ลงโทษ

บรรยากาศในห้องประชุมตอนนี้เต็มไปด้วยเสียงเชียร์และเสียงหัวเราะอย่างสนุกสนาน สีหน้าของน้องใหม่บ่งบอกทุกอย่าง ถึงรุ่นพี่ไม่ถาม แต่น้องๆ ก็มีคำพูดในใจเป็นหมื่นล้านคำ ภารกิจตามล่า 'ไอดีไลน์' ของพี่รหัสนั้นโคตรหิน โคตรเหนื่อยเลย

"เอาล่ะครับ หมดเวลาแล้ว"

รุ่นพี่สันทนาการประกาศผ่านไมค์ รอยยิิ้มของรุ่นพี่ไม่ได้ทำให้เหล่ารุ่นน้องรู้สึกปลอดภัย กว่าจะได้ไอดีไลน์ก็แทบหืดขึ้นคอ

"ใครที่ได้ไอดีไลน์ของพี่รหัสตัวเองมาแล้วยกมือขึ้น"

"ผมครับ/หนูค่ะ"

คนที่ได้ไอดีไลน์มาแล้วก็รีบยกมือแสดงตัวยกใหญ่ สีหน้าของแต่ละคนแสดงถึงความโล่งใจส่วนคนที่ไม่ได้ก็ยืนหน้าหงอยจ๋อยสนิท

"โอ้โห! ปีนี้พี่รหัสใจดีเพียบเลยแฮะ"

พี่สันทนาการแซวน้องๆ ที่ได้ไอดีไลน์ พี่รหัสใจดีที่ว่าก็ไม่พ้นพี่รหัสหน้าหม้อที่เห็นน้องผู้หญิงแล้วใจอ่อนไหว แค่น้องเอ่ยขอ ก็พร้อมให้ ส่วนน้องๆ ผู้ชายแล้วแต่ความเมตตา

"ส่วนคนที่รู้ตัวว่ายังพยายามไม่มากพอ เพื่อนทำได้ แต่ตัวเองทำไม่ได้ ในสายตาของพี่ถือเป็นตัวถ่วง ดังนั้นพี่คงต้องขอเชิญน้องๆ ให้มายืนที่หน้าเวทีตรงนี้เลยครับ"

เป็นคำพูดที่เจ็บจี้ดเข้าไปในใจ พยายามไม่มากพอที่ว่า มันไม่มากพอตรงไหน บางคนอยากเถียงใจจะขาดแต่ก็กลัวจะหาว่าไม่เคารพรุ่นพี่ไง เพื่อนบางคนวิ่งจนหน้าซีดยังไม่ได้ ส่วนคนที่ได้เอ่อ...แค่ยิ้มหวานๆ พี่รหัสก็ยื่นไอดีไลน์ให้แล้ว

"ออกมาช้าอย่าหาว่าไม่เตือนนะครับ"

'มึงรีบเดินไปสิวะ'

'มึงก็นำกูไปก่อนสิ'

'เฮ้ย! พี่เขามองตาจะถลนแล้ว'

ไอ้น้องก็ยิ่งกลัว อิพี่ก็ยิ่งขู่เข้าไปใหญ่ คนนั้นผลักคนนี้ คนนี้ผลักคนนั้นให้เดินนำกลุ่มคนที่โดยพี่รหัสเล่นงานไม่ให้ไอดีไลน์ หนึ่งคน สองคน สามคนเดินขึ้นไป และที่ทำให้รุ่นพี่ทุกคนตกใจก็เพราะเห็นหน้าสวยๆ ที่โดดเด่นเดินขึ้นเวที

'เฮ้ย!! ไม่อยากเชื่อเลย'

'นั่นสมบัติคณะเลยนะเว้ย

'โอ้ย! กูสงสารน้องซันไชน์จัง'

