ไอดีไลน์

หลังจบพิธีจับคู่สายรหัสที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น รุ่นพี่ก็ยังไม่ได้ปล่อยน้องๆ ให้กลับไป ขึ้นชื่อว่าวิศวะแล้วย่อมจัดหนัก จัดเต็ม กับการต้อนรับสายรหัสที่นั่งตาแป๋วมองแล้วน่าแกล้งให้ร้องไห้ พี่ๆ สันทนาการได้จัดกิจกรรมเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างพี่รหัสและน้องรหัสทุกปีต่างกันออกไป

และปีนี้....

ก็จัดให้แบบจุกๆ เหมือนเคย

"เอาล่ะครับ! รุ่นพี่ที่จับได้น้องแล้วอย่าเพิ่งรีบหนีหายไปไหนนะครับ เพราะเรามีกิจกรรมสานสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องต่อเลย!"

สิ้นเสียงประกาศผ่านไมค์ เสียงฮือฮาในห้องประชุมก็ดังขึ้นอีกครั้ง น้องปีหนึ่งมองหน้ากันเลิ่กลั่ก อยู่ๆ จะให้สานสัมพันธ์กับพี่รหัสที่ยังไม่ได้สนิทกันมันก็ต้องมีกลัวๆ หวั่นๆ เกร็งๆ อยู่แล้ว

'จะไหวไหมกู'

น้องปีหนึ่งที่ได้พี่เสือเป็นพี่รหัสพึมพำ ขนาดตัวก็ต่างกัน ถ้าให้รุ่นน้องอุ้มพี่รหัสมีหวังหลังเดาะเป็นปี

'งานนี้กูจบตั้งแต่ยังไม่เริ่ม'

น้องปีหนึ่งอีกคนโอดครวญเมื่อได้ยินคำว่าสานสัมพันธ์ พี่รหัสที่เขาจับได้นั้นมีข่าวลือว่าโหดสัดรัสเซีย

"เอาล่ะครับ! เพื่อเป็นการเชื่อมสายสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น คืนนี้เรามีกิจกรรมแรกสำหรับน้องปีหนึ่งที่น่ารักทุกท่าน!"

พี่สันทนาการถือไมค์พูดพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์มองแล้วไม่น่าไว้ใจ น้องๆ ที่นั่งตาแป๋วเริ่มอยู่ไม่สุขเพราะไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร แต่ที่รู้ๆ คือถ้าทำไม่ได้ต้องมีบทลงโทษแน่ๆ

"กติกาคือภายในเวลา 19.00 น. นี้ น้องๆ จะต้องไปขอ Line ID ของพี่รหัสตัวเองมาให้ได้"

"โอ๊ยยย! โหดไปมั้ยพี่"

เสียงโอดครวญของน้องๆ ปีหนึ่งดังไปทั่วห้องประชุม

"ไม่โหดๆ พี่ๆ ออกจะใจดีใช่ไหม"

สันทนาการแย้งพร้อมรอยยิ้มที่มองแล้วดูจะสนุกมากกว่าเห็นใจ คำปลอบที่พ่นออกมาดูไม่น่าเชื่อถือบอกตรง

"ช่ายยยยยยย"

พวกรุ่นพี่ปีสอง ปีสาม ปีสี่ ประสานเสียงกัน ปากบอกว่าใจดีแต่แววตาที่มองน้องตรงข้ามกัน วิศวะขึ้นชื่อเรื่อง ถึก ทน รับได้ทุกอย่าง ดังนั้นก็ต้องพร้อมรับทุกสถานการณ์ พี่ปีสองคนหนึ่งส่งเสียงตะโกนดังว่า

'ไอดีไลน์ของพี่มีค่ามากว่าทองนะน้อง'

'เฮ้ย! อย่าขู่น้องสิวะ'

'น้องหน้าซีดหมดแล้วมึง'

แค่เริ่มต้นก็รู้แล้วว่าไม่ง่าย พี่รหัสบางคนยิ้มให้ แต่บางคนก็แกล้งทำหน้าเหี้ยม

"ใครที่หาไอดีพี่รหัสตัวเองมาไม่ได้ภายในเวลาที่กำหนดเตรียมตัวรับบทลงโทษสุดพิเศษได้เลยนะครับ!"

