Share

ตอนที่ 12 ตรวจยา

Author: Cherry Brown
last update Last Updated: 2026-01-05 13:27:33

พอขึ้นมานั่งบนเกวียนทำให้หลินซูซินนางอยากจะเดินเข้าเมืองเสียจริง ไม่เคยเห็นคนหรืออย่างไรดูยังกับเห็นของแปลก

หยางไห่ฉวนเขารับรู้ถึงสายตาหลายคู่ที่มองมาที่เขาและหลินซูซิน แต่เขานั้นไม่ได้สนใจเพราะปกติคนพวกนี้ก็มองชาวบ้านทุกคนเพื่อจะหาหัวข้อสนทนาตามประสาชาวบ้านปากตลาดที่วัน ๆ เอาแต่จับกลุ่มพูดคุยเรื่องชาวบ้านอย่างเสีย ๆ หาย ๆ

“นี่ซูซินพึ่งแต่งงานมาเป็นอย่างไรบ้างบ้านหยางดีหรือไม่” สาวใหญ่ที่แต่งงานแล้วเอ่ยถามด้วยความอย่างรู้

“ท่านพ่อท่านแม่พี่ไห่ฉวนดูแลข้าดีมากเจ้าค่ะ” นางตอบกลับไปอย่างนุ่มนวลเพราะน้ำเสียงของท่านป้าท่านนี้ ถามเพราะแค่อยากรู้เท่านั้น ท่านป้าไม่ได้ถามอะไรต่อ

หยางไห่ฉวนที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอดทางนางไม่ได้อายที่มีสามีน่ากลัวเช่นเขาบนเกวียนเมื่อครู่นางตอบกลับท่านป้าอย่างจริงใจ

“พี่ไห่ฉวนเราไปโรงหมอกันก่อนดีกว่า” โรงหมอที่หยางไห่ฉวนพานางมานั้นเป็นทั้งที่รักษาคนไข้และร้านขายยาไปในตัว แต่แบ่งพื้นที่กันชัดเจน

“คารวะท่านหมอเจ้าค่ะ” ที่นางรู้ว่าบุรุษมากอายุตรงหน้าคงจะเป็นหมอก็ตรงเครื่องแต่งกายที่บ่งบอกถึงอาชีพ

“พวกเจ้าเป็นอะไรมาล่ะ”

“คือว่าท่านพ่อท่านแม่สามีข้านั้นทานยาพวกนี้ แต่อากา
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 15 กินข้าวบ้านหยาง

    หลินซูซินปล่อยให้ผู้ใหญ่ทั้งสามนั่งคุยกัน ตอนแรกท่านแม่หยางจะตามเข้ามาช่วยนางทำกับข้าว แต่นางห้ามไว้ก่อนคนแก่นี่ยิ่งแก่ยิ่งบอกยากกันหมดหรืออย่างไรหยางไห่ฉวนที่วางกับดักเสร็จแล้วก็เร่งรีบฝีเท้าเดินกลับบ้านด้วยใจที่เป็นห่วงใครบางคน หลังจากลงจากเขาก็มีชาวบ้านบางคนที่เขาเดินผ่านต่างเข้ามาเล่าเหตุการณ์หน้าบ้านตนให้ฟัง ยิ่งทำให้เขารีบเร่งเดินมากขึ้นพอกลับมาถึงบ้านเขาเห็นท่านพ่อหลินนั่งคุยอยู่กับท่านพ่อท่านแม่ แต่ไม่เห็นนางคงจะอยู่ในครัวมั้ง“นั่น อาไห่ฉวนมาพอดีพ่อหลินเขาถามหาลูกอยู่” หยางไห่หลิงเห็นว่าลูกชายเดินเข้ามาพอดี“คารวะท่านพ่อหลินขอรับ”“ซูซินอยู่ในครัวเข้าไปสิพ่อเพียงเห็นเจ้ากลับพ่อก็พลอยดีใจแล้ว” หลินห้านจินเห็นลูกเขยเอา แต่มองหาซูซินเขาเองก็ไม่อยากรั้งตัวลูกเขยไว้หยางไห่ฉวนหลังจากที่พูดคุยกับพ่อหลินนิดหน่อยเขาก็ขอตัวไปหาหลินซูซินที่ทำกับข้าวอยู่ในครัว“ให้ข้าช่วยเจ้านะ”“อ่าว พี่กลับมาแล้วรึข้าคิดว่าพี่จะอยู่คุยกับท่านพ่อเสียอีก”“คุ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 14 เยี่ยมบ้านเดิม 2/2

