Share

บทที่ 3 32 แล้วไง

Penulis: plernwalee
last update Tanggal publikasi: 2025-11-15 21:08:09

“แสดงว่าบอสที่นี่ไม่ได้มีแค่กูหรือไง” ว่าแล้วเปิดเอกสารไปที่คนสุดท้ายอ่านหัวกระดาษพลางยิ้มที่มุมปากขำ ๆ กับความจริงจังกับคำสั่งของลูกน้อง

“คนที่ 3 จบมาปีกว่ายังไม่ได้ทำงาน เคยฝึกงานที่บริษัททัวร์ของฝรั่งเศสเลยได้ภาษามาด้วยนิดหน่อย ภาษาอังกฤษค่อนข้างดี เมื่อกี๊บอกว่าจะไปสมัครฝั่งโรงทอด้วยจะได้ไม่เสียเที่ยว เอ้อ...ฝากบอกบอสด้วยครับ” 

“บอกว่า?” 

“ทีหลังถ้าจะเรียกมาเอาปริมาณทั้ง ๆ ที่ล็อกคนไว้แล้วก็อย่าเรียก เสียดายค่ารถ เสียความรู้สึกแล้วก็เสียเวลานอนด้วยครับ” สุรชาติว่าพลางหลบตา จริง ๆ ประโยคนี้เขาไม่จำเป็นต้องบอกผู้เป็นนายก็ได้แต่อยากรู้ว่านายจะทำหน้ายังไง ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้คือเหมือนเขาไม่ได้ยินในสิ่งที่เลขาบอกหรืออาจได้ยินแต่ไม่เข้าใจทั้งหมด

“หึ! บ้านเลี้ยงควาย”

“ครับ ที่บ้านเธอเลี้ยงควาย” สุรชาติพยักหน้าทันที

“เรียกมาเริ่มงานเลย” ว่าพลางจรดปากกาเซ็นเอกสารรับหญิงสาวเข้าทำงานแบบไม่เปิดอ่านประวัติแล้วยื่นเอกสารส่งคืนให้เลขา

“คนไหนครับบอส”

“คนเลี้ยงควาย โทรบอกตอนนี้เลย” ว่าพลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหยิบแว่นตามาสวมทำท่าจะเดินออกจากห้อง

 “ขอเหตุผลได้มั้ยครับ ผมคิดว่าท่านดอกเตอร์ต้องถามแน่ ๆ” สุรชาติรีบขอเหตุผลการตัดสินใจรับคนเข้าทำงาน แค่ประโยคที่บ้านเลี้ยงควายของชายหนุ่ม เพราะสงสัยตั้งแต่คำสั่งก่อนสัมภาษณ์แล้ว

“เฮ้อ...” ถอนหายใจนั่งลงที่เดิม “ฟังนะครับชาตินี้ คนแรกกูไม่รู้จักครับ มั่นใจว่าถึงอาโรมจะรู้จักท่านก็ไม่ให้อภิสิทธิ์ตามที่บอกมาแน่นอน ส่วนคนที่ 2 สาวเซ็กซี่ที่บอกว่ารู้จักบอสที่นี่ เมื่อคืนกินเหล้ากับกูอยู่ มึงก็รู้ว่ากูไปไหนมา ฉะนั้นกูไม่ชอบคนตอแหลครับ” รองประธานหนุ่มมองหน้าเลขาให้เหตุผลด้วยสีหน้าจริงจัง

“แต่คนที่ 3 ไม่มีประสบการณ์ ไม่เคยทำงานเลยนะครับบอส แต่ที่ไม่เข้าใจมากคือทำไมต้องถามว่าบ้านไหนเลี้ยงควายแล้วรับคนนั้นนี่แหละ”

“เฮ้อ...ชาติ มึงฟังกูนะครับรุ่นพี่ กูแค่พูดประชดมึงครับ งานผู้ช่วยเลขาคืองานผู้ช่วยของมึง ที่มึงควรพิจารณาว่าใครเหมาะสมต้องการคนแบบไหนมาช่วยแบ่งเบาตัวเอง แล้วค่อยยื่นเสนอกูครับ” คำตอบของชายหนุ่มทำเอาคนจริงจังกับคำสั่งอ้าปากค้าง

“อ้าว?!”

