LOGINเจ้าทัพ เจ้าสมุทร เจ้าเอยเป็นชื่อที่มีบนเสื้อผ้าของเขาทุกตัว ดวงใจทั้งสามของเขารวมกับเอิงเอยก็เป็นสี่คน เขาเห่อลูกถึงขั้นให้ร้านเสื้อปักชื่อลูกทั้งสามคนลงบนเสื้อ เจ้าคุณอุ้มลูกชายและลูกสาวพร้อมกันทั้งซ้ายและขวา เรียกได้ว่าไม่ต้องไปออกกำลังกายที่ไหนเลยเพราะอุ้มลูกทุกวันจนกล้ามแขนขึ้น “ต้องลดน้ำหนักแล้วนะ” ลูกๆ เพิ่งอายุครบหนึ่งขวบแต่น้ำหนักขึ้นมาเยอะจนเอิงเอยนั้นอุ้มแทบไม่ไหว ส่วนเขาอุ้มลูกหน้ามืดหมดแถมไม่ยอมให้เขาอุ้มทีละคนต้องอุ้มพร้อมกันทั้งสองคน “หม่ำๆ” “ไม่ต้องมาหม่ำเลยพ่อไม่ใจดีด้วยแล้ว” เขาดุลูกสาวที่ขอกินนมตลอดเวลาจนตอนนี้ตัวตุ้ยนุ้ยไปหมดแล้ว พอเห็นว่าพ่อดุบนใบหน้าก็มีน้ำตาไหลกลิ้งลงมา “เห้อ ขัดใจไม่ได้เลยจริงๆ” เขาขัดใจหน่อยก็เป็นแบบนี้ทุกที เจ้าคุณวางลูกๆ ลงที่พื้นและเดินไปหยิบขวดนมมาให้น้องอิงอิง “กินเยอะเดี๋ยวไม่สวยหรอก” “พี่เจฟฟ์ทำไมพูดกับลูกแบบนั้น” “เอยดูสิลูกกินเยอะมาก” “สวยแล้วระวังผู้ชายมาจีบเยอะนะคะ” “ข้ามศพพี่ไปก่อน” ยิ่งมีลูกสาวคนเดียวเขาไม่ปล่อยให้ใครมาจีบง่ายๆ หรอกโตไปน้องอิงอ
“พี่เจฟฟ์ทำดีๆ นะคะเดี๋ยวมันบาดเนื้อ” “ทีอย่างอื่นบอกให้ทำแรงๆ” “พี่เจฟฟ์มันไม่ใช่เรื่องที่จะมาพูดเล่นนะ” “พยายามทำเบาๆ อยู่” เจ้านั่งคุกเข่าลงที่พื้นห้องน้ำกำลังใช้มีดโกนหมอยให้คนเป็นเมียอยู่ ตอนนี้เอิงเอยท้องได้แปดเดือนแล้วอีกไม่กี่วันก็น่าจะคลอด ซึ่งรอบนี้ทั้งสองเลือกวันผ่าคลอดไว้เรียบร้อย “อ๊ะ มันเสียว” “อดทนหน่อยนะ” เขาพยายามเบามือที่สุดแล้วเกิดมายังไม่เคยมานั่งทำแบบนี้ให้ใครเลย ตอนที่คลอดน้องโอบนั้นคลอดแบบฉุกเฉินจึงไม่ได้เตรียมตัว “เสร็จแล้วมานั่งเดี๋ยวพี่ล้างให้” “ล้างให้สะอาดเลยนะเดี๋ยวคัน” เอิงเอยนั่งลงที่อ่างอาบน้ำและอ้าขาออกเพื่อให้ทำความสะอาดได้ถนัด ถามว่าอายไหมที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้แรกๆ ก็อายแต่พอหลังๆ มาก็ชิน เจ้าคุณล้างตรงที่โดนหมอยจนสะอาด และเริ่มล้างไปทั่วตรงนั้น สายตาของเขาจับจ้องไปที่กลีบดอกไม้ที่เขาชอบชิมอยู่บ่อย ช่วงนี้ต้องงดไปอีกยาวเพราะเอิงเอยใกล้คลอดแล้ว “อีก 3 วันเราจะได้หน้ากันแล้ว” เจ้าคุณพาน้องโอบไปฝากไว้กับน้าแอลี่และน้ามังกรเขาต้องมาเฝ้าเอิงเอย กลัวว่าลูกจะงอแงเลยไม่ให้
