เจ้าคุณอย่าคิดลองดี

        “เธอว่าอะไรนะ!” เขาพูดด้วยเสียงที่ไม่บ่งบอกอารมณ์ใดๆ แต่ทำให้เขาแปลกใจมากกว่า คนตรงหน้าเดินมาบอกว่าท้องกับเขา คืนนั้นเขาจำได้ว่าไม่ได้เมามากจนลืมป้องกัน แล้วคืออะไรวะ

        “หนูท้องจริงๆ ค่ะ ที่ตรวจมันขึ้นว่า 2 ขีด” เอิงเอยทำหน้าเศร้าที่เขาพูดเหมือนว่าไม่เชื่อว่าเธอจะท้อง

        “ท้อง? ท้องได้ยังไง”

        เขาเพิ่งจะนอนกับเด็กนี่ได้แค่เดือนเดียววันนี้มาบอกว่าท้อง หรือว่านอกจากเขาเด็กนี่จะมีคนอื่นลับหลังเขา เขาป้องกันทุกครั้ง มีบางครั้งที่หลั่งนอก

        “พี่เจฟฟ์ไม่เชื่อเหรอคะ”

        “ไม่ใช่ว่าฉันไม่เชื่อ แต่เธอท้องกับใคร” น้ำเสียงเขาเริ่มคลุกกรุ่น ลับหลังเขาแอบไปทำเรื่องแบบนี้กับใคร เด็กสมัยนี่มันไว้ใจไม่ได้จริงๆ อายุเพิ่ง 18 มาหมาดๆ ก็วิ่งแจ้นมานอนกับเขาแล้ว

        “พี่เจฟฟ์หนูไม่มีใครนะคะ หนูมีแค่พี่คนเดียว” เด็กสาวเสียใจที่เขาถามแบบนั้นเหมือนว่าเธอท้องกับคนอื่น เธอมีแค่เขาคนเดียวมาตลอด

        “ใครจะไปรู้เธอออกไปเรียนหรือออกไปทำอะไรบ้างลับหลังฉัน”

        “พี่เจฟฟ์จะไม่รับผิดชอบใช่ไหมคะ”

        เองเอยเสียใจที่เขาปฏิเสธถึงเธอจะเป็นคนเข้าหาเขาก่อน แต่ก็ไม่ได้อยากจะท้องแบบนี้

        “ฉันถามเธออีกครั้ง เธอท้องกับใคร?”

เจ้าคุณสูดลมหายใจเข้าเขาพยายามใจเย็นที่สุดแล้ว เขาเห็นว่าเอิงเอยมีเพื่อนผู้ชายตั้งหลายคน และรับไม่ได้หากเธอทำแบบนั้นกับคนอื่นลับหลังเขา

        “พี่เจฟฟ์!”

          “เธอไปตรวจ DNA กับฉันหากเด็กนี่เป็นลูกฉันจะรับเลี้ยงเอง หากไม่ใช่ฉันจะให้เงินไปตั้งตัวสักก้อน”

        เพียะ!

        เอิงเอยตบใบหน้าเขาจนเกิดเป็นรอยนิ้วมือ ใบหน้าสวยมีแต่น้ำไหลออกมาไม่หยุด เขาพูดมาแบบนี้แสดงว่าไม่เชื่อในตัวเธอเลย

        “เอิงเอย!”

        “ลูกคนเดียวหนูเลี้ยงได้ คุณมั่นใจแบบนั้นแล้วเราก็ต่างคนต่างไปค่ะ”

        “อย่ามาอวดเก่งหน่อยเลยเด็กแบบเธอมีปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูก” เขาพยายามใจเย็นจะคุยกับเอิงเอยที่สุดแล้ว ตรวจดีเอ็นเอก็ไม่เสียหาย นอกจากว่าเธอจะกลัว

        “หนูเลี้ยงได้ค่ะ”

        “แค่ไปตรวจมันยากตรงไหนหรือเธอกลัว”

        “หนูไม่อยากตรวจ และจะไม่ตรวจด้วย” การตรวจแปลว่าเขาไม่มั่นใจในตัวเธอเลย แถมยังถามย้ำว่าเธอท้องกับใคร ไม่คิดว่าคนที่เธอหลงรักจะเป็นคนแบบนี้

        “เอิงเอยเก่งนักเธอก็ออกไปเลย”