“กูถึงบอกว่าให้มึงสัมภาษณ์ไง กูจะรู้เหรอว่ามึงอยากได้คนแบบไหนมาเป็นผู้ช่วย แล้ว 2 คนนั้นกูให้เหตุผลไปแล้ว กูก็รับคนที่ 3 จบมั้ยครับ” ชายหนุ่มสวนขึ้นพลางมองหน้าเลขานิ่ง ๆ 

“แต่เธอไม่เคยทำงานนะครับ”

“แต่เขาก็เรียนพื้นฐานมาแล้วนี่ ได้ภาษาฝรั่งเศสมาด้วย อย่างน้อยก็ช่วยรับโทรศัพท์ให้มึงได้ตอนไม่อยู่โต๊ะ แล้วคนไม่มีประสบการณ์เราสอนอะไรไปเขาก็จำ มึงอยากให้เขาทำอะไรได้มึงก็สอน ดีกว่าเอาพวกประสบการณ์เยอะ ๆ มานั่งเถียงให้เสียเวลาชีวิตไง แล้วอีกอย่างมึงจะเสียเงินจ้างพวกคนมีประสบการณ์แพง ๆ ทำไมในเมื่อมึงก็สามารถให้ประสบการณ์คนที่เขาอยากมีได้ จ่ายแค่เริ่มต้นฝึกงานผ่านก็ค่อยเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เขาก็ภูมิใจอยู่กับมึงได้นานไม่ต้องสอนคนใหม่ซ้ำ ๆ เก็บเวลาไปทำอย่างอื่นครับ” 

“สุดยอดความคิดเลยครับบอส ลึกซึ้งมากครับ ภาษาไทยบอสดีขึ้นเยอะเลยพัฒนาต่อไปนะครับ” เลขายกนิ้วให้พร้อมกับเอ่ยชมรองประธานหนุ่มยิ้ม ๆ ทำงานด้วยกันมาร่วมปี ช่วงนี้เขามีหางเสียงมากขึ้น

“มันต้องมีการพัฒนาสิวะ มึงไม่เข้าใจกูหรอก ว่าการโดนบังคับเรียนอ่านเขียนภาษาบ้านเกิดตอนอายุ 30 อายเด็กแค่ไหน ไอ้สัตว์” ชายหนุ่มว่าพลางลุกขึ้นยืนอีกรอบ

“แล้วบอสจะไปไหนครับ?” สุรชาติรีบร้องตามเมื่อขายาวทำท่าจะก้าวออกจากห้อง

“เฮ้อ...คุณสุรชาติครับ รบกวนดูตารางงานกูด้วยเถอะครับ คืนนี้กูต้องบินไปดูงานแทนคุณพ่อกับเลขาท่านที่จีน 2 อาทิตย์ นี่แหละอีกเหตุผลที่มึงต้องมีผู้ช่วยด่วน” ชายหนุ่มหันมาพูดพลางถอนหายใจ

“แต่งานที่จีนกำหนด 2 วันนะครับบอส ไม่ใช่... 2 อาทิตย์” เลขารีบแย้งขึ้นพลางกลืนน้ำลายลงคอฝืด ๆ *กูว่ากูแจ้งเดย์นะ หรือกูเขียนเป็นวีคไปวะ...*

“ผมต้องการไป 2 อาทิตย์ อีก 3 วันอาโรมน่าจะกลับมา มีอะไรก็รออาโรม” ชายหนุ่มว่าพลางถอนหายใจมองข้อความที่เข้ามาในมือถือก่อนจะเดินออกจากห้องลงลิฟต์ไปทันที ส่วนคนรับคำสั่งรีบเดินออกไปที่ห้องฝ่ายบุคคลเพื่อแจ้งผลตามคำสั่งของนายและให้หัวหน้าฝ่ายบุคคลโทรแจ้งให้คนผ่านสัมภาษณ์เข้ามาเริ่มงานในวันรุ่งขึ้นได้เลย เพราะตอนนี้ผู้เป็นนายไม่อยู่จะเป็นเวลาว่างที่เขาจะสามารถสอนงานให้เธอได้เต็มที่

บ้านคุณหญิงรวิดา

รถครอบครัวคันใหญ่วิ่งเข้ามาในที่จอดรถของบ้าน หนุ่มหล่อหน้าเข้มหนวดเคราเขียวครึ้ม หลานชายคนโตของบ้าน เปิดประตูก้าวลงมาจากรถรีบเดินเข้าบ้านด้วยสีหน้ากังวล

