LOGINตอนที่ 38 ตอนพิเศษ ๕ (จบ)รุ่งเช้า แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่าง ทำให้ห้องสว่างไสว จื่ออันหลานตื่นขึ้นมาให้นมลูกขณะที่เหลียนอู่หลงกำลังทำอาหารอยู่ในครัว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เขาเดินไปเปิดประตู“ซ่งฮูหยิน!” เหลียนอู่หลงทักทายด้วยความประหลาดใจซ่งฮูหยินยิ้มกว้าง “ข้าได้ยินข่าวว่าแม่นางจื่อคลอดแล้ว จึงรีบมาแสดงความยินดีและนำของขวัญมาให้หลาน”เหลียนอู่หลงรีบเชิญแขกเข้าบ้าน “เชิญท่านเข้ามาข้างในก่อน”“จื่ออันหลานอยู่ในห้องนอนกับลูกน้อย” เหลียนอู่หลงบอก “ข้าจะพาท่านไปพบ”เมื่อขึ้นไปบนชั้นสองของบ้าน ซ่งฮูหยินรีบเดินเข้าไปหาจื่ออันหลานที่กำลังอุ้มจื้อเหวินอยู่พอดี“โอ้! น่ารักน่าชังจริงๆ” ซ่งฮูหยินอุทาน เมื่อเห็นทารกน้อย “เขาหน้าตาเหมือนเจ้ามาก จื่ออันหลาน”จื่ออันหลานยิ้มเล็กน้อย “ขอบคุณที่ท่านมาเยี่ยม ข้าไม่คิดว่าท่านจะมาเร็วเช่นนี้”“เจ้าคือคู่ค้าคนสำคัญของข้านะ” ซ่งฮูหยินหัวเราะเบาๆ “ข้านำของขวัญมาให้เจ้าและลูกน้อยด้วย”ซ่งฮูหยินวางกล่องไม้ลงและเปิดออก ภายในมีชุดเสื้อผ้าเด็กอ่อนหลากสี ทำจากผ้าไหมอย่างดี พร้อมกับเครื่องประดับเงินเล็กๆ สำหรับเด็กจื่ออันหลานรู้สึกซาบซึ้งใจ “ท่านใจดีเหลื
ตอนที่ 37 ตอนพิเศษ ๔สองเดือนต่อมาดวงจันทร์กลมโตลอยเด่นอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงสีเงินสาดส่องลงมายังบ้านไม้สองชั้น ทุกอย่างเงียบสงบ มีเพียงเสียงจักจั่นร้องแว่วๆ มาจากสวนด้านหลังบ้านภายในห้องนอนใหญ่ จื่ออันหลานนอนพิงหมอนอยู่บนเตียง มือลูบท้องที่นูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าของนางดูอิ่มเอิบและมีความสุข แม้จะมีความเหนื่อยล้าแฝงอยู่ในดวงตาก็ตามเหลียนอู่หลงนั่งอยู่ข้างเตียง มือใหญ่จับมือภรรยาไว้อย่างทะนุถนอม เขาไม่ได้ห่างจากข้างกายนางเลยในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา เพราะรู้ว่าใกล้ถึงเวลาคลอดแล้ว“วันนี้เจ้ารู้สึกอย่างไรบ้าง?” เหลียนอู่หลงถามเสียงนุ่ม ดวงตาฉายแววเป็นห่วงจื่ออันหลานยิ้มอ่อนๆ “ข้าสบายดี แค่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อย”“เจ้าควรพักผ่อนให้มาก” เหลียนอู่หลงกล่าว “ท่านหมอบอกว่าอาจจะอีกไม่กี่วัน”จื่ออันหลานพยักหน้า มือลูบท้องอีกครั้ง “ลูกของเราดูเหมือนจะกระวนกระวายในช่วงนี้ เขาเตะบ่อยมาก”เหลียนอู่หลงวางมือลงบนท้องของภรรยา รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าเมื่อรู้สึกถึงการเคลื่อนไหวเล็กๆ ภายใต้ฝ่ามือ “เขาแข็งแรงเหมือนพ่อของเขา และดื้อรั้นเหมือนแม่ด้วย”ทั้งสองหัวเราะเบาๆ ก่อนที่ประตูห้องจะถูกเคาะเบ