    หลินซูซินนางเองไม่ได้ตกใจที่เห็นหลินเย่ถง แต่ที่นางตกใจคือแม่สามีนางปากแซ่บมากเวอร์“ข้าไม่ได้เอาเงินใครมาเงินที่ข้าใช่ซื้อของเป็นของสามีข้า และก็ต่อให้ไม่ใช่เงินของสามีข้าพวกท่านก็ไม่มีสิทธิ์มาตะโกนว่าร้ายผู้อื่นเช่นนี้ หากที่ท่านกล่าวหาไม่เป็นความจริงข้าสามารถเอาเรื่องพวกท่านได้นะ”“ไม่ต้องมาขู่ข้านังโง่เงินนั่นหลินห้านจินให้เจ้าใช่ไหมเอาคืนมาให้ข้าเดี๋ยวนี้”“เงินข้าก็คือของข้าท่านพ่อให้ข้ามันก็คือเงินข้าน่ะถูกแล้ว” หลินซูซินเห็นหยางไห่หลิงเดินกลับเข้าไปในบ้าน นางก็ไม่ได้สนใจคิดว่าท่านแม่อาจจะเข้าไปหาท่านพ่อ เพราะหน้าบ้านเสียงดังนัก“เจ้าแยกบ้านแล้วนะหลินซูซินเงินนั่นก็เท่ากับเป็นของบ้านหลินนำมาคืนให้ท่านแม่ของเจ้าเถิด เห็นแก่ที่นางเลี้ยงเจ้ามาจนโต” ฟางหรูที่เห็นมีชาวบ้านเริ่มเยอะนางจึงเล่นบทคนดีแสดงออกไป“ท่านป้าฟางหรูท่านคงจะเดินมาเหนื่อยจนสมองกลับข้ามีท่านแม่คนเดียวซึ่งได้เสียตอนที่คลอดข้า และเป็นท่านย่าที่ดูแลข้ามาตลอด หมา ควาย ที่ท่านกล่าวอ้างนั้นข้าไม่เคยให้ค่าอันใด”

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 13 เยี่ยมบ้านเดิม 1/2

    หลินซูซินจ่ายค่าเช่าเกวียนไป 15 อีแปะ ระหว่างทางกลับบ้านนางเจอชาวบ้านมากมายที่มองมาที่เกวียนที่นางนั้นนั่งเข้ามาและข้าวของที่อยู่บนเกวียน ถึงนางจะหาอะไรปิดไว้แล้วแต่บางส่วนก็หาได้ปิดมิดไม่หยางไห่ฉวนขนของเข้าไปเก็บในบ้านนางเองก็รีบช่วยด้วยยิ่งมีชาวบ้านตาดีเป็นพันคอยแอบมองหาข่าวไปเล่าต่อ ๆ กันในวงนินทา หากหลินเย่ถงรู้ว่านางมีเงินซื้อของมากมายมีหวังอีกไม่นานนางคงจะมาบ้านหยางเป็นแน่หยางไห่หลิงเห็นลูกชายและลูกสะใภ้ซื้อของมามากมายในใจนางก็เกิดความสงสัย แต่ไม่กล้าถามเพราะละอายใจถ้าเป็นเงินของหลินซูซิน นางใช้เงินส่วนตัวซื้อของเข้าบ้านมากมาย แสดงให้เห็นว่าบ้านหยางนั้นยากจนมากเพียงใด ซึ่งมันก็คือความจริงที่เลี่ยงไม่ได้หยางไห่ฉวนนำของเข้าไปเก็บในห้องครัว เขาไม่เคยคิดว่าในห้องครัวจะแคบเท่าวันนี้ที่พื้นที่ในครัวต่างถูกใช้สอยทุกพื้นที่ข้าวของวางเรียงรายเต็มไปหมดจากที่ไม่มีข้าวสารจะกรอกหม้อวันนี้บ้านเขานั้นมีข้าวหุงกินได้หลายเดือน ไหนจะเครื่องปรุงที่บ้านไม่เคยซื้อน้ำตาลและเกลือเลย แต่วันนี้ที่บ้านเขานั้นมีต้องขอบคุณนางหลินซูซินภรรยาตัวน้อยหยางไ