อัตราส่วนผู้หญิงในคณะวิศวะมีน้อยเท่าหอยมดได้ แล้วยิ่งเป็นน้องที่หน้าตาน่ารัก ตัวเล็ก บอบบาง มีหรือจะไม่ดูแลประหนึ่งเป็นเจ้าหญิงในนิยาย แล้วไอ้พี่รหัส 59 มันตาถั่ว สมองไม่มีรึไง ถึงได้ทำคนสวยได้ลงคอ

"อ้าว! น้องซันไชน์ไม่ใช่เหรอ"

เวนิสที่นั่งอยู่ข้างหลังตะโกนขึ้นมาพร้อมกับสีหน้าที่แทบไม่อยากจะเชื่อ ส่วนไอ้เสือถึงกับสบถด่าไอ้เพื่อนชั่วที่ใจร้าย น้องสวยขนาดนี้มึงจะหวงไอดีไลน์ไว้ทำแป๊ะอะไร แม่ง!ไม่ได้ดั่งใจจริงๆ

"บทลงโทษของคนที่เป็นตัวถ่วงก็คือ..."

พี่สันทนาการเว้นจังหวะพูดให้ตื่นเต้นมุมปากมีรอยยิ้มสะใจ ปีก่อนกูก็โดนก็เลยอยากส่งต่อให้รุ่นน้องที่มีเอเนอจี้เต็มร้อยได้วาดลวดลาย ดังนั้นบทลงโทษที่มอบให้จากหัวใจของพี่ๆ ก็คือ

"เต้นเพลงไก่ย่างเวอร์ชั่นวิศวะ 3 รอบรวด และต้องเต้นให้แรงๆ จนกว่าพวกพี่ๆ จะพอใจ"

ว่าแล้วรุ่นพี่สันทนาการก็เต้นเป็นตัวอย่างให้น้องๆ ดูชนิดไม่มีใครยอมใคร เอวเคล็ดไม่ว่าแต่ท่าต้องเป๊ะ ต้องแรงให้สมกับที่เป็นเวอร์ชั่นวิศวะไม่มีคณะไหนลอกเลียนได้ รุ่นน้องนั่งมองพลางประเมินในใจว่ากูต้องเต้นแรงขนาดไหนถึงผ่านด่านลงโทษนี้ไปได้วะ

'แม่ง! ใครจะเต้นได้'

'น่าอายว่ะ'

'ไก่ย่างอะไรวะเนี่ย!'

มองพี่เต้น ในใจน้องๆ ก็คิดว่าคงไม่ไหว พี่ เล่นเต้นแรงใส่เต็มเหนี่ยวซะขนาดนั้น แล้วรุ่นน้องจะต้องเต้นให้แรงกว่ายังไง พราวตะวันที่คิดว่าจะผ่านบทลงโทษให้ได้ตอนนี้เริ่มหวั่นใจเล็กๆ

"ดนตรีมาาาาาาาา"

พี่สันทนาการดูสนุกมาก ส่วนรุ่นพี่ปีอื่นๆ ก็ไม่ต่างกัน เสียงเสียงกลองสันทนาการเริ่มรัวเป็นจังหวะเพลงไก่ย่างกดดันให้น้องๆ ที่ยืนนิ่งๆ วาดลวดลาย พราวตะวันหน้าแดงด้วยความอาย เธอเคยเต้นเพลงไก่ย่างนะ แต่มันไม่ได้แรงขนาดนี้ไง ดวงตาคู่สวยมองจากเวทีลงไป

ฮือ....