ตอนที่ 36 ตอนพิเศษ ๓ฤดูหนาวผ่านไปอย่างเชื่องช้า จนกระทั่งวันหนึ่ง จื่ออันหลานสังเกตเห็นว่าหิมะเริ่มละลาย แสงแดดอ่อนๆ ส่องลงมาบนพื้นดิน บ่งบอกว่าฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึง“ท่านพี่ดูสิเจ้าคะ หิมะเริ่มละลายแล้ว” จื่ออันหลานชี้ให้เหลียนอู่หลงดูนอกหน้าต่างเหลียนอู่หลงพยักหน้า “ใช่ ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะมาถึงแล้ว อีกไม่นานต้นไม้ก็จะเริ่มแตกใบอ่อน”จื่ออันหลานลูบท้องที่นูนใหญ่ของตัวเอง ตอนนี้นางท้องแก่เต็มที่แล้ว การเคลื่อนไหวลำบากมาก แต่นางก็ยังมีความหวังที่จะได้ของบางอย่างจากระบบร้านค้าพิศวงก่อนที่ลูกจะคลอด“ท่านพี่...” จื่ออันหลานเรียกสามีเบาๆ“มีอะไรหรือ?” เหลียนอู่หลงหันมาถาม“ข้าอยากให้ท่านช่วยข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ?” นางถามอย่างลังเล“ช่วยอะไร? บอกมาได้เลย”“ข้าอยากให้ท่านขึ้นเขาไปเก็บสมุนไพรและผักป่าให้ข้าหน่อยได้ไหมเจ้าคะ?” จื่ออันหลานถาม “ตอนนี้หิมะละลายแล้ว น่าจะมีสมุนไพรและผักป่าบางชนิดเริ่มงอกขึ้นมาแล้ว”เหลียนอู่หลงขมวดคิ้ว “เจ้ายังอยากได้สมุนไพรและผักป่าอีกหรือ? ทำไมถึงชอบของพวกนั้นนัก?”จื่ออันหลานก้มหน้า ไม่กล้าสบตาสามี “ข้า...ข้าเพียงแค่อยากกินน้ำแกงที่ทำจากสมุนไพรและผักป่าเจ้าค่
ตอนที่ 35 ตอนพิเศษ๒ทุกเช้าจื่ออันหลานจะดื่มยาสมุนไพรที่หมอหญิงหลิวอิงเยว่ให้มา อาการคลื่นไส้ค่อยๆ ทุเลาลง แต่ความอยากอาหารกลับเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะอาหารรสเปรี้ยวเช้าวันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศสดชื่น จื่ออันหลานตื่นแต่เช้าตรู่ เตรียมอาหารเช้าให้ทุกคนในบ้าน หลังจากที่ทุกคนรับประทานอาหารเช้าเสร็จ จื่ออันหลานหยิบตะกร้าไม้ไผ่ใบเล็กและมีดพกออกมา แม้จะเข้าสู่ช่วงต้นฤดูหนาวแล้วแต่ก็ยังมีผักป่าและผลไม้ป่าที่อยู่รอบ ๆ บ้าน“เจ้าจะไปไหนหรือ?” เหลียนอู่หลงถามเมื่อเห็นภรรยากำลังเตรียมตัวออกจากบ้าน“ข้าจะไปเก็บผักป่าและผลไม้ป่าแถวๆ นี้เจ้าค่ะ” จื่ออันหลานตอบพร้อมรอยยิ้ม “ข้าอยากกินผลไม้เปรี้ยวๆ”เหลียนอู่หลงขมวดคิ้ว “ในสวนของเราก็มีผักและผลไม้มากมาย ทำไมต้องไปเก็บในป่าด้วย? อีกอย่าง เจ้ากำลังตั้งครรภ์ ไม่ควรเดินไกลๆ”“ข้าไม่ได้ไปไกลหรอกเจ้าค่ะ แค่แถวๆ ชายป่าหลังบ้านเรานี่เอง” นางตอบ “อีกอย่าง ผลไม้ป่าบางชนิดมีรสชาติพิเศษที่หาไม่ได้ในสวนของเรา”“ถ้าอย่างนั้น ข้าจะไปกับเจ้า” เหลียนอู่หลงเสนอ“ไม่ต้องหรอกเจ้าค่ะ ข้าไปเองได้ ไม่ไกลจากบ้านเราเท่าไหร่”เหลียนอู่หลงยังคงลังเล แต่เมื่อเห็นสีหน้ามุ่งมั่นของภรร