“ยิ้มหน่อยครับ” ช่างภาพหนุ่มบอกให้เอิงเอยยิ้มวันนี้เป็นงานรับปริญญาของนักศึกษาภาคพิเศษที่จบการศึกษา หญิงสาวอุ้มท้องพาลูกๆ มาถ่ายภาพเพื่อเก็บไว้เป็นที่ระลึก “มี้สวยที่สุดเลย” “มี้สวยเพราะฉะนั้นเราต้องหวงมี้ให้มากๆ” สองพ่อลูกหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข วันนี้อากาศไม่ค่อยร้อน ภาพครอบครัวของเอิงเอยทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต่างพากันมอง หนุ่มหล่อยืนอุ้มลูกรอภรรยาถ่ายรูป แถมทั้งสองหนุ่มต่างวัยพากันสวมแว่นกันแดด “หนูเหนื่อยแล้วค่ะ” วันนี้เธอต้องตื่นตั้งแต่เช้าเพื่อมาแต่งหน้าทำผม เมื่อได้ภาพที่สมใจแล้วเจ้าคุณจึงพาเอิงเอยกลับไปพักผ่อน “อุ้ย” “เอยเป็นอะไรครับ” เห็นหญิงสาวร้องออกมา เจ้าคุณมองท้องนู้นๆ ที่เอิงเอยจับไว้ “ลูกดิ้นค่ะ” “ไหนพี่ขอฟังหน่อย” เจ้าคุณโน้มตัวลงมาเอาหูแนบกับหน้าท้องของหญิงสาว เขาเห็นท้องดิ้นไปมาลูกชายกับลูกสาวของเขาแสบไม่ใช่น้อย “คงดื้อเหมือนเอยแน่เลย” “แล้วมาเกี่ยวอะไรกับหนูคะ” “ก็เอยเป็นคนจีบพี่ก่อน” “พี่เจฟฟ์เอาจนหนูท้องเลยนะ” แถมยังมาถามว่าเธอท้องกับใครอีก คิดถึงเรื่องน
เจ้าคุณนั้นเห่อลูกมากเอิงเอยจะเดินไปไหนเขาจะตามประกบตลอดท้องหญิงสาวยังไม่โต แต่เขาทำเหมือนว่าเธอท้องใกล้จะคลอดแล้ว ที่สำคัญยังให้เธอเข้านอนพร้อมลูกชายและนอนกลางวันพร้อมกัน ผลตรวจเพศลูกออกมาเอิงเอยได้ลูกแฝดชายหญิง สมใจคุณพ่อที่อยากได้ลูกสาว แต่ครั้งนี้เอิงเอยจะขอทำหมันเลยแต่เจ้าคุณกลับไม่ยอม เขาจะยอมเสียสละทำหมันเองเพราะกลัวว่าเธอจะเจ็บ “น้องอยู่ในนี้” “น้องของโอบเองกั้บ” น้องโอบลูบท้องของแม่ไปมา ไม่เข้าใจว่าน้องทำไมถึงเข้าไปอยู่ในนั้นได้ “น้องโอบจะเป็นพี่คนโตและกำลังมีน้องอีก 2 คน” เธอค่อยๆ สอนและบอกลูกเพราะน้องโอบเพิ่งจะสองขวบกว่าคงไม่เข้าใจอะไรมาก “น้องจะเล่นกับโอบได้ม่ายกั้บ” “รอน้องๆ โตก่อนนะครับ” “มี้จะรักโอบมั้ย” เด็กน้อยถามด้วยความเศร้าเพราะได้ยินสาวใช้พูดคุยกันว่ากำลังมีน้องทุกคนจะไม่สนใจน้องโอบกันแล้ว “ทำไมลูกถามแบบนั้น พี่เจฟฟ์ไปพูดอะไรกับลูก” เธอไม่โอเคที่ได้ยินคำนี้จากปากของลูก ต้องมีคนไปพูดอะไรให้ลูกได้ยิน “พี่ไม่ได้พาลูกพูดนะ” เขาไม่มีทางสอนลูกคิดแบบนั้นแน่ๆ ต้องเป็นคนใกล้ตัวที่พูดกันละลูกเขาจำมา “น้องโอบฟังมี้นะครับ มี้รักน้องโอบมากพอน้องเกิดมาแม่ก็รักน้องเท่
