Share

บทที่ 8

Author: ฤดูใบไม้ร่วง
ความหวาดกลัวถาโถมเข้ามาราวกับคลื่นยักษ์ เมิ่งถังอินดิ้นรนสุดชีวิต จนเล็บของเธอข่วนใบหน้าของชายคนนั้นเป็นรอยเลือด

“นังสารเลว!”

ฝ่ามือฟาดลงบนใบหน้าของเธออย่างแรง จนเสียงวิ้งๆ ดังก้องอยู่ในรูหู

ชายคนนั้นกดไหล่เธอไว้ พยายามจะทำอะไรเธอไปมากกว่านั้น...

"ปัง!"

เธอคว้าถังดับเพลิงอัดเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างแรง!

ฉวยจังหวะที่คนร้ายเจ็บจนเผลอคลายมือ เธอจึงรีบโซซัดโซเซวิ่งออกจากห้องไป

เมื่อเมิ่งถังอินฝืนลากร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลกลับมาถึงดาดฟ้า แขกในงานยังคงพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน

จี้ฮ่วยจิ่นกำลังยืนอยู่ข้างแชมเปญทาวเวอร์กับเจียงหยุนซู ไม่รู้ว่าพูดอะไรกัน เจียงหยุนซูยกมือขึ้นปิดปากหัวเราะเบาๆ สายตาเป็นประกายแพรวพราว

"เพี๊ยะ!"

เสียงตบดังสนั่นขึ้นขัดจังหวะทุกเสียงลงในทันที!

เจียงหยุนซูเอามือจับแก้มก้าวถอยหลังโซเซ เบิ่งตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ "เธอ..."

"อินอิน!" จี้ฮ่วยจิ่นคว้าข้อมือเมิ่งถังอินเอาไว้ “เธอทำอะไร?”

เธอสะบัดมือเขาออก ก่อนพูดน้ำเสียงสั่นเครือ "เธอจ้างคนขอทานมาย่ำยีฉัน"

คนทั้งงานตกใจฮือฮาขึ้นมาทันที!

น้ำตาของเจียงหยุนซูไหลลงมาในทันที “ฉันไม่ได้ทำ! คุณเมิ่ง ฉันรู้ว่าคุณเกลียดฉัน แต่จะใส่ร้ายกันแบบนี้ได้ยังไง...”

"แกร๊ก"

เมิ่งถังอินกดเล่นไฟล์เสียงที่เธอแอบอัดไว้ในโทรศัพท์เมื่อครู่นี้

【คุณเจียงสั่งให้ฉันมา... บอกว่าจะทำให้ชื่อเสียงของแกฉาวโฉ่!】

เสียงหัวเราะอย่างชั่วร้ายของขอทานในคลิปดังชัดเจน

สีหน้าของจี้ฮ่วยจิ่นมืดครึ้มลงทันที "เจียงหยุนซู!"

“ตอนแรกฉันคิดว่าเธอแค่เป็นคนหลงวัตถุ แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะจิตใจโหดร้ายถึงขนาดนี้ อินอินไปทำอะไรให้เธอไม่พอใจ? วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ แค่เชิญเธอมาร่วมงานก็นับว่าเธอมีน้ำใจมากแล้ว แต่เธอกลับยังทำเรื่องแบบนี้ได้ลงคอ!”

เมื่อเผชิญกับการตวาดด่าด้วยความโมโหของจี้ฮ่วยจิ่น ในวินาทีนี้ เจียงหยุนซูก็ไม่เสแสร้งแกล้งทำอีกต่อไป

ทันใดนั้นเธอก็หัวเราะลั่นขึ้นมา "ใช่! ฉันทำเอง!"

"ฉันมันอำมหิต! ฉันมันสารเลว! แต่ทั้งหมดนี้ก็เพราะฉันรักคุณไงจี้ฮ่วยจิ่น!"

"ฉันอยากให้เธอถูกย่ำยี ทำแบบนี้เธอจะได้ไปให้พ้นจากคุณ คุณควรจะเป็นของฉันสิถึงจะถูก เมื่อก่อนคุณรักฉันมากขนาดนั้น..."