ตอนที่ 34 ตอนพิเศษ ๑บ้านของหมอหญิงอยู่ที่ปลายหมู่บ้าน เป็นบ้านไม้หลังเล็กที่มีสวนสมุนไพรอยู่รอบๆ กลิ่นหอมของพืชสมุนไพรนานาชนิดลอยมาแตะจมูกตั้งแต่ยังเดินมาไม่ถึงตัวบ้าน จื่ออันหลานเคาะประตูเบาๆไม่นานนัก หญิงวัยกลางคนผมเกล้ามวยเรียบร้อย สวมชุดสีเขียวอมฟ้าก็เปิดประตูออกมา ใบหน้าของนางดูอ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยความเฉลียวฉลาด ดวงตาคมกริบมองมาที่ผู้มาเยือนทั้งสอง“อ้า จื่ออันหลาน” หมอหญิงหลิวอิงเยว่ทักทายด้วยรอยยิ้ม เพราะนางเป็นคนทำคลอดลูกคนที่สองให้จื่ออันหลานเองกับมือ “และนี่ก็คือหลินหยวนสินะ เจ้าโตขึ้นมากเลย”“สวัสดีเจ้าค่ะ” หลินหยวนเอ่ยด้วยรอยยิ้มกว้าง โค้งคำนับเล็กน้อย“เข้ามาสิ เข้ามา” หมอหญิงเชิญทั้งสองเข้าบ้านภายในบ้านของหมอหญิงเต็มไปด้วยตู้ไม้ที่บรรจุสมุนไพรนานาชนิด กลิ่นหอมของยาสมุนไพรลอยอวลในอากาศ มีโต๊ะไม้ตัวใหญ่ตั้งอยู่กลางห้อง บนโต๊ะมีครกหินและอุปกรณ์บดยาหลายชนิด ด้านหนึ่งของห้องมีเตียงไม้สำหรับตรวจคนไข้ปูด้วยผ้าขาวสะอาด“มีอะไรให้ข้าช่วยหรือ?” หมอหญิงถาม หลังจากเชิญให้ทั้งสองนั่งและรินชาให้จื่ออันหลานมองไปที่หลินหยวนเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาที่หมอหญิง “ข้า... ข้าคิดว่าตัวเองอา
ตอนที่ 33 ความรักที่ผลิบานเช้าวันใหม่มาถึง แสงแดดอ่อนๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้องนอน จื่ออันหลานลืมตาขึ้นช้าๆ พบว่าเหลียนอู่หลงยังคงนอนกอดนางอยู่ ใบหน้าของเขาดูสงบและมีความสุข นางมองใบหน้าของสามีอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ ขยับตัวลุกขึ้น พยายามไม่ปลุกเขาแต่เหลียนอู่หลงรู้สึกตัวทันที เขาลืมตาขึ้นและยิ้มให้ภรรยา “ยังเช้าอยู่เลยจะรีบไปไหน”“ข้าต้องไปเตรียมอาหารเช้าแล้ว”เหลียนอู่หลงดึงนางกลับลงมานอนข้างๆ เขา “รออีกสักครู่ได้ไหม? ข้าอยากอยู่กับเจ้าแบบนี้อีกสักพัก” “แต่เด็กๆ จะตื่นในไม่ช้านี้” จื่ออันหลานเอ่ยเสียงแผ่ว ก้มหน้างุดเพราะเขินอาย เมื่อเห็นแผ่นหน้าอกแกร่งเปลือยเปล่าแบบชัดเจนกว่าเมื่อคืน“เมื่อวานพวกเขาวิ่งเล่นทั้งวัน คงยังไม่ตื่นหรอก” เหลียนอู่หลงกล่าว ก่อนจะจูบแก้มของภรรยาทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเล็กๆ ก็ดังมาจากบันได ตามด้วยเสียงเคาะประตูรัวๆ“ท่านแม่? ท่านพ่อ? พวกท่านตื่นหรือยัง?” เสียงของซืออี้ดังขึ้นจากหลังประตูจื่ออันหลานและเหลียนอู่หลงมองหน้ากันก่อนจะหัวเราะเบาๆ“พวกเราตื่นแล้ว” เหลียนอู่หลงตอบ“ข้าหิวแล้ว” ซืออี้บอก “และข้าตื่นแต่เช้าเพื่อเป็นเด็กดี”จื่ออันหลานกลั้นหัวเ