“คุณย่าเป็นยังไงมั่งเจ” ชายหนุ่มถามน้องชายถึงคุณย่าอย่างเป็นห่วง เพราะวันนี้เป็นวันนัดตรวจสุขภาพของท่าน แต่ท่านไม่ได้ไปโรงพยาบาลกลับให้น้องชายของเขาที่เป็นหมอมาตรวจให้ที่บ้าน และยังส่งข้อความหาเขาให้กลับมาที่บ้านด้วยซึ่งไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ปกติดี แต่มีแขกว่ะ ผมกลับไปสั่งยาให้แล้วพี่ก็รีบตามไปเอายาด้วยล่ะ” คุณหมอเจเดนพูดกับพี่ชายพลางถอนหายใจเบา ๆ เบะปากมองข้างใน ซึ่งคำพูดน้องชายคนเป็นพี่มีหรือจะไม่รู้ว่าอะไรคืออะไร เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกกับภาระกิจหลักของคุณย่าตั้งแต่เขากลับมาจากอังกฤษ

“อือ...เดี๋ยวพี่ไป” พยักหน้าให้น้องชายพลางตบบ่าขอบใจเบา ๆ ก่อนจะถอนหายใจปรับสีหน้าเดินเข้าบ้าน “ผมมาแล้วครับคุณย่า” เสียงทุ้มกับสำเนียงภาษาที่คุ้นเคยดังเข้าบ้านไปก่อนตัว

“พี่จา ย่าอยู่ในห้องนั่งเล่นลูก” เสียงคุณย่าขานรับด้วยภาษาไทยเสียงหวานหู ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปหาแล้วนั่งลงหอมแก้มคุณย่าฟอดใหญ่แต่ไม่ได้สนใจคนที่นั่งร่วมอยู่ก่อน

“มีนัดเขาต้องไปหาหมอ ไม่ใช่ให้หมอมาหานะครับคุณย่า ถ้าคุณพ่อกับอาโรมรู้เดี๋ยวก็บ่นอีก” จาติรัชยังใช้ภาษาที่ตัวเองถนัดแกล้งดุคนแก่ด้วยน้ำเสียงไม่จริงจังนัก

“ก็วันนี้ย่ามีแขกนี่คะลูก พี่จานี่คุณวิชาคุณตาของน้องริชชี่ค่ะลูก” คุณย่าตอบพลางแนะนำให้ชายหนุ่มรู้จักแขกของท่าน

“สวัสดีครับ” ภาษาไทยห้วน ๆ กับมือแข็ง ๆ ยกไหว้ส่ง ๆ จนแขกหน้าเจื่อน 

“วันนี้น้องริชชี่บอกว่าจะไปสัมภาษณ์งานเป็นยังไงบ้างคะ โอเคมั้ย” คุณย่าถามยิ้ม ๆ 

“ไม่รู้สิ ผมไม่ได้สัมภาษณ์เอง สุรชาติรายงานว่ามีคนรู้จักอาโรม ที่บ้านให้มาสัมภาษณ์เป็นพิธีเฉย ๆ แต่จริง ๆ จะให้มาใกล้ชิดกับผม คนนี้คุณย่าจะจับคู่ผมอีกแล้วหรือครับ” ชายหนุ่มตอบพลางถามในประโยคเดียวกันด้วยภาษาอังกฤษที่มั่นใจว่าแขกจะเข้าใจด้วย เพราะถ้าภาษาไทยเขาอาจจะห้วนจนคุณย่าเสียหน้ากว่านี้ ทำเอาคุณหญิงรวิดาหน้าเจื่อนมองแขกอย่างเกรงใจ 

“ไม่ใช่จับคู่ค่ะลูก ย่าเห็นว่าน้องริชชี่จบนอกมาน่าจะช่วยงานพี่จาได้ แล้วน้องก็น่ารักมาก ๆ ด้วย ย่าเลยอยากให้ทำความรู้จักกันไว้ค่ะ ปีนี้พี่จาก็ 32 แล้วนะไม่คิดจะให้ย่าอุ้มหลานเลยหรือไง” คุณย่ายกแม่น้ำทั้ง 5 พูดกับหลานชายถึงสิ่งที่ตัวเองทำ