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 12 ตรวจยา

    พอขึ้นมานั่งบนเกวียนทำให้หลินซูซินนางอยากจะเดินเข้าเมืองเสียจริง ไม่เคยเห็นคนหรืออย่างไรดูยังกับเห็นของแปลกหยางไห่ฉวนเขารับรู้ถึงสายตาหลายคู่ที่มองมาที่เขาและหลินซูซิน แต่เขานั้นไม่ได้สนใจเพราะปกติคนพวกนี้ก็มองชาวบ้านทุกคนเพื่อจะหาหัวข้อสนทนาตามประสาชาวบ้านปากตลาดที่วัน ๆ เอาแต่จับกลุ่มพูดคุยเรื่องชาวบ้านอย่างเสีย ๆ หาย ๆ“นี่ซูซินพึ่งแต่งงานมาเป็นอย่างไรบ้างบ้านหยางดีหรือไม่” สาวใหญ่ที่แต่งงานแล้วเอ่ยถามด้วยความอย่างรู้“ท่านพ่อท่านแม่พี่ไห่ฉวนดูแลข้าดีมากเจ้าค่ะ” นางตอบกลับไปอย่างนุ่มนวลเพราะน้ำเสียงของท่านป้าท่านนี้ ถามเพราะแค่อยากรู้เท่านั้น ท่านป้าไม่ได้ถามอะไรต่อหยางไห่ฉวนที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอดทางนางไม่ได้อายที่มีสามีน่ากลัวเช่นเขาบนเกวียนเมื่อครู่นางตอบกลับท่านป้าอย่างจริงใจ“พี่ไห่ฉวนเราไปโรงหมอกันก่อนดีกว่า” โรงหมอที่หยางไห่ฉวนพานางมานั้นเป็นทั้งที่รักษาคนไข้และร้านขายยาไปในตัว แต่แบ่งพื้นที่กันชัดเจน“คารวะท่านหมอเจ้าค่ะ” ที่นางรู้ว่าบุรุษมากอายุตรงหน้าคงจะเป็นหมอก็ตรงเครื่องแต่งกายที่บ่งบอกถึงอาชีพ“พวกเจ้าเป็นอะไรมาล่ะ”“คือว่าท่านพ่อท่านแม่สามีข้านั้นทานยาพวกนี้ แต่อากา

