม้ไผ่บ้องไม้ไผ่ 1 บ้อง สามารถทอนออกมาได้ 2 บ้องหลินซูซินใช้ไม้ไผ่ที่แก่แล้วความยาว 20 บ้องต่อหนึ่งลำตัว นางใช้ 20 ลำทอนออกมาได้ 800 อัน และอีกอันใช้ความยาว 15 บ้องต่อหนึ่งลำต้นใช้ 10 ลำทอนออกมาได้ 300 อัน หลังจากตัดแล้วทอนกันเสร็จก็จะเป็นหน้าที่ท่านพ่อท่านแม่หยางเป็นคนจัดการที่บ้านก็จะมีท่านพ่อท่านแม่ของฟางหรง พี่ใหญ่จางและจินเย่วกับท่านแม่ของนางและมีชาวบ้านบางคนที่นางได้จ้างไว้เข้าช่วงบ่ายทุกคนก็เตรียมขนของขึ้นเกวียนวันนี้นางได้จ้างเกวียนเพิ่มอีก 1 เล่ม เพราะวันนี้นางจะขายให้ได้ 1000 ถ้วย วันนี้ตัดไม้ไผ่ได้เยอะจึงต้องใช้ถ้วยปั้นดินเผาให้หมดโดยไวจะได้นำไม่ไผ่ที่ตัดไว้มาใช้มาถึงในเมืองทุกคนก็ไปเตรียมข้าวของอุปกรณ์ตามหน้าที่ของใครของมันหลินซูซินนางต้องไปที่ร้านขายแป้งและส่วนผสมที่นางได้ซื้อมา นางจะต้องไปซื้อวัตถุดิบเพิ่มเผื่อเอาไว้ก่อนถึงแม้ที่บ้านจะมีเยอะแต่ก็กันไว้ดีกว่าแก้“เดี๋ยวเอาขึ้นหลังเกวียนเลยเจ้าค่ะ”“แม่นางขายดีใช่ไหมถึงได้มาซื้อของเยอะขนาดนี้ ครั้งที่แล้วก็มาซื้อเยอะ” เถ้าแก่ร้านเป็นคนถามส
พรุ่งนี้งานเทศกาลจงชิวก็จะเริ่มหลินซูซินนางก็เริ่มทยอยขนของไปไว้ที่งานแล้วบางส่วน เพราะของที่จำเป็นมีเยอะมากวัตถุดิบอีกที่เป็นส่วนประกอบหลักก็คือมะพร้าวที่ขาดไม่ได้เด็ดขาดใจจริงนางอยากทำบัวลอยน้ำขิงด้วยซ้ำ แต่เพราะเวลาอาจจะไม่พอเพราะแค่ปั้นเม็ดบัวลอยก็ไม่รู้ว่าจะทันต้มขายหรือเปล่า บัวลอยที่ร้านก็จะมีแบบธรรมดากับแบบที่ใส่ไข่จะเพิ่ม 2 อีแปะ บัวลอยขายถ้วยละ 5 อีแปะ อาจจะดูราคาแพงชาวบ้านธรรมดาอาจจะต้องคิดแล้วคิดอีกหากจะซื้อ แต่ถ้าทุกคนทราบราคาเช่าที่สามวันแล้วจะขนลุกเพราะแพงมาก แต่การค้าขายก็ต้องมีการเสี่ยงดวงกันบ้าง“พี่ซูซินแล้วจะให้ใครไปเฝ้าของที่ร้าน”หลินอ้ายถงที่ขนของจะไปในเมืองอีกรอบใช่เพราะนางไปรับพี่ไห่ฉวนแล้วรอบหนึ่ง แต่มีท่านพ่อหลินเฝ้าของอยู่ในเมือง“พี่ต้าหานกับพี่ไห่ฉวนพี่ต้าหานจะตามไปทีหลัง” หลินซูซินนางได้จ้างคนก็คือคนในครอบครัวนางทุกคนทำงานก็ต้องได้เงินและนางก็ได้จ้างพี่ต้าหานกับท่านลุงตงหยาง ฟางหรง ไปช่วยขายบัวลอยด้วย“เจ้าค่ะ เดี๋ยวข้ารีบกลับมาช่วยพี่กับท่านแม่ทำกับข้าวเจ้าค่ะ”“พอเลยเหนื่อยมาทั้งวันกลับมาก็กินข้าวเลยไปหาพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวพี่จะไปเตรียมเสื้อผ้าให้ท่านพ่
หลังจากเสร็จกิจกรรมราคะก็ปาเข้าไปยามอิ๋น หลินซูซินหมดสิ้นเรี่ยวแรง เป็นหยางไห่ฉวนที่อาบน้ำให้และอุ้มนางกลับเข้าห้องหยางไห่ฉวนพาหลินซูซินเข้าห้องนอนจัดการใส่เสื้อผ้าให้นาง เสร็จแล้วเขาจึงเดินไปที่ครัวเพื่อต้มยามาให้นาง กันไว้เผื่อนางจะเป็นไข้ส่วนตัวเขาก็ดื่มยาต้มด้วยเช่นกัน เป็นไข้ครั้งล่าสุดถือว่า
วันนี้ก็เป็นวันสุดท้ายที่หลินซูซินนางจะได้ขายของในตลาดวันนี้ จึงได้เลิกขายเร็วหน่อย เพราะจะได้ให้ทุกคนได้เดินเที่ยวเล่นในตลาดหรือซื้อของติดไม้ติดมือกลับบ้านกัน“ท่านพ่อทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะเจ้าคะ”“พอ ๆ พ่อรออยู่ที่นี่แหละดีแล้ว เดินนาน ๆ ไม่เอาข้าไม่ไหว อยู่เฝ้าของดีกว่า อย่าลืมซื้อของกินกลับมาให้พ่
หยางไห่ฉวนที่กลับมาถึงบ้านก็รีบไปอาบน้ำ ทำตัวให้หอมเพราะคืนนี้เขามีภารกิจหลินซูซินที่รู้ชะตากรรมนางเองก็ถือว่าให้รางวัลเขา เพราะนี่ก็นานมาหลายวันแล้วที่เราไม่ได้มีอะไรกัน นับจากที่มีไปครั้งแรก ก็ห่างหายมายาวเลย เพราะทำงานร่างกายเลยอ่อนเพลียนางจึงเข้านอนเร็ว หัวถึงหมอนก็หลับยาวเลยห
หยางไห่ฉวนกว่าจะหาที่จอดเกวียนได้ก็ใช้เวลาพอสมควร เพราะหากตรวจดูอาการทั่วไปก็คงจะพากันออกมาแล้ว อีกอย่างเขาไม่สามารถที่จะเข้าไปข้างในได้ เพราะเกวียนไม่ได้จอดในที่รับฝาก ทำได้เพียงนั่งอยู่บนเกวียนเท่านั้นกันการโดนขโมย เพียงหากโดยขโมยจะไม่มีการรับผิดชอบ แต่อย่างใดเพราะว่าไม่ได้เสียเงินจอด หากเสียเง






![สองพยัคฆ์ขย่มนางพญามังกร (3p) - [PWP] - [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)





Ulasan-ulasan