"คนอย่างเธอกล้าพูดคำว่ารักด้วยเหรอ? น่าขยะแขยงจริงๆ!" จี้ฮ่วยจิ่นผลักตัวเธอออกอย่างแรง “ตั้งแต่วินาทีที่เธอทิ้งฉันไป ฉันก็ไม่รักเธออีกแล้ว ตอนนี้คนที่ฉันรักคืออินอิน รีบขอโทษเธอเดี๋ยวนี้”

"ขอโทษเหรอ? ไม่! ฉันยอมตายดีกว่าต้องขอโทษ!"

"อย่างนั้นเธอก็ไปตายซะสิ" จี้ฮ่วยจิ่นตะคอกด้วยความโกรธ

เมื่อได้ยินประโยคนี้ เจียงหยุนซูก็ชะงักไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ตาของเธอก็แดงก่ำอย่างสมบูรณ์

เธอมองเขาอย่างนิ่งสนิทไปแวบหนึ่ง จากนั้นในตอนที่ยังไม่มีใครทันได้ตั้งสติ เธอก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

สายลมทะเลพัดกระโปรงสีขาวของเธอปลิวไสว ราวกับผีเสื้อที่กำลังจะสิ้นใจ

"จี้ฮ่วยจิ่น ฉันจะทำตามที่คุณต้องการ!”

เจียงหยุนซูยิ้มอย่างโศกเศร้า หันหลังกระโดดลงสู่ผืนน้ำทะเลอันมืดมิด!

"เจียงหยุนซู!!"

เสียงคำรามของจี้ฮ่วยจิ่นแหวกผ่านท้องฟ้าในยามค่ำคืน วินาทีต่อมา เขากระโดดตามลงไปโดยไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย!

ตอนที่จี้ฮ่วยจิ่นอุ้มเจียงหยุนซูที่สลบไสลปีนกลับขึ้นมาบนเรือสำราญ ผู้คนทั้งเรือต่างก็พากันเข้าไปล้อมรอบ

“เร็วเข้า! เรียกรถพยาบาล!”

"ประธานจี้ได้รับบาดเจ็บแล้ว!"

ท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวาย ไม่มีใครสนใจเมิ่งถังอิน ผู้เป็นเจ้าของงานเลี้ยงวันเกิดในวันนี้อีกต่อไป

"อ๊ะ..."

เธอถูกผู้คนที่กำลังวิ่งวุ่นชนจนล้มลงกับพื้น ฝ่ามือถลอกจนเป็นรอยเลือด

ขณะที่จี้ฮ่วยจิ่นอุ้มเจียงหยุนซูวิ่งผ่านข้างตัวเธอไป เขาไม่แม้แต่จะเหลือบมองเธอสักครั้ง

ลมทะเลพัดผมเปียกชื้นตรงหน้าผากสยายออก เมิ่งถังอินเอามือแตะโดนรอยเลือดอุ่นๆ ไม่รู้ว่าเป็นแผลจากการดิ้นรนเมื่อครู่นี้ หรือเป็นแผลใหม่ที่เพิ่งชนโดนมากันแน่