“32 แล้วยังไง คุณย่ารู้หรือเปล่าว่าการทำแบบนี้ ทำให้ผมดูแย่แค่ไหน แล้วคนอื่น ๆ ที่เขาดั้นด้นมาไกล ๆ เสียทั้งเวลาทั้งค่ารถมาจะรู้สึกยังไง ที่มาได้ยินว่าที่นี่ล็อกคนไว้เรียบร้อยเป็นคนที่ผู้ใหญ่เลือกแล้ว ให้ผมโดนคนมาสัมภาษณ์คนอื่นด่าว่าเรียกมาเอาปริมาณเสียเวลาเขาไปหางานที่อื่น เสียค่าใช้จ่ายโดยไม่เกิดประโยชน์เหมือนผมไปซ้ำเติมคนว่างงานเรียกเขามาเยาะเย้ยแบบนั้นหรือครับ ตกลงว่าอยากให้ผมกลับมาทำงานหรือให้กลับมาขยายพันธุ์ครับ” ชายหนุ่มร่ายยาวไม่ได้สนใจสีหน้าของคุณย่าและแขกแม้แต่น้อย

“จาลูก เกรงใจคุณวิชาหน่อยสิคะ...

เปิดมาคุณพี่ก็ฉะกับคุณย่าเลยเป็นไง บอกแล้วว่าอย่าให้อาโรมเลี้ยง 

พี่จากัวร์ หลานชายอาโรม เรื่อง My sister วุ่นรักน้องสนิท นะคะ เสต็ปปากก็อปกันมาสมคนส่งเสียเลยจ้า...

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • เขยอีสาน จาติรัช   ตอนพิเศษ 3 ลูกสาวอยากมีน้อง

    5 ปีต่อมาภาพชินตาหลังเลิกเรียนของโรงทอไทยวรวัฒน์ กับความน่ารักของ 3 แสบพี่น้องที่คุณลุง คุณน้าและคุณพ่อ (ก็คนเดียวกันนั่นแหละแต่หลายตำแหน่ง) ไปรับลูกและหลานกลับมาจากโรงเรียน และเดินชักแถวกันเข้าลิฟต์เพื่อขึ้นไปหาคุณแม่ คุณน้าและคุณอา (ก็คนเดียวกันอีกนั่นแหละ) บนชั้น 5 ของออฟฟิศประธานหนุ่มรับหน้าที่ไปรับไปส่งลูกหลานด้วยตัวเองอย่างไม่มีขาดตกบกพร่องและพามาที่ออฟฟิศทุกวัน จนตอนนี้ดูไม่ออกว่าลูกหลานติดเขาหรือเขากันแน่ที่ติดลูกหลาน เพราะไปไหนก็จะพาไปด้วยตลอด ซึ่งเด็ก ๆ ชอบมากโดยเฉพาะกิจกรรมวันหยุดที่คุณลุง คุณอาและคุณพ่อจะพาออกต่างจังหวัดกันตั้งแต่เด็ก ๆ เรียกได้ว่าพ่อแม่จริง ๆ แทบจะไม่ได้แตะลูก ๆ เลยทีเดียว“คุณพ่อขา เราคุยกันแล้วว่าเราจะมีเบบี๋ค่ะ เพื่อนน้องแพรมีเบบี๋ด้วย” สาวน้อยวัยอนุบาลจับแขนคุณพ่อเขย่าอ้อนขออย่างน่ารัก ส่วนพี่ ๆ ก็มองหน้าคุณลุงคุณอาตาปริบ ๆ“ใช่ครับอาจา เพื่อนมังกรแม่เขาก็มีเบบี๋กัน” น้องมังกรลูกชายของสารวัตรหมอกยืนยันอีกเสียง“หม่ามี้ทิมก็กำลังจะมีเบบี๋ให้ทิมล่ะ ตอนนี้ป๊าบอกว่าต้องเรียกทิมว่าพี่ทิมน