พอรุ่นพี่สันทนาการพูดจบ พราวตะวันที่นั่งฟังก็หน้าซีดไปเล็กน้อย เพราะพี่รหัสของเธอหายแว้บจากโซนที่นั่งของรุ่นพี่ปีสามไปเป็นชาติแล้ว

"พี่รหัสฉันนั่งตรงนั้น ฉันไปก่อนนะ"

ส้มหวานบอกเพื่อนที่ยังนั่งนิ่ง

"อื้อ! รีบไปเถอะ"

พราวตะวันยิ้มให้เพื่อนที่โชคดีได้พี่รหัสเป็นผู้หญิง ดูใจดี และเข้าถึงง่าย ต่างจากเธอที่ได้พี่รหัสเป็นผู้ชายแถมยังพ่วงด้วยฉายาก้อนน้ำแข็งเดินได้ ไม่รู้วันนี้ก้าวเท้าออกมาผิดข้างหรืออย่างไร ถึงได้หยิบสลากได้พี่รหัสที่ไม่มีใครอยากได้สักคน

"ผ่านไปห้านาทีแล้วนะครับ"

ยิ่งประกาศเวลาก็ยิ่งกดดัน ในห้องประชุมตอนนี้วุ่นวายมาก น้องปีหนึ่งต่างพากันตามหาพี่รหัส พอเจอหน้าก็ใช่ว่าจะได้ในสิ่งที่ต้องการ ทุกอย่างต้องมีข้อแลกเปลี่ยน

'เต้นให้พี่ดูก่อน'

'แก้โจทย์ข้อนี้ได้ พี่ให้เลย'

'เฮ้ย! ปั่นจิ้งหรีดแค่นี้ทำไม่ได้เหรอวะ'

ต่างคน ต่างวาระกรรม ไลน์ไอดีที่บอกว่าได้มาง่ายๆ มันก็แค่คำพูดเพ้อฝัน เพราะความจริงที่ได้เผชิญนั้นทำเอาน้องๆ ถึงกับจุกจนพูดไม่ออก

ในเมื่อมองหาไม่เจอ พราวตะวันจึงตัดสินใจเดินไปถามรุ่นพี่ที่นั่งอยู่โซนเก้าอี้ปีสาม

"ขอโทษนะคะ พี่เป็นเพื่อนกับพี่ไนท์หรือเปล่าคะ?"

คนที่พราวตะวันถามคือ 'เวนิส' และ 'เสือ' ที่เพิ่งแกล้งน้องรหัสเสร็จไปหมาดๆ ต่างคนต่างวาระกัน น้องรหัสของเสือโดนปั่นจิ้งหรีดจนหัวหมุนนั่งทรุดวิงเวียน

"โอ้! น้องซันไชน์นี่นา"

เวนิสยิ้มกว้างให้รุ่นน้องที่น่ารัก มองไกลๆ ก็ว่าสวยมาก แต่พอมองใกล้ๆ อื้อหือ สวยโคตร

"เป็นมากกว่าเพื่อนอีกครับ"

เป็นเสือที่ตอบคำถามได้ชวนให้คิดลึกมาก เมื่อกี้เขาก็เพิ่งแกล้งน้องรหัสของตัวเองไปหมาดๆ กว่าจะได้ไอดีไลน์เขาไปน้องก็อ่วมพอประมาณ ถือเป็นการต้อนรับสายรหัสอย่างอบอุ่นในเวอร์ชั่นพี่เสือนั่นเอง

"คือหนู..."

น้องปีหนึ่งมองหน้ารุ่นพี่ปีสามที่ดูเฟรนลี่กว่าพี่รหัสของเธอมาก โดยเฉพาะรอยยิ้มที่ส่งมานั้นทำให้เธอกล้าพูด

"หนูอยากได้ไอดี Line ของพี่ไนท์น่ะค่ะ พวกพี่พอจะบอกหนูได้ไหมคะ"

ในเมื่อพี่รหัสไม่รู้หายไปไหน เธอก็ต้องหาทางออกด้วยตัวเองไง และนี่คือทางเดียวที่เธอพอจะนึกได้ เป็นเพื่อนกันยังไงก็ต้องมีไอดีไลน์ แค่ได้มาเธอก็ไม่ต้องโดนทำโทษ

"เฮ้ย!! อย่าใจอ่อนนะเว้ย"

"กฏก็คือกฎ"

"ห้ามสงสารเด็ดขาด"