เธอมองตามทิศทางที่รถพยาบาลแล่นจากไป แล้วจู่ๆ ก็หัวเราะออกมา

หัวเราะไปหัวเราะมา น้ำตาก็ไหลออกมา

จี้ฮ่วยจิ่น คุณบอกว่าคุณไม่ได้รักเจียงหยุนซู คุณรักเมิ่งถังอิน

ใครเขาจะไปเชื่อกันล่ะ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 21

    เจียงหยุนซูหัวเราะเยาะ "อินอิน? เรียกซะสนิทสนมเชียวนะ เธอเป็นคนของตระกูลเสิ่นไปนานแล้ว!” จี้ฮ่วยจิ่นวางสาย ขณะที่เจียงหยุนซูยังไม่ทันตั้งตัว แก้มซ้ายของเธอก็ถูกตบเข้าอย่างแรงเธอไม่อยากจะเชื่อสายตา "คุณตบฉันเหรอ? จี้ฮ่วยจิ่น คุณกล้าตบฉันเหรอ? คุณบ้าไปแล้วหรือไง!"มือของจี้ฮ่วยจิ่นวางอยู่บนลำคอของเธอ แล้วพูดด้วยเสียงเบาลง "ฉันจะถามเธอเป็นครั้งสุดท้าย อินอินอยู่ที่ไหน?"จู่ๆ เจียงหยุนซูก็หัวเราะ เธอถ่มเลือดในปากออกมา “คุณคงไม่ได้ตกหลุมรักเธอเข้าแล้วหรอกนะ?” เธอมองหน้าจี้ฮ่วยจิ่นตรงๆ "ที่คุณชอบเธอ ก็เพราะเธอเหมือนฉัน พอตอนนี้ฉันกลับมาแล้ว ทำไมคุณยังจะไปสนใจเธออีก? คุณอย่าเล่นละครจนหลอกตัวเองเลยนะจี้ฮ่วยจิ่น!""ดี ดีมาก" จี้ฮ่วยจิ่นยิ้ม แล้วทิ้งเธอไว้ในโกดัง"นายสอบถามเรื่องไฟล์ PDF จากลู่หมิงก่อน ฉันจะไปหาอินอิน ได้ความยังไงส่งข้อความบอกฉันด้วย ส่วนสองคนนั้นนายจัดการตามสบายเลย"หลังจากสั่งงานฉินเหมี่ยนเสร็จ จี้ฮ่วยจิ่นก็รีบออกไปฉินเหมี่ยนเป็นทั้งผู้ช่วยและคนที่คอยจัดการเรื่องต่างๆ ให้เขา ตอนนั้นที่จี้ฮ่วยจิ่นตั้งตัวขึ้นมาใหม่ในเมือง A ด้วยธุรกิจสีเทาจำนวนมาก เขาต้องพึ่งพาฉินเห

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 20

    ฉินเหมี่ยนเลือกสถานที่ได้เก่งมาก พอเจียงหยุนซูลงจากรถ ก็พบว่ามันคือโรงกลั่นน้ำมันร้างแถบชานเมือง ในใจเธอรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง ตลอดทางเธอพยายามชวนจี้ฮ่วยจิ่นคุย แต่เขากลับไม่สนใจเธอเลย แถมเธอยังลืมโทรศัพท์ไว้ที่บ้านอีกด้วย จี้ฮ่วยจิ่นส่งสัญญาณให้เธอเดินไปข้างหน้า เจียงหยุนซูสับสนแต่ก็ยอมทำตาม จนกระทั่งเธอเห็นลู่หมิงที่ถูกฉินเหมี่ยนมัดเอาไว้และโยนลงบนพื้นเธอเข้าใจสถานการณ์ทันที และตั้งท่าจะวิ่งหนีออกไป แต่กลับถูกจี้ฮ่วยจิ่นฉุดไว้แล้วเหวี่ยงลงกับพื้น กระแทกเข้ากับขอบถังซีเมนต์อย่างแรง เสียงกระดูกหักดังขึ้น เธอร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด พอลู่หมิงเห็นชัดๆ ว่าใครมา ก็เริ่มมีท่าทีตื่นเต้นขึ้นมาทันที จี้ฮ่วยจิ่นจึงส่งสัญญาณให้ฉินเหมี่ยน แล้วผ้าที่อุดปากลู่หมิงอยู่ก็ถูกดึงออก "ถุย... แค่กๆ!" ลู่หมิงไออย่างรุนแรง “นั่นแหละเธอ! จี้ฮ่วยจิ่น เป็นเธอ! เธอเป็นคนขโมยเอกสารพวกนั้น เดิมทีฉันก็ไม่ได้คิดจะมีเรื่องกับนายหรอกจี้ฮ่วยจิ่น นายก็รู้ว่าเราสองคนไม่ถูกกันอยู่แล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอมาหาฉันแล้วบอกว่าจะช่วยฉัน ฉันก็คงไม่มาหาเรื่องนายหรอก...” จี้ฮ่วยจิ่นเหลือบมองเจียงหยุนซู เธอคิดไม่ถึงเลยว่าจะห