  • เขยอีสาน จาติรัช   ตอนพิเศษ 2 ว่าที่คุณพ่อ

    หลายเดือนต่อมาบ้านคุณหญิงวริดา“หืม?... ทำอะไรกินน่ะน้าทอง” ชายหนุ่มเดินเข้ามาในบ้านแล้วหันไปทักแม่บ้านที่เดินผ่านมาพอดี กับกลิ่นฉุนของอาหารมื้อเย็นที่โชยออกมาแตะจมูกชนิดที่ได้กลิ่นแล้วหัวหมุนทันที“คุณหญิงกับคุณมัดหมี่กำลังทำไข่เจียวใส่ชะอมค่ะ คุณมัดหมี่เธอบอกว่าอยากกินน้าเห็นว่ายอดข้างรั้วหลังบ้านกำลังงามเลยเก็บมาให้” น้าทองตอบยิ้ม ๆ“โห กลิ่นอย่างโหด” ปากว่าขาก้าวไปทางครัวเมื่อบอกว่าคุณย่าและภรรยาอยู่ข้างใน“คุณย่าครับ จามาและ...อุ อุ แหวะ” คนจะทักคุณย่าว่าไม่จบก็ต้องรีบปิดปากวิ่งเข้าห้องน้ำชั้นล่างอย่างเร็ว“เป็นอะไรคะอ้าย” ภรรยาสุดที่รักรีบเข้ามาทักถามทันทีกับอาการของสามีที่เกิดขึ้นแบบปัจจุบันทันด่วน“หมี่ทำอะไรกินน่ะ”“ไข่เจียวใส่ชะอมค่ะ หมี่อยากกิน พอดีน้าทองเห็นหลังบ้านยอดมันสวยเลยเก็บมาให้” ว่าพลางยื่นน้ำเย็นให้สามีกลั้วปาก “เป็นอะไรคะ”“ไม่รู้สิ อ้ายน่าจะเมากลิ่นชะอม งั้นอ้ายขึ้นห้องไปอาบน้ำก่อนนะค

  • เขยอีสาน จาติรัช   ตอนพิเศษ 1 คนอยากมีลูก

    หลังจากแต่งงาน 1 เดือนครืด...ครืด...มือถือเครื่องบางของประธานหนุ่มสั่นระรัวในกระเป๋ากางเกง ทำให้ชายหนุ่มจำต้องหยุดรถแล้วล้วงกระเป๋าดึงออกมาดูสายเรียกเข้าก่อนจะถอนหายใจกดรับสาย“ว่าไงชาติ”‘บอสอยู่ไหนครับ มีเอกสารด่วนต้องเซ็นครับ’ สุรชาติถามขึ้นพลางขมวดคิ้วกับเสียงเครื่องยนต์ดังสนั่น“เอาไปให้อาโรมเซ็นสิวะกูรีบอยู่” ชายหนุ่มตะโกนแข่งกับเสียง‘ดอกเตอร์ไปอเมริกากับคุณมาร์คครับ’“ให้หมี่เซ็นไปเลย”‘หมี่เซ็นไม่ได้ครับเอกสารจากแอฟริกากลางนะครับบอส แล้ววันนี้น้องหมี่ก็พาคุณย่าไปหาหมอตามนัดด้วยครับ’ สุรชาติถอนหายใจกับงานด่วนที่หาคนเซ็นไม่ได้ *กูปวดหัวกับบ้านนี้จริง ๆ แต่งงานแล้วคิดว่าจะสบายขึ้นหนักกว่าเดิมอีกกู...*“งั้นมึงเอาเอกสารมาให้กูเซ็นที่บ้านพ่อตากูเนี่ย ตอนนี้กูยังไม่ว่างกลับ” คนงานเยอะว่าพลางเริ่มเข้าเกียร์เดินหน้ารถอีกครั้ง‘อีกกี่วันกลับครับบอส’“ไม่รู้กูยังไม่ชำนาญรถเกี่ยวเลยเนี่ย มึงเอาเ

