ตอนที่ 3 เด็กมันรู้งาน

“มาให้พี่ทำโทษซะดีๆ คนสวย...” น้ำเสียงของวายุแหบพร่าและเต็มไปด้วยความกระหาย เขาหิวกระหายการระบายอารมณ์เสียจนทนแทบไม่ไหว มือหนาคว้าหมับเข้าที่เรียวขาเนียนสวยทั้งสองข้างก่อนจะออกแรงแยกมันออกกว้างอย่างรวดเร็ว วายุในยามนี้ดูดิบเถื่อนและดุดันไร้ซึ่งความอ่อนโยนใดๆ เขาโถมกายเข้าหาความลึกลับของอิสตรีโดยไม่รอช้า

“อ๊ะ!” พิมพ์วดีสะดุ้งสุดตัวเมื่อความรุนแรงปนดิบเถื่อนมาเยือนแบบไม่ทันตั้งตัว มือแกร่งขยุ้มเข้าที่กลุ่มเส้นไหมนุ่มสลวยแล้วออกแรงดึงรั้งจนใบหน้าสวยต้องแหงนหงาย วายุขบเม้มฟันขาวสะอาดลงบนใจกลางความเป็นสาวอย่างมันเขี้ยว ความเจ็บปนเสียวซ่านที่ถูกมอบให้ทำให้สะโพกมนลอยเด่นขึ้นจากที่นอนสั่นระริก เธอพยายามสะบัดหน้าไปมาเพื่อระบายความหวามหวิวที่ถาโถมเข้ามาจนยากจะต้านทาน

“อื้อ!!! พี่วายุ... อื้อๆ ๆ ฮื้อออ... อ่าห์!” เสียงหวานครางระงมแทบไม่เป็นภาษา พริตตี้สาวจิกเล็บลงบนที่นอนจนยับย่น บางจังหวะก็สอดมือเข้าไปในกลุ่มผมหยักศกหนาของเขาเพื่อกดรั้งและระบายความซ่านสยิว จมูกโด่งคมสันฝังลึกเข้าหาใจกลางความหอมหวาน ปาดเลียด้วยชิวหาที่บิดเป็นเกลียวแข็งกร้าวกระแทกกระทั้นเข้าออกรุนแรงจนพิมพ์วดีแทบจะคลั่งตายเสียให้ได้

“พี่วายุ... พิมพ์... พิมพ์ไม่ไหวแล้ว อ๊ายยย!”

หญิงสาวหวีดร้องสลับกับเสียงหอบกระเซ่า ร่างทั้งร่างกระตุกเยือกเมื่อพายุอารมณ์พัดพาเธอไปแตะขอบสวรรค์อย่างร้อนแรง ริมฝีปากอิ่มขบเข้าหากันแน่นจนห่อเลือด มือที่สั่นเทายังคงขยุ้มอยู่บนศีรษะของชายหนุ่มที่เธอยอมศิโรราบให้ วายุยังคงเดินหน้าทำโทษเธออย่างไม่หยุดหย่อน เขาดูดกลืนน้ำหวานที่หลั่งรินออกมาต้อนรับอย่างตะกรุมตะกรามจนหยดสุดท้าย ราวกับจะสูบเอาทุกพลังงานของเธอไปดั่งคนหิวกระหายในกามรส

ในวินาทีนั้น... โลกทั้งใบของวายุเหลือเพียงความรุ่มร้อนบนเตียงกว้าง และความจืดชืดของเลขาฯ คนใหม่ก็ถูกเผาไหม้หายไปในกองเพลิงแห่งราคะที่เขากำลังสุมไฟอย่างบ้าคลั่ง

ลิ้นหนาร้อนผ่าวที่ยังคงจมลึกอยู่ในห้วงกายสาวขยับเน้นย้ำทิ้งทวน ก่อนที่วายุจะค่อยๆ ผละห่างออกมาอย่างเชื่องช้า

เวลาผ่านไปไม่นาน ความเร้าใจจากภาพตรงหน้าก็ปลุกปั่นให้คนใจร้อนยิ่งทวีความต้องการที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยเล่นงานหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอีกครั้ง สัญชาตญาณดิบสั่งการให้เขายกร่างระหงขึ้นหันสลับทิศทางกับร่างบางที่นอนหอบหายใจโรยริน

บรรยากาศในห้องร้อนระอุขึ้นจนถึงขีดสุด เมื่อวายุขยับกายเข้าสู่ท่วงท่าที่ทำให้ต่างฝ่ายต่างได้ลิ้มรสกามารมณ์ของกันและกันอย่างเท่าเทียม พิมพ์วดีรีบเอาใจด้วยการคว้ากุมแก่นกายแกร่งที่ขยายตัวจนตึงเครียดของชายหนุ่มเข้าหาตัวทันที

“พี่วายุขา... อื้อ!!...” เสียงหวานกระซิบชิดยอดปรารถนาของเขา

“โมคให้พี่ก่อนนะ” สิ้นเสียงเธอก็รีบครอบครองมันด้วยโพรงปากอุ่นนุ่มอย่างรู้งาน ลิ้นเล็กเลียไล้รัวเร็วสลับกับการดูดดึง จนวายุต้องขบกรามแน่นจนเป็นสันนูน เขาค้ำยันศอกลงกับพื้นเตียงเพื่อพยุงตัวเหนือใบหน้าของเธอ ในขณะเดียวกันเขาก็โน้มใบหน้าลงไปซุกไซ้และปรนเปรอใจกลางความสาวของเธออีกครั้งด้วยจังหวะที่สอดประสานกัน

“อืม... พิมพ์... อย่างนั้นแหละ” วายุครางในลำคออย่างพึงพอใจ มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมไปบีบเฟ้นสะโพกมนของหญิงสาวจนขึ้นรอยมือ ลิ้นของเขาปาดเลียยอดเกสรสาวอย่างหนักสลับเบา สร้างความซ่านสยิวจนพิมพ์วดีต้องแอ่นสะโพกเข้าหาปากเขาอย่างลืมตัว ในขณะที่มือของเธอก็ยังคงทำหน้าที่ปรนเปรอความยิ่งใหญ่ของเขาอย่างไม่ยอมแพ้

เสียงลมหายใจหอบกระเส่าของคนสองคนประสานไปกับเสียงสัมผัสที่เฉอะแฉะและเร่าร้อน ต่างฝ่ายต่างรุกเร้าและตอบสนองกันอย่างบ้าคลั่ง ในนาทีนั้นไม่มีความเบื่อหน่าย ไม่มีเรื่องเลขาฯ แว่นหนา และไม่มีคำสั่งของพ่อ

มีเพียงความหฤหรรษ์จากบทรักท่าหกเก้าที่ทั้งคู่กำลั้งปั้นแต่งขึ้นด้วยตัณหา เพื่อแลกเปลี่ยนน้ำหวานและหยาดเหงื่อให้ไหลรินรวมเป็นสายเดียว ท่ามกลางห้องนอนสุดหรูที่กลายเป็นสมรภูมิรักที่ไม่มีใครยอมใคร