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 19

    เมื่อคุณนายจี้เห็นว่าจี้ฮ่วยจิ่นยังคงนิ่งเฉยไม่เคลื่อนไหว เธอจึงคิดจะไปหาเมิ่งถังอินก่อน เธอยังจำเรื่องที่จี้ฮ่วยจิ่นแจ้งตำรวจจนทำให้เธอถูกจับเข้าสถานีตำรวจครั้งก่อนได้ดี ในวัยที่ใช้วิตมาครึ่งทางแล้ว เธอไม่มีทางยอมรับความอับอายเช่นนี้ได้ เจียงหยุนซูเข้าใจความคิดของคุณนายจี้ดีที่สุด คลิปเสียงบนดาดฟ้าเรือที่เมิ่งถังอินนำมามอบให้นั้น มัดตัวจนเห็นความผิดของเธออย่างดิ้นไม่หลุด ถึงแม้คุณนายจี้จะตั้งใจช่วยประกันตัวเธอออกมา แต่เธอรู้ดีว่า ถ้าเมิ่งถังอินยังกัดไม่ปล่อย เธอก็จะต้องกลับเข้าไปข้างในอีกแน่ๆยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เมิ่งถังอินมีตระกูลเสิ่นคอยหนุนหลัง หากเอาเรื่องกันจริงจังขึ้นมา เกรงว่าแม้แต่คุณนายจี้ก็คงปกป้องเธอไม่ได้ดังนั้นเธอจึงเสนอตัวเองว่าจะไปสั่งสอนเมิ่งถังอินให้รู้ซ่ะบ้างจี้ฮ่วยจิ่นไม่ได้กลับมาที่นี่นานมากแล้วเขาผลักประตูเปิดออก แม่บ้านลาพักร้อนกลับมาทำงานแล้วทุกคนทักทายจี้ฮ่วยจิ่นเหมือนเมื่อก่อน ทำให้เขารู้สึกราวกับได้ย้อนกลับไปในวันวาน เพียงแต่ภายในบ้านหลังนี้ ไม่มีร่องรอยของเมิ่งถังอินหลงเหลืออยู่อีกแล้ว ที่เขากลับมาในคราวนี้ ก็เพื่อจะมาเอาแก้วน้ำใบนั้นไปมันเป็

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 18

    ตอนที่จี้ฮ่วยจิ่นได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วย เขากำลังปวดหัวกับเรื่องวุ่นวายในบริษัท เพราะแผนงานของโครงการรั่วไหลออกไปหลายครั้ง และหลักฐานทั้งหมดกลับชี้ไปที่เมิ่งถังอิน "ประธานจี้ครับ..." น้ำเสียงของฉินเหมี่ยนดูลังเลเล็กน้อย "ผมสืบตามเรื่องไป พบว่าหนึ่งในบุคคลในรูปถ่ายชื่อลู่หมิง เดิมทีเขาอยู่ที่เมือง C แต่เหมือนเขาจะรู้ว่าผมกำลังไปหา เลยหนีไปเมือง F แล้วครับ จะให้ผมตามเขาต่อ หรือว่าจะไปหาคนอื่นในรูปก่อนดีครับ?"ลู่หมิงอย่างนั้นหรือ? จี้ฮ่วยจิ่นนวดสันจมูกเบาๆ เขายังจำคนคนนี้ได้ เป็นคุณชายตระกูลรวยชื่อดังสมัยเรียน วันๆ เอาแต่ดื่มเหล้าเที่ยวเล่น เคยมีความสัมพันธ์ทางธุรกิจกับตระกูลของเขาด้วย ตอนที่ตระกูลจี้ล้มละลาย ตระกูลลู่ก็พลอยได้รับผลกระทบไปบ้างเหมือนกันตอนนั้นเขาใช้ชีวิตอย่างเลื่อนลอยอยู่ในมหาวิทยาลัย และครั้งหนึ่งที่บังเอิญเจอลู่หมิงระหว่างทาง ก็ยังถูกอีกฝ่ายเยาะเย้ยถากถางอยู่นาน ด้วยวัยหนุ่มที่เลือดร้อน ต่อให้เขาพยายามอดทนและยอมให้อีกฝ่ายมากแค่ไหน ลู่หมิงก็ยังไม่ยอมรามือ “ตัวเองล้มละลายก็พอแล้ว ยังจะลากคนอื่นให้ซวยไปด้วยอีกงั้นเหรอ?” “ลากพ่อฉันไปลงทุนด้วย ก็เพราะอยากให้ครอบครั