        “หนูไปแน่ค่ะ หนูไม่อยู่กับคนแบบคุณหรอก”

        “บอกท้องแต่อยากไปจากฉัน ไอ้นั่นมันไม่มีปัญญารับผิดชอบหรือไง”

เพราะเขาโมโหจึงพูดออกไปแบบนั้น แต่สิ่งที่ทำให้เขาโกรธไปกว่านั้นคือคำพูดของเอิงเอย

        “หนูเกลียดคุณ”

        “อย่ามาเดินหนีฉันนะ เธอท้องกับมันใช่มั้ย!” ทำไมเอิงเอยต้องทำตัวแบบนั้น เขายกให้หญิงสาวอยู่เหนือผู้หญิงทุกคน แต่ดูสิ่งที่เธอทำกับเขาสิ หยามหน้ากันมาก

        “ใช่ค่ะ หนูไม่ได้ท้องกับคุณ” เธอเช็ดน้ำตาและหันหลังให้เจ้าคุณ คืนคีย์การ์ดและบัตรเครดิตของเขา เอิงเอยเดินออกมาทั้งน้ำตา เหมือนฟ้าจะอยากลงโทษเธอ ฝนดันเทกระหน่ำลงมาเหมือนฟ้ารั่ว

        “ฮึก ฮือ ทำไมๆๆ” เอิงเอยทรุดตัวลงที่ข้างถนน เธอไม่สนว่าฝนจะตกแรงแค่ไหน ระบายความเสียใจออกมาพร้อมกับทุบที่หน้าอกตัวเองอย่างแรง

        เอิงเอย สาวน้อยวัย 18 ปี หญิงสาวที่มีใบหน้าสะสวยใบหน้ารูปหัวใจน่ารัก แก้มป่องนิดๆ น่าจับจูบ ดวงตาเป็นประกายระยับ ดั่งดวงดาว

เธอรู้จักกับเจ้าคุณเมื่อสองเดือนก่อน เพราะเขาเป็นเจ้านายของลุงเธอ หญิงสาวตามจีบเขาอยู่เดือนหนึ่ง พอคิดว่าเขาไม่เล่นด้วยจึงถอดใจ แต่ไปๆ มาๆ เขากลับเดินเข้ามายื่นข้อเสนอบอกจะเลี้ยงดูเธอเป็นอย่างดีและส่งเธอเรียนจนจบ

        เอิงเอยไม่มีพ่อแม่ เธออาศัยอยู่ลุงศักดิ์ดาและลูกๆ ของพวกเขา แต่พวกท่านให้ความรักเธอเป็นอย่างดีจนเอิงเอยไม่รู้สึกขาดอะไร

        ความสัมพันธ์ของเธอกับเขาเป็นความลับ ห้ามบอกใครเด็ดขาด ซึ่งเอิงเอยทำตามอย่างเคร่งครัดไม่หึงไม่หวงและไม่มีสิทธิ์ในตัวเขา เธอเป็นแค่ผู้หญิงของเขา พอเบื่อเราต่างคนต่างไปไม่มีข้อผูกมัดอะไร

        หญิงสาวหอบหัวใจที่บอบช้ำกลับมาบ้านในช่วงเวลาเกือบเที่ยงคืน ทุกอย่างจบลงตั้งแต่วันนี้

        เพล้ง

        “คุณเอยกลับไปถึงบ้านแล้วครับ” ลูกน้องเข้ามารายงาน หลังจากที่ได้รับคำสั่งให้ตามหญิงสาวไปห่างๆ

        “ออกไป” เจ้าคุณโมโหเธอออกไปตั้งแต่สามทุ่มแต่เพิ่งจะกลับถึงบ้านตอนเที่ยงคืน เขายกเหล้าขึ้นดื่มตอนนี้มืดแปดด้านไปหมด เขาชอบเอิงเอยเรียกได้ว่าเธออยู่เหนือกว่าทุกคน แต่เหมือนเขาจะเจ็บหนักที่เธอท้องกับคนอื่น

        “เลี้ยงไม่เชื่อง! กูเลี้ยงของกูมาอย่างดีแม่งไปท้องกับใครมาวะ”

        เจฟฟ์ เจ้าคุณ วรภัทรสิริกุล วัย 36 ปี ใบหน้าได้รูปหล่อเหลา กรามคมเด่นชัด ดวงตาคมกริบน่าค้นหา จมูกโด่งเป็นสัน เขาไม่เคยมีความรักครั้งนี้จึงรู้สึกเจ็บแปลกๆ คิดว่าเขาคงจะชอบเอิงเอย