คิดแล้วก็น่าอายสุดๆ ไปเลย

"ไม่เต้น ไม่ผ่านนะครับ"

"เกียร์นะอยากได้ไหม"

เสียงกดดันเริ่มมา เพื่อนผู้ชายที่ยืนข้างๆ เริ่มขยับแขนขา ทิ้งความอายเพราะอยากได้เกียร์มาคล้องคอเหมือนเพื่อนนี่นา เด้งซ้าย เด้งขวา ทำเอาพราวตะวันที่เต้นอยู่ข้างๆ เบาไปเลย

"น้องซันไชน์เต้นแรงกว่านี้หน่อยครับ ไก่ย่างวิศวะต้องสุกถึงทรวงนะน้อง"

เสียงรุ่นพี่ตะโกนสั่ง ท่าเต้นของเธอมันดูเขินๆ และดูเก้ๆ กังๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังน่ารักในสายตาของเหล่ารุ่นพี่จนอดส่งเสียงเชียร์ไม่ได้

"น้องซันไชน์สู้ๆ"

"ให้พี่ไปเต้นแทนได้ไหม"

"อยากไปย่างไก่จังครับ"

ทั้งเชียร์ ทั้งแซว สนุกสนาน ในขณะที่พราวตะวันกำลังเต้นรอบที่สาม ไอ้เสือที่ทนมองคนสวยโดนลงโทษก็ทนไม่ไหวหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปและวิดีโอของน้องซันไชน์ส่งเข้าไปในกรุ๊ปไลน์ที่มีเพื่อนสนิทอยู่ครบทุกตัว

แชตกลุ่มสามทหารเสือ

เสือ: ส่งวิดีโอ

เสือ: ดูผลงานมึงไอ้สัดไนท์ น้องซันไชน์ของกูต้องมาเต้นแร้งเต้นกาประจานความน่ารักเพราะมึงเสือกไม่ให้ไอดีไลน์น้อง

เวนิส: มึงแม่งโคตรใจร้าย น้องอุตส่าห์วิ่งไปหาถึงห้องสมุด มึงเสือกไล่น้องลงมารับโทษเนี่ยนะ

เสือ: ดูหน้าน้องดิ แดงไปหมดแล้ว ทั้งอายทั้งเหนื่อย กูอยากจะกระโดดขึ้นไปเต้นแทน

เวนิส: เออ กูล่ะสงสารน้องจริงๆ

Knight: [อ่านแล้ว]

เสือ: แม่ง! อ่านแล้วไม่ตอบ

เวนิส: ปีนี้กูขอมอบรางวัล 'พี่รหัสยอดแย่' ให้มึงเลยว่ะ

พิมพ์ด่าเสร็จก็ส่งสติ้กเกอร์รูปนิ้วกลางให้เพื่อนที่ได้น้องรหัสที่น่ารัก น่าทนุถนอมสุดใจ แต่แม่งทิ้งขว้างน้องได้ลงคอ

Knight: สงสารทำไม

เสือ: อ้าวไอ้นี่ ก็น้องน่ารักขนาดนั้น แถมยังเป็นผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มที่โดนทำโทษด้วย มึงไม่รู้สึกผิดบ้างเลยเหรอวะ

Knight: ก็ดูเต้นได้ดีนี่ ไม่เห็นจะเป็นอะไร แล้วอีกอย่างเต้นคนเดียวซะที่ไหน ถ้าเต้นแค่นี้ทำไม่ได้ก็ไม่ควรเรียนคณะวิศวะแล้ว

เวนิส: ไอ้สัดไนท์! คำว่า 'ดี' ของมึงคือการเห็นน้องเขาเต้นจนเอวแทบหลุดเนี่ยนะ ถ้าพรุ่งนี้มึงไม่เอาขนมมาไถ่โทษน้องนะ กูจะฟ้องพี่สายให้ตัดมึงออกจากกองมรดกสายรหัสเลยไอ้เหี้ยไนท์

ไนท์: เรื่องของพวกมึง

เป็นคำตอบที่ทำเอาเสือกับเวนิสหัวร้อนกว่าเดิมก็ว่าได้ ยิ่งเห็นน้องเต้นก็ยิ่งสงสารจับใจ

น้องซันไชน์ที่สดใส....

ทำไมต้องได้ไอ้ไนท์เป็นพี่รหัสวะ!