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 11 เข้าเมือง

    ในตอนเย็นเป็นหลินซูซินที่เป็นคนเข้าครัวดีหน่อยที่หยางไห่ฉวนกลับไปดูกับดักที่วางไว้ ได้ไก่ป่ามา 2 ตัว เขาจึงนำมาให้นางทำกับข้าวหลินซูซินนางนั้นยิ่งมั่นใจว่าที่นางทะลุมิติมานั้นตัวเองไม่ได้มีตัวช่วยใด ๆ เลยเพราะฉะนั้นต่อจากนี้นางคงจะต้องพึ่งพาตนเอง“พี่ไห่ฉวนมีเกลือหรือไม่” นางพลาดเสียแล้วเกลือนั้นราคาแพงชาวบ้านธรรมดานั้นไม่ค่อยนิยมเท่าไหร่“ที่นี่ไม่เคยซื้อเกลือเพราะราคาแพง” หยางไห่ฉวนก็ตกใจที่นางถามหาเกลือที่บ้านหลินคงจะมีเกลือใช้ นางถึงถามหาเช่นนี้ ไม่ใช่ทุกบ้านที่จะมีเกลือใช้กันหากไม่ได้มีฐานะทางการเงินดีมากพอ“ข้าขอโทษเจ้าค่ะแล้วปกติพี่ใช้อะไรดับกลิ่นคาวพวกนี้เจ้าคะ”“ปกติข้ามีหน้าที่แค่นำพวกมันไปชำแหละต้องถามท่านแม่” หยางไห่ฉวนเดินออกไปตามท่านแม่เข้ามาในครัว“ท่านแม่เจ้าคะท่านใช้อะไรดับกลิ่นคาวไก่พวกนี้”“แม่ไม่รู้ว่าสมุนไพรนี้ชื่อว่าอะไรแต่มันสามารถดับกลิ่นคาวได้” หยางไห่หลิงเดินไปหยิบต้นสมุนไพรที่นางเก็บมาเมื่อสี่วันก่อน“ท่านแม่สิ่งนี้เรียกว่าต้นตะไคร้เจ้าค่ะช่วยดับกลิ่นคาวได้ดีแถมมีสรรพคุณช่วยลดความดันโลหิต แก้ไข้ ขับลม แก้ปวดท้อง และอีกมากมายเลยเจ้าค่ะท่านแม่ท่านเจอของดีเสีย

  • เกิดใหม่เป็นภรรยานายพราน   ตอนที่ 10 เข้าหอ=นอนเฉยๆ

    หลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จหลินซูซินก็นั่งย่อยอยู่สักพัก แต่ด้วยร่างกายที่เหนื่อยล้ามานานจึงเผลอหลับไปตอนไหนไม่รู้“ตื่นแล้วก็ลุกมาล้างหน้าล้างตาเช็ดตัวซะท่านแม่เตรียมน้ำมาให้พรุ่งนี้เจ้าค่อยอาบข้าจะไปหาบน้ำมาเติมให้” ถึงบ้านเขานั้นจะไม่ได้รวย แต่ก็มีห้องน้ำ เพราะเพื่อความสะดวกสบายของท่านพ่อท่านแม่“ให้ข้าเช็ดตัวตอนนี้รึ”“แล้วแต่เจ้าข้าไม่ได้บังคับ”“พี่เช็ดตัวแล้วรึ”“อืม” หลินซูซินคิดในใจนางก็อดเห็นกล้ามหน้าท้องแน่น ๆ สิ โดยไม่รู้เลยว่าใบหน้านางได้แสดงออกทุกอย่างทางความคิดของตัวเอง“เจ้าช่วยหยุดคิดลามกกับข้าก่อนได้ไหม”พลันหลินซูซินได้สติตื่นจากความคิดลามกกับคนตรงหน้า “ข้าเปล่าพี่มั่วแล้ว ข้าไม่ได้คิดอะไรจริง ๆ”“ข้าจะเชื่อก็ได้แม้ว่าหน้าเจ้ามันจะสื่อทุกอย่างก็ตาม”หลินซูซินที่เหมือนนางจะถูกด่าทางตรงเลย บุรุษผู้นี้ปากดีเสียจริงหากไม่ติดว่าร่างกายนี้อ่อนแรงร่างผอมเพรียว นางจะจับมาจูบให้ล้มเสียจริง“เสร็จแล้วก็มาทานข้าวที่บ้านข้านั้นไม่ได้มีอาหารดี ๆ เท่าไรเจ้าทานไปก่อนก็แล้วกัน พรุ่งนี้ข้าจะขึ้นเขาไปวางกับดักสัตว์”“ข้าทานได้ที่บ้านนั้นก็ทานไม่ต่างจากบ้านพี่เท่าไรนัก” เพราะหากว่าบ้านเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status