        ผมสีดำถูกเสยขึ้นจนผมยุ่งไปหมด แต่ความหล่อไม่ได้ลดน้อยลงเลย ทำผู้หญิงถึงไม่คบใครทีละคน เขาเกลียดการถูกหักหลังที่สุด

        มือหนากดโทรศัพท์และโอนเงินจำนวนหนึ่งให้เอิงเอย เผื่อว่าให้เธอเอาไปตั้งตัว ถึงแม้เขาจะยังไม่เบื่อแต่ตอนนี้เอิงเอยเป็นของคนอื่นไปแล้ว

        “นายเรียกผมมีอะไรครับ”

        “มึงไปจับตัวไอ้ผู้ชายคนนั้นมา” กูจะสั่งสอนมันเองหากทำผู้หญิงท้องต้องรับผิดชอบ เขาไม่ได้ใจดีพอที่จะเลี้ยงดูลูกคนอื่น

        “ไม่ดีมั้งครับ”

        “มึงหรือกูที่เป็นเจ้านาย” จะเด็กหรืออะไรเขาไม่สนพวกไม่มีความรับผิดชอบ เห็นผู้หญิงเป็นของเล่น ทำแล้วท้องกลับไม่รับ

        ติ้ง!

          เงินโอน 500,000.00บ เข้าบ/ช x999999 21/07@00.59

        เจ้าคุณหน้าสั่นเงินที่เขาโอนเข้าบัญชีเอิงเอยกลับถูกโอนกลับมาคืน เขาจึงจะเข้าไปต่อว่าแต่...เธอบล็อกไลน์เขา บล็อกทุกอย่างที่เป็นเขา ให้มันได้อย่างนี้สิ

        เช้าวันนี้ลูกน้องทุกคนไม่มีใครเข้าหน้าติด เพราะเจ้าคุณไม่พอใจกับงานที่ออกมา แถมยังสั่งให้แก้งานเดี๋ยวนั้นจะเอาเดี๋ยวนั้น

        “โธ่โว้ยยย” เจ้าคุณเดินทางมาที่โกดังร้างที่เขาให้จับตัวไอ้ผู้ชายคนนั้นมา คนนี้ที่เขาเห็นเอิงเอยสนิทด้วยที่สุด ยังเด็กทั้งคู่ จะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูก

        “มึงใช่ไหมที่ทำเอยท้อง”

        “เอยท้อง? ท้องตอนไหน”

        ผลัวะ

        “โอ๊ยยยย” ธามไทลงไปดิ้นที่พื้นเพราะถูกเจ้าคุณต่อยมาที่ท้องอย่างจังจนเขาดิ้นหนีไปไหนไม่ได้เพราะจุกที่ท้อง

        “ผ ผมไม่รู้ว่าเอยมีแฟน”

        “ไอ้ห่า ทำเขาท้องแล้วไม่รับไปตายซะมึง” เจ้าคุณโมโหจนเกือบจะฆ่ามันทิ้ง กล้าทำแต่ไม่กล้ายอมรับคนอย่างมันไม่สมควรเป็นพ่อใคร

        “ผมไม่ได้เป็นอะไรกับเอย จะไปทำเอยท้องได้ยังไง”

        “มึงไม่เคยนอนกับเอย?”

        “ก็ใช่สิครับ เอยเป็นเพื่อนผมนะ” ใครมันจะไปนอนกับเพื่อนตัวเอง คนตรงหน้าเป็นใครเขายังไม่รู้จักเลย ที่สำคัญเพิ่งรู้ว่าเพื่อนท้องก็ตอนนี้แหละ

        “แล้วนอกจากมึงมีใครอีก”

        “ผมไม่รู้เอยก็ไม่มีแฟนที่ไหน เพื่อนก็มีแค่ผมที่ผู้ชาย เอ๊ะ คุณได้ยังไงว่าเอยท้องหรือคุณทำเอยท้อง ไปไหนมาช่วยผมก่อน” ธามไทนอนดิ้นเพราะจุกอยู่คนต้นเรื่องกลับหนีออกไปแล้ว แถมยังไม่แก้มัดให้เขาอีกแล้วเขาจะออกไปยังไง

        “ไปหาเอิงเอย!”