เมื่อมีเสียงของรุ่นพี่เตือน เวนิสกับเสือก็มองหน้ากันอย่างเห็นใจ ถ้าพวกเขาบอกไลน์ไอดีของไอ้ไนท์มีหวังโดนพวกรุ่นพี่ปีสี่เล่นงานแน่ๆ

"พี่ขอโทษนะครับ"

เวนิสกับเสือตอนนี้ถูกรุ่นพี่จ้องจับผิดหนักมาก กฎก็คือกฎห้ามแหก ห้ามสงสาร ถึงน้องจะสวยและน่ารักมาก ก็ต้องได้สิทธิ์เท่ากับเพื่อน

"ไม่เป็นไรค่ะ"

พราวตะวันทำหน้าหงอย

"แต่พี่พอจะบอกที่ที่มันชอบไปได้นะ"

"ที่ไหนคะ"

เมื่อรู้ว่ายังมีหนทาง พราวตะวันที่ทำหน้าหงอยก็ยิ้มกว้างออกมาทันที รอยยิ้มนี้ทำเอาสองหนุ่มแสบตา

"ห้องสมุดชั้นสี่ของคณะ"

พอรู้ว่าพี่รหัสของตัวเองอาจอยู่ที่นั่น พราวตะวันก็รีบวิ่งหน้าตั้งออกจากห้องประชุมทันที เธอวิ่งขึ้นบันไดจนมาถึงชั้นที่สี่พร้อมกับเสียงหอบเล็กน้อย

ห้องสมุดภาควิชา

'พี่เขาอยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย'

เป็นอย่างที่พี่ผู้ชายสองคนบอกไว้ อันที่จริงเธอก็ไม่อยากรบกวนคนอ่านหนังสือเพราะเกรงใจ แต่ภารกิจของเธอที่ต้องทำก็คือตามล่าไอดีไลน์ ถ้าหากไม่ทำ ก็ไม่ได้ พราวตะวันกลั้นใจเดินเข้าไปหาด้วยหัวใจที่เต้นรัว

"พี่ไนท์คะ"

เขาเงยหน้าขึ้นอย่างช้าๆ แววตาที่มองมาทางเธอนั้นเรียบเฉยจนชวนให้รู้สึกเกร็งๆ

"....."

พี่เขามองหน้าแต่ไม่พูด

"หนูพราวตะวัน น้องรหัสพี่ไนท์ค่ะ"

หญิงสาวแนะนำตัวต่อหน้าพี่รหัสอีกครั้ง ดวงตาคู่คมมองมาแต่ไม่ได้ถาม เธอจึงต้องบอกเหตุผลที่ถ่อมาถึงที่นี่

"คือหนูได้คำสั่งมาว่าต้องได้ไอดีไลน์ของพี่รหัสก่อนหนึ่งทุ่มค่ะ"

"แล้วไง?"

ยอมรับว่ามีอึ้งกับคำตอบที่ได้ เธออุตส่าห์วิ่งหน้าตั้งขึ้นมาเหนื่อยก็เหนื่อยแต่พี่รหัสกลับพูดว่า 'แล้วไง' ภาพของพี่รหัสแสนดีที่วาดไว้ในหัวพังทลาย หน้าตาดี นิสัยใช่ว่าจะดี ตอนนี้เธอรู้ซึ้งและเข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอจะถอยไม่ได้ ไม่งั้นโดนทำโทษแน่

"ก็ถ้าหนูไม่ได้ไอดีไลน์ของพี่รหัสภายในหนึ่งทุ่ม หนูต้องโดนทำโทษหนักมากเลยนะคะ"

พราวตะวันย้ำถึงผลลัพธ์ที่เธอจะได้รับหากพี่รหัสไม่ให้ ใบหน้าสวยๆ รอยยิ้มหวานๆ ย่อมชวนให้หนุ่มๆ ใจสั่นไหว หากเป็นรุ่นพี่คนอื่นคงไม่กล้าปฏิเสธ และพร้อมกดไอดีไลน์แถมด้วยเบอร์โทรให้ แต่นั่นคงไม่ใช่กับผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลก

"โดนทำโทษแล้วเกี่ยวอะไรกับพี่"

คำตอบที่ได้ทำเอาพราวตะวันถึงกับอึ้งไป ปะป๊าเคยบอกว่าให้เธอยิ้มไว้ ยิ้มของเธอจะทำให้ทุกคนใจอ่อนได้

แต่นั่นคงใช้ไม่ได้....

กับพี่รหัสของเธอแน่ๆ