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 75 อ้ายรักหมี่นะ

    ในวันแต่งงานช่วงเช้าเป็นการตักบาตรเลี้ยงพระ และผูกแขนที่บ้านของฝ่ายหญิงตามประเพณีอีสานที่พ่อใหญ่อัฐเสนอเป็นแม่งานและเห็นพ้องต้องกันกับกำนันเมฆ ซึ่งผู้ร่วมงานช่วงเช้าก็คือเครือญาติของทั้ง 2 ส่วนงานเลี้ยงช่วงเย็นที่เป็นการฉลองสมรสของคนทั้งคู่และย้ายกันมาจัดที่โรงทองานแต่งสุดอลังการที่จัดขึ้นที่ลานกว้างของบริษัทโรงทอไทยวรวัฒน์ แขกผู้เข้ามาร่วมงานต่างก็ตะลึงกับการจัดสร้างที่อลังการนี้เพราะแทนที่จะจัดงานที่โรงแรมหรู แต่ทางเจ้าบ่าวกลับเนรมิตลานกว้างด้านข้างของบริษัทเป็นโดมสีขาวขนาดใหญ่จุผู้คนได้หลายพันคน และติดแอร์รอบทิศจนเย็นฉ่ำ ประดับตกแต่งด้วยดอกไม้สีขาวกลิ่นหอมอบอวลทั่วงาน เจ้าสาวที่พนักงานโรงทอต่างอยากรู้ว่าคือใครถูกนำภาพถ่ายพรีเว็ดดิ้งมาตั้งที่หน้างาน และตามจุดต่าง ๆ ซึ่งพนักงานของโรงทอต่างก็อึ้งไปตาม ๆ กันกับใบหน้าคุ้นตาของเจ้าสาว“มัดหมี่นี่” พี่อ้อมทักขึ้นอย่างตื่นเต้นพร้อมกับมองหน้าณปรางเป็นคำถาม ซึ่งณปรางถือว่าสนิทกับมัดหมี่มากคนหนึ่ง เพราะเป็นรุ่นน้องเรียนปริญญาโทด้วยกันและกลับบ้านด้วยกันบ่อยที่สุด“ปรางไม่รู้ค่ะ นั่นไงคุณชาติเลย

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 74 วิธีการแบ่งทรัพย์สินของคุณย่า

    ก่อนวันงาน 3 วัน“ป้าด...บ้านใหญ่มากเลยพ่อกำนัน ใช่หลังที่ถ่ายรูปมั้ยนี่” พ่อใหญ่ก้านกับเมียลงจากรถของพ่อกำนันอุทานเสียงดังอย่างตื่นเต้น วันนี้พวกท่านเดินทางมาเตรียมตัวก่อนวันงาน และคุยกันว่าจะนอนที่บ้านของลูกสาวที่จะใช้จัดพิธีตอนเช้าแบบภาคอีสานตามคำแนะนำของพี่ชายคุณย่าเจ้าบ่าวที่ท่านก็เป็นเขยอีสานเหมือนกัน“อือ...หลังนี้ของเจ้าหมี่กับผัวเขา ส่วนหลังถัดไปนั่นของเจ้าหมอก” พ่อกำนันชี้ไปที่บ้านอีกหลังที่รั้วติดกัน“อ่อ เรือนหอใช่มั้ยนี่” พ่อใหญ่ก้านถามขึ้นพลางมองชายหนุ่มที่เดินออกมาจากบ้านพร้อมกับยกมือไหว้มาแต่ไกล“สวัสดีครับ”“สวัสดีลูก นี่หรือเรือนหอ” พ่อใหญ่ก้านถามขึ้นเพราะชายหนุ่มโทรไปหาพ่อตาบอกว่าคุณย่าให้มาดูเรือนหอก่อนวันงานเผื่อขาดเหลืออะไรจะได้จัดเตรียมทัน“ไม่หรอกครับ หลังนี้พ่อใหญ่ผมบอกว่าเป็นบ้านฝ่ายหญิงก็จะผูกแขนกับพิธีเช้าที่นี่ครับเป็นภายในแค่ญาติ ๆ เรือนหอเป็นบ้านผมครับ” ชายหนุ่มพูดยิ้ม ๆ มองหน้าแฟนสาวที่มุ่ยหน้ามาให้ เธอบอกว่าอยากเอาบ้านหลังนี้เป็นเรื

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 73 ฐานะที่แท้จริงของจาติรัช