ก๊อก ก๊อก ก๊อก“ลุงเจฟฟ์ค่าบพวกเรามาแล้ว” เสียงเด็กน้อยสองคนพูดขึ้นพร้อมกันทำให้เอิงเอยรีบผละออกจากเจ้าคุณ เอิงเอยส่งยิ้มให้เจ้าสองแฝดลูกชายของเซริวและแพรไหม“สวัสดีครับป้าเอยลุงเจฟฟ์”“กูได้ยินข่าวมาเลยพาเด็กมาเยี่ยมน้องโอบ”เซริวเดินเข้ามาพร้อมภรรยาและลูก กลัวว่าน้องโอบจะเหงาและรู้สึกไม่ดี ลูกชายของเขาอายุไล่เลี่ยกันกับลูกของเจ้าคุณ มันแอบไปสุ่มเงียบเขารู้ข่าวอีกตอนมันกำลังจะแต่งงานพร้อมประกาศว่าเจ้าสาวตั้งท้องแล้ว“คนไหนลีโอเอ่ย แล้วคนไหนโนเอล” เอิงเอยหัวเราะออกมาเมื่อเด็กทั้งสองทั้งมือขึ้นพร้อมกัน เจ้าเล่ห์ตั้งแต่เด็กเลย“น้องโอบเป็นยังไงบ้าง”“น้องโอบหลับไปแล้วค่ะ หมอบอกว่ามาล้างท้องทัน”“น้องโอบคนเหงาแย่ลุงเจฟฟ์รีบมีน้องสิครับ” โอเนลเป็นเด็กฉลาดพูด ส่วนลีโอจะเป็นคนนิ่งเงียบแต่เอาแต่ใจเหมือนเซริว“ลุงรีบอยู่ครับ”“ลุงเจฟฟ์ไม่เก่งเลยทำเก่งไม่เป็น”เซริวและแพรไหมหัวเราะออกมาลูกชายเขาก็ขยันพูดจริง ส่วนคนที่บอกว่าไม่เก่งตอนนี้นั่งเงียบอยู่คงจะอายที่ถูกเด็กล้อ“ลุงรอให้ป้าเอยเขาเรียนจบก่อนครับ”ระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่น้องโอบก็ตื่นพอดี เพราะได้ยินเสียงคนคุยกัน เอิงเอยจึงอุ้มลูกลงม
“ผมขอ...” “ส่งตัวลูกสาวคุณมา!” เจ้าคุณไม่สนใจใครหน้าไหนอีกแล้ว ใครทำลูกเขามันต้องชดใช้กรรมในสิ่งที่ทำลงไป “ลูกสาวคุณเจตนาจะฆ่าลูกชายผมเลยนะ คุณยังมาร้องอะไรอีกไม่เห็นแกหลานหรือไง” หากไม่มีศักดิ์ดาป่านนี้เขาใช้ศาลเตี้ยจัดการแล้ว “กรี๊ดดด คุณพ่อช่วยหนูด้วยค่ะ” อันดาถูกลูกน้องของเจ้าคุณจับโยนออกมาจากบ้าน แกร็ก“คุณเจฟฟ์อย่ายิงนะครับ!” ศักดิ์ดาเอาตัวเองมาบังกระสุนแทนลูกสาว เมื่อเจ้าคุณหยิบปืนออกมาการใช้กำลังไม่ใช่ทางออกเจ้าคุณพยักหน้าให้ลูกน้องลากศักดิ์ดาออกมา เขาจะจัดการกับคนก่อเหตุเอง เด็กตัวเล็กนิดเดียวหากลูกเขาไปถึงมือหมอไม่ทันป่านนี้หัวใจของเขาคงแตกสลายไปแล้ว“ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันเททิ้งแล้วแต่หลอดมันยังอยู่” เธอลืมเอาหลอดดูดน้ำทิ้งไปด้วย ทำให้ยังมีศาลปนเปื้อนอยู่ในนั้น“เธอทำเพื่ออะไร ตอบ!”“ฮึก ฮือ มันจ้างฉันบอกว่าอยากทำให้คุณเจ็บ”“มันเป็นใคร!!” ตอนนี้แววตาของเขาน่ากลัวมากจนอันดามากล้าสบตา ไหนจะปืนที่อยู่ในมือของเขาอีก“คุณคาร่า” อันดาจำเป็นต้องรับสารภาพเพราะกลัวว่าจะพ่อจะเดือดร้อนไปด้วย เธอยินดีให้เขาจับเธอส่งตำรวจเพราะครั้งนี้มันเกินไปจริ