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 17

    จี้ฮ่วยจิ่นกลับมาถึงบ้านด้วยสภาพวิญญาณไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเพิ่งจะก้าวพ้นประตูบ้าน เขาก็ถูกคุณนายจี้ตบหน้าเข้าอย่างจัง"คุณแม่ครับ?" เขารู้สึกตกตะลึง"แกยังจะมีหน้ามาเรียกฉันว่าแม่อีกเหรอ!" คุณนายจี้ขว้างแฟลชไดรฟ์ใส่หน้าจี้ฮ่วยจิ่น "ดูเอาเองสิว่านังแพศยานั่นทำร้ายครอบครัวเรายังไง!"จี้ฮ่วยจิ่นเสียบแฟลชไดรฟ์เข้าคอมพิวเตอร์ ข้างในมีไฟล์เสียงหนึ่งไฟล์และไฟล์ PDF อีกหนึ่งไฟล์"นี่คืออะไรครับ?""คืออะไรอย่างนั้นเหรอ?" คุณนายจี้แค่นหัวเราะแล้วทวนคำพูดของเขา "แกดูเองแล้วจะไม่รู้หรือไง?"เจียงหยุนซูยืนอยู่ข้างๆ คอยปลอบและช่วยให้คุณนายจี้คลายความโกรธ เสียงดนตรีดังอึกทึกแทรกขึ้นมา คล้ายกับอัดมาจากสถานบันเทิงสักแห่ง"...เขาน่ะโง่จะตาย ฉันไม่อยากอยู่กับเขานานแล้ว..." เสียงของเมิ่งถังอินดังขึ้น จี้ฮ่วยจิ่นราวกับถูกฟ้าผ่าใส่"ฉัน...อยากได้เงินน่ะสิ...ได้สิ เขาไม่รู้หรอก..."เสียงรอบข้างดังวุ่นวายเกินไป เสียงของเมิ่งถังอินจึงขาดๆ หายๆ จี้ฮ่วยจิ่นต้องกลั้นหายใจเพื่อรวบรวมสมาธิฟัง “พรุ่งนี้ฉันจะเอาข้อมูลให้” เสียงบันทึกจบลงเพียงเท่านี้ข้อมูลอะไร? จี้ฮ่วยจิ่นยังคงมึนงงคุณนายจี้ส่ง

  • เก็บรักในวันวาน ซ่อนใจในฤดูหนาว   บทที่ 16

    ในร้านทองคุณแม่ตระกูลเสิ่นจูงมือเมิ่งถังอิน พาเธอลองสวมเครื่องประดับทีละชิ้น พอเห็นว่าเธอสนใจชิ้นไหนเพียงเล็กน้อย ก็เรียกพนักงานให้ใส่กล่องกลับทันที คุณแม่ตระกูลเสิ่นชอบเมิ่งถังอินมาก หลังจากเรื่องในงานแต่งงาน เธอได้สืบเรื่องราวทั้งหมดอย่างละเอียด จึงรู้ว่าเมิ่งถังอินต้องเจอกับอะไรมาบ้างตลอดเวลาที่อยู่ตระกูลจี้ “แค่เรื่องที่สืบมาได้ยังมีมากขนาดนี้ เรื่องที่ยังสืบไม่เจอคงยิ่งแย่กว่านี้อีก” ตั้งแต่นั้นมา สายตาที่แม่เสิ่นมองเมิ่งถังอินจึงแฝงไปด้วยความสงสารอยู่ไม่น้อย เสิ่นถิงโจวเป็นลูกชายเพียงคนเดียวของตระกูลเสิ่น แม่เสิ่นอยากมีลูกสาวมาตลอด แต่เสียดายที่สามีจากไปตั้งแต่เนิ่นๆ แต่ตอนนี้เมื่อมีเมิ่งถังอินเข้ามา เธอก็รักเด็กคนนี้จากใจจริง และปฏิบัติต่อเธอเหมือนลูกสาวแท้ๆ พ่อบ้านด้านหลังหิ้วข้าวของเต็มสองมือ เมิ่งถังอินจึงขอตัวไปห้องน้ำและบอกให้คุณแม่เสิ่นเลือกดูต่อไปก่อน ทันทีที่เธอเดินมาถึงหัวมุม จี้ฮ่วยจิ่นก็คว้ามือเธอเอาไว้ เธอเห็นเขามาตั้งแต่แรกแล้ว ตั้งแต่ชั้นหนึ่งเธอก็เห็นจี้ฮ่วยจิ่นเดินมากับเจียงหยุนซู แต่พอขึ้นมาถึงชั้นสาม กลับเหลือเพียงเขาคนเดียว เธอสะบัดมือของจี้ฮ่วยจ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status