    ก่อนเที่ยงของวันรุ่งขึ้น รถครอบครัวคันหรูขับนำรถตู้สีขาวคันใหญ่ 2 คันทะเบียนกรุงเทพ เข้ามาในหมู่บ้านไพรศรีสุก แล้วมาหยุดที่หน้าบ้านทรงไทยยกสูงหลังใหญ่ที่ป้ายหน้าบ้านเขียนว่า ที่ว่าการกำนัน หนุ่มหล่อร่างสูงโปร่งเปิดประตูลงจากรถพร้อมกับยิ้มให้ลูกน้องของพ่อตาที่ขับมอเตอร์ไซค์เข้ามาจอดพอดี“อ้ายจาสวัสดีครับ” เด็กหนุ่มทักทายยกมือไหว้อย่างสนิทสนม “โห...เปลี่ยนรถใหม่หรืออ้ายคันนี้แพงกว่า 4 ประตูคันเดิมอีกนะ”“รถที่บ้าน พ่อแม่ล่ะ” ชายหนุ่มตอบยิ้ม ๆ พร้อมกับถามหาพ่อตาแม่ยาย“พ่อกำนันกำลังมาครับ แม่ใหญ่น่าจะอยู่ในบ้าน”“อือ...” ชายหนุ่มพยักหน้าแล้วเดินไปเปิดประตูให้คุณย่ายิ้ม ๆ ส่วนมัดหมี่รีบเดินไปเปิดประตูรถอีกคันเชื้อเชิญพ่อแม่ของแฟนลงจากรถ “ถึงแล้วครับคุณย่า”“มาถึงเร็วจังเลยลูก พ่อกำลังกลับจากงานบวชคนในหมู่บ้าน โทษทีแม่ไม่ได้ยินเสียงรถ” แม่ศรีไพรรีบเดินออกมาต้อนรับอย่างยิ้มแย้ม พร้อมกับหันไปมองหน้าผู้มาเยือนที่ลูกเขยโทรมาบอกก่อนหน้าว่าจะพาครอบครัวมาในวันนี้ *ว่าแล้ว

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 23 น้องสอนพี่

    Jaguar partหลังจากที่คุณย่ามาที่โรงทอ ตลอดทั้งสัปดาห์รถมอเตอร์ไซค์คันใหญ่ที่เคยจอดอยู่ในที่จอดส่วนบุคคลหายไป มีรถของริชชี่เข้ามาจอดแทนที่โดยที่เธอจะเข้ามาเช้ากว่าปกติแต่ก็หลังจากที่ออฟฟิศเข้ามางานแล้วแทบทุกวัน ซึ่งทำให้ทั้งออฟฟิศต่างมั่นใจกับข่าวลือที่ว่าริชชี่คือว่าที่คู่หมั้นตัวจริงของร

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 12 ปัญหารายวันที่เลขาต้องเจอ

    “โสดมั้ย” คริสถามพลางจ้องหน้าเลขาพี่ชายเพื่อนยิ้ม ๆ“เอ่อ...” สุรชาติอึกอัก *แล้วกูจะรู้หรือวะ* สุรชาติคิดในใจ“โสด แฟนทำคนบ้านเดียวกันท้องตอนนี้อยู่กับเพื่อน” รองประธานเป็นคนตอบเองพลางกระดกเหล้าเข้าปากหน้าตาเฉย“อืม...พักอยู่ที่ไหนรู

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 10 ปรึกษาเพื่อนน้องชาย

    2 สัปดาห์ต่อมาตลาดเย็นเป็นสุขในวันหยุดสุดสัปดาห์ที่มีตลาดนัดเย็นแบบนี้ 2 สาวกำลังช่วยกันขายน้ำปั่นจนมือเป็นระวิง“เอาอะไรคะพี่” สาวสวยใส่เสื้อยืดตัวใหญ่สีขาวชี้ถามคนที่ยืนอยู่หน้าร้านเพื่อจดออเดอร์ให้เพื่อน ส่วนคนที่ถูกถามนั้นหันซ้ายหันขวามองข้าง ๆ เหมือนไม่มั่น

  • เขยอีสาน จาติรัช   บทที่ 9 ว่าที่คู่หมั้นบอส

    สุรชาติถอนหายใจลุกไปเปิดตู้หยิบแฟ้มเอกสารบางส่วนไปวางที่โต๊ะของทั้ง 2 สาว “ดูเอกสารพวกนี้คร่าว ๆ มีอะไรสงสัยก็ถาม ส่วนหน้าที่ผู้ช่วยก็เหมือนเลขาทุกส่วน เอกสารที่จะเสนอเซ็นถ้าเป็นภาษาไทยให้แปลเป็นอังกฤษแนบด้วย บอสเป็นคนที่ละเอียดมาก ฉะนั้นต้องตรวจทานให้ดีก่อนยื่น ถ้าท่านเข้าออฟฟิศเอกสารต้องพ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status